Share

บทที่ 13

Author: กานเฟย
“สกปรก… ข้าจะล้างให้...”

อ่างน้ำเย็นราดบนร่างของหลิงอวี๋อย่างกะทันหัน และนางก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดอย่างประหลาดนั้นอีกครั้ง

"หนาว...”

นางทั้งหิวทั้งหนาว ม้วนขดตัวเข้าโดยไม่รู้ตัว

"พระ...ชายา… ข้าไม่คิดเลยว่าข้า...ข้าจะยังมี… วาส… วาสนาเช่นนี้!"

ปากเบี้ยวเดินเข้ามาหาหลิงอวี๋พร้อมน้ำลายไหล

ฟันที่ดำสนิทของเขากระจายกลิ่นเหม็นจากปาก ทำให้หลิงอวี๋ได้สติขึ้นมา!

นางยังคงอยู่ในสถานที่บ้าบอแห่งนี้!

นางยังไม่ตาย!

“ท่านอ๋องมอบ… ท่านเป็นราง… วัลให้กับข้า!”

ปากเบี้ยวหรี่ตาลงยิ้มชั่วร้ายให้กับหลิงอวี๋

“ขอเพียงแค่ท่าน.. .เชื่อฟังข้า ข้า… ข้าก็จะไม่ฆ่าท่าน!”

ก่อนที่หลิงอวี๋จะสลบไปนั้น จำได้เพียงว่า ชิวเฮ่าไม่หยุดที่จะกดตนเข้าไปยังถาดอาหารหมู...

เมื่อได้ยินคำนี้เข้า นางก็คิดว่าเซียวหลินเทียนมอบตนเองเป็นรางวัลให้กับชายอุจาดนี้จริง ๆ !

หลิงอวี๋โมโหเสียจนเลือดเดือดพล่าน

อารมณ์โศกเศร้าเสียใจปะทุเข้ามาในใจ!

คนเราจะสามารถเลวร้ายถึงขั้นนี้ได้เชียวหรือ?

หลิงอวี๋อย่างไรแล้วก็เป็นชายาของเซียวหลินเทียน!

เป็นภรรยาของเขา!

เขาจะมอบเป็นรางวัลให้คนรับใช้เช่นนี้ได้อย่างไร?

อีกทั้งยังเป็นสัตว์ประหลาดอัปลักษณ์!

“ข้ามิได้รังเกียจที่ท่านอัปลักษณ์… ขอเพียงเจ้า… ดูแลข้าดีๆ!”

ปากเบี้ยวเอ่ยออกมาพลางทั้งหรี่ตาลงจับหน้าอกของหลิงอวี๋

ความกรุ่นโกรธปะทุขึ้นสู่หน้าผากของหลิงอวี๋ทันที นางยกมือขึ้นคิดจะโจมตีปากเบี้ยวอย่างรวดเร็ว

เพียงแต่นางยกมือขึ้นได้เพียงครึ่งก็อ่อนแรงลงไป...

นางไม่มีแรงแล้วจริง ๆ !

การทรมานอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทำจนนางหมดเรี่ยวแรงแล้ว...

“ไสหัวไป...”

หลิงอวี๋พ่นออกมาสองคำ ก็ยังรู้สึกเปลืองแรงอย่างมาก

“คนชั้นต่ำ… จนถึงตอนนี้แล้ว… ยัง… ยังจะหยิ่งผยองอะไรกัน”

ปากเบี้ยวบีบใบหน้าของหลิงอวี๋อย่างแรง เช็ดน้ำลายตรงปากออก ปากเหม็นโน้มไปทางใบหน้าของหลิงอวี๋...

“ออกไป!” หลิงอวี๋ตื่นตกใจเสียจนผลักหัวอัปลักษณ์นั้นไปอีกทางหนึ่ง

นางขนลุกซู่ไปทั้งกาย หันหน้าไปมองรอบ ๆ ด้วยความสิ้นหวัง พยายามหาอะไรมาป้องกันตัว

ในตอนนี้ หลิงอวี๋เสียใจยิ่ง เมื่อครู่ ตอนที่กำลังเก็บอุปกรณ์ น่าจะเอายาสลบและมีดผ่าตัดติดตัวมาด้วย

เช่นนี้ก็คงจะไม่ถูกไอ้สารเลวนี้รังแกโดยไร้เรี่ยวแรงตอบโต้!

ขณะที่กำลังตื่นตระหนกอยู่นั้น ดวงตาของหลิงอวี๋เป็นประกายเมื่อเห็นมีดหั่นหมูวางอยู่บนพื้น

นางพยายามเอื้อมมือไป แต่เอื้อมไม่ถึง มันยังอยู่ห่างออกไปอีกครึ่งแขน…

"ลุกขึ้นมาก่อน… บนพื้นดินไม่สะดวก พวกเราไปบนเตียงกันเถอะ..."

หลิงอวี๋กัดฟันเอ่ยออกมากับปากเบี้ยว

ปากเบี้ยวตะลึงไปชั่วครู่ จากนั้นก็หัวเราะออกมา “ได้… ไป… ไปบนเตียง…”

เขาเพิ่งจะหยัดกายลุกขึ้นมา หลิงอวี๋ก็ใช้แรงทั้งหมดเอื้อมไปคว้าอามีดทำครัวไว้ได้

“สารเลว… เจ้ากล้า… กล้าหลอกข้า!”

สายตาเฉียบคมของปากเบี้ยวมองเห็นเข้าก่อนที่หลิงอวี๋จะจับมีดเอาไว้ได้มั่นแล้วพุ่งเข้ามา จึงใช้เท้าเหยียบลงไปบนข้อมือที่จับมีดนั้นของหลิงอวี๋อย่างแรง

ความเจ็บปวดนั้นมิได้ทำให้หลิงอวี๋ปล่อยมือ นางพลิกกาย และใช้มืออีกข้างดึงเท้าของปากเบี้ยวเอาไว้

“เพียะ!”

ใบหน้าของหลิงอวี๋ถูกปากเบี้ยวตบเข้าอย่างแรง ตบดังจนหูนางดังอื้ออึงขึ้นมา

“อยากได้… มีดงั้นรึ?”

ปากเบี้ยวย่อกายลง แย่งมีดออกจากมือของหลิงอวี๋อย่างดุร้าย

"กล้าใช้มีด… ทำร้ายข้า! ข้า… จะสับ… สับมือของเจ้า......"

ปากเบี้ยวยกมีดขึ้นมา ฟาดลงไป...

หลิงอวี๋จ้องมองมีดทำครัวสกปรกนั้นพุ่งเข้ามาทางมือของนางอย่างสิ้นหวัง……

นั่นคือมือขวาที่นางต้องใช้ในการผ่าตัด!

ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมที่ครั้งหนึ่งเพื่อนร่วมชั้นและอาจารย์ต่างยกย่องและอิจฉา...!

หากไม่มีมือนี้ แม้ว่านางจะยังมีชีวิตอยู่ นางก็ไม่สามารถหยิบมีดผ่าตัดได้อีกต่อไป!

นางยังจะคาดหวังอะไรอีก?

หลิงอวี๋นึกถึงห้วงเวลาขึ้นมา นางยกมือขึ้นเพื่อสัมผัสปานนั้น แต่ห้วงเวลากลับล้มเหลว!

เป็นไปได้ไหมว่า หากมีคนดูอยู่ก็จะไม่สามารถเข้าไปยังห้วงเวลานั้นได้?

มันจบแล้ว! หรือว่าจะโดนปากเบี้ยวตัดมือทิ้งจริงหรือ?

"ไม่..."

เมื่อเห็นมีดทำครัวถูกฟันลงมา หลิงอวี๋ก็ส่งเสียงร้องอย่างสิ้นหวัง

ขณะที่นางคิดว่ามือของนางจะถูกตัดทิ้งตั้งแต่นี้ไปนั้น

เสียงเกรี้ยวกราดดังขึ้นราวกับพายุฝนฟ้าคะนองขณะที่นางหลับตาลง…

"หยุด!"

ดวงตาของหลิงอวี๋เบิกกว้างทันที เสียงนี้ หรือว่าจะเป็น…

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (9)
goodnovel comment avatar
Jocky Tagool
ทำไมต้องให้นางเอกเจออะไรขนาดนี้ เจอความรุนแรงทุกชนิด หดหู่จริงๆ และปกป้องตัวเองไม่ได้อีกด้วย ถ้าไอ้นั่นเป็นพระเอกอีกนะ ป่วยมากๆ
goodnovel comment avatar
พัทธนันท์ กรวิชญ์ศรีสกุล
นอ.ขนาดมาสวมร่างยีงบรมโง่.ผู้เขียนถ้าจะให้โง่ก็ให้ตายจบๆๆไปเปลี่ยนตัวนอ.เถอะ
goodnovel comment avatar
วรรณิกา มหาฤทธิ์
เขียนให้ตายอีกรอบเลยก็พอโดนแล้วโดนอีกตายๆๆอีกรอบไป
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2890

    หยวนป๋อโกรธจนตัวสั่น เขาขบกรามแน่นแล้วตวาดด้วยความเดือดดาลว่า “หยวนซือหลิง ข้ากับท่านแม่มิเคยปฏิบัติต่อเจ้าอย่างแล้งน้ำใจเลยสักครั้ง!”“พวกเจ้าคิดลอบกัดพวกข้าก็แล้วไปเถอะ แต่ถึงขั้นมิยอมละเว้นแม้กระทั่งเด็กที่ยังมิทันลืมตามองใต้หล้าเชียวหรือ!”“หรือเป็นเพราะพวกข้ายอมถอยให้ก้าวแล้วก้าวเล่า จึงทำให้พวกเจ้ากำเริบเสิบสานได้ถึงเพียงนี้?”หลัวชุ่ยที่ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ รู้สึกละอายใจยิ่งนักหลายปีมานี้เพราะเห็นแก่ฐานะ นางจึงมิอยากไปตบตีแย่งชิงความโปรดปรานกับห่าวหลิง จึงได้ยอมถอยให้ตลอดมาหยวนป๋อพูดถูก เป็นเพราะการยอมถอยของนางเอง ที่ทำให้ห่าวหลิงและลูก ๆ ยิ่งเหิมเกริมหยวนป๋อเล่าเรื่องที่ถูกหยวนซือหลิงใช้กระบี่แทงให้นางฟังแล้ว หลัวชุ่ยปวดใจสงสารลูกชายเหลือเกินทว่ายามนี้ช่างน่าเวทนาฮั่วหยวนและหลานที่ยังมิทันเกิดมาของนางยิ่งนัก“เฉี่ยนเฉี่ยน... ฮูหยินอู่ เด็กได้รับผลกระทบหรือไม่?”หลัวชุ่ยเอ่ยถามเสียงสั่นเครือหากทั้งสองบอกว่าเด็กได้รับผลกระทบ วันนี้นางจะขอแลกด้วยชีวิต จะต้องฆ่าหยวนซือหลิงกับห่าวหลิงให้ตายตกไปตามกันหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนเองก็รู้สึกผิด ช่วงนี้นางมัวแต่ยุ่งกับการหาถอนพิษให้สาม

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2889

    เมื่อหลัวชุ่ยกล่าวจบ นางก็หันไปทางอดีตเจ้าตำหนัก “ท่านพ่อ ข้าต้องการตัดขาดความเป็นสามีภรรยากับหยวนเหลียงเจ้าค่ะ!”“มิใช่เขาเป็นฝ่ายหย่าข้า แต่ข้าขอตัดเยื่อใยไมตรีกับเขาให้สิ้น!”อดีตเจ้าตำหนักทอดสายตามองหลัวชุ่ยด้วยความรู้สึกผิดระคนเสียใจ ก่อนจะพยักหน้า “ข้ารับปากเจ้า! ข้าจะเป็นผู้ตัดสินให้พวกเจ้าตัดขาดจากกันเอง!”“หลัวชุ่ย แม้ว่าภายภาคหน้าเจ้าจะมิใช่สะใภ้ตระกูลหยวนแล้ว แต่ในใจข้า เจ้ายังคงเป็นบุตรสาวของข้าตลอดไป!”ขอบตาของหลัวชุ่ยร้อนผ่าว นางพยักหน้า “ในใจข้า ท่านก็จะเป็นท่านพ่อของข้าตลอดไปเช่นกันเจ้าค่ะ!”หยวนเหลียงนั้นไร้คุณธรรมน้ำมิตรต่อตน ทว่าอดีตเจ้าตำหนักกลับดีต่อตนเสมอมา พ่อสามีที่ประเสริฐเช่นนี้ หลัวชุ่ยจะมินับถือได้อย่างไร!อดีตเจ้าตำหนักหันขวับไปทางห่าวหลิง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน “ห่าวหลิง ข้าจะให้เจ้าสมปรารถนา ข้าอนุญาตให้เลื่อนฐานะเจ้าขึ้นเป็นภรรยาเอกของหยวนเหลียง นับจากนี้ไป หน้าที่ปรนนิบัติเขาก็ตกเป็นของเจ้าแล้ว!”ห่าวหลิงถึงกับอยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ำตา ยามนี้หยวนเหลียงสูญสิ้นวรยุทธ์ ซ้ำยังสูญเสียตำแหน่งเจ้าตำหนักเสวียนเทียนไปแล้วต้องมาคอยปรนนิบัติคนพิการไ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2888

    อดีตเจ้าตำหนักตวาดเสียงกร้าว “ยามที่เจ้าเตะเท้าหมายปลิดชีพใส่น้องหกและลูกชายของเจ้า ไฉนจึงมิคิดบ้างว่าพวกเขาจะตายเล่า?”“หยวนเหลียง... เจ้าทำให้ข้าผิดหวังเหลือเกิน!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนที่อาศัยจังหวะทีเผลอลุกขึ้นนั่งแล้ว ก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาเช่นกัน “พี่ใหญ่... ท่านก็ทำให้ข้าผิดหวังยิ่งนัก!”หยวนเหลียงมิเห็นแก่ที่นางกำลังตั้งครรภ์ กลับคิดสังหารนางและลูกในท้องพี่ชายเช่นนี้ หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนจะอภัยให้ได้อย่างไร!เมื่อหยวนเหลียงและห่าวหลิงได้ยินเสียงของหยวนเฉี่ยนเฉี่ยน ทั้งสองก็หันขวับไปมอง ทันทีที่เห็นนางลุกขึ้นนั่ง สีหน้าของทั้งคู่ก็พลันซีดเผือดราวกับกระดาษในเมื่อหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนปลอดภัย ย่อมพิสูจน์ได้ว่าละครฉากนี้ล้วนเป็นฝีมือของท่านผู้เฒ่าและหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนที่ร่วมมือกันจัดฉากขึ้นน่าขันที่พวกตนกลับมิรู้เนื้อรู้ตัว รีบร้อนเผยธาตุแท้ออกมาเองเสียได้“ท่านพ่อ ท่าน… ท่านถึงกับสงสัยข้า!”หยวนเหลียงเริ่มพูดจาตะกุกตะกักเขาหลงคิดมาตลอดว่าท่านผู้เฒ่าเชื่อใจตน ไหนเลยจะคาดคิดว่าท่านผู้เฒ่าจะมากเล่ห์เพทุบาย วางกับดักล่องูออกจากรูเล่นงานเขาเช่นนี้!อดีตเจ้าตำหนักกล่าวด้วยน้ำเสียงรันทด

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2887

    หยวนป๋อก็เฉกเช่นเดียวกับหลัวชุ่ย เขาต่างรู้สึกผิดหวังและโศกเศร้าต่อการกระทำของหยวนเหลียงสำหรับหยวนป๋อแล้ว อาหกหยวนหงมิใช่เพียงท่านอา หากแต่เป็นอาจารย์อีกด้วยด้วยเหตุที่หยวนเหลียงมีกิจธุระรัดตัว อาหกจึงเป็นผู้คอยอบรมสั่งสอนหยวนป๋ออยู่เสมอยามนี้เมื่อเห็นบิดาบังเกิดเกล้าหมายสังหารอาหก หยวนป๋อจะทนดูดายได้อย่างไร!แม้รู้ดีว่าตนมิใช่คู่มือของหยวนเหลียง แต่หยวนป๋อก็ทำได้เพียงใช้เลือดเนื้อของตนเข้าปกป้อง รับการโจมตีอันถึงแก่ชีวิตแทนอาหกหยวนป๋อระเบิดพลังพุ่งเข้าหาหยวนหงด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบหากหยวนเหลียงมิยั้งเท้า ลูกเตะนี้คงปลิดชีพหยวนป๋อเป็นแน่“เสี่ยวป๋อ!”หลัวชุ่ยกรีดร้องเสียงหลง ก่อนจะรีบยกมือปิดปากน้ำตาเม็ดโตพรั่งพรูลงมาอาบแก้มชั่วขณะนั้นหลัวชุ่ยตัดสินใจเด็ดขาด หากหยวนป๋อต้องจบชีวิต นางก็จะมิขอมีชีวิตอยู่ต่อไป สองแม่ลูกจะกอดคอกันไปสู่ปรโลก ติดตามไปอยู่เป็นเพื่อนหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนและท่านผู้เฒ่า!ผู้คนในห้องทำคลอดต่างตกตะลึงพรึงเพริดแม่นมทั้งสองรวมถึงไฉ่อีและผิงเวิน ต่างหวาดกลัวจนตัวสั่นเทาแม่นมทั้งสองผ่านอะไรมามากมาย เพียงชั่วพริบตาก็คาดเดาจุดจบของตนเองได้ในเมื่อหยว

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2886

    เมื่อหยวนเหลียงเห็นสภาพของอดีตเจ้าตำหนัก ก็ตระหนักได้ทันทีว่ายาพิษที่ตนวางไว้นั้นออกฤทธิ์แล้วชั่วขณะหนึ่งความรู้สึกในใจของเขาช่างสับสนปนเป เขาลงมือวางยาพิษสังหารบิดาบังเกิดเกล้าด้วยมือตนเอง นี่คือโทษฐานปิตุฆาตเชียวนะ!ทว่าเมื่อเห็นอดีตเจ้าตำหนักหอบหายใจถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ หยวนเหลียงก็รีบเข้าไปประคองร่างอดีตเจ้าตำหนักแล้วเขย่าอย่างร้อนรน“ท่านพ่อ สูตรลับลูกแก้วสมปรารถนาท่านเก็บไว้ที่ใด?”“ท่านพ่อ ท่านยังมิได้บอกข้า ท่านจะตายมิได้นะ!”อดีตเจ้าตำหนักแสดงสีหน้าเจ็บปวดรวดร้าว สายตาอันลึกล้ำจับจ้องไปที่ใบหน้าของหยวนเหลียงเห็นตนหายใจติดขัดปานนี้ แต่หยวนเหลียงกลับมิคิดจะช่วยชีวิต และมุ่งแต่จะคาดคั้นเอาสูตรลับเรื่องนี้ทำให้อดีตเจ้าตำหนักหัวใจแตกสลายดุจเถ้าถ่านมอดไหม้ก่อนหน้านี้ยังหวังว่าหากหยวนเหลียงเห็นสภาพของตนแล้วจะสำนึกกลับตัวได้ คาดมิถึงว่าเขาจะมิสะทกสะท้านแม้แต่น้อยหลายสิบปีมานี้ เสียแรงที่เขาเฝ้ารักใคร่เอ็นดูบุตรผู้นี้จริง ๆ!หลัวชุ่ยเห็นนายท่านผู้เฒ่าเป็นเช่นนั้น ก็ร้องขึ้นว่า “ท่านพี่ รีบไปตามท่านหมอมาดูอาการท่านผู้เฒ่าเร็วเข้า!”หยวนเหลียงถลึงตาใส่นางอย่างดุร้าย ตวา

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2885

    ทันทีที่หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนแยกแยะส่วนผสมในโอสถนั้นได้ ก็ตกตะลึงจนเหงื่อเย็นเยียบไหลท่วมร่างหากมิใช่เพราะหลิงอวี๋คอยเตือนสติ และนางร่วมมือกับท่านพ่อวางแผนลวงเพื่อหยั่งเชิงคนรอบข้าง นางจะล่วงรู้ได้อย่างไรว่าผิงเวินเป็นไส้ศึก?โอสถเช่นนี้ หากต้องกินตอนที่กำลังคลอดจริง ๆ นางย่อมมิระแวงสงสัยในตัวผิงเวิน และคงกลืนลงท้องไปอย่างแน่นอนถึงยามนั้นพิษร้ายคงคร่าชีวิตนาง ทว่าอาการที่แสดงออกมากลับดูเหมือนการตกเลือดตาย ใครเล่าจะสงสัยว่าเป็นฝีมือของห่าวหลิงกับผิงเวิน?หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนยิ่งคิด ในใจก็ยิ่งนึกชิงชังผิงเวินเข้ากระดูกดำตัวนางปฏิบัติต่ออีกฝ่ายมิเลวเลยสักนิด เหตุใดผิงเวินถึงได้ทรยศหักหลังนางได้ลงคอ?หรือเป็นเพราะผลประโยชน์ที่ห่าวหลิงหยิบยื่นให้ จะมากมายมหาศาลกว่าที่นางเคยให้กระนั้นหรือ?หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนทั้งโกรธทั้งแค้น แต่เมื่อนึกถึงแผนการและคำนวณดูแล้วว่าได้เวลาอันสมควร นางจึงกรีดร้องขึ้นมา “พี่สะใภ้... ข้าปวดท้องเหลือเกิน!”“ข้า... ข้าจะมิไหวแล้ว...”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนชักกระตุกด้วยความเจ็บปวด เลือดเบื้องล่างยิ่งไหลทะลักออกมามากขึ้นหลัวชุ่ยเริ่มตื่นตระหนก แม้แม่นมสองคนที่นางพามาด้วยจะ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status