3.โรเบิร์ต แพตติสันของพิสินี (1)

“ทำไมแกทำหน้าเหมือนหมาป่วยแบบนี้ ได้ไปเที่ยวแถมยังได้เงินด้วย เป็นฉันหน่อยไม่ได้”

พิสินีขับรถไปค่อนแคะเธอไปด้วย

“ถ้าเป็นแกจะทำไม”

มัทรีถามด้วยสีหน้าซังกะตาย ไม่ได้กระตือรือร้นอยากรู้เลยสักนิด

“แกเป็นอะไรกันแน่มัท มีปัญหาอะไรหรือเปล่า หรือมีอะไรทำให้แกไม่อยากทำงานนี้”

เมื่อเห็นเพื่อนมีสีหน้าไม่ดีเอาเสียเลยพิสินีก็อดถามอย่างจริงจังไม่ได้

“ไม่มีอะไร แค่นอนไม่ค่อยหลับ ทั้งที่อุตส่าห์รีบนอน”

หญิงสาวปัดไป เธอรับงานไปแล้วและก็ไม่มีสิทธิ์พูด ไม่มีสิทธิ์บอกกับใครแม้แต่พิสินี

‘ถ้าทำสำเร็จแยมจะเพิ่มโบนัสพิเศษจากค่าจ้างเป็นสามเท่าค่ะ’

เป็นข้อเสนอที่สาวสวยเอ่ยขึ้นหลังบอกเงื่อนไขกับเธอแล้ว และแม้ผลจะไม่สำเร็จ เธอก็จะยังได้เงินค่าจ้างในฐานะล่ามอยู่ นี่เป็นสิ่งที่ไม่มีผลเสียหายเลยสำหรับมัทรี แต่เต็มไปด้วยความลำบากใจ

กระนั้นยอดค่าจ้างคูณสามเท่าที่ลอยอยู่ในหัวก็น่าสนใจและเชิญชวนสุดๆ

มัทรีกำลังลังเลระหว่างไม่ทำอะไรเลยกับการพยายามทำ สำเร็จก็ได้เงินหรือไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไร กระทั่งตอนนี้ก็ยังตัดสินใจไม่ได้

เช้าวันนี้พิสินีมารับเธอไปพบกับคนที่เธอต้องเป็นล่ามให้ หลังจากอีกฝ่ายเดินทางมาถึงในคืนที่ผ่านมา และเธอต้องพร้อมเดินทางกับเขาในทันที

“โรเบิร์ต แพตติสันของเธอชื่ออะไรนะ”

มัทรีเอ่ยถามเพื่อน เธอมัวแต่คิดเรื่องยุ่งยากใจจนลืมสนใจไปเลยว่าตัวเองต้องไปเป็นล่ามให้ใคร

“ฐิติกร โรมิโอ จูเนียร์ เวลเล่”

“หา??”

เธออดที่จะเหวอกับชื่อที่เพื่อนบอกไม่ได้ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะปลาบปลื้มจนจำชื่อเต็มได้ขนาดนี้ แต่นั่นแหละทำงานในบริษัทนี้จะจำชื่อลูกชายของเจ้านายใหญ่ได้ก็ไม่แปลก

“เรียกว่าคุณทิมก็ได้”

พิสินีบอกขำๆ จำได้ว่าเคยพูดกับมัทรีไปแล้วแต่อีกฝ่ายคงไม่ได้สนใจจดจำ

“คุณทิมไม่ค่อยมาเมืองไทยแล้วก็ทำงานที่สาขาใหญ่ในเยอรมัน ไม่ได้ทำงานที่นี่เหมือนคุณตติยะกับคุณรติยา ชื่อที่ใช้ก็ย่อลงให้ออกเสียงง่ายสำหรับต่างชาติ เป็น ทิม โรมิโอ จูเนียร์ เวลเล่ คนในบริษัทก็เลยเรียกคุณทิม ไม่ได้เรียกชื่อเต็มเป็นภาษาไทยน่ะ”

“แล้วแกก็อุตส่าห์บอกฉันเป็นภาษาไทย แถมยังมาครบทั้งชื่อกลางทั้งนามสกุลเนี่ยนะ เอาแค่คุณทิมก็ได้”

“แหม แค่คุณทิมน่ะฉันเคยพูดกับแกไปแล้วไง ก็นึกว่าอยากรู้ชื่อเต็มๆ”

พิสินีรู้ทั้งรู้ว่ามัทรีน่าจะลืมไปแล้ว แต่ตั้งใจแกล้งเพื่อนเพราะอยากให้อีกฝ่ายเลิกทำหน้าเคร่งเครียดเสียที

“อีกอย่าง อย่าไปหลงรักคุณทิมเข้าล่ะ ไม่งั้นแกต้องข้ามศพฉันไปก่อน”

จบคำขู่นั้นมัทรีก็ขำออกมาในทันที

สองสาวเพื่อนซี้มานั่งรอยังส่วนล็อบบีของคอนโดหรูตามที่รติยาเจ้านายของพิสินีบอก ไม่นานคนกลุ่มหนึ่งก็เดินออกมาจากโซนลิฟต์ ซึ่งพิสินีเห็นก่อนและรีบลุกขึ้นยิ้มรับมัทรีลุกตามแล้วขยับมายืนข้างเพื่อน

นอกจากสาวหน้าสวยหุ่นดีราวนางงามอย่างรติยาแล้วก็มีชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีเขียวพาสเทลคลุมทับเสื้อยืดขาวใส่แว่น ตามด้วยผู้ชายตัวใหญ่อีกหนึ่งคนในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวเรียบร้อย และสาวต่างชาติใส่ชุดแสกสีครีมอีกหนึ่งคน ทั้งหมดดูเหมือนโผล่ออกมาจากหนังฮอลลีวูดในสายตาของมัทรี

“สวัสดีค่ะคุณรติยา”

พิสินีกล่าวทักทายเจ้านายด้วยรอยยิ้มแจ่มใส

“สวัสดีค่ะคุณสินี คุณมัทรี นี่พี่ชายแยมค่ะ พี่ทิม...คุณมัทรีที่แยมบอกว่าจะมาเป็นล่ามให้น่ะค่ะ”

สาวสวยผายมือมาทางเธอก่อนจะเปลี่ยนไปทางพิสินี แล้วพูดต่อ

“ส่วนนี่คือคุณสินีเลขาของแยมที่เป็นคนติดต่อให้”

มัทรีเหลือบมองหนุ่มหล่อหน้าขาวคมที่มีส่วนผสมหลายสัญชาติพร้อมกับเตรียมตัวทักทาย ทว่าใบหน้าภายใต้แว่นใสไม่ได้เหลือบมาทางเธอแม้แต่น้อย อีกฝ่ายมองน้องสาวของตนด้วยใบหน้านิ่ง

“พี่บอกแล้วนี่ว่าไม่เอา”

คำพูดนั้นทำให้มัทรีเหลือบตามองเพื่อนสาวแวบหนึ่ง ทันได้เห็นว่ายิ้มหวานนั้นค่อยๆ หุบลง แล้วมองหน้าเจ้านายของตนอย่างสงสัย แต่พยายามระงับเอาไว้ ในขณะที่เธอทำได้เพียงมองตรงอย่างรอคอย ทั้งที่ตอนนี้รู้สึกเหมือนหน้าแตกเสียงดังเพล้งไปแล้ว

“แหม พี่ทิมคะ แยมหวังดีนะคะ ให้คุณมัทรีไปด้วยเถอะค่ะ ภาษาไทยพี่ทิมไม่แข็งแรง แถมคนอื่นๆ ก็ไม่มีใครเข้าใจ อย่างน้อยก็จะไม่ต้องเสียเวลาสื่อสารทำความเข้าใจนาน นะคะ”

สาวสวยจบคำพูดพร้อมเกาะแขนพี่ชายเขย่าเบาๆ

ชายหนุ่มมองน้องสาวนิ่งครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองเธอเต็มๆ ตา ซึ่งมัทรีมองเขาอยู่ก่อนแล้วทำให้ทั้งคู่สบตากันพอดี ดวงตาคู่สีน้ำตาลอ่อนภายใต้แว่นราวกับกำลังประเมินเธอ ซึ่งหญิงสาวก็มองตอบโดยไม่หลบสายตา

“มีคุณมัทรีดีกว่าไม่มีนะคะ”

รติยาพยายามโน้มน้าวเสียงหวาน

มัทรีเองก็พยายามล็อกสายตาของตนให้ดูมั่นคงน่าเชื่อถือเข้าไว้ แม้ในใจจะหวั่นหน่อยๆ เมื่อกระหวัดไปถึงภารกิจลับที่รติยาฝากฝัง

สุดท้ายชายหนุ่มก็ถอนหายใจแล้วหันกลับไปบอกกับน้องสาว

“ตามใจน้องแยมก็แล้วกัน”

“แยมรับรองว่าคุณมัทรีจะช่วยพี่ทิมได้มากเลยค่ะ”

สาวสวยราวนางงามย้ำกับพี่ชายพร้อมรอยยิ้มกว้าง ขณะที่มัทรีลอบถอนหายใจอย่างไม่ค่อยสบายใจนัก เมื่อรู้สึกได้ถึงความหมายในคำแฝงของรติยา ส่วนพิสินีก็กลับมายิ้มหวานอีกครั้งอย่างดีใจ

====