EP.11 คิดถึงกลิ่นเธอ

EP.11 คิดถึงกลิ่นเธอ

Prat ธิดา

หลายวันผ่านไป

หลายวันมานี้เด็กสาวยุ่งอยู่แต่กับการฝึกงานทำให้เธอกับคิรันไม่ค่อยได้เจอกัน ซึ่งคิรันเองก็ยุ่งอยู่กับการทำงานของตัวเองเช่นกัน ทั้งสองจึงทำได้แค่โทรหากันในช่วงกลางคืน เช่นเดียวกันกับวันนี้ที่คิรันโทรมาหาแฟนเด็กของตนเอง

“ฮะโหลค่ะ~”

“ทำอะไรอยู่”

“ดูซีรี่ย์ค่ะ ไปงานเลี้ยงเป็นยังไงบ้างคะ” เนื่องจากวันนี้คิรันมีไปงานพรอมกับครอบครัว

“เบื่อไอ้ริวกับบีน่า ทะเลาะกันไม่หยุด”

“ยังไม่ชินอีกเหรอคะ”

“อืม บอกเธอไว้ก่อนเรื่องหนึ่ง”

“อะไรเหรอคะ”

“พรุ่งนี้อาจจะมีรูปฉันกับบีน่าเต้นรำด้วยกัน”

“ทำไมคะ”

“บอกไว้ก่อน เดี๋ยวจะหาว่าฉันให้ผู้หญิงคนอื่นแตะเนื้อต้องตัว”

“หื้ม แต่นั่นเพื่อนหนูค่ะ หนูไม่คิดอะไรแบบนั้นหรอก”

“ถือว่าฉันบอกเธอแล้วนะ”

“ค่ะ แล้วจะกลับตอนไหนเหรอคะ”

“สักพักจะกลับแล้ว มีไปคุยงานต่อ”

“งานกลางคืนอีกแล้วเหรอ”

“อืม เสร็จแล้วจะรีบกลับ”

“โอเคค่ะ ดูแลตัวเองดีๆนะคะ”

“อยากให้เธอดูแลมากกว่า”

“หื้ม ไปทำงานเลยค่ะ”

“หึ ถึงบ้านแล้วจะโทรหา”

“โอเคค่ะ บายค่ะ”

“ฝันดี”

“ฝันดีค่ะ”

ตู๊ดดดๆ เมื่อทั้งสองพูดคุยกันจบเด็กสาวจึงกดวางสายไปทันที

“ทำแต่งาน ได้พักผ่อนบ้างไหมเนี่ย~” ธิดาบ่นพึมพำขึ้นก่อนจะตัดสินใจกดเข้าไลน์เพื่อส่งข้อความหาคิรันอีกครั้ง

ธิดา : กินข้าวด้วยนะคะ อย่าทำแต่งาน

เธอส่งข้อความหาคิรันเพียงประโยคเดียวก่อนจะปิดโทรศัพท์ลงและหันกลับมาสนใจซีรีส์บนจอโทรทัศน์อีกครั้ง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ในขณะเดียวกันเสียงเคาะประตูห้องของเด็กสาวก็ได้ดังขึ้น ฉุดให้เธอต้องลุกขึ้นเดินไปเปิดประตูดูว่าใครมา

“อ้าวพี่อาร์ม มาทำอะไรที่บ้านหนูอีกแล้วคะ?”

“ซื้อขนมมาฝาก พอดีพี่มาส่งแม่เขาจะมานอนกับแม่เรา” อาร์มว่าพลางยื่นถุงขนมให้กับเด็กสาว

“อ๋อ ขอบคุณค่ะ” เด็กสาวกล่าวขอบคุณก่อนจะรับถุงขนมจากลูกพี่ลูกน้องของเธอมาถือเอาไว้

“มีอะไรอีกไหมคะ พอดีหนูจะนอนแล้วค่ะ”

“ไม่มีแล้ว พี่ไปก่อนนะ”

“ค่ะ ขอบคุณสำหรับขนมค่ะ”

“ครับ พี่ไปก่อนนะ”

“ค่ะ” หลังจากที่ลูกพี่ลูกน้องของเด็กสาวเดินหันหลังกลับไปแล้ว เธอจึงปิดประตูห้องลงทันที และไม่ลืมที่จะล็อกประตูด้วย

Prat คิรัน

หลังจากที่คิรันวางสายจากแฟนเด็กของตัวเองไปแล้ว เขาจึงต่อสายหาคาเลนส์เพื่อนสนิทของตนเองทันที เพียงไม่นานคาเลนส์ก็รับสายของเขา

“มารับกูหน่อย”

“ไม่ขับรถมาวะ”

“มากับไอ้ริว”

“มึงก็รอมาพร้อมมันดิ”

“ไม่อยากฟังมันทะเลาะกับเด็กมัน”

“เออๆ ภาระกูฉิบหาย รอนั่น 5 นาทีถึง”

ตู๊ดดดดๆ เมื่อปลายสายพูดจบเขาจึงกดวางสายไปทันทีและรีบออกมารอคาเลนส์ที่ด้านหน้าโรงแรม

โกดังส่งของ

เมื่อคิรันมาถึงเขาจึงรีบเดินตรงเข้าไปตรวจงานของตัวเองทันทีเพื่อรอลูกค้ามารับ

“ไอ้ริวล่ะไอ้รัน” วิลเลียมเอ่ยถามขึ้นเมื่อไม่เห็นแฝดพี่ของคิรันเดินเข้ามาด้วย

“ไม่รู้ กูมาก่อน”

“งั้นไปเช็คของรอมันก่อนแล้วกัน” หลังจากนั้นทั้งสามคนจึงไปเช็คของของตัวเองก่อนทันที เพียงไม่นานคิริวก็เดินทางมาถึงโกดัง

“มาไวกว่าที่คิด” คิรันพูดขึ้นเมื่อเห็นพี่ชายมาถึงไวกว่าที่คิดเอาไว้เพราะคิริวต้องไปส่งบีน่าที่บ้านก่อน

“ลูกค้ามายัง”

“กำลังมา” สิ้นสุดประโยคของวิลเลียมลูกค้าที่พวกเขานัดเอาไว้ก็เดินเข้ามา หลังจากนั้นพวกเขาจึงนั่งคุยงานกัน

23.30 น.

เวลาล่วงเลยผ่านไปจนถึงช่วง5ทุ่มครึ่ง คิรันได้คุยงานเสร็จเรียบร้อยแล้วและตอนนี้เขาก็กำลังยืนโทรศัพท์หาเด็กสาวอยู่ที่หน้าบ้านของเธอ โดยมีดิ๊วซ์จอดรถรออยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

“อื้ออ ฮะโหลค่ะ~”

“โผล่หน้าออกมาตรงหน้าต่าง”

“ใครคะ~”

“ผัวเธอ”

“พี่รัน!” เด็กสาวที่ได้ยินปลายสายพูดเช่นนั้น ชื่อของคิรันก็ผุดดังขึ้นมาในสมองของเธอทันที ทำให้เธอนั้นต้องรีบดีดตัวขึ้นและเดินไปที่หน้าต่าง

“มาทำไรอะไรคะ ทำไมไม่กลับบ้าน”

“คิดถึง อยากได้กลิ่นเธอ”

“หนูลงไปไม่ได้แล้วค่ะ เดี๋ยวแม่ได้ยิน”

“ไม่ต้องลงมา แค่อยากเห็นหน้า”

“คุยงานเสร็จแล้วเหรอคะ”

“อืม แล้วก็รีบตรงมาที่นี่”

“กลับบ้านได้แล้วค่ะ”

“พรุ่งนี้ว่างไหม”

“พรุ่งนี้บ่ายมีไปมหาลัยค่ะ เอาเอกสารฝึกงานไปส่งอาจารย์”

“เสร็จแล้วโทรมาฉันจะไปรับ”

“โอเคค่ะ พี่กลับบ้านได้แล้ว”

“อืม ฝันดีอีกรอบ”

“ฝันดีค่ะ” เด็กสาวที่อยู่บนบ้านโบกไม้โบกมือให้กับมาเฟียหนุ่ม ก่อนที่เขาจะกดวางสายและเดินไปขึ้นรถของตัวเองเพื่อตรงกลับบ้าน

Prat ธิดา

เช้าวันใหม่

เช้านี้เด็กสาวแต่งตัวด้วยชุดนักศึกษา เนื่องจากช่วงบ่ายเธอจะต้องไปมหาวิทยาลัยเพื่อส่งเอกสารการฝึกงาน ซึ่งตอนนี้เธอได้เดินทางมาถึงบริษัทแล้วเพื่อฝึกงานต่อในช่วงเช้า ในขณะที่เธอกำลังเตรียมอุปกรณ์อยู่นั้นอัยด้าก็ได้เดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับเปิดรูปของใครบางคนให้เธอดู

“ธิๆๆ บีน่ามันเต้นรำกับพี่ริวด้วย!”

“หื้อ คนนี้พี่รันนะด้า ไม่ใช่พี่ริว” ธิดาท้วงขึ้นเมื่อเธอจำได้ดีว่าคนในรูปคือคิรัน และถึงแม้เมื่อคืนนี้คิรันจะไม่ได้โทรมาบอกเธอก็จำเขาได้ดีอยู่แล้ว

“ใช่เหรอ ไม่ใช่พี่ริวเหรอ”

“พี่รัน เชื่อธิสิ”

“รอถามเจ้าตัวเลยค่ะ!” สิ้นสุดประโยคของอัยด้า บีน่าก็เดินเข้ามาในห้องพอดี

“ไงคะคนสวย ลงหนังสือพิมพ์ออนไลน์แต่เช้าเลยนะ” เป็นเสียงของอัยด้าที่เอ่ยแซวบีน่าขึ้น

“หื้ม หนังสืออะไรของแกด้า”

“นี่ค่ะ เดี๋ยวนี้ไปสนิทกันกับคุณคิริวจนถึงขั้นเต้นรำด้วยกันแล้วเหรอเนี่ย”

“บ้า! ฉันไม่ได้เต้นกับเขา ในรูปนี้พี่รันต่างหาก แกดูดีๆพี่ริวมีรอยสักแต่พี่รันไม่มี ซึ่งในรูปไม่มีย่ะ!”

“เออวะจริงด้วย นี่คุณคิรัน ไม่ใช่คุณคิริว”

“เห็นไหม ธิดาบอกแล้วว่าคนนี้คิรัน”

“แหม๋! จำเก่งจังเลยนะคะแม่คุณ!”

“ไม่เห็นจะจำยากตรงไหน~” เธอว่าพลางหันไปจัดโต๊ะทำงานต่อเพราะกลัวว่าเพื่อนทั้งสองจะผิดเธอที่เธอนั้นจำคิรันได้ดีกว่าใคร

เวลาล่วงเลยผ่านไปครึ่งวันตอนนี้เด็กสาวได้เดินทางมาถึงมหาวิทยาลัยแล้ว ซึ่งเธอและเพื่อนๆกำลังส่งเอกสารฝึกงานให้กับอาจารย์อยู่

“วางไว้แล้วพวกเธอก็กลับไปได้เลย”

“กลับได้เลยเหรอครับจารย์” หินเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง

“หรือจะอยู่ให้ฉันสอนต่อ?”

“ไม่ดีกว่าครับงั้นพวกผมไปก่อนนะครับจารย์”

“สวัสดีค่ะ/สวัสดีครับ” หลังจากนั้นทั้งสี่คนจึงพากันเดินลงมาจากตึกทันที ซึ่งในขณะที่พวกเธอกำลังเดินลงมาจากตึกอยู่นั้นหินก็ได้พูดขึ้น

“กูไปก่อนนะ ต้องไปเตรียมของไปเล่นกีต้าร์ที่ร้าน KR แทนพี่ๆในวง”

“ไปด้วยดิ!” อัยด้าพูดขึ้นก่อนจะหันมาชักชวนธิดาและบีน่าให้ไปด้วย ซึ่งปกติแล้วธิดาไม่เคยปฏิเสธเพื่อนเลยสักทำให้ครั้งนี้เธอก็ต้องยอมไปด้วย ถึงแม้ว่าเธอจะมีนัดกับคิรันแล้วก็ตาม

“ตกลงตามนี้ งั้นไปแต่งตัวบ้านฉันกัน!” หลังจากนั้นสามสาวจึงนั่งรถตรงไปที่บ้านของอัยด้าทันที เมื่อมาถึงพวกเธอจึงรีบพากันขึ้นห้องเพื่อไปเลือกชุดที่จะใส่ในคืนนี้

“ธิขอไปโทรบอกแม่ก่อนนะ ยังไม่ได้บอกแม่เลย~”

“โอเคจ้ะ ถ้าขอไม่ได้ เดี๋ยวฉันช่วยขอ”

“ค่ะคุณเพื่อน” หลังจากนั้นธิดาจึงเดินลงมาชั้นล่างทันทีเพื่อต่อสายบอกมารดาของตนว่าวันนี้เธออาจจะไม่ได้กลับบ้านเพราะอัยด้าชวนไปเที่ยว ซึ่งมารดาของเธอนั้นก็ไม่ได้ห้ามอะไรเพียงแต่ฝากฝังความห่วงใยเอาไว้ก็เท่านั้น

“แม่ผ่าน เหลือพี่รัน~” เด็กสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะตัดสินใจโทรหาคิรัน เพียงไม่นานเขาก็รับสายของเธอ

“ฮะโหลค่ะ~”

“เสร็จหรือยัง”

“เสร็จแล้วค่ะ แต่พอดีว่ามาบ้านอัยด้าแล้ว”

“ส่งโลมา ฉันจะไปรับ”

“เอ่อ.. คือว่าคืนนี้หนูต้องไปเที่ยวกับเพื่อนๆค่ะ”

“เที่ยว?”

“ค่ะ ที่ร้าน KR”

“ใครอนุญาต!”

“หนูกำลังขอพี่อยู่นี่ไง จะไม่ไปก็ไม่ได้ อัยด้ากับบีน่าบอกจะโทรขอแม่ให้ หนูไม่มีข้ออ้างแล้ว~”

“...”

“อย่าเงียบสิคะ อย่าโกรธหนูเลยนะ~”

“อืม ฉันจะตามไป”

“ค่ะ งั้นหนูรอที่ร้านนะคะ”

“แต่งตัวดีๆ ไม่งั้นเธอจะโดนทำโทษ”

“หนูก็ไม่เคยแต่งตัวโป๊อยู่แล้วนะ”

“หึ เดี๋ยวก็รู้”

“งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ เดี๋ยวเพื่อนๆสงสัย”

“อืม”

ตู๊ดดดดดๆ เมื่อเด็กสาวคุยกับคิรันเสร็จแล้วเธอจึงรีบกลับขึ้นไปบนห้องของอัยด้าทันที

Prat คิรัน

20.30 น.

คลับ KR

“คิดว่าจะไม่มาซะแล้ว” เป็นเสียงของคาเลนส์ที่พูดขึ้นทันทีที่เขาเห็นคิรันเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะ

“หมาชวน เลยต้องมา” คิรันว่าพลางเทแอลกอฮอล์ลงแก้วของตน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไลน์หาแฟนเด็กที่มาถึงก่อนแล้ว

คิรัน : อยู่ไหน

ธิดา : แถวหน้าเวทีค่ะ

คิรัน : มาชั้นสองที่เดิม

ธิดา : ช้าหน่อยนะคะ

———————————————

กลิ่นเด็กมันหอม 🤣

ขออภัยที่มาช้านะคะ พอดีวันนี้ ไรท์ทำแหวนแต่งงานหาย เครียดมากๆไม่มีสติเลย😢

กดใจ+คอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเจ้าค่ะ🫶🏻

ไม่เมนท์งอลเด้ออ 555 สติ๊กเกอร์ก็ยังดีฮ้าบบ🥰🫶🏻