EP.13 คนของคิรัน

EP.13 คนของคิรัน

เช้าวันใหม่

6:00 น.

เช้านี้เด็กสาวตื่นขึ้นมาบนเตียงที่เธอกับคิรันนั้นนอนด้วยกันทั้งคืน ซึ่งเธอตื่นมาในอ้อมกอดของเขาเป็นครั้งแรก

“หล่อจัง~” ร่างบางเอ่ยชมแฟนหนุ่มของตัวเองพร้อมกับมองไปที่ใบหน้าที่เกลี้ยงเกลาของเขา

คลืดดดด คลืดดดด

ในขณะเดียวกันโทรศัพท์ของเธอที่วางอยู่บนหัวเตียงก็ได้สั่นขึ้น ฉุดให้เธอต้องหยิบขึ้นมาดูชื่อเจ้าของปลายสาย

มีสายเรียกเข้าจาก อัยด้าเพื่อนรัก

“อัยด้า!” ธิดาอุทานชื่อของปลายสายออกมาด้วยความตกใจ จนทำให้ชายหนุ่มข้างๆรู้สึกตัวตื่นขึ้น

“อื้อ~ เป็นอะไร”

“ปะ..เปล่าค่ะ หนูขอรับสายอัยด้าแป๊บนึงนะคะ”

“อืม แต่ไม่ต้องลุกไป” คิรันกระชับกอดเด็กสาวให้แน่นขึ้นพร้อมกับหลับตาลงอีกครั้ง ส่วนเด็กสาวนั้นก็ทำได้แค่นอนนิ่งๆและกดรับสายของเพื่อนเธอ

“ว่าไงอัยด้า~”

“แกอยู่ไหน!”

“ยะ..”

“แกดูไลน์กลุ่มด่วนเลย!”

“โอเคๆ”

ตู๊ดดดดๆ ทันทีที่สายตัดไปธิดาจึงรีบกดเข้าดูข้อความไลน์ทันทีและสิ่งที่เธอเห็นนั้นก็คือรูปหลุดของบีน่าเพื่อนสนิทของเธอนั่นเอง

“บะ..บีน่า!” เสียงอุทานของเด็กสาวทำให้มาเฟียหนุ่มที่หลับตาอยู่ต้องลืมตาขึ้นอีกครั้งด้วยความตกใจ

“มีอะไร”

“พะ..พี่ดูนี่สิคะ!”

“…” คิรันจ้องมองไปที่ภาพเงียบๆก่อนจะเห็นว่าคนในภาพคือพี่ชายของตน เพราะผู้ชายในรูปมีรอยสักที่คอเหมือนกับพี่ชายของเขา

“ไอ้ริว”

“หนูต้องรีบกลับตอนนี้เลยค่ะ”

“ฉันจะไปส่ง”

“ส่งที่บ้านอัยด้านะคะ”

“อืม เสื้อผ้าในตู้”

“ของหนูเหรอคะ?”

“อืม”

“ขอบคุณค่ะ” หลังจากนั้นเด็กสาวจึงรีบไปอาบน้ำแต่งตัวทันที

ทั้งสองใช้เวลาอาบน้ำแต่งตัวประมาณ40นาที ก่อนจะรีบพากันลงมาที่ลานจอดรถและตรงไปที่บ้านของอัยด้า

“ฉันต้องกลับบ้านใหญ่ ถ้าจะกลับโทรมาหาฉัน”

“โอเคค่ะ หนูไปก่อนนะ” เด็กสาวพูดพลางจับไปที่มือเปิดประตูรถ แต่กลับถูกคิรันรั้งเอาไว้จนต้องหันกลับไปหาเขา

“เดี๋ยว” มาเฟียหนุ่มโน้มตัวไปหาเด็กสาวพร้อมกับบรรจงจูบไปที่ริมฝีปากของเธอ

“ต้องไปแล้วค่ะ” ร่างบางส่งยิ้มให้กับคนรักอีกครั้งก่อนที่จะรีบลงมาจากรถและวิ่งไปที่บ้านของอัยด้าที่อยู่ถัดไป2-3หลัง

บ้านอัยด้า

“อัยด้า!”

“ธิดา! เห็นที่ส่งไปแล้วใช่ไหม”

“เห็นแล้ว ติดต่อบีได้ไหม”

“มันปิดเครื่องไปแล้ว มันบอกว่าขอเวลาเดี๋ยวมันกลับมา ฉันเป็นห่วงมันจะแย่อยู่แล้วเนี่ย”

“ด้าคิดว่าพี่ริวเป็นคนปล่อยรูปไหม”

“ก็ไม่แน่นะ!”

“เฮ้อ~ เอาไงต่อดี~”

“ทำได้แค่รอ ว่าแต่เมื่อคืนแกกลับไปยังไง?”

“หะ..หินไม่ได้บอกแกเหรอ”

“ฉันภาพตัดไปตอนไหนยังไม่รู้เลย รู้อีกทีคือถึงบ้านแต่ไม่มีแก”

“พอดีเจอลูกพี่ลูกน้องเขาเลยอาสาไปส่งธิ หินมันจะได้ไม่ต้องวนไปมา”

“พี่อาร์มอะไรนั่นเหรอ”

“อืม”

“เออๆ ดีและ คิดว่าโดนผู้ชายที่ไหนรากไปซะอีก”

“บ้าเหรอ~”

“ตอนนี้ฉันว่าเรามาช่วยกันกดรีพอร์ตรูปบีน่ากันดีกว่าไหม”

“เริ่มเลย” ตลอดทั้งวันของวันนี้เด็กสาวใช้เวลาอยู่ที่บ้านของอัยด้าทั้งวันโดยไม่ลืมที่จะโทรบอกมารดาของเธอเอาไว้ด้วย

15:30 น.

กริ่งงงง

ในขณะที่สองสาวกำลังนั่งคุยกันอยู่บนห้องอยู่นั้น จู่ๆเสียงกดกริ่งที่หน้าบ้านก็ได้ดังขึ้น ฉุดให้เด็กสาวทั้งสองต้องพากันเดินมาดูที่หน้าต่างว่าใครมา ก่อนจะเห็นว่าเป็นคิรันที่มากดกริ่ง

“พี่รัน~” ธิดาเอ่ยเรียกชื่อแฟนหนุ่มออกมาเบาๆพร้อมกับมองไปที่เขาที่ยืนอยู่หน้าประตูบ้าน

“พี่รันเหรอ มาทำอะไรของเขา”

“พี่ริวมาด้วยด้า”

“ไปข้างล่างกัน” ธิดาไม่ได้ปฏิเสธและเดินตามเพื่อนของเธอลงมาที่ชั้นล่างทันที ก่อนจะต้องเผชิญหน้ากับแฟนหนุ่มของเธออีกครั้งโดยมีเพื่อนสนิทยืนอยู่ข้างๆ

คิรันและคิริวมาที่นี่ก็เพราะต้องการมาตามหาบีน่าก็เท่านั้น และอัยด้านั้นก็ได้ตอบไปทุกอย่างที่เธอรู้นั่นก็คือเพื่อนของเธอขอเวลาหายไปสักพักและจะกลับมาเอง

“ป้าก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร เราถามอัยด้าเอาแล้วกันนะพ่อหนุ่ม”

“รบกวนแค่นี้พอครับ” เป็นคิรันที่พูดขึ้นก่อนที่เขาจะมองมาที่ธิดาที่กำลังยืนอยู่ข้างๆอัยด้า

หลังจากที่คิรันและคิริวเดินออกไปแล้วเด็กสาวทั้งสองจึงกลับขึ้นมาบนห้องทันที

“ถ้าพี่ริวเป็นคนปล่อย เขาจะมาตามหาบีมันทำไม” อัยด้าพูดขึ้นด้วยความสงสัย

“เขาอาจจะไม่ได้ทำก็ได้นะ~”

Part คิรัน

21:30 น.

ตอนนี้มาเฟียหนุ่มได้หยุดตามหาบีน่าแล้ว และเขาก็กำลังนั่งอยู่ในห้องโถงใจกลางบ้าน ซึ่งในขณะที่เขากำลังนั่งคุยกับคนอื่นๆอยู่นั้น จู่ๆโทรศัพท์ของเขาก็ได้สั่นขึ้นก่อนที่ชื่อแฟนเด็กจะปรากฏบนหน้าจอ ฉุดให้คิรันต้องลุกขึ้นและเดินออกมารับสายที่หน้าบ้านแทน

“ฮะโหล”

“ทำอะไรอยู่คะ ยังตามหาบีอยู่ไหม”

“พึ่งถึงบ้าน เธอกลับบ้านหรือยัง”

“กลับแล้วค่ะ”

“ขอโทษที่ไม่ได้ไปรับ”

“ไม่เห็นต้องขอโทษเลย ขอถามอะไรพี่หน่อยได้ไหมคะ”

“อืม”

“พี่ริวเป็นคนปล่อยรูปนั้นหรือเปล่า”

“ไม่ใช่มัน น่าจะเป็นเด็กมัน”

“เฮ้อ~ ป่านนี้บีคงรู้สึกแย่สุดๆ”

“กินข้าวหรือยัง”

“ยังค่ะ”

“ไปกินได้แล้ว ช่วงนี้อาจจะยังไม่ได้โทรหาหรือไปหา”

“ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าพี่ว่างค่อยโทรหาหนูก็ได้”

“อืม ฉันต้องกลับเข้าบ้านก่อน”

“ค่ะ ฝันดีนะคะ”

“ฝันดี รักเธอ”

“ระ..รักพี่เหมือนกันค่ะ~”

ตู๊ดดดดๆ ทันทีที่เด็กสาวพูดจบคิรันจึงกดวางสายเธอและเดินกลับเข้าไปในบ้านทันที

2 วันผ่านไป

หน้ามหาวิทยาลัยของธิดา

14:00 น.

ตอนนี้คิรันกำลังจอดรถรอแฟนเด็กของตัวเองอยู่ที่ฝั่งตรงข้ามทางเข้ามหาวิทยาลัย เนื่องจากวันนี้เขามีนัดไปทานข้าวกับเธอ และตอนนี้ได้ไลน์บอกสาวน้อยของตนเรียบร้อยแล้ว

คิรัน : ฉันอยู่หน้าวิลัยเธอ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

คิรันส่งข้อความให้เด็กสาวไม่ถึง5นาทีเสียงเคาะกระจกก็ได้ดังขึ้น ฉุดให้เขาต้องมองไปที่กระจกก่อนจะเห็นว่าเป็นแฟนเด็กของตัวเองจึงเปิดประตูให้ทันที

“สวัสดีค่ะพี่คิรัน” เด็กสาวในชุดนักศึกษากระโปรงพลีทคุมเข่ากล่าวทักทายคนรักของตนทันทีที่เขาเปิดประตูให้เธอ

“อืม”

“สวัสดีค่ะพี่ดิ๊วซ์”

“สวัสดีครับ”

“ขึ้นมาเร็วๆ ไปร้านที่จองไว้”

“ครับนาย” หลังจากนั้นดิ๊วซ์จึงขับรถออกมาทันที

“เรียนเป็นไง”

“กลับมาเรียนวันแรก ปวดหัวมากเลยค่ะ ฝึกงานยังดีซะกว่า”

“ขี้บ่น”

“อ่าว~ ก็พี่ถามหนูไม่ใช่เหรอ~”

“หึ บ่นเถอะ ฉันชอบฟัง” ประโยคของคิรันทำเอาดิ๊วซ์ที่ได้ยินถึงกับต้องมองเขาผ่านกระจกหลังทันที เพราะดิ๊วซ์นั้นไม่เคยได้ยินอะไรพวกนี้หลุดออกมาจากปากนายของตน จะมีก็แต่คำสั่งที่ดูเข้มขรึมและเป็นทางการ

“มึงมองอะไร” คิรันเอ่ยถามพลางมองไปที่มือขวาของตนด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง แต่เสียงอันทรงพลังทำเอาคนฟังถึงกลับตกใจ

“เปล่าครับ”

“ว่าแต่พี่ไม่มีทำงานเหรอคะวันนี้”

“ไม่มี”

คลืดดดด คลืดดดดด

ทันทีที่มาเฟียหนุ่มพูดจบโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อก็สั่นขึ้นทันที ฉุดให้เขาต้องหยิบขึ้นมาดูและกดรับสายเพราะเป็นสายเรียกเข้าจากโรงพยาบาล

“ครับ”

“เตรียมห้องรอได้เลย กำลังไป” คิรันบอกปลายสายไปเพียงเท่านั้นก่อนจะรีบกดวางในทันที

“ไปโรงพยาบาลตอนนี้”

“มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“ฉันต้องไปผ่าตัดเคสด่วน”

“ให้หนูลงตรงนี้ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูกลับเอง”

“ไปด้วยกัน เสร็จแล้วจะพาไปกินข้าว”

“หนูคนนอก เข้าได้เหรอ”

“คนของฉัน รอในห้องฉัน”

“ค่ะ~” เด็กสาวอมยิ้มให้กับคำตอบของคิรันเล็กน้อยก่อนจะมองไปตามเส้นทางที่ดิ๊วซ์กำลังขับไปโรงพยาบาล

———————————————

อยากมีพี่รันเป็นแฟนจุงงง🥺

กดใจ+คอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเจ้าค่ะ🫶🏻

ไม่เมนท์งอลเด้ออ 555 สติ๊กเกอร์ก็ยังดีฮ้าบบ🥰🫶🏻