ep4-ไร้เดียงสา

วันต่อมา

นิวเคลียร์เธอเตรียมชุดสำหรับใส่ไปงานวันเกิดติดกระเป๋ามาด้วย เธอมามหาวิทยาลัยด้วยคนขับรถของคฤหาสน์เป็นคนขับรถมาส่ง

เธอถึงต้องเตรียมตัวให้พร้อมในครั้งเดียวสำหรับวันเกิดของรุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัย

ชุดที่เธอเตรียมมา เป็นชุดที่เชยมากๆ มุกดาจับนิวเคลียร์แต่งตัวด้วยชุดเซ็กซี่ของเธอที่มีอยู่เต็มตู้ จับแต่งหน้าทาปาก ดูเป็นสาวเปรี้ยวสวยสะพรั่ง

ไม่ว่าใครได้เห็นเธอเป็นต้องเหลียวมอง จากที่เธอมีหน้าตา รูปร่างที่ดูดีอยู่แล้ว

พอแต่งตัวสไตล์นี้ ยิ่งดูดีเข้าไปใหญ่ ดูเป็นสาวมากขึ้น มีหวังหนุ่มๆ ตามมาขอไลน์ ตามมาขอเบอร์กันเป็นแถวแน่ๆ

"สวยมากจ้าสาวน้อยของพี่ " เมื่อมุกดาแต่งตัวแต่งหน้าให้นิวเคลียร์เสร็จก็ออกปากชมเอยกใหญ่ รุ่นน้องของเธอทั้งสวยทั้งหุ่นดีแต่กลับแต่งตัวไม่เป็น วันนี้มุกดาเธอแปลงโฉมสาวก้นครัวให้เป็นนางฟ้า หวังไปอวดหนุ่มเพื่อนชายของเธอ

แต่ตัวของนิวเคลียร์เองกับรู้สึกไม่มั่นใจกับการแต่งตัวแบบนี้ เพราะเธอไม่ค่อยชินเท่าไร

"พี่มุกค่ะ แบบนี้นิวไม่ชินเลยค่ะ"

แต่งแบบนี้แหละ ถือว่าแต่งให้พี่ในวันเกิดก็แล้วกัน ดูสิสวยดีจะตาย จะใส่ชุดที่ปิดหมดทั้งตัวแบบนั้นได้ยังไง เป็นคนเปิดเผยซะบ้างเผื่ออะไรๆ จะดีขึ้น"

เมื่อได้ยินแบบนั้นนิวเคลียร์เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ได้แต่ยืนเงียบ มองกระจก มองดูตัวเองกับการแต่งตัวแบบนี้ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากนะ เพียงแต่เธอไม่เคยแต่งแค่นั้นเอง

นิวเคลียร์เข้ามาในผับกับมุกดาและเพื่อนๆ ของมุกดา มองโดยรวมแล้วมากกว่าสิบคนมีทั้งชายและหญิง

นี่เป็นครั้งแรกที่นิวเคลียร์ได้มาเจออะไรแบบนี้ รู้สึกตื่นเต้นดี แต่เธอกลับไม่ค่อยชอบความอึกทึกคึกโครมที่เป็นอยู่นัก

เพราะรู้สึกว่ามันหนวกหูมาก เวลาคุยกันก็ต้องเอาหน้ามาแนบหูไม่งั้นคุยกันไม่รู้เรื่อง และเธอกลับรู้สึกไม่ดีเลย

เพราะเพื่อนชายของมุกดาชอบทำแบบนั้น จากสนุกกลายเป็นอึดอัดไปเสียแล้ว

"พี่มุกนิวขอไปห้องน้ำหน่อยนะคะ "

"อื้อ ไปสิ เดี๋ยวพี่ไปด้วย "

มุกดาพยักพเยิดหน้าให้นิวเคลียร์ ตอนนี้มุกดาเธอเริ่มเมาแล้วแต่เมื่อน้องสาวอยากเข้าห้องน้ำ เธอก็อยากไปเป็นเพื่อนเพราะเธอรู้ดีว่านิวเคลียร์ไม่เคยมาในสถานที่แบบนี้เธอจึงเป็นห่วง

นิวเคลียร์กับมุกดาเดินจับมือกันออกมาจากจุดนั้น จุดที่เป็นโต๊ะที่มีกลุ่มเพื่อนๆ ของมุกดาล้อมวงกินดื่มและเต้นตามจังหวะเพลงอย่างสนุกสนานอย่าง กว่าจะฝ่าฝูงชนและหลุดพ้นจากสถานที่แออัดแบบนี้ได้ก็ทุลักทุเลพอสมควร

" น้องนิวครับ "

เสียงทุ้มใครบางคนเรียกขานทำให้นิวเคลียร์ต้องหันตามเสียงนั้น

ในตอนนี้เธอเดินออกมาห้องโถงของผับแล้วเสียงเพลงเบาลงไม่จำเป็นต้องเอาหน้าแนบกันก็คุยกันรู้เรื่อง

นิวเคลียร์ต้องกะพริบตาถี่เมื่อเธอเห็นว่าคนที่ทักเธอนั้นเป็นใคร

" พี่ไผ่ ไปไงมาไงคะ "

เมื่อมองจนแน่ใจแล้วว่าคนตรงหน้านั้นเป็นใคร ริมฝีปากบางของนิวเคลียร์ก็คลี่ยิ้ม

รอยยิ้มหวานของเธอส่งให้กับชายหนุ่มนั้นทำเขาต้องใจสั่นอยู่ทุกครา โดยที่เจ้าของรอยยิ้มไม่เคยรู้ตัวเลยสักครั้ง

"พี่ต่างหากที่ต้องถามน้องนิว วันนี้ทำไมออกมาเที่ยวได้ครับ "

"นิวมางานวันเกิดพี่มุกดาค่ะ ขออนุญาตคุณหนึ่งแล้ว "

ทั้งสองคุยกันอย่างออกรสออกชาติเพราะคุ้นเคยกันดี

โดยมีมุกดายืนอยู่ใกล้ๆ มุกดาได้แต่กลอกตามองบน เมื่อเห็นเพื่อนสนิทมองนิวเคลียร์ด้วยสายตาหวานเยิ้มแทบจะกลืนกินไปทั้งตัวถ้าทำได้

เพราะความสนิทสนมทำให้เธอรู้ว่าเพื่อนสนิทของเธอนั้นมีใจให้หญิงสาวรุ่นน้องคนนี้

ไผ่คือลูกชายของทนายพงพัฒน์ เป็นทนายของตระกูลของหนึ่งนารายณ์และเป็นทนายของคุณย่าที่รับเลี้ยงนิวเคลียร์เธอด้วย

ตั้งแต่คุณย่าจากไปค่าเลี้ยงดูและพินัยกรรมที่คุณย่าทำไว้ให้นิวเคลียร์ก็อยู่กับทนายพงพัฒน์ทำให้ไผ่และนิวเคลียร์สนิทกันเพราะทนายเป็นตัวแทนคุณย่าดูแลค่าใช้จ่ายของเธอ

เพียงแต่ตัวเธอต้องอยู่กับหนึ่งนารายณ์จนกว่าอายุจะครบยี่สิบเมื่อเธออายุครบยี่สิบก็จะได้เปิดพินัยกรรมเพื่อรับมรดกที่คุณย่าได้ทิ้งไว้ให้นั่นคือคอนโดและที่ดินผืนเล็กเอาไว้ให้เธอ

เธอจะได้รับสิ่งของเหล่านี้ก็ต่อเมื่อเธออายุครบยี่สิบเท่านั้น ปีนี้เธออายุย่างยี่สิบแล้วเกือบได้เวลาที่เธอต้องใช้ชีวิตด้วยตัวเองแล้ว

เวลาล่วงเลยมาจวบจนผับปิด

มุกดาเมามากไม่สามารถดูแลนิวเคลียร์ได้ และในตอนนี้เองนิวเคลียร์เธอมีอาการเบลอเคว้ง จึงตัดสินใจเดินไปห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาให้รู้สึกดีขึ้น

เมื่อครู่ก่อนที่จะแยกย้ายมีชายหนุ่มคนหนึ่ง ยื่นแก้วค็อกเทลสีสวยให้กับนิวเคลียร์เป็นการบอกลา เพราะถึงเวลากลับกันแล้ว ด้วยเหตุว่าจะต้องแยกย้ายกันแล้ว นิวเคลียร์คงใจอ่อนรับมิตรภาพ จากชายหนุ่มที่พยายามคะยั้นคะยอให้เธอดื่ม

เพราะเมื่อหันไปมองที่มุกดาก็เห็นฟุบหลับบนโต๊ะไปแล้ว นิวเคลียร์เธอจึงตัดรำคาญด้วยการยกขึ้นดื่มพรวดเดียวจนหมดแก้ว เพียงเพราะคิดว่าเดี๋ยวก็กลับกันแล้ว

เธออยากพามุกดากลับแล้วกลัวว่าถ้านานกว่านี้มุกดาจะหลับไม่รู้เรื่องจนเธอไม่สามารถพากลับได้ เพราะเพื่อนของมุกดาต่างก็เมามายทุกคน ให้ช่วยเหลือตัวเองกลับได้ก็ถือว่าดีแล้ว คงไม่มีใครช่วยเธอพามุกดากลับกับเธอได้

สำหรับมุกดาเธอเป็นรุ่นพี่ที่นิวเคลียร์เธอสนิทมากที่สุด เพราะมุกดาเธอเป็นหลานของเพื่อนของคุณย่าที่รับเลี้ยงนิวเคลียร์ เป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่นั้นมา

ด้วยความอ่อนต่อโลก นิวเคลียร์เธอถูกวางยาในน้ำสีสวยที่เธอดื่มเข้าไป ในนั้นมียากระตุ้นความต้องการทางเพศอยู่

ด้วยความที่เธอไม่รู้ว่ามันคืออะไรเธอจึงไม่คิดว่าตัวเองกำลังโดนใครบางคนคิดไม่ดีกับตัวเอง

รู้เพียงว่ารู้สึกร้อนวูบวาบร้อนรุ่มไปทั้งทรวงเริ่มมีการเบลอหายใจไม่ทั่วท้อง ต้องการสัมผัสจากเพศตรงข้ามต้องการอะไรสักอย่างมาเติมเต็มความรู้สึกที่มันเคว้งคว้าง

เธอปล่อยตัวเองให้เดินเข้าหาเพศตรงข้ามอย่างลืมอาย เพราะไม่สามารถหักห้ามใจตัวเองได้เลย แม้ในจิตใต้สำนึกจะบอกตัวเธอเองว่าที่ทำอยู่มันไม่ควร

"มีอะไรให้พี่ช่วยไหมครับ "

ชายหนุ่มที่เฝ้ารอเวลาให้ยาออกฤทธิ์เดินเข้ามาทักทายเหยื่อที่เขาเพ่งเล็งไว้

"คุณนิวครับ"

เสียงใครอีกคนเรียกนิวเคลียร์ไว้ ทำให้เธอหยุดและหันมองมาที่เขาทันที

"พี่เชนช่วยนิวด้วยค่ะ นิวรู้สึกไม่ดีเลย อึก"

เมื่อเห็นเป็นคนรู้จักนิวเคลียร์เธอรีบเอ่ยขอความช่วยเหลือทันที เธอรู้ดีว่าคนตรงหน้าคนนี้แหละที่เธอควรไว้ใจกว่าใคร

เขาเป็นลูกน้องของหนึ่งนารายณ์และสนิทสนมกับเธอพอสมควรเพราะเวลาที่หนึ่งนารายณ์บ้านมักมีบอดี้การ์ดคนนี้ติดตามตัวเขาไปด้วยอยู่เสมอ

เสียงร้องขอความช่วยเหลือจากหญิงสาวตรงหน้าทำให้ราเชนรู้ได้ทันทีว่าเธอกำลังเผชิญกับอะไร

"คุณนิวครับ ไปกับผม "

เสียงเข้มดุดันของบอดี้การ์ดบวกกับร่างกำยำกล้ามโต ทำใหญ่หนุ่มๆ ที่กำลังรุมเหยื่ออย่างนิวเคลียร์ต้องรีบถอยหนีออกห่างให้เร็วที่สุด

"ถ้าไม่อยากเจ็บตัวอย่ายุ่งกับคุณนิวไม่ว่าที่นี่หรือที่ไหน ครั้งนี้ถือว่าเตือน"

คำขู่เสียงดังฟังชัดทำให้ไม่มีใครกล้าสบตาแม้สักคนเดียว ลูกค้าประจำต้องรู้ดีว่าผู้ชายกล้ามโตคนนี้คือใคร ผู้ดูแลทุกอย่างแทนเจ้าของผับใครกล้าทำผิดต้องเจอดี ถ้าเขาไม่เป็นคนเด็ดขาดแบบนี้ก็คงคุมผับใหญ่โตแบบนี้ได้อยาก

👉เอาใจช่วยนิวเคลียร์ด้วยนะคะ

👉ฝากกดใจ + คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ❤️❤️❤️