LOGINธาราก้าวเดินออกมานอกชานพักของคฤหาสน์หลังใหญ่ เธอเห็นดาร์ซี่กำลังวิ่งไล่จับกับลูกสาวคนโตที่ชื่อเอลิซา และลูกชายคนเล็กชื่ออเล็กซานเดอร์ พวกเขาห่างกันเพียงสองปี เอลิซาวัยแปดขวบเป็นเด็กที่เฉลียวฉลาด ช่างถาม และเข้ากับผู้ใหญ่ได้ดีทีเดียว ส่วนอเล็กซานเดอร์วัยหกขวบเป็นเด็กที่เฉลียวฉลาด มีไหวพริบ รู้จักกล้าแสดงออก เขาชอบเล่นเหมือนกับพี่สาวของเขา ถือว่าสนิทกันเลยทีเดียว ไปไหนไปกัน ดาร์ซี่จะสอนพวกเขาเสมอว่าพี่น้องต้องรักกัน อย่าให้ใครมารังแกพวกเรา และอย่าไปรังแกพวกเขาก่อน ดาร์ซี่สอนลูกเช่นนี้ พวกเขาก็นำไปปฏิบัติอย่างดี เพราะพวกเขาแทบจะไม่ทะเลาะกันเลย เมื่อใครผิดจะเอลิซาจะรับหน้าก่อนว่าเป็นคนผิดทั้งที่เธอไม่ได้ผิด ถ้าเอลิซากล่าวเช่นนี้อเล็กซานเดอร์ก็รับโทษทันทีโดยการยื่นมือให้แม่หรือพ่อเป็นคนตี ดาร์ซี่เป็นคนไม่ตีลูกใช้การเปรียบเทียบในเรื่องที่ตัวเองเคยทำผิดพลาดในอดีตมาสอนลูกๆ ของเขา เมื่อมีพระคุณ ต้องมีพระเดช ในเมื่อพวกเขาไม่ยอมเชื่อฟังทำเป็นครั้งที่สอง ธาราจะมีไม้กายสิทธิ์ไว้ตีพวกเขา พวกเขารู้ตัวว่าทำผิดซ้ำสอง จะนำไม้มาให้ธาราตีด้วยตัวเอง ธาราจะถามก่อนว่าจะให้ตี หรือจะวิ่งรอบรั้วบ้านสามรอบ ส่
ดาร์ซี่ที่กำลังก้าวขึ้นรถ หันกลับไปในบ้านอีกครั้ง และรีบวิ่งขึ้นบ้านทันที พร้อมบอดี้การ์ดอีกหลายคนที่วิ่งตามเจ้านายของเขาขึ้นมาดาร์ซี่เปิดเข้าไปในห้อง ธารานั่งที่พื้นในมือของเธอมีเลือดออกที่บั้นเอว เขาเห็นอีกว่าใครเป็นคนยิงเธอ เขาจึงจ้องมองใบหน้าของเธอด้วยสายตาโกรธจัด“มาสซิโม เรียกรถพยาบาลด่วน”“ครับท่าน” มาร์ซิโมเอ่ยตอบรับ“เจสันพาธาราออกไปและดูแลเธออย่างดีด้วย”“ครับท่าน”เจสันตอบรับ และพยุงธาราลุกขึ้นเดินออกจากห้อง ดาร์ซี่จึงจ้องใบหน้าของโอลิเวียอีกครั้งด้วยสายตาอำมหิต“โอลิเวีย ฉันให้โอกาสเธอมาครั้งสองแล้ว โอลิเวียเธอจำได้ไหม” ดาร์ซี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเย็นชา และดึงปีนออกมาจากมือของเธออย่างง่ายดาย ขณะที่เธอกำลังหวาดกลัวเขา“โอกาสอะไรคะ” โอลิเวียเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดาร์ซี่ใช้มือหนาบีบคอเธอด้วยแรงเล็กน้อยก็ทำให้เธอเชิดใบหน้าขึ้น“ครั้งที่แล้วที่เธอสั่งให้นักลอบสังหารจากรัสเซีย มาลอบสังหารฉันกับธารา จนฉันกับธาราเกือบตายในทะเลครั้งนั้น ฉันให้อภัยเธอได้เพราะนั้นทำให้ธารารักฉัน ครั้งที่สองโอลิเวีย เธอสั่งให้ลูกน้องของเธอระเบิดโรงงานของฉันเสียหายไปหลายร้อยล้าน ฉันก็ยังใจเย็นได
“ผมรักคุณ ธารา” “ฉันก็รักคุณค่ะ” ธาราเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ขออีกรอบได้ไหมที่รัก” ดาร์ซี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่ความเป็นชายยังไม่ออกมาจากตัวเธอธาราเผยยิ้มเล็กน้อย แล้วดันเขานอนลงทันที ทำให้เขาแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใด ธาราเผยยิ้มแล้วเลื่อนตัวเองขึ้นไปบนใบหน้าขา เขารู้ทันทีว่าต้องทำสิ่งใดต่อ เขาจึงใช้ริมฝีปากโลมเลียบนความเป็นหญิงแผ่วเบา“อา...”ธาราครางแผ่วเบาด้วยความวาบหวาม โดยการปลุกเร้าจากลิ้นของเขา มือเรียวของเธอจับหัวเตียงทั้งสองข้างไว้ให้ทรงตัวอยู่ มือหนาของเขาจับเรียวขาของเธอให้อยู่นิ่ง“อร๊าย...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อืม...”ธาราเปล่งเสียงครางออกมาเช่นนี้ เขาจึงสั่นลิ้นอย่างหนักหน่วง สายธารหลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย มือหนาของเขาขยำก้นกลมกิ๊กสวย และใช้มือตีจนเกิดเสียงดัง ธารากรีดร้องด้วยความเสียวสะท้าน เธอรู้ว่าไม่ใช่ความเป็นชายอย่างเดียวที่เขาทำให้เธอมีความสุขสมได้แล้ว แต่ลิ้นของเขาก็ทำงานได้อย่างดีเยี่ยมเช่นกัน“หกเก้าดีไหมที่รัก” เขาเอ่ยถามและจูบที่ความเป็นหญิง ธารามองลงที่ใบหน้าเขา และเผยยิ้มธาราเลื่อนตัวลงมา เขาจึงปล่อยเรียวขาเธอออก เธอเปลี่ยนท่าใหม่ก้มลงจูบบนความชายแผ่วเบา มือ
“ฉันดีใจที่คุณชอบ” ธาราเผยยิ้ม แล้วก้าวเดินไปหาเขาโน้มคอเขาลงมาจูบทันที โดยที่ดาร์ซี่ไม่ทันตั้งตัวมันรวดเร็วมาก ทำให้เขามันงงกับเหตุการณ์ที่ผ่านพ้นไป ธาราจึงมองใบหน้าเขาด้วยรอยยิ้ม และจูงมือเขาเดินมานั่งที่เก้าอี้ เมื่อเขานั่งลงบนเก้าอี้ ธาราจึงเปิดจุกแชมเปญให้เบาที่สุดใส่แก้วแชมเปญทรงยาวสองแก้วส่งให้เขาแก้วหนึ่ง เธอวางแก้วแชมเปญอีกแก้วที่อยู่ในมือลงบนโต๊ะเปิดฝาโดมสเตนเลสครอบอาหาร ทำให้เขาเห็นว่านี่เป็นสเต๊กปลา“คุณทำทั้งหมดเลยเหรอที่รัก” ดาร์ซี่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม“ฉันอยากได้ความดีความชอบทั้งหมดนะ แต่นี่มีแม่บ้านของเราหลายคนคอยช่วยเหลือ” ธาราเอ่ยด้วยรอยยิ้ม แล้วเปิดครอบอาหารของตัวเองออก แล้วจึงนั่งลงบนเก้าอี้ ดาร์ซี่มองเธอด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขและเอ่ยบอกเธอ“ขอบคุณมากที่รัก ที่จัดงานที่แสนอบอุ่นสุดเร่าร้อนให้ผม” ดาร์ซี่เอ่ยบอกเช่นนี้ มองเธอด้วยความหื่นกระหายและต้องการในตัวเธออย่างเต็มเปี่ยม“ฉันอยากใจคุณที่รัก” ธาราเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ถ้าถอดชุดนั้นได้จะเยี่ยมยอดมากเลย” ดาร์ซี่เอ่ยบอกเช่นนี้ ธารามองดาร์ซี่ที่เขาส่งสายตามาด้วยดวงตาหื่นกระหาย ธารายิ้มให้เขา เธอหันเนื้อปลาหิมะบนจาน กินมั
“ผมรักคุณ ธารา” “ฉันก็รักคุณค่ะ” ธาราเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ขออีกรอบได้ไหมที่รัก” ดาร์ซี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่ความเป็นชายยังไม่ออกมาจากตัวเธอธาราเผยยิ้มเล็กน้อย แล้วดันเขานอนลงทันที ทำให้เขาแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใด ธาราเผยยิ้มแล้วเลื่อนตัวเองขึ้นไปบนใบหน้าขา เขารู้ทันทีว่าต้องทำสิ่งใดต่อ เขาจึงใช้ริมฝีปากโลมเลียบนความเป็นหญิงแผ่วเบา“อา...”ธาราครางแผ่วเบาด้วยความวาบหวาม โดยการปลุกเร้าจากลิ้นของเขา มือเรียวของเธอจับหัวเตียงทั้งสองข้างไว้ให้ทรงตัวอยู่ มือหนาของเขาจับเรียวขาของเธอให้อยู่นิ่ง“อร๊าย...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อืม...”ธาราเปล่งเสียงครางออกมาเช่นนี้ เขาจึงสั่นลิ้นอย่างหนักหน่วง สายธารหลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย มือหนาของเขาขยำก้นกลมกิ๊กสวย และใช้มือตีจนเกิดเสียงดัง ธารากรีดร้องด้วยความเสียวสะท้าน เธอรู้ว่าไม่ใช่ความเป็นชายอย่างเดียวที่เขาทำให้เธอมีความสุขสมได้แล้ว แต่ลิ้นของเขาก็ทำงานได้อย่างดีเยี่ยมเช่นกัน“หกเก้าดีไหมที่รัก” เขาเอ่ยถามและจูบที่ความเป็นหญิง ธารามองลงที่ใบหน้าเขา และเผยยิ้มธาราเลื่อนตัวลงมา เขาจึงปล่อยเรียวขาเธอออก เธอเปลี่ยนท่าใหม่ก้มลงจูบบนความชายแผ่วเบา มือ
“ฉันดีใจที่คุณชอบ” ธาราเผยยิ้ม แล้วก้าวเดินไปหาเขาโน้มคอเขาลงมาจูบทันที โดยที่ดาร์ซี่ไม่ทันตั้งตัวมันรวดเร็วมาก ทำให้เขามันงงกับเหตุการณ์ที่ผ่านพ้นไป ธาราจึงมองใบหน้าเขาด้วยรอยยิ้ม และจูงมือเขาเดินมานั่งที่เก้าอี้ เมื่อเขานั่งลงบนเก้าอี้ ธาราจึงเปิดจุกแชมเปญให้เบาที่สุดใส่แก้วแชมเปญทรงยาวสองแก้วส่งให้เขาแก้วหนึ่ง เธอวางแก้วแชมเปญอีกแก้วที่อยู่ในมือลงบนโต๊ะเปิดฝาโดมสเตนเลสครอบอาหาร ทำให้เขาเห็นว่านี่เป็นสเต๊กปลา“คุณทำทั้งหมดเลยเหรอที่รัก” ดาร์ซี่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม“ฉันอยากได้ความดีความชอบทั้งหมดนะ แต่นี่มีแม่บ้านของเราหลายคนคอยช่วยเหลือ” ธาราเอ่ยด้วยรอยยิ้ม แล้วเปิดครอบอาหารของตัวเองออก แล้วจึงนั่งลงบนเก้าอี้ ดาร์ซี่มองเธอด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขและเอ่ยบอกเธอ“ขอบคุณมากที่รัก ที่จัดงานที่แสนอบอุ่นสุดเร่าร้อนให้ผม” ดาร์ซี่เอ่ยบอกเช่นนี้ มองเธอด้วยความหื่นกระหายและต้องการในตัวเธออย่างเต็มเปี่ยม“ฉันอยากใจคุณที่รัก” ธาราเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ถ้าถอดชุดนั้นได้จะเยี่ยมยอดมากเลย” ดาร์ซี่เอ่ยบอกเช่นนี้ ธารามองดาร์ซี่ที่เขาส่งสายตามาด้วยดวงตาหื่นกระหาย ธารายิ้มให้เขา เธอหันเนื้อปลาหิมะบนจาน กินมั







