Share

บทที่ 14

Author: กานเฟย
ไม่ทันแล้ว!

หลิงอวี๋ไม่สนใจว่าใครบอกว่าหยุด!

นางใช้เรี่ยวแรงที่เหลืออยู่ นำกิ่งไม้ที่เพิ่งจะคว้าเอ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (2)
goodnovel comment avatar
Jocky Tagool
เนื้อเรื่องโหดกับนางเอกเกินไปนะ บั่นทอนสุดๆ แต่ก็สมน้ำหน้าไอ้เบี้ยว ตายแล้วหนึ่ง ถือว่าเป็นการระบายโทสะให้คนอ่าน แต่อย่าลืมตามเก็บไอ้องครักษ์ชั่วนั่นอีกตัวล่ะ
goodnovel comment avatar
AonnIe Brown
ร้องให้เลยชีวิตแม่งูโครตรันทด
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2985

    หลิงอวี๋ที่อยู่ทางด้านนี้ เมื่อเห็นว่าผู้ที่พุ่งลงมาสามารถปลิดชีพมือสังหารลงได้ นางก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้ววาดกระบี่แทงเข้าที่กลางอกของมือสังหารที่ขวางทางนางอยู่ทันที“ไป!”หลิงอวี๋ได้ยินเสียงการต่อสู้ยังคงดังอยู่ด้านนอก ยามนั้นมิรู้ว่ามีมือสังหารมากน้อยเท่าใด จึงร้องบอกบุรุษที่เข้ามาช่วยว่า “ท่านพาพวกนางไปก่อน ข้าจะระวังหลังให้เอง!”ในความเร่งรีบนั้น หลิงอวี๋เหลือบมองชายผู้มาช่วยคราหนึ่งแสงไฟในห้องมิสว่างนัก หลิงอวี๋เห็นเพียงว่าเขาเป็นบุรุษร่างสูงโปร่ง สูงมิต่ำกว่าร้อยแปดสิบเซนติเมตรเขาสวมอาภรณ์ขาว ดวงตาคู่หนึ่งดูลุ่มลึก ผิวพรรณขาวจัด ยิ่งขับให้ดวงตาดูดำขลับยิ่งขึ้น“ท่านพาพวกนางไป ข้าจะระวังหลังให้เอง!”ชายชุดขาวร้องบอก พลางถือกระบี่พุ่งออกไปด้านนอกทันที“พี่ซื่ออวี่ ขอบคุณท่านมาก!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนร้องคำหนึ่ง ยังพูดมิทันจบดี ร่างของนางก็อ่อนฮวบลงกับพื้นหลัวชุ่ยที่อุ้มเด็กน้อยอยู่ ร้องด้วยความตกใจ “เฉี่ยนเฉี่ยน...”หลิงอวี๋พุ่งเข้าไปรับร่างหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนไว้ได้ทันท่วงทีเมื่อครู่หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนถูกปราณกระบี่ทำร้ายจนบาดเจ็บที่เส้นลมปราณหัวใจ ยามนี้ทนมิไหวจึงหมดสติ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2984

    หลิงอวี๋พลันนึกถึงเซวียนหยวนเซินขึ้นมาทันที ครานี้นางและเซียวหลินเทียนช่วยนักโทษจากเขาสือติ้งออกมามากมายเพียงนั้น ทำให้เซวียนหยวนเซินต้องสูญเสียอย่างมหาศาลเซวียนหยวนเซินย่อมไม่มีทางปล่อยพวกนางไปอย่างเด็ดขาดการดักลอบสังหารพวกนางบนเส้นทางเข้าสู่เมืองหลวงกวงจ้าว ประการแรกคือเพื่อล้างแค้น ประการที่สองคือเพื่อขัดขวางมิให้พวกนางไปเข้าร่วมการประลองชิงตำแหน่งเจ้าสำนักหลิงอวี๋ครุ่นคิด มือก็คลำหาอาวุธและยาพิษออกมา พลางรอคอยอย่างอดทนดูเหมือนคนที่อยู่บนหลังคาจะย่อตัวลงแล้วในยามนั้นเอง หลิงอวี๋ก็ได้ยินเสียงแผ่วเบาอีกครั้ง คล้ายกับมีคนที่สองตามมาหลิงอวี๋ใจกระตุกวูบ คนที่สองนี้ดูเหมือนจะมีวรยุทธ์สูงส่งยิ่งกว่าคนแรกเสียอีก เขาหยุดลงตรงหัวมุมกำแพงนี่คิดจะมาล้อมโจมตีนางงั้นหรือ?คนที่อยู่บนหลังคาดูเหมือนจะมิพบเห็นคนที่มาทีหลัง เขาเปิดแผ่นกระเบื้องมุงหลังคาออกอย่างเบามือหนึ่งแผ่น จากนั้นก็สอดท่อไม้ไผ่เข้ามาหลิงอวี๋เห็นแล้วก็รู้สึกพูดมิออก นึกว่ามือสังหารจะเก่งกาจเพียงใด ที่ไหนได้กลับใช้วิธีที่ล้าสมัยเพียงนี้นางขยับกายวูบหนึ่ง ในชั่วพริบตาที่ควันถูกพ่นออกมา หลิงอวี๋ก็กระโดดขึ้นไปอยู่บนข

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2983

    หลิงอวี๋พยักหน้าเห็นพ้อง หากมิชอบพอผู้ใดก็ย่อมได้ ทว่ามิควรไปดูหมิ่นผู้อื่นเว้นเสียแต่ว่าผู้นั้นจะชั่วช้าเกินเยียวยา มิเช่นนั้นก็ควรจะมีเมตตาต่อกันบ้างภาพจำของหลิงอวี๋ที่มีต่ออวี๋ฟางคือนางเป็นคนปากร้ายใจดำนางจึงเอ่ยถามต่อว่า “แล้วเฮ่อหลานซื่ออวี่ผู้นี้เล่า เป็นคนเช่นไร?”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนยิ้มกล่าว “ความจริงเฮ่อหลานซื่ออวี่มิได้อ้อนแอ้นดุจสตรีอย่างที่อวี๋ฟางว่าหรอก เขาเพียงแค่ผิวขาวจัดเกินไป จนดูราวกับเทพเซียนที่หลุดพ้นจากเรื่องกิเลสก็เท่านั้น!”“นิสัยใจคอก็ดีทีเดียว รอบรู้หลากหลาย เขาถูกอวี๋ฟางว่าร้ายถึงเพียงนั้น ก็มิได้ถือสาหาความนางเลย!”“กลับเป็นอวี๋ฟางที่ยังมิยอมเลิกรา นางว่าเฮ่อหลานซื่ออวี่มิกล้าแม้แต่จะตอบโต้ ช่างมิคู่ควรเป็นบุรุษเอาเสียเลย!”หลิงอวี๋ถึงกับพูดมิออก อีกฝ่ายใจกว้างมิถือสา แต่อวี๋ฟางก็ยังหาเรื่องมิเลิกนี่ตั้งใจจะบีบให้เฮ่อหลานซื่ออวี่โต้กลับให้ได้ใช่หรือไม่?หลิงอวี๋นึกสงสัย จึงถามว่า “หรือว่าทั้งสองตระกูลจะมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน?”มิเช่นนั้นคนปกติที่ไหนจะตามระรานผู้อื่นมิเลิกราเช่นนี้?หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนส่ายหน้า “จะว่ามีแค้นก็มิเชิงหรอก เดิมทีผู้อาวุโ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2982

    หลิงอวี๋ได้ฟังก็ยิ้มบาง ๆ “แม้เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ทว่าฝีมือโดยรวมก็มิได้ต่างกันมากนัก ต่อให้มีผู้ที่มีฝีมือโดดเด่นออกมา ก็มิแน่ว่าจะเหนือกว่าพวกเรา!”“ยิ่งไปกว่านั้นพวกเราก็มิได้โดดเดี่ยว ยังมีคนจากตำหนักเจ็ดดาราและตำหนักเมฆาถลาอยู่อีกด้วยมิใช่หรือ?”“ถึงแม้ต่างคนต่างทำ ทว่าเป้าหมายของทุกคนล้วนเหมือนกัน นั่นคือการเอาชนะคนของสำนักเซียนแพทย์ เพื่อการนี้ทุกคนย่อมต้องทุ่มเทสุดกำลังอยู่แล้ว!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนยิ้มอย่างจนใจ “อาอวี๋ เจ้ามองจิตใจคนในแง่ดีเกินไปแล้ว!”“จริงอยู่ที่พวกเขาอยากเอาชนะสำนักเซียนแพทย์ ทว่านอกจากคนของตำหนักเจ็ดดาราแล้ว ผู้อื่นล้วนแต่คิดจะกอบโกยผลประโยชน์เข้าตัวทั้งสิ้น!”“หากได้เป็นเจ้าสำนักสำนักเซียนแพทย์ ทั้งตำหนักย่อมได้รับผลประโยชน์ตามไปด้วย ใครเล่าจะมิยอมทุ่มสุดตัวเพื่อสิ่งนี้!”มีหรือหลิงอวี๋จะมิรู้แจ้งถึงหลักการนี้ นางจึงปลอบโยนว่า “ต่อให้เพื่อกอบโกยผลประโยชน์ของตนเอง ทว่าการที่พวกเขากล้าก้าวออกมา ก็ย่อมต้องผ่านการคิดไตร่ตรองมาอย่างรอบคอบแล้ว!”พวกเขาเหล่านี้ล้วนเอาชะตากรรมของตำหนักตนเองมาเป็นเดิมพัน จะมีผู้ใดมุ่งหวังมาเพื่อพ่ายแพ้เล่า!หากล้มเหลว ย่อม

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2981

    หลงเหลียนได้ฟังก็เข้าใจเจตนาของหลิงอวี๋และหยวนเฉี่ยนเฉี่ยนทันที เขาพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ตกลง เช่นนั้นก็จัดการตามที่พวกเจ้าว่าเถิด!”“วันพรุ่งข้าจะลงเขากลับสู่เมืองหลวงกวงจ้าว เพื่อแผ้วถางเส้นทางในการเข้าร่วมประลองชิงตำแหน่งเจ้าสำนักให้แก่พวกเจ้า!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนรีบกล่าวว่า “เช่นนั้นท่านไปพบเซียวหลินเทียนเถิดเพคะ แม้ดวงตาของเขาจะมองมิเห็น ทว่าเขาก็สามารถช่วยท่านได้!”“พระสวามี พวกท่านจักต้องปรองดองกันไว้ อย่าได้ก่อความขัดแย้งกันเด็ดขาดเพคะ!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนกังวลด้วยคิดว่าทั้งเซียวหลินเทียนและหลงเหลียน คนหนึ่งคือจักรพรรดิ อีกคนคืออ๋อง แม้จะเป็นผู้มีอำนาจจากคนละแคว้น ทว่าต่างก็มีฐานันดรสูงส่งทั้งคู่อาจจะมีทิฐิต่ออีกฝ่ายของตนเอง จนยากจะยอมอ่อนข้อให้อีกฝ่ายหลงเหลียนหัวเราะหึ ๆ ออกมา “เฉี่ยนเฉี่ยน ข้าดูออกว่าเจ้าชอบพอหลิงอวี๋ผู้นี้มากจริง ๆ!”“นี่คงเป็นเพราะเจ้าคงมิปรารถนาให้พวกเราทำลายน้ำใจพี่น้องของพวกเจ้าล่ะสิ!”“เจ้าวางใจเถิด ข้าจะมิหาเรื่องผิดใจกับพวกเขา ยามนี้พวกเราลงเรือลำเดียวกันแล้ว มีศัตรูร่วมกัน จักมิยอมให้เกิดเรื่องขายหน้าอย่างการแก่งแย่งกันเองแน่นอน!”หลงเหลียนยัง

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2980

    หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนมิยอมรับคำแก้ตัวของหลงเหลียน นางกล่าวเสียงเย็นชาว่า “หลอกใช้หรือเพคะ?”“อาอวี๋ทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างถึงที่สุด แต่ละวันนอนเพียงมิกี่ชั่วยามเพื่อศึกษาค้นคว้าวิชาพิษ เพื่อถอนพิษให้ท่าน!”“หากนี่คือการหลอกใช้ นางจำต้องทำถึงเพียงนี้เชียวหรือเพคะ!”“ท่านเองก็มิได้มีสิ่งใดที่จะช่วยเหลือนางได้ ตำหนักเสวียนเทียนเผชิญความกดดันใหญ่หลวงเพียงนี้ก็ไม่มีผู้ใดยื่นมือมาช่วยเหลือ แล้วนางจะหาเรื่องใส่ตัวเช่นนี้ไปเพื่อกระไร!”หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนกล่าวด้วยความปวดใจอยู่บ้าง “นางช่วยชีวิตท่านไว้ โดยมิเคยเอ่ยถึงเงื่อนไขอันใดกับหม่อมฉันเลยแม้แต่น้อย ท่านตรัสวาจาเช่นนี้ออกมาได้อย่างไรเพคะ!”“หากเรื่องนี้ถึงหูอาอวี๋ นางคงต้องเสียความรู้สึกเป็นแน่!”เมื่อเอาใจเขามาใส่ใจเรา หากเป็นตัวนางเองที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจช่วยเหลือผู้อื่นถึงเพียงนี้ แต่กลับถูกระแวงว่ามีเจตนาแอบแฝง หยวนเฉี่ยนเฉี่ยนเพียงแค่คิดก็รู้สึกสะท้านใจแล้วหลงเหลียนยิ้มอย่างจนใจ “เฉี่ยนเฉี่ยน ข้าผิดไปแล้ว เจ้าอย่าได้โกรธเคืองไปเลย!”“ข้าจักมิเอ่ยวาจาเช่นนี้อีก! วันหน้าข้าจะปฏิบัติต่อหลิงอวี๋และเซียวหลินเทียนประดุจมิตรสหาย!”หยวนเฉี่ยน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status