Share

บทที่ 13

Author: กานเฟย
“สกปรก… ข้าจะล้างให้...”

อ่างน้ำเย็นราดบนร่างของหลิงอวี๋อย่างกะทันหัน และนางก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดอย่างประหลาดนั้นอีกครั้ง

"หนาว...”

นางทั้งหิวทั้งหนาว ม้วนขดตัวเข้าโดยไม่รู้ตัว

"พระ...ชายา… ข้าไม่คิดเลยว่าข้า...ข้าจะยังมี… วาส… วาสนาเช่นนี้!"

ปากเบี้ยวเดินเข้ามาหาหลิงอวี๋พร้อมน้ำลายไหล

ฟันที่ดำสนิทของเขากระจายกลิ่นเหม็นจากปาก ทำให้หลิงอวี๋ได้สติขึ้นมา!

นางยังคงอยู่ในสถานที่บ้าบอแห่งนี้!

นางยังไม่ตาย!

“ท่านอ๋องมอบ… ท่านเป็นราง… วัลให้กับข้า!”

ปากเบี้ยวหรี่ตาลงยิ้มชั่วร้ายให้กับหลิงอวี๋

“ขอเพียงแค่ท่าน.. .เชื่อฟังข้า ข้า… ข้าก็จะไม่ฆ่าท่าน!”

ก่อนที่หลิงอวี๋จะสลบไปนั้น จำได้เพียงว่า ชิวเฮ่าไม่หยุดที่จะกดตนเข้าไปยังถาดอาหารหมู...

เมื่อได้ยินคำนี้เข้า นางก็คิดว่าเซียวหลินเทียนมอบตนเองเป็นรางวัลให้กับชายอุจาดนี้จริง ๆ !

หลิงอวี๋โมโหเสียจนเลือดเดือดพล่าน

อารมณ์โศกเศร้าเสียใจปะทุเข้ามาในใจ!

คนเราจะสามารถเลวร้ายถึงขั้นนี้ได้เชียวหรือ?

หลิงอวี๋อย่างไรแล้วก็เป็นชายาของเซียวหลินเทียน!

เป็นภรรยาของเขา!

เขาจะมอบเป็นรางวัลให้คนรับใช้เช่นนี้ได้อย่างไร?

อีกทั้งยังเป็นสัตว์ประหลาดอัปลักษณ์!

“ข้ามิได้รังเกียจที่ท่านอัปลักษณ์… ขอเพียงเจ้า… ดูแลข้าดีๆ!”

ปากเบี้ยวเอ่ยออกมาพลางทั้งหรี่ตาลงจับหน้าอกของหลิงอวี๋

ความกรุ่นโกรธปะทุขึ้นสู่หน้าผากของหลิงอวี๋ทันที นางยกมือขึ้นคิดจะโจมตีปากเบี้ยวอย่างรวดเร็ว

เพียงแต่นางยกมือขึ้นได้เพียงครึ่งก็อ่อนแรงลงไป...

นางไม่มีแรงแล้วจริง ๆ !

การทรมานอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทำจนนางหมดเรี่ยวแรงแล้ว...

“ไสหัวไป...”

หลิงอวี๋พ่นออกมาสองคำ ก็ยังรู้สึกเปลืองแรงอย่างมาก

“คนชั้นต่ำ… จนถึงตอนนี้แล้ว… ยัง… ยังจะหยิ่งผยองอะไรกัน”

ปากเบี้ยวบีบใบหน้าของหลิงอวี๋อย่างแรง เช็ดน้ำลายตรงปากออก ปากเหม็นโน้มไปทางใบหน้าของหลิงอวี๋...

“ออกไป!” หลิงอวี๋ตื่นตกใจเสียจนผลักหัวอัปลักษณ์นั้นไปอีกทางหนึ่ง

นางขนลุกซู่ไปทั้งกาย หันหน้าไปมองรอบ ๆ ด้วยความสิ้นหวัง พยายามหาอะไรมาป้องกันตัว

ในตอนนี้ หลิงอวี๋เสียใจยิ่ง เมื่อครู่ ตอนที่กำลังเก็บอุปกรณ์ น่าจะเอายาสลบและมีดผ่าตัดติดตัวมาด้วย

เช่นนี้ก็คงจะไม่ถูกไอ้สารเลวนี้รังแกโดยไร้เรี่ยวแรงตอบโต้!

ขณะที่กำลังตื่นตระหนกอยู่นั้น ดวงตาของหลิงอวี๋เป็นประกายเมื่อเห็นมีดหั่นหมูวางอยู่บนพื้น

นางพยายามเอื้อมมือไป แต่เอื้อมไม่ถึง มันยังอยู่ห่างออกไปอีกครึ่งแขน…

"ลุกขึ้นมาก่อน… บนพื้นดินไม่สะดวก พวกเราไปบนเตียงกันเถอะ..."

หลิงอวี๋กัดฟันเอ่ยออกมากับปากเบี้ยว

ปากเบี้ยวตะลึงไปชั่วครู่ จากนั้นก็หัวเราะออกมา “ได้… ไป… ไปบนเตียง…”

เขาเพิ่งจะหยัดกายลุกขึ้นมา หลิงอวี๋ก็ใช้แรงทั้งหมดเอื้อมไปคว้าอามีดทำครัวไว้ได้

“สารเลว… เจ้ากล้า… กล้าหลอกข้า!”

สายตาเฉียบคมของปากเบี้ยวมองเห็นเข้าก่อนที่หลิงอวี๋จะจับมีดเอาไว้ได้มั่นแล้วพุ่งเข้ามา จึงใช้เท้าเหยียบลงไปบนข้อมือที่จับมีดนั้นของหลิงอวี๋อย่างแรง

ความเจ็บปวดนั้นมิได้ทำให้หลิงอวี๋ปล่อยมือ นางพลิกกาย และใช้มืออีกข้างดึงเท้าของปากเบี้ยวเอาไว้

“เพียะ!”

ใบหน้าของหลิงอวี๋ถูกปากเบี้ยวตบเข้าอย่างแรง ตบดังจนหูนางดังอื้ออึงขึ้นมา

“อยากได้… มีดงั้นรึ?”

ปากเบี้ยวย่อกายลง แย่งมีดออกจากมือของหลิงอวี๋อย่างดุร้าย

"กล้าใช้มีด… ทำร้ายข้า! ข้า… จะสับ… สับมือของเจ้า......"

ปากเบี้ยวยกมีดขึ้นมา ฟาดลงไป...

หลิงอวี๋จ้องมองมีดทำครัวสกปรกนั้นพุ่งเข้ามาทางมือของนางอย่างสิ้นหวัง……

นั่นคือมือขวาที่นางต้องใช้ในการผ่าตัด!

ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมที่ครั้งหนึ่งเพื่อนร่วมชั้นและอาจารย์ต่างยกย่องและอิจฉา...!

หากไม่มีมือนี้ แม้ว่านางจะยังมีชีวิตอยู่ นางก็ไม่สามารถหยิบมีดผ่าตัดได้อีกต่อไป!

นางยังจะคาดหวังอะไรอีก?

หลิงอวี๋นึกถึงห้วงเวลาขึ้นมา นางยกมือขึ้นเพื่อสัมผัสปานนั้น แต่ห้วงเวลากลับล้มเหลว!

เป็นไปได้ไหมว่า หากมีคนดูอยู่ก็จะไม่สามารถเข้าไปยังห้วงเวลานั้นได้?

มันจบแล้ว! หรือว่าจะโดนปากเบี้ยวตัดมือทิ้งจริงหรือ?

"ไม่..."

เมื่อเห็นมีดทำครัวถูกฟันลงมา หลิงอวี๋ก็ส่งเสียงร้องอย่างสิ้นหวัง

ขณะที่นางคิดว่ามือของนางจะถูกตัดทิ้งตั้งแต่นี้ไปนั้น

เสียงเกรี้ยวกราดดังขึ้นราวกับพายุฝนฟ้าคะนองขณะที่นางหลับตาลง…

"หยุด!"

ดวงตาของหลิงอวี๋เบิกกว้างทันที เสียงนี้ หรือว่าจะเป็น…

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Mga Comments (9)
goodnovel comment avatar
Jocky Tagool
ทำไมต้องให้นางเอกเจออะไรขนาดนี้ เจอความรุนแรงทุกชนิด หดหู่จริงๆ และปกป้องตัวเองไม่ได้อีกด้วย ถ้าไอ้นั่นเป็นพระเอกอีกนะ ป่วยมากๆ
goodnovel comment avatar
พัทธนันท์ กรวิชญ์ศรีสกุล
นอ.ขนาดมาสวมร่างยีงบรมโง่.ผู้เขียนถ้าจะให้โง่ก็ให้ตายจบๆๆไปเปลี่ยนตัวนอ.เถอะ
goodnovel comment avatar
วรรณิกา มหาฤทธิ์
เขียนให้ตายอีกรอบเลยก็พอโดนแล้วโดนอีกตายๆๆอีกรอบไป
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3075

    เซวียนหยวนหงหมิงมองดูเซวียนหยวนหงกวนจากไปด้วยความเดือดดาลรอจนลับร่างของเขาลับตาไป เซวียนหยวนหงหมิงก็ข่มโทสะแล้วหันหน้าไปมองเซวียนหยวนหงเฉียง“เป็นเจ้าที่ส่งคนไปลักพาตัวหลิงอวี๋หรือ?”“เหตุใดเจ้าจึงเลอะเลือนเช่นนี้? วันนี้หลิงอวี๋เผยความโดดเด่นออกมาจนหมดสิ้น นอกเหนือจากคนของเราแล้ว หากผู้เข้าประลองเหล่านั้นหมายอยากชนะ ย่อมมิยอมปล่อยให้นางแสดงฝีมือต่อไปแน่!”“ถึงยามนั้นพวกเขาย่อมลงมือสังหารหลิงอวี๋ด้วยตนเอง เหตุใดเจ้าต้องทำเรื่องเกินจำเป็นอย่างการชิงสังหารนางก่อนด้วยเล่า?”เซวียนหยวนหงเฉียงเอ่ยด้วยใบหน้าไร้เดียงสา “พี่ใหญ่ สิ่งที่ท่านคิดได้ ข้าก็คิดได้เช่นกัน!”“ข้าขอสาบานได้เลย ข้ามิได้ส่งคนไปลักพาตัวนางจริง ๆ!”“ท่านและข้าต่างก็รู้ดีอยู่แก่ใจ แม้หลิงอวี๋จะสามารถคว้าชัยในการประลองสองรอบแรกได้ แต่นางก็มิอาจผ่านด่านไปได้อย่างราบรื่นแน่ ข้าจะหาเรื่องใส่ตัวทำสิ่งเกินจำเป็นไปหาปะไรเล่า!”เซวียนหยวนหงหมิงชะงักไปเล็กน้อย เขามองดูเซวียนหยวนหงเฉียงแล้วขมวดคิ้วเข้าหากัน“มิใช่เจ้า แล้วผู้ใดเป็นคนทำกัน?”“หรือว่าจะเป็นองค์รัชทายาท?”การที่เซวียนหยวนหงหมิงสงสัยเช่นนี้ก็มีเหตุผลอยู่แม้

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3074

    เซียวหลินเทียน หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนและองค์หญิงใหญ่ล้วนส่งคนออกไปค้นหาหลิงอวี๋ในคราแรกทุกคนยังคงดำเนินการอย่างลับ ๆ ทว่าเมื่อเวลาล่วงเลยไปทีละน้อย กลับไม่มีเบาะแสของหลิงอวี๋แม้แต่น้อยเซียวหลินเทียนมิอาจระงับความร้อนรนได้อีกต่อไป เขาออกค้นหาคนอย่างเอิกเกริกโดยมิสนใจว่าจะทำให้สำนักเซียนแพทย์แตกตื่นหรือไม่ยามนี้แม้ฟ้าจะมืดค่ำแล้ว ผู้เข้าร่วมการประลองทั้งหลายล้วนพักผ่อนอยู่ในที่พักของตนเมื่อเกิดความโกลาหลครั้งใหญ่ ผู้คนมากมายย่อมล่วงรู้ผู้ที่เลื่อมใสในตัวหลิงอวี๋เช่นเฮ่อหลานซื่ออวี่ ล้วนเร่งรุดออกมาช่วยตามหาคนแม้แต่อวี๋คุนเจ้าตำหนักเมฆาถลา และกู่เหลียงฉิวเจ้าแคว้นชางฉงก็ยังนำผู้คนออกมาช่วยพวกเขาตามหาคนด้วยเช่นกันความโกลาหลใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ ย่อมทำให้ผู้อาวุโสหลายท่านของสำนักเซียนแพทย์ตื่นตกใจเซวียนหยวนหงกวนรีบรุดไปหาเซวียนหยวนหงหมิงด้วยโทสะ เอ่ยปากตวาดอย่างเกรี้ยวกราด “ท่านเจ้าสำนัก เช่นนี้มันจะเกินไปแล้วกระมัง!”“ยามนี้มิใช่เพียงผู้คนจากแคว้นซิงลั่วที่มาเข้าร่วมการประลอง แคว้นเล็กแคว้นน้อยมากมายก็ส่งคนมาร่วมด้วย!”“พวกท่านลักพาตัวหลิงอวี๋ไปเช่นนี้ เป็นเพราะไร้ความมั่นใจในตนเ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3073

    อวิ๋นเสียทราบดีว่าองค์หญิงใหญ่เก็บงำความกริ้วไว้เต็มอก คนใต้บังคับบัญชาของแม่ทัพโต้วเกิดมีผู้ทรยศ ส่วนผู้ที่มาร่วมการประลองเหล่านี้มีเพียงน้อยนิดที่ทำเพื่อความก้าวหน้าของวิชาแพทย์อย่างแท้จริงหากปล่อยให้เป็นเช่นนี้สืบไป แคว้นซิงลั่วจะมีอนาคตอันใดเหลืออยู่อีกคนเช่นพวกนางในกาลก่อนล้วนทุ่มเทแรงกายแรงใจ อาบเลือดสู้รบก็เพื่อความเกรียงไกรของแคว้นซิงลั่ว ทั้งหมดนี้ทำไปเพื่อให้ชนรุ่นหลังมาย่ำยีทำลายกระนั้นหรือ?หลายปีมานี้จักรพรรดิหมิงกวงปล่อยปละละเว้นสำนักเซียนแพทย์มากเกินไป จนเป็นเหตุให้พวกเขากำเริบเสิบสานยิ่งขึ้นทุกวันบัดนี้สิบเจ็ดแคว้นน้อยใหญ่มิได้เป็นดั่งกาลก่อน ล้วนลอบซ่องสุมขุมกำลังเตรียมการเคลื่อนไหวอยู่เงียบ ๆหากยังไร้ซึ่งความเปลี่ยนแปลงใด ในมิช้าแคว้นซิงลั่วคงเกิดเหตุโกลาหลเป็นแน่อวิ๋นเสียทอดถอนใจกล่าวว่า “องค์หญิงใหญ่ สมควรจัดระเบียบเสียใหม่ให้ดีเถิดเพคะ มิอาจปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปได้อีกแล้ว!”มีหรือองค์หญิงใหญ่จะมิรู้เหตุผลข้อนี้ นางถอนหายใจ “ครานี้ที่ข้ามาเขาผามรกต ก็ด้วยหวังสำนักเซียนแพทย์จะมีผู้ที่สามารถพลิกผันสถานการณ์ได้!”“เช่นนั้นข้าจะยอมสละทั้งชีวิตเพื่อสนับสน

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3072

    ท่านป้าอวิ๋นเสียเดินออกไปถ่ายทอดถ้อยคำขององค์หญิงใหญ่ให้หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนฟังโดยมิตกหล่นแม้แต่น้อยหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนมิรู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี นางย่อมรู้ธรรมเนียมดี ทว่าเรื่องนี้หากมิอาจเชิญให้องค์หญิงใหญ่ออกหน้า ตัวนางเองก็ย่อมไร้หนทางตามหาตัวหลิงอวี๋ในอาณาเขตของสำนักเซียนแพทย์ได้เลย“ท่านป้า ข้ามิได้มาเพื่อตัวข้าเองนะเจ้าคะ!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนกระซิบเล่าเรื่องที่หลิงอวี๋หายตัวไปให้ท่านป้าอวิ๋นเสียฟังนางกล่าวอย่างจริงใจว่า “ยามนี้พวกเรายังมิรู้ว่าหลิงอวี๋ถูกผู้ใดลักพาตัวไปกันแน่ ทว่าหากยิ่งชักช้าไปสักเค่อเดียว ความหวังที่หลิงอวี๋จะมีชีวิตรอดอยู่บนใต้หล้านี้ก็ยิ่งลดน้อยลงไปอีกส่วน!”“ข้าหวังให้องค์หญิงใหญ่ออกหน้าช่วยพวกเราตามหาหลิงอวี๋ให้เร็วที่สุดเจ้าค่ะ!”ท่านป้าอวิ๋นเสียจึงเพิ่งกระจ่างแจ้งว่าเหตุใดหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนถึงมาที่นี่ นางเองก็ติดตามองค์หญิงใหญ่มาหลายปี ผ่านคลื่นลมมรสุมมานับครั้งมิถ้วนนางครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงกล่าว “ได้ เรื่องนี้ข้าจะช่วยนำความไปกราบทูลองค์หญิงใหญ่ให้!”“พวกเราจะช่วยตามหาหลิงอวี๋ เจ้าจงกลับไปรอฟังข่าวที่เรือนเสียก่อนเถิด!”“ในยามที่เรื่องราวยังมิกระจ่างแจ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3071

    ก่อนที่หลิงอวี๋จะหมดสติไป ภายในใจเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวเป็นผู้ใดกันที่กำลังลอบทำร้ายนาง?ถึงกับฉวยโอกาสใช้ความเห็นอกเห็นใจที่นางมีต่อเด็กมาลอบทำร้ายนาง!นางยังคิดมิกระจ่างแจ้ง ก็ร่วงหล่นสู่ความมืดมิดเสียแล้วหญิงวัยกลางคนรวบกอดหลิงอวี๋เอาไว้ คนแคระฉวยโอกาสมองดูรอบด้าน เมื่อเห็นว่าไม่มีผู้ใดสัญจรผ่าน จึงรีบดึงกระสอบป่านใบหนึ่งออกมาสวมทับร่างของหลิงอวี๋จากนั้น หญิงวัยกลางคนก็รีบวิ่งไปที่ริมทางแล้วเข็นรถลากคันหนึ่งมา นางอุ้มหลิงอวี๋ขึ้นไปบนรถลาก คนแคระก็ขึ้นไปนั่งด้านบนโดยมีหญิงวัยกลางคนเป็นผู้เข็นรถจากไปคนทั้งสองสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดาสามัญ แม้ตลอดทางจะมีผู้คนพบเห็นก็ไม่มีผู้ใดนึกสงสัย จึงได้พากันนำตัวหลิงอวี๋ไปยังลานเรือนซอมซ่อแห่งหนึ่งอย่างโอ่อ่าผ่าเผย แล้วเปลี่ยนเป็นรถม้าลากจากไปทางด้านนี้ เซียวหลินเทียนยังคงรอคอยให้หลิงอวี๋กลับมากินมื้อเย็นทว่ารอคอยอยู่นานกว่าหนึ่งชั่วยาม ก็ยังมิเห็นหลิงอวี๋กลับมาเซียวหลินเทียนหิวจนรู้สึกทรมานอยู่บ้าง แต่เมื่อคิดว่าหลิงอวี๋ก็น่าจะใกล้กลับมาแล้ว จึงได้รอคอยต่อไปรอคอยไปอีกครึ่งชั่วยาม เซียวหลินเทียนเห็นหลิงหว่านเดินเข้ามา จึงกล่าวว่า “

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 3070

    “ว่ากระไรนะ?”ครั้นหลิงอวี๋ได้ฟังก็รู้ทันทีว่านี่เป็นหนี้รักอีกคราหนึ่ง และพอจะเดาได้คร่าว ๆ ว่าต้องเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมการแย่งชิงเป็นแน่แต่ทว่านางยังคงอยากทำความเข้าใจในตัวเจียงสวี่ผู้นี้ให้มากขึ้น ดังนั้นจึงได้เอ่ยถามออกไปหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนเอ่ยด้วยความกระอักกระอ่วนใจ “คราแรก นางบอกกับข้าตามตรงว่านางชอบพอกับหลงเหลียน และให้ข้าถอนตัวออกไป ห้ามพบเจอกับหลงเหลียนอีก!”“แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร! เจ้าก็รู้ว่าหลงเหลียนเติบโตมาในตำหนักเสวียนเทียนของเรา ข้ากับเขาอยู่ในที่เดียวกัน จะให้ข้ามิพบหน้าเขา ข้าจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร!”“อีกอย่าง ข้ากับหลงเหลียนมีใจให้กัน จะให้ข้าเมินเฉยต่อหลงเหลียนอย่างไร้เหตุผลเช่นนี้ ข้าทำมิได้หรอก!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนยิ้มขมขื่น “พอข้ามิรับปาก นางก็บันดาลโทสะ คอยหาทางวางแผนลอบทำร้ายข้าทั้งต่อหน้าและลับหลัง!”“ยามนั้นสองตระกูลของเราสนิทสนมกันมาก มีอยู่คราหนึ่งเมื่อถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์ ครอบครัวของพวกเขาก็มาฉลองร่วมกันที่ตำหนักเสวียนเทียน”“ผลปรากฏว่า เจียงสวี่ได้จัดฉากวางแผนล่อลวงหลงเหลียน หวังจะรวบรัดข้าวสารให้กลายเป็นข้าวสุกร่วมกับเขา”“เรื่องนี้หลงเหลียนห

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 42

    เซียวหลินเทียนสงบลงทันทีเพราะว่าเขาเคยเป็นผู้บัญชาการกองทัพมาก่อน เขารู้ว่าเมื่อกองทัพสองฝ่ายต่อสู้กัน สิ่งต้องห้ามที่สุดคือ ความใจร้อนความโกรธและการใช้กำลังไม่ได้แก้ปัญหาได้จริง ๆ !เขามองหลิงอวี๋ที่อยู่ข้างล่าง!นางกล้าที่จะสู้สายตา!นางกล้าที่จะท้าทายการต่อสู้ระหว่างแม่นมกับหลิงผิง!นางกล้ากระทั่งยกด

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 116

    “ท่านอ๋อง… พระชายาบอกว่ามีเรื่องมาขอพบพ่ะย่ะค่ะ!”ลู่หนานลังเลอยู่นาน แล้วสุดท้ายก็เข้าไปรายงาน“ไม่พบ!” เซียวหลินเทียนตอบอย่างเย็นชา“ไม่พบ? แต่หม่อมฉันเข้ามาแล้ว! ท่านไม่พบก็ทำได้แค่ต้องพบแล้วล่ะ!”เสียงของหลิงอวี๋ดังเข้ามา เซียวหลินเทียนหันไปมองอย่างรังเกียจ แล้วก็พบว่าหลิงอวี๋เดินเข้ามาแล้ว“เรือนนี้

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 70

    คำพูดที่กล่าวไปพักหนึ่งของหลิงอวี๋ทำให้เซียวหลินเทียนนิ่งอึ้งไป เขากำลังจ้องหลิงอวี๋อย่างมึนงงมิใช่ว่าเขากลัวเสียเปรียบเลยไม่ลงมือ ทว่า… คำพูดของหลิงอวี๋คล้ายมีความจริงหลายส่วน!แต่ความนิ่งเงียบไม่กล่าวคำของเขาทำให้ลู่หนานเข้าใจผิด ลู่หนานเคยเห็นเซียวหลินเทียนถูกหลิงอวี๋ห้อยไว้บนต้นไม้ด้วยตาตัวเอง เล

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 23

    "ไม่งั้นรึ?"เซียวหลินเทียนขมวดคิ้วทันที และมองไปที่หลิงอวี๋อย่างประหลาดใจผู้หญิงคนนี้? ผู้ใดมอบความกล้าให้นางบอกว่าไม่?เมื่อก่อนเมื่อเขาขมวดคิ้ว นางก็จะตัวสั่นด้วยความตกใจพูดตะกุกตะกักไปหมด!ตอนนี้กลับกล้าพูดเองว่าไม่งั้นหรือ?“สมเหตุสมผลแล้ว! ในเมื่อท่านกำลังตัดสินอย่างเป็นธรรมอยู่ ท่านอ๋องในฐานะที่เ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status