INICIAR SESIÓNCompartir
กับดักที่ปิดตาย
Fecha de publicación:
2026-09-06 01:10:02
Último capítulo
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก อริหัวใจสายเลือดเลี้ยง
บทที่ 121 "เมย์ไม่คุยกับคนไม่มีเหตุผลค่ะ! แล้วบ่ายโมงก็ไม่ต้องมารับเมย์เลยนะคะ เมย์จะกลับเอง ชิ!" หญิงสาวเอ่ยสะบัดเสียงใส่เสร็จ ร่างบางก็หมุนตัวสับเท้าเดินตรงขึ้นอาคารเรียนไปทันทีโดยไม่หันกลับมามองคนบนรถสักนิด ทิ้งให้มาเฟียหนุ่มใหญ่อย่างฌาลัลล์นั่งหน้าตึง นัยน์ตาคมกริบมองตามหลังเด็กดื้อที่กล้าท้าทายอำนาจเขาด้วยความเอ็นดูผสมหงุดหงิดในอก "เหอะ... คิดว่าจะห้ามฉันได้หรือไง เมล์รียา" ฌาลัลล์แค่นหัวเราะในลำคอ สายตาจ้องมองร่างเล็กที่เดินมุ่งหน้าไปหา 'ไข่มุก' เพื่อนสนิทที่ยืนรออยู่ก่อนหน้านั้นตรงหน้าทางขึ้นตึก "อ้าว เมย์! เป็นอะไรเนี่ย ทำหน้าบึ้งตึงมาเชียว?" ไข่มุกทักขึ้นทันทีที่เห็นเพื่อนสาวเดินหน้าง้ำหน้างอเข้ามาหา "แล้วเมื่อกี้... รถหรูคันนั้นของใครกันน่ะ หรูหราจัดเต็มขนาดนั้น อย่าบอกนะว่า~~" "นั่นคุณน้าฌาลัลล์มาส่งเธอเหรอเมล์! สุดยอดไปเลยอะ... เขาดูหล่อและเท่มากเลยนะแก ฉันรู้สึกได้ถึงออร่าความอบอุ่นแบบสุดๆ เวลาเขาอยู่กับเธอ" ไข่มุกทำตาโต สะกิดแขนเพื่อนยิกๆ พลางเอียงคอกระซิบถามด้วยสายตาแพรวพราว "เป็นไงบ้างจ๊ะ... กล้ามแน่นไหม?" "ยัยไข่มุก! พูดถึงเรื่องอะไรของเธอเนี่ย!"
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก หลงรักเมียเด็ก
บทที่ 120 เวลาต่อมา... @บนถนนสายหลักมุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัย ภายในรถยนต์คันหรูที่กำลังแล่นไปอย่างนุ่มนวล ร่างบอบบางในชุดนักศึกษาไม่ได้นั่งอยู่บนเบาะข้างๆ แต่อย่างใด ทว่ากลับนั่งจุ้มปุ้กอยู่บนตักแกร่งของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล! แขนทรงพลังของฌาลัลล์โอบรัดเอวบางของเธอเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อยให้ห่างกายแม้แต่องศาเดียว ชายหนุ่มก้มลงกระซิบชิดข้างแก้มเนียนเบาๆ นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยความเอ็นดูและถือสิทธิ์ "รู้สึกยังไง... ที่ได้นั่งอยู่บนตักของฉันจนถึงมหาวิทยาลัย?" เมล์รียาช้อนสายตาสุกใสขึ้นมองคนตัวโตเล็กน้อย ยิ่งเห็นรอยยิ้มทรงเสน่ห์ประดับตรงมุมปากกับตอเคราที่เกลี้ยงเกลาด้วยฝีมือเธอ ก็ยิ่งทำเอาแก้มเนียนร้อนผ่าว หญิงสาวแกล้งทิ้งน้ำหนักเอียงแก้มลงแนบซบกับแผงอกแกร่งของเขาเอาไว้ พลางเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงกวนๆ ยวนเย้า "เฉยๆ ค่ะ..." "เฉยๆ?" ฌาลัลล์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง มือหนาบีบเข้าที่เอวบางเบาๆ อย่างหมั่นไส้ "ปากแข็ง... ถ้าเฉยๆ แล้วหัวใจตรงอกซ้ายของใครบางคนแถวนี้ มันจะเต้นตึกตักดังสนั่นแข่งกับเสียงเครื่องยนต์ทำไมกัน?" คำย้อนของคนรู้ทันทำเอาเมล์รียาถึงกับหุบปากฉับ รีบซุกหน้าเข้ากับอกแกร่
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก ยังไม่เสร็จเลย NC 18+++
บทที 119 "ยังไม่เสร็จเลย... จะรีบไปไหน" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเย้ายวน ก่อนที่เขาจะกดจูบลงบนริมฝีปากบางเอาไว้หนักๆ เพื่อปิดปากให้เธอหยุดพูดมากเสียที! สัมผัสจูบอันเร่าร้อนและลึกซึ้งกลืนกินเสียงประท้วงของหญิงสาวจนหมดสิ้น ร่างบางสะท้านเฮือกในอ้อมกอด แขนเรียวทำได้เพียงโอบรอบคอแกร่งเอาไว้แน่นตามสัญชาตญาณ ฌาลัลล์ถอนริมฝีปากออกอย่างเชื่องช้า นัยน์ตาคู่คมวาวหวานจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงระเรื่อและหอบหายใจแผ่วเบา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ประดับตรงมุมปากอย่างคนชนะ ก่อนจะเอ่ยกระซิบกระซาบชิดแก้มเนียนด้วยน้ำเสียงเอ็นดู "บอกแล้วไง... ว่าฉันจะไปส่งที่มหาวิทยาลัยเอง" ร่างสูงใหญ่ทาบทับคุมเชิงอยู่บนเตียงนอนนุ่ม นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยไฟแห่งเสน่หาและอารมณ์หึงหวงที่ยังคงคุกรุ่น มือหนาเอื้อยไล้ไปตามสาบเสื้อเชิ้ตสีขาวของหญิงสาว พลางปลดกระดุมออกทีละเม็ดอย่างเชื่องช้าทว่าชำนาญ... กึก... กึก... ปราการเสื้อเชิ้ตแยกออกจากกัน เผยให้เห็นเรือนร่างซ่อนรูป อกอวบอิ่มผิวกระจ่างใสเนียนนุ่มอมชมพูที่กำลังกระเด้งกระดอนตามจังหวะการหายใจติดขัดของร่างบาง เมล์รียาได้แต่หลับตาปี๋ แก้มเนียนร้อนผ่าวจนแทบสุก ฌาลัลล์
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก มาเฟียเอวดุ NC18+++
บทที่ 118 "เธอต้องถูกลงโทษแล้วล่ะ... เมล์รียา" น้ำเสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหูระหง ก่อนที่มือหนาจะรั้งร่างบางเข้าหาตัว บังคับให้มือคู่สวยดันโน้มลงแตะกับม้านั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งอย่างถือสิทธิ์ เมล์รียาหัวใจเต้นตึกตัก ร่างกายร้อนผ่าวไปทุกอณูเมื่อสัมผัสได้ถึงอารมณ์หึงหวงและเสน่หาอันแรงกล้าที่ส่งผ่านมาจากร่างสูงใหญ่ด้านหลัง "คุณ... เมลจะไปเรียนสายแล้วนะคะ!" หญิงสาวเอ่ยประท้วงเสียงแผ่วละล่ำละลัก ทั้งที่ใบหน้าหวานแดงระเรื่อจนร้อนฉ่าวไปหมด "ไม่เป็นไร... เดี๋ยวฉันเป็นคนไปส่งเธอเอง" ฌาลัลล์แค่นยิ้มมุมปากอย่างเป็นต่อ นัยน์ตาคู่คมวาวโรจน์ไปด้วยความลุ่มหลง "เพราะยังไงตอนนี้... เธอก็ไม่มีสิทธิ์ก้าวออกจากห้องนี้เด็ดขาด" สัมผัสอบอุ่นและเร่าร้อนจากมาเฟียหนุ่มทำเอาหญิงสาวต้องเม้มริมฝีปากแน่น นัยน์ตาสุกใสระริกไหว แม้ปากจะทำเป็นคัดค้าน แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเรือนร่างและหัวใจของเธอเองก็ตอบรับอารมณ์เสน่หาของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เสน่ห์อันดุดันและทรงอำนาจของฌาลัลล์ดึงดูดเธอให้หลงใหลจนยากจะถอนตัว... "ว้าว... เด็กดี สวยไปหมดทั้งตัวเลย" เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหูระหง พลางโลมเ
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก อารมณ์หิวเนื้อสาวประทุ
บทที่ 117 ฌาลัลล์ยังคงนิ่งเงียบ ไม่ยอมเอ่ยคำใดตอบกลับมาแม้แต่คำเดียว... เพราะมาเฟียหนุ่มใหญ่รู้ดีว่า ตัวเองกำลังเป็นผู้ควบคุมเกมความสัมพันธ์ทุกอย่างอยู่ในเวลานี้! "คุณน้าฌาลัลล์คะ..." เมล์รียาเรียกชื่อเขาเสียงเบา มือกดถูบนอกแกร่งอย่างลังเล พยายามจะขยับตัวลุกออกจากอ้อมแขน ทว่ายิ่งเธอพยายามถอย ชายหนุ่มกลับยิ่งกระชับวงแขนแน่นขึ้น บังคับให้ร่างบางจมอยู่ในอกอุ่นอย่างไม่ยินยอมให้ไปไหนง่ายๆ "ถ้าไม่ให้เมล์ไปเรียน... เดี๋ยวป๊าก็เดินขึ้นตามถึงห้องหรอกนะคะ" หญิงสาวขู่เสียงแผ่ว พลางย่นจมูกใส่คนโตกว่าที่กำลังใช้ความเงียบสยบเธอ ฌาลัลล์เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง นัยน์ตาคมวาวโรจน์ไปด้วยเล่ห์กล ก่อนจะยอมคลายอ้อมแขนออกเพียงเล็กน้อยให้เธอพอมีช่องว่างได้หายใจ แล้วเอ่ยเสียงทุ้มต่ำเรียบเย็น "งั้นก็รีบไป... แล้วจำคำสัญญาเมื่อครู่ไว้ด้วย ถ้ากลับมาเลทแม้แต่นาทีเดียว ฉันจะไปอุ้มเธอออกมาจากห้องเรียนด้วยตัวเอง" "เหอะ!" ฝ่ามือบางตบเข้าที่กลางอกแกร่งของเขาดัง เพียะ! ทันทีด้วยความหมั่นไส้ ทว่าแรงอันน้อยนิดของเธอตามประสาผู้หญิงกลับไม่สามารถทำให้ร่างโตกำยำสะทกสะท้านเลยแม้แต่นิดเดียว! ฌาลัลล์แค่น
มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก คำสัญญาของมาเฟีย
บทที่ 116 เมล์รียาขยับตัวเล็กน้อย ส่งเสียงคราง "อื้อ..." ในคอเบาๆ เหมือนเด็กที่กำลังละเมอ ฝันหวานอยู่ท่ามกลางความอุ่นไอ ฌาลัลล์ยิ้มมุมปากด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่มถอดเสื้อสูทตัวยาวออกทิ้งไว้ข้างเตียง ก่อนจะก้าวขึ้นไปทิ้งตัวลงนอนข้างๆ เธอ ร่างบางที่รับรู้ได้ถึงไออุ่นอันคุ้นเคยแม้จะยังไม่ได้ลืมตา ก็ผละตัวขยับมุดเข้าหาและซุกตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดกว้างของเขาในทันที ราวกับลูกแมวน้อยที่รอคอยเจ้าของกลับมาซบอุ่นยามเช้า เวลา 07:00 น. แสงแดดยามเช้าเริ่มส่องสว่างผ่านบานหน้าต่างเข้ามา ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นสามครั้งติดต่อกันจากแม่บ้านประจำคฤหาสน์ "คุณหนูเมล์คะ... ได้เวลาทานอาหารเช้าก่อนไปมหาวิทยาลัยแล้วค่ะ" ทว่าบานประตูไม้สีหวานยังคงถูกล็อกอย่างแน่นหนาตั้งแต่ตอนตีห้าที่ฌาลัลล์ก้าวเดินเข้ามา บนเตียงนอนโทนสีฟ้าใหญ่ สองร่างยังคงนอนกอดก่ายกันกลมกลืนท่ามกลางความอุ่นไอ เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้เมล์รียาคอยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ ตามความเคยชิน กึก... "เอ๊ะ..." สัมผัสใต้ฝ่ามือมันทั้งแข็ง ทั้งแน่นตึงไปหมด... หมอนข้างที่เคยกระชับกอดประจำไม่มีทางเป็นแบบนี้แน่ๆ!
También te puede gustar
เด็กกำพร้ากับมาเฟียคลั่งรัก
Davide24.4K vistasประธานมาเฟียร้ายรัก
กาแฟหอมกรุ่น39.7K vistasรักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์)
dragonred2410.7K vistasพันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+
เนตรกวี / Natekavees20.4K vistasอ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ
ณิการ์11.0K vistasตรวนรักมาเฟียร้าย SM
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่560 vistasกับดักร้ายผู้ชายสายเถื่อน
ภัสสพิชชา226 vistasปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน..
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า1.1K vistas
