Mag-log inShare
บทที่ 4
Pinakabagong kabanata
มิอาจหวนคืน บทที่ 8
ฉันใช้เวลาห้าปีมายืนข้างกายกู้โม่เชิน แต่เขากลับใช้เวลาเพียงคืนเดียว ทำให้ความทุ่มเทของฉันสูญเปล่าฉันขยับมุมปากเล็กน้อย อยากรักษาภาพลักษณ์ความเป็นผู้ใหญ่ไว้ฉันเปิดประตู ไม่ได้หันกลับไปมอง“เข้ามานั่งสิ”กู้โม่เชินตาเป็นประกาย รีบเดินตามฉันมาทันที“น้ำตาลสองก้อน ไม่ใส่นม”ฉันเทกาแฟมาวางข้างหน้ากู้โม่เชินหนึ่งแก้ว แล้วนั่งลงบนโซฟาอีกตัวหนึ่งเสียงของกู้โม่เชินแหบเล็กน้อย“เธอยังจำได้นิ”ฉันหัวเราะ ไม่ได้พูดอะไรต่อ“ในเมื่อนายมาหาฉัน คงเห็นเอกสารการหย่าร้างแล้วสินะ?”“นายไม่ต้องแบ่งทรัพย์สินครึ่งหนึ่งให้ฉัน ฉันต้องการแค่สิทธิในการเลี้ยงดูเถาเถา”ลมหายใจของกู้โม่เชินขาดห้วง เขาเงยหน้ามองฉัน“หลินหว่านอี ฉันไม่เห็นด้วยกับการหย่า”ฉันพยักหน้าเฉยๆ เดาได้นานแล้ว“ไม่เป็นไร ฉันรอได้ แยกกันอยู่สามปีก็ได้”กู้โม่เชินวางแก้วอย่างแรง แก้วกระแทกกับโต๊ะจนเกิดเสียงดัง“หลินหว่านอี เธออยากไปจากฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?”“อย่าลืมสิ หกปีก่อน เธอเป็นคนปีนขึ้นเตียงฉันเองนะ”รู้สึกปวดหน่วงๆ ที่หัวใจ ฉันมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ ในที่สุดก็เข้าใจทุกอย่างสักที“เหอะ”“กู้โม่เชิน ที่แท้หลายปีที่ผ
มิอาจหวนคืน บทที่ 7
คืนนั้นกู้โม่เชินนั่งอยู่ที่พื้นในห้องครัวทั้งคืนเป็นครั้งแรกที่สภาพเขาแย่ขนาดนี้เมื่อก่อนไม่ว่าเขากลับบ้านดึกขนาดไหน จะมีแสงไฟส่องสว่างเพื่อเขาเสมอจะมีใครคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โซฟาเงียบๆ รอเขากลับบ้านเสมอตอนนี้ไม่มีอีกแล้วคฤหาสน์หลังใหญ่เหลือเขาเพียงคนเดียว รอฟ้าสางอย่างโดดเดี่ยววันต่อมา กู้โม่เชินตรงมาที่บริษัท โดยที่ไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยซ้ำผลักประตูห้องทำงานเข้ามา โต๊ะทำงานของฉันโดนคนจัดให้เรียบร้อยไปนานแล้วสะอาดจนดูแปลกตามีเอกสารฉบับบางๆ วางแน่นิ่งอยู่บนโต๊ะเหมือนกล่องแพนโดร่ารอคนมาเปิดเปิดดูด้วยมืออันสั่นเทา ตัวอักษรยาวเป็นพืดปรากฏสู่สายตา[เนื่องจากนิสัยของทั้งสองฝ่ายเข้ากันไม่ได้ ส่งผลให้สามีภรรยายืนยันว่าความสัมพันธ์พังทลายลง ไม่มีโอกาสคืนดีกันอีก][ทั้งสองฝ่ายพูดคุยและยินยอมหย่าร้างกันโดยสมัครใจ และเห็นพ้องที่จะทำข้อตกลงร่วมกันดังนี้......][ฝ่ายชาย: กู้โม่เชิน][ฝ่ายหญิง: หลินหว่านอี]“ที่แท้เธอคิดจะไปจากฉันจริงๆ”กู้โม่เชินหัวเราะ ทว่าน้ำตาดันคลอเบ้าแบบไม่รู้เวล่ำเวลาเขาเคยคิดจะจากไปหลายต่อหลายครั้ง แต่ดันคิดไม่ถึงว่าคนที่ตัดสินใจก่อนจะเป็นฉัน
มิอาจหวนคืน บทที่ 6
กว่าจะอดทนอยู่จนจบงานไม่ใช่เรื่องง่าย หลังจากทักทายฝ่ายจัดงานเสร็จเรียบร้อย กู้โม่เชินรีบกลับเหมือนหนีอย่างไรอย่างนั้นพอกลับมาถึงบ้าน อาการเมาโถมเข้าใส่เช่นกันกู้โม่เชินประคองศีรษะ ผลักประตูอย่างโซซัดโซเซ“หลินหว่านอี เอาน้ำให้หน่อย”เมื่อสิ้นเสียง ทั้งบ้านเงียบกริบกู้โม่เชินเงยหน้าขึ้นมา มองห้องโถงมืดสนิท เขาเพิ่งรู้ตัวฉันกับลูกออกมาตั้งแต่เมื่อวานกู้โม่เชินเปิดไฟแล้วไปที่ห้องครัวเอาน้ำอัดลมออกมาจากตู้เย็นหนึ่งกระป๋อง ตอนปิดประตูตู้เย็น เพิ่งสังเกตว่ามีสติ๊กเกอร์หลากหลายขนาดติดอยู่เต็มประตูตู้เย็นตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ส่วนใหญ่เป็นตัวการ์ตูนที่เด็กๆ ชอบมองรูปที่ปกติรู้สึกว่ามันปัญญาอ่อนสุดๆ กู้โม่เชินอดหัวเราะเบาๆ ไม่ได้เหมือนตรงหน้าปรากฏภาพที่เถาเถาค่อยๆ ย่องเข้าไปในห้องหนังสือเขาถือหนังสือนิทาน เดินมาตรงหน้ากู้โม่เชินอย่างระมัดระวังแล้วพูดว่า“พ่อ อ่านหนังสือเป็นเพื่อนผมได้ไหม?”แล้วเขาพูดยังไงน่ะเหรอ?กู้โม่เชินหยุดดื่มน้ำ สายตาเดาอารมณ์ไม่ออกเขาพูดว่า“ฉันยุ่งมาก ไม่มีเวลา”พอคิดถึงตรงนี้ จู่ๆ กู้โม่เชินรู้สึกหงุดหงิดอย่างประหลาดเอามือถือออกมา สุดท้ายก็
มิอาจหวนคืน บทที่ 5
ตรงหน้าปรากฏภาพแผ่นหลังของฉันกับลูกที่จากไปอย่างเด็ดเดี่ยว กู้โม่เชินหัวใจเต้นแรงมากบางทีเขาควรหยุดพฤติกรรมไม่รู้จักโตของตัวเองบางทีผ่านมาหลายปี ฉันอาจเปลี่ยนไปแล้วบางที......หกโมงเย็น กู้โม่เชินพาสวีชิงชิงมาร่วมงานเลี้ยงที่หุ้นส่วนเป็นผู้จัดไม่เจอฉันมาหนึ่งวันแล้ว กู้โม่เชินถือแก้วไวน์อย่างเหม่อลอยเล็กน้อยครั้งนี้ตัวเองทำเกินไปหรือเปล่า?จู่ๆ ประโยคนี้แวบเข้ามาในหัวกู้โม่เชินเม้มปาก ดื่มไวน์ทีเดียวหมดแก้วเอามือถือออกมา ขณะที่กำลังจะส่งข้อความหาฉัน ดันมีหุ้นส่วนเดินเข้ามาขัดจังหวะ“ประธานกู้ แผนครั้งที่แล้ว......”กู้โม่เชินชะงักไป รีบเก็บความคิดอื่นเอาไว้ เข้าสู่โหมดการทำงานทันทีขณะที่พวกเขากำลังคุยกันอย่างถูกคอ จู่ๆ เสียงหนึ่งดังแทรกเข้ามาขัดจังหวะ“ประธานกู้ ขนมนี่อร่อยมากเลย”สวีชิงชิงถือคัพเค้กช็อกโกแลตหนึ่งชิ้น ในดวงตามีความไร้เดียงสา ไม่รู้เรื่องรู้ราวการพูดคุยโดนขัดจังหวะ สีหน้าพวกเขาไม่สู้ดีสวีชิงชิงดันดูสีหน้าท่าทางไม่ออกอีก หัวเราะแล้วเดินเบียดมาด้านหน้ากู้โม่เชิน ยื่นคัพเค้กช็อกโกแลตไปที่ปากของเขากู้โม่เชินไม่ทันระวัง ช็อกโกแลตกับครีมเลอะเต็มหน้
มิอาจหวนคืน บทที่ 4
เห็นตัวอักษรขนาดใหญ่สามตัวบนอีเมล จู่ๆ กู้โม่เชินรู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดีขณะที่กำลังจะเปิดดู สวีชิงชิงเดินนวยนาดเข้ามา“ประธานกู้ นี่รายงานครั้งที่แล้ว”สวีชิงชิงเอาเอกสารวางบนโต๊ะ เดินมาข้างกู้โม่เชินอย่างคุ้นชิน วางมือข้างหนึ่งลงบนไหล่ของเขาเมื่อก่อน นี่คือพฤติกรรมคลุมเครือที่รู้กันโดยไม่ต้องพูดของทั้งสองคนตอนนี้จู่ๆ กู้โม่เชินรู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะสมกู้โม่เชินนั่งตัวตรงแล้วเปิดเอกสาร อ่านแค่หน้าเดียวก็ขมวดคิ้วทั้งหน้าแทบไม่มีอะไรถูกต้องเลย นอกจากรูปแบบเอกสารแม้แต่ชื่อแผนกยังพิมพ์ผิดกู้โม่เชินโยนเอกสารลงบนโต๊ะทันที พูดด้วยเสียงเย็นชา“ใครเป็นคนทำรายงานฉบับนี้? ไม่มีทักษะการทำงานขั้นพื้นฐานเลยเหรอ?”“ไปเรียกผู้จัดการเฉินมาหาฉัน ฝ่ายบุคคลของพวกเขารับคนเข้ามายังไง!”สีหน้าสวีชิงชิงไม่สู้ดีทันที“ประธานกู้ ฉันเป็นคนทำเอง”ไฟแห่งความโกรธทั้งหมดดับลงทันทีกู้โม่เชินมองสวีชิงชิงที่ดูเหมือนตกใจ เป็นครั้งแรกที่รู้สึกจนปัญญาสวีชิงชิงมองเขาพร้อมน้ำตาคลอเบ้า เสียงแผ่วเบา“ประธานกู้ คุณไม่พอใจที่ฉันโง่ใช่ไหม?”เธอเช็ดน้ำตา แสดงความดื้อดึงแบบสาวน้อยไร้เดียงสาออกมา“ถ้าคุณไม่
มิอาจหวนคืน บทที่ 3
สวีชิงชิงอุทานด้วยความตกใจ แล้วถามว่า“เลขาหลิน คุณมาอยู่บ้านประธานกู้ได้ยังไง?”เมื่อได้ยิน ฉันดึงลูกมาหลบด้านหลังทันที บังไม่ให้เขาเห็น“ฉัน......”“พวกเธอเป็นญาติฉันน่ะ พักอยู่ที่นี่ชั่วคราว”เพิ่งเอ่ยปาก กู้โม่เชินก็พูดตัดบทฉันทันทีกำมือที่จับกระเป๋าเดินทางไม่หยุดแม้ไม่ใช่ครั้งแรกแต่ทุกครั้งที่ได้ยิน รู้สึกเจ็บจี๊ดที่ใจทุกทีขณะที่ฉันกำลังจะพูด ลูกดันพูดขึ้นมาก่อน“สวัสดีครับคุณลุง”ฉันหันไปมองอย่างไม่อยากเชื่อ เห็นเพียงขอบตาแดงระเรื่อของลูก“แม่ เราไปกันเถอะ”ตอนนี้คำพูดทั้งหมดจุกอยู่ที่ลำคอ ฉันขยับมุมปากเล็กน้อยแล้วตอบเสียงเบา“โอเค”วินาทีที่เดินสวนกัน กู้โม่เชินดึงฉันไว้เขามองฉันอย่างไม่อยากเชื่อ“เถาเถา......เรียกฉันว่าอะไรนะ?”ฉันหัวเราะ รู้สึกเจ็บปวด“นี่คือสิ่งที่นายต้องการมาตลอดไม่ใช่หรือไง? ประธานกู้?”แต่งงานลับๆ มาหกปี นอกจากกู้โม่เชินไม่เปิดเผยว่าเราเป็นสามีภรรยากันเขายังทำถึงขั้นที่ไม่เคยให้ลูกเรียกว่าพ่อความแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือเมื่อก่อนเขาบังคับให้ลูกเรียกว่าลุงตอนนี้ลูกเป็นฝ่ายกำหนดขอบเขตความสัมพันธ์กับเขาเองฉันหลุบตาลง ใช้แร
Maaari mong magustuhan
ข้ามพันธนาการรัก สู่ชีวิติใหม่
ใบไม้14.3K viewsก็แค่มีลูกกับคนอื่น ถึงขั้นต้องหย่าเลยเหรอ?
หวังหนิวตุ้น4.0K viewsกงเกวียนกำเกวียน
ซื่อจื่อปู้หง2.4K viewsสามีแกล้งตายเพื่อความรัก
เป้ยรุ่ยลี่3.0K viewsดอกไม้โคลนตม
เจินเหยียน2.5K viewsหลังฉันตาย คุณแม่ก็รู้ความจริง
หนีเต๋อซู2.7K viewsหากคุณรู้
ลู่เหวินซี3.0K viewsเมื่อฉันตาย อดีตสามีร้องไห้โฮหน้าหลุมศพฉัน
แมวผู้ไม่กินปลา5.7K views
