로그인“คุณต้องอยู่กับผมสองปี ภายในสองปีนี้ผมจะไม่แตะต้องคุณ ถ้าคุณไม่ร้องของ และถ้าภายในสองปีนี้ ถ้าคุณไม่รักผม ผมก็จะปล่อยคุณไป โดยไม่ตื้อและไม่ตามคุณเลย”
더 보기吐く息が白い。比喩ではない。文字通り、白い霧がパソコンの液晶画面にかかって、打ち込んだばかりの文字を曇らせていく。
白河小夜子(しらかわ・さよこ)は画面の曇りを手で払って、かじかんで感覚のなくなった指先を口元に寄せた。「はぁーっ……」
温かい呼気を吹きかける。一瞬だけ指先に血が通う感覚が戻り、ジンとした痛みが走った。
(よし、まだ動く)
小夜子は着古したフリースの袖をまくり上げ、再びキーボードに向かった。現在時刻は午前4時。場所は、名門・白河家の広大な敷地の片隅にある「離れ」。
かつて物置として使われていた粗末な小屋が、小夜子の生活スペースだ。隙間風が容赦なく吹き込む室内は、外気と変わらない冷え込みようである。 暖房器具はあるにはあるが、義母によって電源コードを没収されていた。「電気代の無駄よ。どうせパソコンの熱で温まるんでしょう?」
そんな無茶苦茶な理屈を押し付けられて、早5年。
父である白河家当主の愛人の子として生まれ、母の死とともにこの家に引き取られて10年。 義母と義姉、父からの不当な扱いは年を追うごとに増すばかりだった。 中学までは義務教育だからと、かろうじて学校に通わせてもらえた。 けれど高校に行くのは許されなかった。 今は亡き恩人、この家の執事であった藤堂がこっそりと、私費を使って通信制の高校に入れてくれたため、高卒の資格だけは取ることができた。 親切にしてくれたのは藤堂だけだ。その彼が亡くなってしまった現在、この家に小夜子の味方は一人もいなかった。人間は環境に適応する生き物だと言うが、小夜子はひどく冷え込む空気の中で、驚くほどの速度でタイピングを続けていた。
というのも、手を止めたら凍えるからだ。画面に並ぶのは、難解なフランス語と専門用語。『ホスピタリティの根源における「主と客」の非対称性について』
これが、今回の論文のタイトルである。小夜子は机の脇に積み上げられた分厚い洋書――『欧州ホテル産業の歴史』――をめくり、該当箇所を翻訳しながら引用していく。
(19世紀のパリにおけるサービス規範……ここ、使えるわね)
ふと、暗い窓ガラスに自分の姿が映り込んだ。そこにいるのは、精彩を欠いた影のような女だった。
手入れを知らない黒髪は、艶こそ失われているものの、夜の闇を溶かしたように細くしなやかに背中へ流れている。 色素の薄い肌は、陶磁器のように白い。それは健康的な白さではなく、陽の光を浴びることを許されない、地下室の花のような青白さだ。 頬は痩せて丸みを失い、身体は一抱えできそうなほど薄い。粗末な服の袖から伸びる手首はあまりに華奢で、力を込めれば折れてしまいそうに見える。 だがその顔立ちは整っていた。長い睫毛(まつげ)が落とす影の下、切れ長の瞳だけが、暗がりの中で静かな光を宿している。本来であれば美しい女性と言えただろう。でも。
ธาราก้าวเดินออกมานอกชานพักของคฤหาสน์หลังใหญ่ เธอเห็นดาร์ซี่กำลังวิ่งไล่จับกับลูกสาวคนโตที่ชื่อเอลิซา และลูกชายคนเล็กชื่ออเล็กซานเดอร์ พวกเขาห่างกันเพียงสองปี เอลิซาวัยแปดขวบเป็นเด็กที่เฉลียวฉลาด ช่างถาม และเข้ากับผู้ใหญ่ได้ดีทีเดียว ส่วนอเล็กซานเดอร์วัยหกขวบเป็นเด็กที่เฉลียวฉลาด มีไหวพริบ รู้จักกล้าแสดงออก เขาชอบเล่นเหมือนกับพี่สาวของเขา ถือว่าสนิทกันเลยทีเดียว ไปไหนไปกัน ดาร์ซี่จะสอนพวกเขาเสมอว่าพี่น้องต้องรักกัน อย่าให้ใครมารังแกพวกเรา และอย่าไปรังแกพวกเขาก่อน ดาร์ซี่สอนลูกเช่นนี้ พวกเขาก็นำไปปฏิบัติอย่างดี เพราะพวกเขาแทบจะไม่ทะเลาะกันเลย เมื่อใครผิดจะเอลิซาจะรับหน้าก่อนว่าเป็นคนผิดทั้งที่เธอไม่ได้ผิด ถ้าเอลิซากล่าวเช่นนี้อเล็กซานเดอร์ก็รับโทษทันทีโดยการยื่นมือให้แม่หรือพ่อเป็นคนตี ดาร์ซี่เป็นคนไม่ตีลูกใช้การเปรียบเทียบในเรื่องที่ตัวเองเคยทำผิดพลาดในอดีตมาสอนลูกๆ ของเขา เมื่อมีพระคุณ ต้องมีพระเดช ในเมื่อพวกเขาไม่ยอมเชื่อฟังทำเป็นครั้งที่สอง ธาราจะมีไม้กายสิทธิ์ไว้ตีพวกเขา พวกเขารู้ตัวว่าทำผิดซ้ำสอง จะนำไม้มาให้ธาราตีด้วยตัวเอง ธาราจะถามก่อนว่าจะให้ตี หรือจะวิ่งรอบรั้วบ้านสามรอบ ส่
ดาร์ซี่ที่กำลังก้าวขึ้นรถ หันกลับไปในบ้านอีกครั้ง และรีบวิ่งขึ้นบ้านทันที พร้อมบอดี้การ์ดอีกหลายคนที่วิ่งตามเจ้านายของเขาขึ้นมาดาร์ซี่เปิดเข้าไปในห้อง ธารานั่งที่พื้นในมือของเธอมีเลือดออกที่บั้นเอว เขาเห็นอีกว่าใครเป็นคนยิงเธอ เขาจึงจ้องมองใบหน้าของเธอด้วยสายตาโกรธจัด“มาสซิโม เรียกรถพยาบาลด่วน”“ครับท่าน” มาร์ซิโมเอ่ยตอบรับ“เจสันพาธาราออกไปและดูแลเธออย่างดีด้วย”“ครับท่าน”เจสันตอบรับ และพยุงธาราลุกขึ้นเดินออกจากห้อง ดาร์ซี่จึงจ้องใบหน้าของโอลิเวียอีกครั้งด้วยสายตาอำมหิต“โอลิเวีย ฉันให้โอกาสเธอมาครั้งสองแล้ว โอลิเวียเธอจำได้ไหม” ดาร์ซี่เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเย็นชา และดึงปีนออกมาจากมือของเธออย่างง่ายดาย ขณะที่เธอกำลังหวาดกลัวเขา“โอกาสอะไรคะ” โอลิเวียเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดาร์ซี่ใช้มือหนาบีบคอเธอด้วยแรงเล็กน้อยก็ทำให้เธอเชิดใบหน้าขึ้น“ครั้งที่แล้วที่เธอสั่งให้นักลอบสังหารจากรัสเซีย มาลอบสังหารฉันกับธารา จนฉันกับธาราเกือบตายในทะเลครั้งนั้น ฉันให้อภัยเธอได้เพราะนั้นทำให้ธารารักฉัน ครั้งที่สองโอลิเวีย เธอสั่งให้ลูกน้องของเธอระเบิดโรงงานของฉันเสียหายไปหลายร้อยล้าน ฉันก็ยังใจเย็นได
“ผมรักคุณ ธารา” “ฉันก็รักคุณค่ะ” ธาราเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ขออีกรอบได้ไหมที่รัก” ดาร์ซี่เอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขณะที่ความเป็นชายยังไม่ออกมาจากตัวเธอธาราเผยยิ้มเล็กน้อย แล้วดันเขานอนลงทันที ทำให้เขาแปลกใจ แต่ก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใด ธาราเผยยิ้มแล้วเลื่อนตัวเองขึ้นไปบนใบหน้าขา เขารู้ทันทีว่าต้องทำสิ่งใดต่อ เขาจึงใช้ริมฝีปากโลมเลียบนความเป็นหญิงแผ่วเบา“อา...”ธาราครางแผ่วเบาด้วยความวาบหวาม โดยการปลุกเร้าจากลิ้นของเขา มือเรียวของเธอจับหัวเตียงทั้งสองข้างไว้ให้ทรงตัวอยู่ มือหนาของเขาจับเรียวขาของเธอให้อยู่นิ่ง“อร๊าย...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...อืม...”ธาราเปล่งเสียงครางออกมาเช่นนี้ เขาจึงสั่นลิ้นอย่างหนักหน่วง สายธารหลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย มือหนาของเขาขยำก้นกลมกิ๊กสวย และใช้มือตีจนเกิดเสียงดัง ธารากรีดร้องด้วยความเสียวสะท้าน เธอรู้ว่าไม่ใช่ความเป็นชายอย่างเดียวที่เขาทำให้เธอมีความสุขสมได้แล้ว แต่ลิ้นของเขาก็ทำงานได้อย่างดีเยี่ยมเช่นกัน“หกเก้าดีไหมที่รัก” เขาเอ่ยถามและจูบที่ความเป็นหญิง ธารามองลงที่ใบหน้าเขา และเผยยิ้มธาราเลื่อนตัวลงมา เขาจึงปล่อยเรียวขาเธอออก เธอเปลี่ยนท่าใหม่ก้มลงจูบบนความชายแผ่วเบา มือ
“ฉันดีใจที่คุณชอบ” ธาราเผยยิ้ม แล้วก้าวเดินไปหาเขาโน้มคอเขาลงมาจูบทันที โดยที่ดาร์ซี่ไม่ทันตั้งตัวมันรวดเร็วมาก ทำให้เขามันงงกับเหตุการณ์ที่ผ่านพ้นไป ธาราจึงมองใบหน้าเขาด้วยรอยยิ้ม และจูงมือเขาเดินมานั่งที่เก้าอี้ เมื่อเขานั่งลงบนเก้าอี้ ธาราจึงเปิดจุกแชมเปญให้เบาที่สุดใส่แก้วแชมเปญทรงยาวสองแก้วส่งให้เขาแก้วหนึ่ง เธอวางแก้วแชมเปญอีกแก้วที่อยู่ในมือลงบนโต๊ะเปิดฝาโดมสเตนเลสครอบอาหาร ทำให้เขาเห็นว่านี่เป็นสเต๊กปลา“คุณทำทั้งหมดเลยเหรอที่รัก” ดาร์ซี่เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม“ฉันอยากได้ความดีความชอบทั้งหมดนะ แต่นี่มีแม่บ้านของเราหลายคนคอยช่วยเหลือ” ธาราเอ่ยด้วยรอยยิ้ม แล้วเปิดครอบอาหารของตัวเองออก แล้วจึงนั่งลงบนเก้าอี้ ดาร์ซี่มองเธอด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขและเอ่ยบอกเธอ“ขอบคุณมากที่รัก ที่จัดงานที่แสนอบอุ่นสุดเร่าร้อนให้ผม” ดาร์ซี่เอ่ยบอกเช่นนี้ มองเธอด้วยความหื่นกระหายและต้องการในตัวเธออย่างเต็มเปี่ยม“ฉันอยากใจคุณที่รัก” ธาราเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ถ้าถอดชุดนั้นได้จะเยี่ยมยอดมากเลย” ดาร์ซี่เอ่ยบอกเช่นนี้ ธารามองดาร์ซี่ที่เขาส่งสายตามาด้วยดวงตาหื่นกระหาย ธารายิ้มให้เขา เธอหันเนื้อปลาหิมะบนจาน กินมั
ธาราก้าวเดินเข้ามาภายในห้องสวีสของโรงแรม เธอจึงเดินเข้าห้องน้ำทันที และนั่งลงบนชักโครกและเธอก็ปล่อยของเสียในร่างกายออก ดาร์ซี่ทอดสายตามองเธอที่ประตู ชั่วครู่แล้วจึงทอดเสื้อผ้าของตนเองออกจนหมดแล้วจึงเดินไปที่เรนชาวเวอร์อย่างเงียบๆ และกดปุ่มน้ำเย็น ดาร์ซี่ยังคงทอดสายตามองดูเธอ เธอเองลุกขึ้นจากชักโครก
ธาราก้าวเดินเข้ามาในห้องใหญ่เหมือนกับห้องสวีส เธอมองของทุกอย่างที่อยู่ในห้องแต่งสไตน์เรอเนซองส์ ธาราเดินไปที่ริมหน้าต่าง ทอดสายตาเห็นหอไอเฟลที่สูงตระหง่าท้าทายสายลมและแสงแดดมานานนับร้อยกว่าปี โดยสถาปนิกและวิศวกรชั้นนำของฝรั่งเศสในสมัยนั้น คือ กุสตาฟ ไอเฟลหอไอเฟลมีความสูง 300 เมตร (986 ฟุต) ซึ่งไม่
ธารากลับมายังคฤหาสน์ของดาร์ซี่ที่กรุงโรมเป็นเวลาสองวันแล้ว วันนี้เธอต้องไปงานกาล่าดินเนอร์ในค่ำนี้ เขาจึงเรียกช่างฝีมือดี ถือว่าเป็นช่างมือหนึ่ง ส่วนราคาไม่ต้องพูดถึง เขาไม่ยอมบอกเธอ เพราะเธอต้องบ่นจนเขาหูฉีกแน่ ช่างแต่งผมเธอก้าวมวยผม อีกทั้งมีผมสองเส้นลงมาด้านข้าง เธอมองว่ามันหยิกไม่มาก แต่ก็ดูสวย
ธาราครางแผ่วเบา เมื่อดาร์ซี่ใช้ริมฝีปากหนาได้รูปจูบลงที่ซอกหู ไล่ลงมาที่คอระหง มือของเขาข้างหนึ่งขยำบนอกอวบอิ่มของเธอแผ่วเบา มือหนานุ่มอีกข้างลูบไล้ลงบนความเป็นหญิงอย่างชำนาญ เขารู้ว่าเธอมีปฏิกิริยาของร่างกายเร็วมากเพียงใด เขาจึงขยำอกอวบอิ่มแรงขึ้น ริมฝีปากของเขาดูดดึงแรงๆ จนเป็น รอยคิสมาร์กที่ซอก