Se connecterShare
บทที่ 8 ตบจูบ
Dernière mise à jour:
2025-10-18 18:06:09วันต่อมา..
หงส์ฟ้าตื่นขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัวตั้งแต่เช้าแล้วออกไปรับรถที่โชว์รูม หลังจากจ่ายเงินและจัดการเรื่องเอกสารการซื้อขายรถเสร็จเรียบร้อยแล้วร่างอรชรในชุดทะมัดทะเม้งก็ขึ้นควบรถบิ๊กไบค์คันหรูบึ่งออกจากโชว์รูมด้วยความเร็ว ใบหน้าหวานภายใต้หมวกกันน็อคใบโตระบายยิ้มบาง ๆ เธอมีความสุขทุกครั้งที่ได้นั่งอยู่บนรถแล้วบิดคันเร่งโฉบเฉี่ยวไปมาตามท้องถนนราวกับได้โบยบินเป็นอิสระเหมือนนกที่สามารถไปไหนก็ได้ เมื่อลองรถจนอิ่มหนำสำราญใจแล้วก็ขับกลับมายังคอนโดแต่ทันทีที่เปิดประตูห้องพักเข้าไปเธอก็ต้องหน้านิ่วคิ้วขมวดเมื่อเห็นแขกไม่ได้รับเชิญอย่างมาเฟียหนุ่มนั่งอยู่ปลายเตียง "พี่เข้ามาในห้องหงส์ได้ยังไง" เธอจ้องหน้าถามร่างสูงด้วยความไม่พอใจที่เขาถือวิสาสะแอบเข้ามาในห้องโดยไม่ได้รับอนุญาติ ขณะเดียวกันก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเขาเข้ามาได้ยังไง "กลับคอนโด" มาเฟียหนุ่มหาได้ตอบคำถามหญิงสาวไม่กลับออกคำสั่งแทนพร้อมกับหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แต่อีกคนก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้เช่นกันปฏิเสธเสียงแข็งมองสบดวงตาคมกริบเขม็ง "หงส์ไม่กลับพี่ตอบคำถามมาก่อน" "ฉันไม่มีเวลามาเล่นกับเธอหรอกนะ จะกลับดี ๆ หรือต้องให้ใช้กำลัง" "ไม่กลับพี่อย่ามาขู่หงส์" "ฉันไม่ได้ขู่" ไม่ว่าเปล่าร่างสูงพุ่งตรงไปหาร่างอรชรทันทีทำเอาอีกคนต้องรีบสาวเท้าวิ่งหนีด้วยความเร็ว ทว่าผู้หญิงขาสั้นแบบเธอหรือจะสู้ขายาว ๆ ของร่างสูงได้เขาก้าวเพียงไม่กี่ก้าวถึงตัวเธอ "พี่ปล่อยหงส์นะ หงส์ไม่ใช่ลูกน้องพี่ที่จะมาวางอำนาจใส่" เธอร้องโวยวายด้วยความโมโหเมื่อถูกมือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือ แล้วกระชากอย่างแรงจนตัวเธอเซถลาปะทะอกแกร่งจัง ๆ ทำเอารู้สึกจุกไม่น้อย ดวงตากลมโตแหงนมองใบหน้าคมคายด้วยความโกรธ ขณะพยายามบิดข้อมือให้หลุดจากการจับกุมของมือหนาไปด้วย "หงส์บอกให้ปล่อย" คำพูดของหญิงสาวก็เหมือนอากาศที่ลอยผ่านหูมาเฟียหนุ่มไปเขาไม่ได้สนใจสักนิด มือหนาออกแรงบีบข้อมือเล็กแรงขึ้นเรื่อย ๆ เขาเองก็เริ่มไม่ชอบใจแล้วเหมือนกันกับความดื้อรั้นที่มากจนเกิดเหตุของเธอ "จะกลับดี ๆ ไหม" น้ำเสียงดุดันที่เปล่งออกจากริมฝีปากหนาบ่งบอกได้ว่าเขากำลังจะหมดความอดทนหากเธอยังดื้อดึงไม่ยอมเลิก แต่กระนั้นก็ไม่ได้ทำให้ร่างอรชรรู้สึกกลัวขึ้นมาสักนิดยังคงแผลงฤทธิ์ไม่หยุดหย่อน "ปล่อยหงส์พี่เซริว" ดวงตากลมโตจับจ้องใบหน้าคมคายด้วยความไม่พอใจพลางใช้อีกมือแกะมือหนาออก ใช่ว่าเขาหมดความอดทนเป็นคนเดียวเธอก็เริ่มจะหมดความอดทนแล้วเหมือนกัน แต่ดูเหมือนการกระทำของเธอจะเสียแรงเปล่ามือของเขามันเหนียวยิ่งกว่าปลาหมึกเสียอีกเมื่อแกะมือหนาออกไม่สำเร็จเธอจึงโน้มไปกัดหลังมือแทน และมันก็ได้ผล "โอ๊ย!" คนโดนกัดหลุดร้องด้วยความเจ็บในตอนที่ฟันคมกัดลงบนเนื้อหลังมืออย่างแรงจนต้องคล้ายพันธนาการออกจากข้อมือเล็ก ส่วนหงส์ฟ้าก็รีบวิ่งหนีให้พ้นจากร่างสูงทันทีที่ได้รับอิสระเพราะเขาคงเอาคืนแน่ ๆ ที่เธอกัดเขา "ว๊าย!" เสียงหวานหลุดอุทานด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ ก็ถูกมือหนาคว้าหมับเข้าที่แขนอีกครั้งยังไม่ทันจะได้วิ่งไปถึงประตู ก่อนถูกกระชากเข้าสู้วงแขนแกร่งแม้พยายามต่อต้านขัดขืนเพียงใดก็มิอาจสู้แรงคนตัวโตกว่าได้ "ทำไมจะกัดหงส์คืนเหรอ" คนถูกกระชากรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อยแต่ก็ยังปากเก่งท้าทายเพราะไม่อยากให้เขามองออกว่าเธอกำลังหวั่นใจ สิ้นเสียงท้าทายดวงตากลมโตก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตกใจ ใช่เขากัดคืนจริง ๆ แต่กลับเป็นริมฝีปากของเธอไม่ใช่มือ "อื้อ ๆ" เธออึ้งค้างไปชั่วขณะกับการกระทำที่ไม่คาดคิดของร่างสูง ใบหน้าหวานเหยเกด้วยความเจ็บในตอนที่ฟันคมขบกัดลงบนกลีบปากอวบอย่างแรงจนได้กลิ่นคาวเลือดอ่อน ๆ ลอยแตะจมูกชวนให้สะอิดสะเอียน ตุ้บ ๆ! มือเรียวยกขึ้นทุบตีอกแกร่งสุดแรงพลางพยายามพาหน้าหนีแต่ก็โดนมือหน้ากดท้ายทอยเอาไว้แน่นไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย ความเจ็บแสบบนกลีบปากอวบทำเอาร่างอรชรถึงกับน้ำตาคลอเบ้า ขณะที่กำปั้นเล็กยังคงระรัวลงบนอกแกร่งไม่หยุดหย่อนด้วยความคับแค้นใจ จูบแรกของเธอโดนฉกฉวยไปซึ่ง ๆ หน้าโดยผู้ชายที่เธอเคารพเป็นพี่ชายน่าเจ็บใจสิ้นดี เพี๊ยะ! "อย่ามาทำทุเรศ ๆ กับหงส์" ทันทีที่ริมฝีปากหนาผละออกฝ่ามือนุ่มก็ฟาดลงบนแก้มเกลี้ยงเกลาสุดแรงจนใบหน้าคมคายหันไปตามแรง ร่างสูงใช้ลิ้นดันกระพุ้งด้วยความโมโห ยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองเบา ๆ หันกลับไปมองร่างอรชรด้วยแววตาเกรี้ยวกราดพร้อมจับเธอเข้ามาจูบอีกครั้ง หนำซ้ำยังรุนแรงกว่าครั้งก่อน เขาบดขยี้ริมฝีปากเอิบอิ่มขบกัดย้ำที่แผลเดิมด้วยอารมณ์โกรธลงโทษที่เธอกล้าดีมาตบเขา แรงบดขยี้แสนดุดันส่งผลให้กลีบปากอวบแดงเถือกบวมเจ๋อสร้างความเจ็บแสบให้หงส์ฟ้าไม่น้อย กลิ่นเลือดจากแผลที่ลอยคละคลุ้งมาแตะจมูกทำให้เธอรู้สึกสะอิดสะเอียนแทบอยากจะอาเจียนออกมา "อ๋อย..อัน..อัย..อ่า..อะ..เอว" (ปล่อยฉันไอ้คนสารเลว) เสียงก้นด่าดังอู้อี้อยู่ในลำคอด้วยความโกรธกำปั้นเล็กทุบตีลงบนอกแกร่งระรัว ขณะดีดดิ้นไปด้วยหวังให้หลุดจากมือหนาที่กอดรัดเอวคอด หลุดจากการกระทำอันทุเรศนี้แต่แรงเพียงน้อยนิดของเธอไม่ได้ทำให้ร่างสูงสะเทือนสักนิด มาเฟียหนุ่มจูบลงโทษร่างอรชรจนสาแก่ใจจึงยอมถอนจูบออกมองใบหน้าหวานด้วยแววตาเย้ยหยันทำเอาอีกคนโกรธจนตัวสั่นง่างมือจะตบใบหน้าคมคายอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้กลับไม่เป็นดั่งใจเมื่อเขารู้ทันแล้วจับมือเธอไว้ "ปล่อยคนสารเลว" เธอก้นด่าด้วยความโกรธแค้นพยายามบิดข้อมือออกจากการจับกุมของมือหนา แต่ยิ่งเธอพยายามมากเท่าไรมือหนาก็ยิ่งออกแรงบีบมากขึ้นเท่านั้น "กลับคอนโดอย่าให้ฉันต้องพูดซ้ำ ๆ" มาเฟียหนุ่มกัดฟันพูดเสียงลอดไรฟันจับจ้องร่างอรชรที่กำลังบิดข้อมือให้หลุดจากการจับกุมของเขาด้วยแววตาดุดัน หากไม่ใช่เพราะพ่อของเขา และพ่อของเธอฝากฝั่งให้ช่วยจัดการเขาคงไม่เสียเวลามาทำเรื่องไร้สาระกับผู้หญิงนิสัยไม่ดีแบบนี้แน่นอน
Latest chapter
มาเฟียกำราบรัก The end
วันเวลาหมุนเวียนดำเนินมาจนถึงวันที่มาเฟียหนุ่มกับหงส์ฟ้าแต่งงานกัน ตอนเช้าเป็นพิธีหมั้น พิธีแต่งงานแบบจีน และจัดงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสตอนเย็นที่โรงแรมงานเลี้ยงเลี้ยงฉลองมงคลสมรสของทั้งสองถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โตที่โรงแรมชื่อดังใจกลางเมืองฮ่องกงสมกับฐานะของสองตระกูลมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ภายในงานถูกตกแต่งอย่างหรูหราด้วยฝีมือของออแกไนซ์เซอร์และเวดดิ้งแพลนเนอร์ชื่อดังระดับประเทศซึ่งทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีจนงานเลี้ยงฉลองเสร็จสิ้นลง"อ่อยย!..เมื่อยขาจัง" หงส์ฟ้าในชุดแต่งงานสีขาวแบรนด์ดังสั่งตัดเย็บพิเศษราคาครึ่งล้านล้มตัวลงนอนแผ่หลาบนเตียงร้องโอดครวญออกมาเบา ๆ หลังจากพ่อแม่ออกไปแล้วในห้องเหลือแค่เธอกับสามีป้ายแดง"หึ" มาเฟียหนุ่มที่กำลังถอดเสื้อสูทออกหลุดยิ้มออกมาอย่างนึกเอ็นดู ก่อนฟาดสูทไว้บนพนักเก้าอี้แล้วเดินไปนั่งลงบนเตียงยกขาเรียวขึ้นมาวางบนตักถลกกระโปรงชุดแต่งงานขึ้นไปกองบนขาอ่อนใช้มือบีบนวดไปตามเรียวขาสวยเบา ๆ เพื่อให้เมียสาวรู้สึกดีขึ้น"ขอบคุณค่ะ" ใบหน้าหวานผงกขึ้นขอบคุณผู้เป็นสามีด้วยรอยยิ้มหวาน ก่อนวางศีรษะราบกับเตียงเหมือนเดิมแล้วค่อย ๆ หลับตาลงด้วยความรู้สึกผ่อนคลาย ฝีมือนวดของสามีเธอ
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 59 รักคนไม่ผิด
หลายวันต่อมา.."สวัสดีครับป๊าม๊า" มาเฟียหนุ่มกล่าวทักทายว่าที่พ่อตาแม่ยายที่นั่งอยู่ในห้องโถงอย่างนบน้อมพร้อมหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามทั้งสอง สรรพนามที่เขาเรียกพ่อแม่ของหญิงสาวเปลี่ยนไปเพราะทั้งสองสั่งให้เขาเรียกเหมือนบุตรสาวโดยให้เหตุผลว่าอีกไม่นานเขาก็จะเข้ามาเป็นลูกเขยของตระกูลหวงเฟยหงแล้ว"จ้ะ" พีชยิ้มรับ ส่วนหวงเฟยหงเพียงพยักหน้ารับน้อย ๆ ก่อนจะพูดขึ้น "ม๊าไปดูฤกษ์แต่งงานกับซินแสมาแล้วนะเร็วสุดคือเดือนหน้า""โอเคครับผมจะได้โทรบอกป๊ากับม๊า" มาเฟียหนุ่มพยักหน้ารับระบายยิ้มออกมาอย่างมีความสุขวันที่เขารอคอยใกล้จะเป็นจริงแล้ว"แล้ววันนี้จะมารับน้องไปไหนล่ะ" หวงเฟยหงพยักหน้ารับพร้อมถามต่อ"ปะ..""ไปช้อบปิ้งค่ะ" ไม่ทันที่มาเฟียหนุ่มจะได้ตอบอะไรเสียงของหงส์ฟ้าที่เพิ่งเดินลงมาจากชั้นสองก็ดังแทรกขึ้น มาเฟียหนุ่มขมวดคิ้วเป็นปมหันไปมองทางต้นเสียงด้วยแววตาตำหนิเพราะแฟนสาวพูดโกหกพ่อแม่ความจริงวันนี้เธอชวนเขาไปดูการแข่งรถต่างหาก"ผมกับน้องจะไปดูการแข่งรถครับ" เขาละสายตาจากแฟนสาวหันกลับมาบอกพ่อแม่ของเธอตามความจริงเพราะไม่อยากร่วมโกหกหากผู้ใหญ่ทั้งสองรู้ความจริงภายหลังคงไม่ไว้วางใจเขาแน่เผล
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 58 ผ่านการทดสอบ
2 วันต่อมา..หงส์ฟ้านั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างห้องด้วยแววตาเศร้า หลังจากกลับมาจากอิตาลีผู้เป็นพ่อก็ไม่ยอมให้เธอออกพ้นบริเวณคฤหาสน์เลยเพราะกลัวว่าเธอจะบินกลับอิตาลี แถมยังยึดโทรศัพท์ไปอีกเพื่อไม่ให้เธอติดต่อกับมาเฟียหนุ่มเวลาผ่านไปแค่สองวันแต่มันช่างแสนยาวนานสำหรับเธอ เธอรู้สึกคิดถึงและเป็นห่วงมาเฟียหนุ่มมากไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง หรือถอดใจยอมแพ้เสียแล้วนี่ก็ผ่านมาสองวันแล้วแต่ยังไม่เห็นเขาโผล่มาสักที"เฮ้อ" เธอถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ก่อนสลัดความคิดฟุ้งซ่านออก แล้วลุกเดินออกจากห้องลงไปยังชั้นล่างเพื่อหาอะไรกินเพราะรู้สึกหิว"กล้ามากนะที่มาเหยียบถึงที่นี่" ทว่าเธอก็ต้องหน้านิ่วคิ้วขมวดเมื่อได้ยินเสียงดุดันของผู้เป็นพ่อดังแว่วมาจากด้านนอก หันไปถามแม่บ้านที่กำลังเดินผ่านไปด้วยความสงสัย "ข้างนอกมีเรื่องอะไรกันเหรอคะ""ไม่รู้ใครมาค่ะเป็นผู้ชายชื่อริว ๆ อะไรนี่แหละค่ะกำลังทะเลาะกับคุณหวงเฟยหงอยู่น.." ไม่ทันที่แม่บ้านจะได้พูดจบหงส์ฟ้าก็รีบวิ่งออกไปทันทีพอจะเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นคนที่มาก็คงเป็นมาเฟียหนุ่มนั่นเองดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเดินออกมาเห็นภาพตรงหน้าที่ผู้เป็นพ่อยื
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 57 กีดกัน
@คฤหาสน์คาร์เตอร์"พี่จะคุยเรื่องของเรากับป๊าจริงเหรอคะ หงส์ว่าอย่าเพิ่งเลย" หงส์ฟ้าหันไปเอ่ยกับมาเฟียหนุ่มที่นั่งข้าง ๆ ด้วยสีหน้าเป็นกังวลหลังจากรถจอดลงหน้าคฤหาสน์คาร์เตอร์เพราะเขาบอกว่าเมื่อกลับมาจะบอกเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับเขาให้ผู้เป็นพ่อรับรู้ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงก็พร้อมน้อมรับ เธอกลัวเหลือเกินกลัวว่าผู้เป็นพ่อจะผิดหวังในตัวเธอและขัดขว้างไม่ให้แต่งงานกับมาเฟียหนุ่ม"ไม่ต้องกังวล..ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงฉันก็จะยอมรับและเอาชนะอุปสรรคทุกอย่างให้ได้" มาเฟียหนุ่มยื่นมือไปกอบกุมมือเรียวแล้วบีบเบา ๆ เชิงปลอบประโลมพร้อมกับโน้มหน้ากดจูบหนัก ๆ บนหน้าผากมนด้วยความรักใคร่ "ค่ะ" หงส์ฟ้าระบายยิ้มอ่อน ๆ มองสบตาหนุ่มคนรักด้วยแววตาลึกซึ้งแม้ในใจจะรู้สึกกังวล แต่ก็เชื่อมั่นในตัวคนรักว่าเขาจะสามารถผ่านทุกอย่างไปได้ด้วยดีทั้งสองมองสบตากันอย่างลึกซึ้งเนินนานหลายนาที ก่อนมาเฟียหนุ่มจะละสายตาออกเปิดประตูลงจากโดยมีหงส์ลงตามไปติด ๆ จากนั้นก็พากันเดินเข้าไปในคฤหาสน์หงส์ฟ้าลอบกลืนน้ำลายเหนี่ยว ๆ ลงลำคออึกใหญ่ใจเต้นระรัวราวกับกล้องชุดเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อนั่งอยู่ในห้องโถงกับพ่อของมาเฟียหนุ่มด้วย
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 56 สวีท
วันต่อมา..แสงแดดยามแปดโมงเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกเข้ามากระทบร่างเปลือยเปล่าของสองหนุ่มสาวที่นอนกอดกันภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ปลุกให้ทั้งสองรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา"อื้อ" หงส์ฟ้าส่งเสียงครวญครางในลำคอเบา ๆ เพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อยก็รู้สึกระบมกลางกายสาวเป็นอย่างมากเพราะหลังจากปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยแล้วคนเจ้าเล่ห์ก็รังแกเธอทั้งคืนไม่ยอมหยุดไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนกันทำเอาน้องสาวของเธอบวมช้ำไปหมด"อ๊ะ!" ร่างอรชรสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ ร่างสูงที่นอนซ้อนหลังเลื่อนมือที่พาดบนเอวคอดขึ้นมาบีบเคล้นเต้าอวบของเธออย่างแรง"หงส์เจ็บนะ" ใบหน้าหวานเอียวไปต่อว่าคนด้านหลังที่นอนอมยิ้มอย่างอารมณ์ดีด้วยแววตาดุพลางแกะมือหนาออกจากเต้าอวบ ทว่าคนหน้ามึนหาได้สนใจเสียงดุไม่กลับฝังจมูกลงบนซอกคอระหงสูดดมกลิ่นกายหอม ๆ พร้อมบดเบียดความเป็นชายที่แข็งขืนกับบั้นท้ายกลมกลึงมือก็บีบเคล้นเต้าอวบไปด้วย"พี่เซริวหยุดนะ..เมื่อคืนพี่ก็รังแกหงส์จนไม่ได้นอนยังไม่พออีกเหรอ" เสียงหวานร้องท้วงด้วยความไม่พอใจเลื่อนมือลงไปดันสะโพกหนาที่กำลังบดเบียดก้นให้ออกห่าง"ก็เมียน่ากิน..กินยังไงก็ไม่อิ่มครับ" แรงเพียงน้อยไม่ได้
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 55 ง้อเมีย
วันต่อมา.."เรือใครกัน" หงส์ฟ้าที่นั่งดื่มด่ำกับบรรยากาศยามเช้าบนชิงช้าใต้ต้นไม้ริมชายหาดพึมพำอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเรือสปีดโบ๊ทแล่นตรงมายังชายหาดซึ่งไม่ใช่เรือของเพื่อนสาวที่เพิ่งออกไปเมื่อชั่วโมงก่อนแน่นอนเพราะเรือคนละสีกันดวงตาคมจับจ้องเรือที่ค่อย ๆ แล่นเข้ามาจอดริมชายหาดไม่วางตา ก่อนเธอจะต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นคนในเรือที่กำลังลุกขึ้นยืนใจดวงน้อยพานกระหน่ำเต้นไม่เป็นจังหวะ "พี่เซริว"เมื่อตั้งสติได้ก็รีบลุกขึ้นเดินกึ่งวิ่งไปที่บ้านด้วยความเร็วไม่อยากเห็นหน้ามาเฟียหนุ่มเพราะยังรู้สึกเคือง ๆ เขาอยู่ที่รวมหัวกับผู้เป็นพ่อโกหกเธอแม้จะไม่ได้รู้สึกโกรธมากเหมือนวันแรกแล้วก็ตามหมับ! ทว่าเธอก้าวเท้าเดินได้สามสี่ก้าวเท่านั้นก็ถูกมาเฟียหนุ่มพุ่งมากอดจากด้านหลังไม่รู้ว่าเขามาถึงตัวเธอตั้งแต่เมื่อไรกัน"จะหนีไปไหนอีก" มาเฟียหนุ่มกอดรัดร่างอรชรไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไป ขณะที่คนถูกกอดพยายามออกแรงดีดดิ้นให้หลุดจากวงแขนแกร่งสุดแรงปากก็ร้องบอกด้วยความไม่พอใจ "ไม่ได้หนีแต่ไม่อยากเห็นหน้า""เกลียด" เธอเน้นคำว่าเกลียดเสียงดังลั่นยังคงออกแรงขัดขืนร่างสูงไม่เลิก "ปล่อยนะอย่ามายุ่งกับหง
Vous vous intéresseriez aussi à
ลงทัณฑ์เมียลับมาเฟีย
แอดอ้วน นามปากกาเงินล้าน5.0K Vuesรักร้าย มาเฟียลูกติด
Melyssa15.2K Vuesพลั้งรักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar8.4K Vuesมาเฟียหลงเมียลับ
จินต์พิชา5.3K Vuesตีตรา
ดากานดา อัคนียา ทิวลม กลีบบัว1.2K VuesMY DEAR พันธนาการรักนายมาเฟีย
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.282 Vuesเล่ห์รักผู้ชายสารเลว
สาวน้อย.ช่างฝัน1.3K Vuesเซ็กส์ปีศาจ [PWP] - (NC25+)
ณ ธารา170 Vues
