EP.4 เดี๋ยวไปส่ง

EP.4 เดี๋ยวไปส่ง

Part ธิดา

หลายวันผ่านไป

วันนี้เป็นวันหยุดของธิดา และตอนนี้เธอก็กำลังนอนดูซีรีส์อยู่บนห้องนอนของตัวเอง หลังจากที่ทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว

คลืดดดด คลืดดดด

ในขณะเดียวกันโทรศัพท์ของเธอที่วางอยู่บนเตียงก็ได้สั่นขึ้น ฉุดให้มือเล็กต้องเอื้อมหยิบขึ้นมาดูชื่อเจ้าของปลายสาย ก่อนจะเห็นว่าเป็นอัยด้าที่โทรเข้ามา

มีสายเรียกเข้าจาก อัยด้า

“ฮัลโหลอัยด้า~”

“ฮัลโหลธิดา ไปร้านนั่งชิวกัน”

“หื้ม วันนี้เหรอ”

“ก็ใช่น่ะสิ ฉันชวนบีแล้ว ไปด้วยกันนะ”

“ก็ได้ๆ ให้ไปเจอกันที่ไหน”

“ไปเจอกันบ้านป้าชาร์แล้วกันนะ จะได้ไปพร้อมกัน”

“โอเคๆ”

ตู๊ดดๆ

หลังจากที่เด็กสาววางสายเพื่อนของตัวเองไปแล้ว เธอจึงเดินลงไปขออนุญาตมารดาของตัวเองทันที และมารดาของเธอก็ห้ามปรามเล็กน้อย แต่ไม่ได้ห้ามให้เธอไปเที่ยวกับเพื่อนๆ

“ดูแลตัวเองดีๆล่ะ อย่าดื่มเยอะนะรู้ไหม”

“รับทราบค่ะ เดี๋ยวหนูทานข้าวกับแม่ก่อนไปดีกว่า~”

“จ้า~ ไม่ต้องมาเอาใจแม่เพราะอยากไปเที่ยวเลยนะ!”

“เปล่าสักหน่อย~”

“ตามใจเรา เดี๋ยวป้าเรากับพี่อาร์มจะมากินด้วยพอดี”

“ทำไมช่วงนี้พี่อาร์มมาบ้านเราบ่อยจังละคะ”

“อาร์มคงไม่อยากให้แม่เขามาคนเดียวล่ะมั้ง ป้าเรายิ่งหน้ามืดอยู่บ่อยๆ อาร์มก็เลยต้องเป็นคนพามา”

“อ๋อ~ ค่ะ เข้าใจแล้ว” ร่างบางหยักหน้าอย่างเข้าใจในสิ่งที่แม่เธอพูด

“ไปดูหนังต่อเถอะ เดี๋ยวจะทานข้าวเย็นแล้วแม่เรียก”

“โอเคค่ะ มีอะไรเรียกหนูนะ”

“จ้า” หลังจากนั้นเด็กสาวจึงกลับขึ้นมาห้องนอนของตัวเองทันทีพร้อมกับดูหนังต่อจากที่ดูค้างไว้

เมื่อถึงเวลาทานอาหารเด็กสาวจึงรีบลงมาเตรียมตัวทันที เพียงไม่นานป้าและลูกพี่ลูกน้องของเธอก็พากันเดินทางมาถึง

“สวัสดีค่ะป้านิด”

“สวัสดีจ้ะธิดา”

“สวัสดีค่ะพี่อาร์ม”

“สวัสดีธิดา”

“แม่คะ เดี๋ยวหนูกินเสร็จแล้วขอตัวไปบ้านเพื่อนเลยนะคะ เดี๋ยวเพื่อนรอ”

“จ้า งั้นกินข้าวกันเถอะจ้ะ”

“ค่ะ” ตลอดการทานข้าวเด็กสาวมักจะสังเกตเห็นว่าลูกพี่ลูกน้องของเธอชอบมองมาที่เธอ ทว่าเธอนั้นไม่ได้คิดอะไรมากและรีบทานข้าวต่อจนอิ่ม

“ไปนะคะแม่”

“ให้พี่ไปส่งไหม”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

“ให้พี่เขาไปส่งเถอะลูก จะได้ไม่ต้องเสียเงินนั่งรถไปเอง นี่ก็1ทุ่มครึ่งแล้วด้วย” เป็นเสียงของป้านิดมารดาของอาร์มที่พูดขึ้น

“งั้น.. ก็ได้ค่ะ”

“งั้นผมไปส่งน้องแป๊ปนึงนะครับแม่”

“จ้ะ”

“รีบกลับนะธิดา อย่าดื่มเยอะนะลูก”

“รับทราบค่ะ” เด็กสาวส่งยิ้มให้กับมารดาก่อนจะรีบเดินมาขึ้นรถหน้าบ้าน

บนรถ

“ได้ยินว่าดื่ม จะไปดื่มกันที่ไหนเหรอ”

“ไม่แน่ใจค่ะ เพื่อนๆพาไป”

“ถ้ากลับไม่ไหวก็โทรบอกพี่ได้นะ”

“ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ” เธอส่งยิ้มจางๆให้กับอาร์มก่อนจะนิ่งเงียบไปตลอดทาง จะบอกแค่ทางไปบ้านของบีน่าเท่านั้น

“ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” ธิดากล่าวขอบคุณลูกพี่ลูกน้องของเธอก่อนที่จะรีบลงจากรถและเดินไปหยุดที่ประตูหน้าบ้านทันที

“จริงสิ พี่รันอยู่บ้านนี้!” เด็กสาวทักท้วงตัวเองขึ้นเมื่อนึกขึ้นได้ว่าชายหนุ่มที่เธอแอบปลื้มอยู่บ้านหลังเดียวกันกับเพื่อนของเธอ

ปิ๊น!

“ว๊าย!” ในขณะเดียวกันเสียงแตรรถก็ได้ดังขึ้น ทำให้เด็กสาวที่ยืนอยู่หน้าบ้านต้องร้องขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนจะหันไปมองว่าใครคือคนที่บีบแตรใส่เธอ

“หิน! เล่นอะไรเนี่ยธิตกใจหมด!” ใบหน้าสวยขมวดคิ้วขึ้นทันทีที่เห็นเพื่อนของตัวเองเปิดประตูลงมาจากรถ

“ฮ่าๆๆ โทษทีๆ” หินหัวเราะพลางเอ่ยขอโทษ

“ให้ธิโทรเรียกบีออกมาไหม”

“ฉันโทรแล้วๆ มันกำลังเดินออกมากับอัยด้า” สิ้นสุดประโยคของหิน เพื่อนสาวทั้งสองของธิดาและหินก็เดินออกมาจากบ้านทันที

“สองคนนี้มาด้วยกันเหรอเนี่ยยยย” อัยด้าเอ่ยแซวขึ้นเมื่อเห็นธิดาและหินยืนอยู่หน้าบ้านด้วยกัน

“เปล่าๆ ลูกพี่ลูกน้องธิมาส่งต่างหาก”

“ไปๆขึ้นรถกันได้แล้ว” หลังจากนั้นทั้งสามสาวและหนึ่งหนุ่มจึงรีบพากันขึ้นรถและตรงไปที่ร้านนั่งชิวทันที

เมื่อมาถึงหน้าร้านนั่งชิวอัยด้าก็เปลี่ยนใจอยากเข้าคลับ KR แทน ทำให้พวกเธอต้องตกลงกันใหม่อีกครั้งซึ่งพวกเธอทุกคนก็ตกลงยอมเข้าคลับตามที่อัยด้าขอ

โซนปกติ

ตอนนี้เด็กสาวและเพื่อนๆของเธอได้นั่งกันอยู่ที่โต๊ะแล้วหลังจากที่หินเป็นคนไปจองให้

“กูไปหาเพื่อนแป๊บ เดี๋ยวมา” หินพูดขึ้นก่อนจะรีบเดินไปหาเพื่อนต่างคณะของเขา

ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังนั่งดื่มกันอยู่นั้น ธิดาได้สังเกตเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งเดินขึ้นบันไดไปชั้นบน ใบหน้าและการแต่งกายของเขาทำให้เด็กสาวจำได้คือว่าเขาคือคิรัน ทว่าเธอทำเพียงแค่มองตามจนเขาเดินหายไป เธอจึงหันกลับมาสนใจคุยกับเพื่อนๆต่อถึงแม้จะอยากรู้ก็ตามว่าชายหนุ่มขึ้นไปชั้นบนทำไม

“มองอะไรของแกธิดา” อัยด้าเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นธิดาเอาแต่มองไปทางอื่น

“ปะ..เปล่า~”

“อะไร เจอหนุ่มๆถูกใจหรือไง”

“อัยด้าเงียบไปเลย! ชอบใส่ร้ายธิตลอด”

“ฮ่าๆๆ ก็มีแฟนกับเขาบ้างสิ ฉันจะได้เลิกใส่ร้ายแก”

“เพื่อนบ้า!” ธิดาหยอกล้อกับเพื่อนของเธอและดื่มต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่งพี่ชายของหินที่ชื่ออิฐเดินเข้ามาทักทาย

“สวัสดีค่ะพี่อิฐ”

“สวัสดีสาวๆ นี่เพื่อนพี่เอง”

“สวัสดีค่ะ” ทุกคนต่างพากันแนะนำตัวเพื่อทำความรู้จักก่อนจะเริ่มดื่มต่อ และธิดาก็ดื่มแอลกอฮอล์เข้าไป3แก้วแล้ว

“เดี๋ยวพวกแกกับก่อนเลยนะ ฉันต้องไปหาพี่ริว” จู่ๆบีน่าก็พูดขึ้นก่อนที่เธอนั้นจะรีบเดินออกไปจากโต๊ะ

“ไปส่งธิกับด้าด้วยนะหิน~” ธิดาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอ้อยอิ่งเพราะตอนนี้เธอเริ่มเมาแล้วเช่นกัน

“รู้แล้วๆ แต่ก็กินให้มันน้อยๆหน่อย”

“เดี๋ยวธิไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะอัยด้า~”

“ไปคนเดียวได้ไหม ฉันเดินไม่ไหวละ”

“โอเค ธิไปคนเดียวได้ ฝากดูด้าด้วยนะหิน”

“โอเค รีบมานะ”

“รับทราบ!” ธิดาส่งสัญญาณให้กับเพื่อนของเธอ ก่อนที่จะรีบเดินไปที่ห้องน้ำด้วยสติที่ไม่ค่อยครบถ้วนสักเท่าไหร่

เมื่อเด็กสาวมาถึงห้องน้ำเธอจึงเห็นว่ามีผู้หญิงมากมายกำลังยืนต่อแถวกันอยู่ ทำให้ธิดาต้องเดินไปถามการ์ดที่ยืนดูแลจุดต่างๆว่ามีห้องน้ำตรงไหนอีกบ้าง

“พี่คะ~ มีห้องน้ำตรงไหนอีกไหมคะ พอดีห้องนี้ต่อยาวมากๆเลย~”

“มีชั้น2ครับ ขึ้นไปแล้วเลี้ยวซ้าย”

“ขอบคุณนะคะ” เด็กสาวกล่าวขอบคุณการ์ดก่อนจะรีบเดินขึ้นไปชั้น2 ซึ่งเป็นชั้นที่นั่ง VIP เมื่อเธอเห็นห้องน้ำเธอจึงรีบเข้าไปทำธุระของตัวเองและรีบออกมาทันที

ตุบ! ทันทีที่เด็กสาวเดินออกมาจากห้องน้ำเธอก็เดินชนเข้ากับใครบางคนอีก ทำให้ร่างเล็กเซถอยหลังเล็กน้อยแต่ก็ถูกมือหนาของใครบางคนดึงเอาไว้เช่นกัน

“อื้อ เกือบล้มแล้วยัยธิ~ ขอบคุณนะ..คะ~” เด็กสาวบ่นกับตัวเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นขอบคุณคนที่จับเธอเอาไว้ ทว่าเมื่อเด็กสาวได้เห็นชายหนุ่มตรงหน้าก็ทำเอาเธอนั้นถึงกับชะงักไปทันที เพราะเขาคือ คิรัน ชายหนุ่มที่เธอกำลังเผลอมีใจให้เขา

“พะ..พี่รัน~”

“…”

“…” เด็กสาวตกอยู่ในภวังค์อีกครั้งเมื่อได้เห็นใบหน้าของคนที่เธอนั้นแอบปลื้ม ความหล่อของเขาทำให้เธอยืนนิ่งเงียบไปนานหลายนาที

“จะจ้องอีกนานไหม ?”

“ขะ..ขอโทษค่ะ~” เธอตั้งสติก่อนจะพยายามทรงตัวให้ยืนตรง แต่ด้วยความที่เธอดื่มเข้าไปมากพอสมควร จึงทำให้การทรงตัวของเธอทำได้ไม่ครบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ ทำให้คิรันต้องจับเธอเอาไว้อีกครั้ง

“เมาแล้วจะมาคนเดียวทำไม?”

“มะ..เมานิดเดียวค่ะ~ เลยไม่ให้เพื่อนมาด้วย”

Part คิรัน

หลังจากที่คิรันทำงานของตัวเองเสร็จแล้ว เขาจึงมาหาเพื่อนๆและแฝดพี่ของตัวเองที่คลับ เมื่อเขามาถึงก็ตั้งใจที่จะมาพูดเรื่องบีน่าที่แฝดพี่ของตัวเองกำลังทำอยู่ ทว่าคิริวนั้นกลับไม่ฟังเขา ทำให้เขาทำอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว เพราะคิริวเองก็ไม่เคยมายุ่งเรื่องของเขาเหมือนกัน

“จะไปไหนวะไอ้รัน” เป็นเสียงของคาเลนส์ที่เอ่ยถามขึ้น

“ห้องน้ำ”

“ฝากด้วย”

“ปัญญาอ่อน” เขาสบถด่าเพื่อนของตัวเองก่อนจะเดินลงมาชั้น2เพื่อเข้าห้องน้ำและสูบบุหรี่ แต่ไม่ทันที่เขาจะได้เข้าห้องน้ำดันมีเด็กสาวคนหนึ่งเดินชนเข้ากับเขา ซึ่งเธอคนนั้นคือเด็กสาวเขาที่เข้ามาอยู่ในความคิดของเมื่อหลายวันก่อน

“เมาแล้วจะมาคนเดียวทำไม?”

“มะ..เมานิดเดียวค่ะ~ เลยไม่ให้เพื่อนมาด้วย” ในขณะที่เด็กสาวกำลังพูด สายตาคมคายกับเอาแต่จ้องมองไปที่ริมฝีปากอมชมพูของร่างบาง มันทำให้เขาแทบจะอดใจไม่อยู่ทั้งๆที่เขาและเธอยังไม่เคยรู้จักกันเป็นการส่วนตัวด้วยซ้ำ

“รอตรงนี้ ฉันจะเดินไปส่ง”

“คะ?”

“…” มาเฟียหนุ่มไม่ได้พูดอะไรแต่เดินไปเปิดประตูหลังเพื่อไปสูบบุหรี่แทน

“ฟู้วววว~” ควันสีขาวคลุ้งพวยพุ่งออกมาจากริมฝีปากหนาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนตอนนี้บุหรี่ในมือของเขาเผาไหม้จนใกล้จะหมดมวล

แกรก! (เสียงเปิดประตู)

———————————————

บอกแล้วว่าพี่รันใจดี 🥰

กดใจ+คอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเจ้าค่ะ🫶🏻

ไม่เมนท์งอลเด้ออ 555 สติ๊กเกอร์ก็ยังดีฮ้าบบ🥰🫶🏻