นางร้ายเช่นข้าทิ้งพระเอก มาแต่งงานกับตัวร้าย

นางร้ายเช่นข้าทิ้งพระเอก มาแต่งงานกับตัวร้าย

last updateHuling Na-update : 2026-01-27
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
2 Mga Ratings. 2 Rebyu
32Mga Kabanata
9.3Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

ถ้าพระเอกมันจะเป็นสวะขนาดนี้นางร้ายอย่างนางขอโบกมือลา แต่การหย่าไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่คิดเพราะเป็นสมรสพระราชทาน เห็นทีหากอยากได้ใบหย่ามีเพียงขอร้องให้ตัวร้ายขาพิการอย่างเขาช่วยเหลือเท่านั้น!

view more

Kabanata 1

บทนำ

Minggu ini seharusnya menjadi hari libur bagi Arunika.

Tidak ada shif kerja, tidak ada panggilan darurat dari kafe—hanya ada dirinya, kasur tipis di kamar sempit, dan ponsel retak yang setia menemaninya membaca novel romantis online. Hari itu, ia tengah tenggelam dalam cerita yang membuat dadanya sesak.

Novel itu mengisahkan perselingkuhan tokoh utama pria dengan istrinya sendiri—wanita yang sudah memberinya dua anak—sementara si pria malah mengejar sahabat sang istri.

"Ish! Kok tidak ada lanjutannya, sih?" gumam Arunika sambil mendengus kesal. Ia menatap layar ponsel yang menampilkan tulisan To be continued.

Tanpa pikir panjang, jarinya langsung mengetik komentar: “Penulis, tolong cepat lanjut! Cowoknya menyebalkan banget, mentang-mentang ganteng! Kalau aku jadi istrinya, sudah aku siram air panas!”

Ia memeluk bantal dengan gemas. "Lelaki seperti itu tidak pantas mendapatkan cinta, sumpah."

Belum sempat ia menutup aplikasi, ketukan keras menggema di pintu kamarnya.

Dug!

Dug!

Dug!

"Arunika! Bangun! Jangan malas-malasan! Lihat, cucian belum kamu sentuh!" seru suara parau Lastri, bibinya.

Arunika meringis. "Aku sudah cuci semuanya, Bi..." balasnya lemas.

"Buka pintunya! Ini kamar anakku, bukan kamarmu!" bentak Lastri kian keras.

Begitu pintu terbuka, tangan Arunika langsung ditarik kasar. "Lihat pakai matamu!" Lastri menjewer telinganya tanpa ampun.

"Akh! Bi, sakit! Lepas! Aku sudah cuci piring dan baju!" teriak Arunika mencoba menghindar.

"Bohong, Bu," sela suara lembut namun berbisa. Nadine, sepupunya, muncul dengan wajah sok polos. "Dari tadi dia di kamar terus. Pas Ayah pergi kerja pun, dia tidak keluar."

Arunika menatap Nadine tak percaya. "Ini pasti ulahmu, kan?!"

Nadine hanya mengangkat alis sambil tersenyum sinis. "Mana buktinya?"

"Sudahlah! Pergi saja kamu dari sini. Menyusahkan saja! Kalau bukan karena suamiku, aku tidak sudi mengurus mu!" usir Lastri dengan pandangan jijik.

Arunika terdiam. Ia tahu percuma berdebat. Dengan langkah berat, ia membereskan barang-barangnya yang tak seberapa—hanya beberapa potong pakaian lusuh dan ponselnya.

"Pergi sana," desis Nadine di ambang pintu. "Sudah cukup umur untuk menyewa kos. Jangan jadi benalu di rumah orang."

Arunika tidak menjawab. Ia melangkah keluar dari rumah susun itu tanpa menoleh lagi. Pamannya memang baik, tapi pria itu tidak pernah punya nyali untuk melawan istrinya sendiri.

"Huh..." Arunika mendesah di trotoar, menatap langit mendung. "Aku harus ke mana? Uang saja tidak ada."

Gajinya selama ini habis untuk menutupi kebutuhan rumah Bibinya. Ia bukan menumpang, melainkan ikut menjadi tulang punggung. Ironis.

"Kalau saja aku jadi orang kaya, mungkin enak..." gumamnya lirih. "Seperti Lilia, istrinya Nathan. Tapi ogah, deh, punya suami seperti Nathan. Dasar playboy licik!"

Ia tertawa getir, teringat tokoh pria di novel yang baru ia baca. Namun, tawa itu lenyap seketika saat sebuah klakson memekakkan telinga.

TIIIIINNNNN!

Semuanya terjadi begitu cepat. Cahaya putih, suara benturan, dan teriakan orang-orang bercampur menjadi satu. Arunika sempat melihat siluet mobil hitam pekat sebelum tubuhnya terhempas ke aspal.

"Ibu..." bisiknya lemah. Pandangannya mengabur, lalu semuanya gelap.

*

*

"Engh..." Arunika mengerang. Matanya terbuka perlahan, menatap sekeliling yang tampak kabur.

"I-ini di mana?" gumamnya serak.

Udara terasa wangi mawar, namun samar-samar ada bau disinfektan. Ranjang empuk, selimut sutra, dan langit-langit putih mewah. Semuanya asing.

"Nyonya, Anda sudah bangun?" suara lembut seorang perawat terdengar di sampingnya.

"Nyonya?" Arunika mengernyit. Begitu matanya menangkap cermin besar di ujung ruangan, napasnya tercekat.

Refleksi di sana bukan dirinya—melainkan sosok wanita cantik luar biasa dengan wajah yang tak pernah ia miliki. Tangannya gemetar menyentuh kaca.

"Ini bukan aku... ini Lilia?"

Jantungnya berdegup kencang. Nama itu—Lilia—adalah tokoh utama wanita yang nasibnya baru saja ia maki-maki.

"Nyonya, Anda tidak apa-apa?"

"Aku... masuk ke novel Merubah Takdir? Gila!" serunya panik.

"Kecelakaan?" Arunika mencoba mengingat. Di novel, Lilia dan anak-anaknya seharusnya tidak selamat. "Di mana anak-anak?"

"Mereka sudah pulang, Nyonya. Hanya luka ringan," jawab perawat lega.

Arunika menghela napas panjang. Berarti takdir sudah mulai bergeser. Ia bangkit menuju kamar mandi, menatap wajah Lilia yang cantik namun tampak rapuh.

"Oke, Lilia. Mulai sekarang, kamu bukan budak cintanya si Nathan lagi," ucap Arunika mantap.

"Nyonya, Anda mau ke mana? Anda belum sepenuhnya pulih!" perawat itu panik melihat Arunika bersiap pergi.

"Pulang. Aku sudah sehat. Bye!" Arunika melambaikan tangan dengan santai.

Beberapa jam kemudian, mobil hitam yang menjemputnya berhenti di depan mansion megah keluarga Chandrawinata. Matanya membulat takjub melihat kemewahan di depannya.

"Gila... jadi ini rumahnya si Nathan." Senyum kecil muncul di bibirnya. "Halamannya saja sudah seperti lapangan bola. Pak Sopir, tolong maju sedikit lagi, capek kalau harus jalan sampai pintu utama."

Sambil melangkah keluar dari mobil, Arunika membatin, "Jika hidup memberimu luka, maka aku yang akan menulis ulang kisahmu dengan cahaya. Ini janjiku—untukmu, Lilia, dan dua malaikat kecilmu."

Pintu mansion terbuka perlahan, menyambut langkah pertamanya menuju takdir yang baru.

Bersambung ....

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Musikapan Chittima
Musikapan Chittima
สนุกค่ะ เรื่องเดินเร็วดี ขำท่านเซียน ช่วยแบบใดกัน 555 ตัวละครแต่ละตัวมีความน่ารัก พอ.นอ. เก่ง
2026-09-14 19:36:58
0
0
Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
ชอบที่เนื้อเรื่องสนุกกระชับ ไม่ชอบที่จบไวไปหน่อย ^_^
2026-02-26 02:11:14
0
0
32 Kabanata
บทนำ
บทนำ"พี่สาวตื่นได้แล้วขอรับ"เสียงของใครบางคนปลุกให้ลู่ซือซือค่อย ๆ ลืมตาขึ้น หญิงสาวรู้สึกเจ็บที่หน้าผากราวกับถูกบางอย่างตีอย่างแรง เมื่อยันกายลุกขึ้นนั่งก็พบชายหนุ่มแปลกหน้าที่สวมใส่ชุดจีนโบราณสีน้ำเงินคลี่ยิ้มส่งให้เธอด้วยท่าทีเป็นมิตร"คุณเป็นใคร แล้วที่นี่..."ลู่ซือซือ ดวงวิญญาณของหญิงสาววัยสามสิบแปดอดีตแพทย์แผนจีนผู้มากความสามารถเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้า นัยน์ตาคู่สวยกวาดสายตามองไปรอบกายพบว่าเธอกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มหมอกสีขาว เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?ความจำสุดท้ายก่อนที่จะมาอยู่เธอกำลัง...จริงสิเธอถูกรถชน ถ้าอย่างนั้นที่นี่คือ....."ที่นี่คือโลกแห่งความตายเหรอ" ลู่ซือซือพูดออกมาน้ำเสียงแผ่วเบา หลังจากที่ภาพเหตุการณ์อุบัติเหตุฉายเข้ามาในหัวเธอก็เข้าใจได้ทันทีว่าตัวของเธออาจตายไปแล้ว"พี่สาวเข้าใจผิดแล้วที่นี่ไม่ใช่โลกแห่งความตาย""ถ้างั้นทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่""ข้าเป็นคนพาพี่สาวมาเอง พี่สาวเจ้าจำข้าได้หรือไม่"หญิงสาวที่ได้ฟังคำถามของคนตรงหน้าก็เพ่งมองสำรวจใบหน้าของเขาอย่างครุ่นคิดก่อนจะส่ายหน้าช้า ๆ คนที่หน้าตาดีขนาดนี้ถ้าเธอเคยเจอก็ต้องจำได้อย่างแน่นอน"ไม่คิดเลยว่าแค่ไม่
Magbasa pa
นางร้ายที่หลงรักพระเอกอย่างโง่งม [1/2]
นางร้ายที่หลงรักพระเอกอย่างโง่งม [1/2]“กะ..กลับมามีชีวิตจริง ๆ”ลู่ซือซือพึมพำกับตัวเองราวกับคนเสียสติหลังจากที่นางฟื้นขึ้นมาจากความตาย ดวงตาคู่สวยมองกระจกสำริดที่ถูกขัดจนเงาวับสะท้อนภาพรูปโฉมของสตรีที่มีใบหน้างดงามดั่งบุปผาแรกแย้มโชคดีที่ความทรงจำของเจ้าของร่างยังอยู่ทำให้นางรู้ว่านามของสตรีผู้นี้คือ ฮวาซือเล่อฮวาซือเล่อนางร้ายในนิยายที่พยายามให้ตัวเองได้รับความรักจากพระเอกที่เป็นสามี นางร้ายบีบบังคับพระเอกให้แต่งงานกับตัวเองด้วยสมรสพระราชทานก่อนที่พระเอกจะเดินทางไปรบที่ชายแดน แม้จะได้ชื่อว่าสามีภรรยาแต่ทั้งสองกลับไม่เคยร่วมหอกันเลยสักครั้งตามนิยายจำได้ว่านางเอกเป็นหญิงสาวชาวบ้านที่พระเอกได้ช่วยเหลือไว้ เพราะอยากตอบแทนบุญคุณทำให้หญิงสาวขอติดตามเป็นสาวใช้ของชายหนุ่ม เวลาผ่านไปห้าปีความใกล้ชิดแปรเปลี่ยนเป็นความรักทำให้หญิงสาวยินยอมที่จะเป็นสตรีของเขา เมื่อสงครามจบลงชายหนุ่มก็เดินทางกลับเมืองหลวงพร้อมภรรยาทุกอย่างจะจบลงด้วยดีหากไม่ใช่เพราะนางร้ายที่หลงรักพระเอกจนหมดหัวใจเกิดความหึงหวง นางไม่ยินยอมที่จะแบ่งปันสามีกับใคร ยิ่งได้เห็นสายตาของพระเอกที่มองไปที่นางเอกมันเต็มไปด้วยความรักแ
Magbasa pa
นางร้ายที่หลงรักพระเอกอย่างโง่งม [2/2]
นางร้ายที่หลงรักพระเอกอย่างโง่งม [2/2]“เพ่ยอิงท่านกลับมาแล้ว เดินทางเป็นเช่นไรบ้างลำบากหรือไม่”หญิงสาวเอ่ยถาม หวังเพ่ยอิง ผู้เป็นสามีหรือหากผู้ให้ถูกก็คือพระเอกของนิยายเรื่องนี้ ดวงคู่สวยมองชายหนุ่มโอบอุ้มสตรีที่หลับอยู่ในอ้อมกอดของเขาเดินผ่านนางเข้าไปในจวน ไม่แม้แต่จะหยุดฟังคำทักทายของนางด้วยซ้ำหากตามนิยายฮวาซือเล่อจะตามไปหึงหวงพระเอก จนพวกเขาทะเลาะกันใหญ่โตแต่นางในตอนนี้ไม่ใช่นางร้ายที่หลงรักพระเอก มีประโยชน์อะไรที่ต้องทำเช่นนั้น?“ในเมื่อนายท่านกลับมาแล้วพวกเราก็เข้าไปในจวนเถอะ พ่อบ้านซุนท่านเลือกสาวใช้ที่รู้งานสามคนส่งไปดูแลสตรีผู้นั้นที่นายท่านพามาด้วย”“ขอรับ” พ่อบ้านซุนตอบรับคำสั่งของสตรีตรงหน้าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ตกอยู่ในสายตาของคนรับใช้ที่อยู่ภายในจวนสกุลหวังทั้งหมด พวกเขาต่างมองแผ่นหลังของฮูหยินที่กำลังเดินออกไปในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกสงสารมีผู้ใดในจวนไม่รู้บ้างว่าฮูหยินรักและเฝ้ารอนายท่านมาตลอด การที่นายท่านอุ้มสตรีอื่นมาในจวนเช่นนี้ย่อมทำร้ายจิตใจของฮูหยินเป็นแน่แต่ใครเลยจะรู้ว่าสตรีที่ทุกคนต่างสงสารและคิดว่านางเจ็บปวดหัวใจแทบแตกสลายกลับไม่รู้สึกอะไรเลย ดวง
Magbasa pa
กฎธรรมเนียม
กฎธรรมเนียมแสงอรุณที่ลับขอบฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นแสงดาราที่ส่องสว่างยามค่ำคืน ภายในจวนสกุลหวังกลับไม่มีผู้ใดสามารถข่มตานอนหลับได้ลง บ่าวรับใช้ในจวนต่างกังวลใจในความสัมพันธ์ของนายท่านและฮูหยินผู้เป็นนายตามธรรมเนียนของแคว้นเมื่อกลับมาจากชายแดนในคืนแรกบุรุษจะต้องอยู่ร่วมห้องกับฮูหยินไม่อาจไปห้องของอนุคนใดได้ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะยามที่บุรุษออกไปรบที่ชายแดนฮูหยินของพวกเขาก็ต้องเหนื่อยดูแลจัดการจวนผู้เดียวเช่นกัน เมื่อกลับมาจากชายแดนบุรุษจำเป็นต้องให้เกียรติและให้ความสำคัญกับฮูหยินก่อนอนุทั้งพวกเขายังต้องเอ่ยชมเชยที่นางเสียสละความสุขของตนมาทำหน้าที่ดูแลจวนแทน“ท่านพี่ อยู่กับข้าไม่ได้หรือเจ้าคะ”หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ก่อนจะวิ่งเข้าไปโอบกอดบุรุษผู้เป็นสามีที่กำลังก้าวเท้าเดินออกไปจากห้องทั้งน้ำตาหลิวหรูเหม่ย รู้สึกเจ็บปวดไปทั้งหัวใจเมื่อรู้ว่าบุรุษที่ตนรักกำลังจะไปนอนร่วมห้องกับสตรีอื่นที่ไม่ใช่นาง แม้จะรู้ดีว่าตอนนี้ตนเองเป็นเพียงอนุ แต่นางก็ไม่อยากแบ่งปันบุรุษที่ตนรักให้สตรีใด“ข้าเองก็ไม่อยากไป หากเลือกได้ข้าอยากอยู่กับเจ้า แต่ข้าไม่อาจฝ่าฝืนธรรมเนียมได้”“แต่ข้านอนไม่หลับ
Magbasa pa
พบเจอวิญญาณของนางร้าย [1/2]
พบเจอวิญญาณของนางร้าย [1/2]“เจ้า....จะมาเอาร่างคืนหรือ”“แล้วไม่ได้หรือ...ก็นั่นมันร่างกายของข้าทุกอย่างที่เจ้าได้รับก็ล้วนเป็นของข้า”เถียงไม่ได้เลยว่าทุกอย่างที่นางพูดล้วนเป็นความจริง นางเป็นหัวขโมยที่มาขโมยร่างของคนอื่นจริง ๆ และหากฮวาซือเล่ออยากได้ร่างคืนนางก็ไม่หน้าด้านพอที่จะปฏิเสธดวงวิญญาณของฮวาซือเล่อที่เห็นว่าหญิงสาวกำลังแสดงสีหน้าไม่ดีนักก็คลี่ยิ้ม นางเริ่มหัวเราะออกมาราวกับคนเสียสติก่อนจะยื่นมือออกไปลูบใบหน้าของอีกฝ่าย“โชคดีที่เจ้าเป็นหัวขโมยที่มีสามัญสำนึก วางใจเถอะข้าตอนนี้เป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณข้าไม่อาจหวนคืนกลับไปมีชีวิตได้แล้ว ร่างนี้หากเจ้าอยากได้ก็เอาไปเถิด”“เจ้า...ไม่อยากกลับมาหรือ ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากเจอหวังเพ่ยอิงมาตลอดหรือ”“ข้าไม่ต้องการบุรุษผู้นั้นแล้ว”หญิงสาวเอ่ยออกมาเสียงเรียบ ในหัวของนางหวนนึกถึงตัวเองในอดีตยามที่ยังมีชีวิต ตอนนั้นนางพึ่งผ่านพ้นวัยปักปิ่นได้ไม่นานเป็นเพียงเด็กสาวที่อ่อนต่อโลก เพราะแบบนั้นนางจึงเผลอใจตกหลุมรักในคำหวานของหวังเพ่ยอิงที่เกี้ยวนางเพียงเพราะคำยุยงของสหายนางนั้นโง่เขลาในรักถึงขนาดบังคับบิดาที่แก่ชราให้ขอพระราชทานสมรส เพราะเห็น
Magbasa pa
พบเจอวิญญาณของนางร้าย [2/2]
พบเจอวิญญาณของนางร้าย [2/2]“พี่สาวข้ามีทางช่วยท่านแล้ว ท่านจำโจวเยว่เทียนได้หรือไม่”“โจวเยว่เทียน?”“หากท่านใช้ประโยชน์จากอำนาจของโจวเยว่เทียน ไม่แน่ว่าราชโองการหย่าร้างอาจจะได้มาง่ายกว่าที่ท่านคิดก็ได้”โจวเยว่เทียน....โจวเยว่เทียน...เหตุใดข้าคุ้นชื่อคนผู้นี้นัก....เดี๋ยวสิเขาไม่ใช่ว่าเป็น....ตัวร้ายของนิยายเรื่องนี้หรือ!นางจำได้ว่าเขาเป็นตัวร้ายที่ออกมาในช่วงท้ายของนิยาย บทของเขานั้นปรากฏขึ้นหลังจากฮวาซือเล่อนางร้ายตายจากไป โจวเยว่เทียนหรือท่านอ๋องสามหลายปีก่อนในสนามรบเขาถูกศัตรูลอบวางยาพิษจนขาได้รับบาดเจ็บไม่อาจใช้การได้ เขาคือบุรุษที่ทั้งเหี้ยมโหดและมีจิตใจบิดเบี้ยวโจวเยว่เทียนตกหลุมรักนางเอกตั้งแต่แรกเห็น เพื่อให้ได้มาครอบครองเขายินยอมทำทุกวิธีแม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นภรรยาของบุรุษอื่นก็ตามแต่ถ้าหากไม่ได้ครอบครองเขายินดีฆ่าทิ้งเสียยังดีกว่าให้ตกเป็นของคนอื่นจุดจบของโจวเยว่เทียนไม่ได้ดีนัก ในค่ำคืนหนึ่งพิษที่อยู่ในกายของเขามาหลายปีกำเริบขึ้น เขาต้องนอนทุกทรมานตลอดสามวันสามคืนจนสุดท้ายเขาก็สิ้นใจ....“โจวเยว่เทียนถึงอย่างไรก็เป็นน้องชายที่ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันรักมากที่สุด ขอเพียงเ
Magbasa pa
โจวเยว่เทียนตัวร้ายผู้เหี้ยมโหด
โจวเยว่เทียนตัวร้ายผู้เหี้ยมโหด“หนิงอันนี่เจ้า....คงไม่ได้นั่งเฝ้าอยู่หน้าห้องข้าตลอดทั้งคืนหรอกใช่ไหม” ? ฮวาซือเล่อเอ่ยถามหญิงสาวที่ยกน้ำมาให้นางล้างหน้าในยามเช้า หลังจากที่สังเกตว่าอีกฝ่ายมีท่าทางอิดโรยราวกับคนไม่ได้นอนทั้งยังสวมใส่อาภรณ์เมื่อวานก็คาดเดาได้ไม่ยาก“บ่าวกลัวว่าหากนายท่านมาแล้วนายหญิงจะไม่รู้ก็เลยนั่งรอ แต่สุดท้ายนายท่านก็....”หนิงอันแสดงสีหน้าผิดหวังเพราะนางเคยหวังว่าชายหนุ่มผู้เป็นนายท่านของจวนจะไม่มีวันผิดธรรมเนียม แต่ยามที่เห็นแสงสว่างบนท้องฟ้าก็นึกสมเพชที่ตนเองโง่เขลาเชื่อมั่นในตัวบุรุษผู้นั้น“เด็กโง่ ข้าบอกให้เจ้าไปนอนไม่ใช่หรือ”“บ่าวจะนอนได้เช่นไร ฮูหยินเสียใจถึงเพียงนั้น”“คิดมากไปแล้ว หนิงอันเจ้าจำไว้ให้ดีข้าจะไม่เสียใจเพราะบุรุษผู้นั้นอีกแล้ว”หนิงอันมองฮูหยินของตนที่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงและแววตาแฝงไปได้ด้วยความจริงไร้ซึ่งคำโกหกแต่อย่างใด จนวูบหนึ่งนางอยากเชื่อว่าสิ่งที่ผู้เป็นนายของตนพูดออกมาคือความจริงแต่มันจะเป็นไปได้หรือ?สตรีที่หลงรักบุรุษถึงขั้นบีบบังคับมาแต่งงานจะยอมตัดใจได้ง่ายดายเช่นนี้…“เจ้าไม่ได้นอนมาทั้งคืนวันนี้ก็ไปพักเถิด ให้คนอื่นมาปรนนิบ
Magbasa pa
พระเอกไม่ได้มีค่าพอจะให้รัก 
พระเอกไม่ได้มีค่าพอจะให้รัก บรรยากาศภายในจวนสกุลหวังยามนี้เงียบสงบผิดกับที่บ่าวรับใช้ในจวนคาดการณ์ไว้โดยสิ้นเชิง เดิมทีพวกบ่าวในจวนคิดว่าฮูหยินของตนจะโวยวายหรือร้องไห้เสียใจที่นายท่านพาสตรีอื่นเข้ามาในจวนเสียอีก แต่นี่มันปกติจนเกินไปราวกับเมื่อวานไม่เคยเกิดเรื่องอะไรขึ้นนายท่านที่เอาแต่แสดงความรักกับสตรีแปลกหน้าผู้นั้น โดยไม่แม้แต่จะเข้าไปทักทายฮูหยินส่วนฮูหยินก็ทำราวกับไม่สนใจนายท่าน นางเอาแต่จัดการเอกสารและเรื่องภายในจวนนับจากวันที่นายท่านกลับมาทั้งสองก็ไม่พบหน้ากันอีกเลย ทั้งทีอยู่ภายในจวนหลังเดียวกันแท้ ๆ“ฮูหยินนี่เป็นรายการสินเดิมเจ้าค่ะ”หนิงอันยื่นรายการสินเดิมที่จดรายละเอียดทรัพย์สินมากมายให้นายของตน ตั้งแต่เช้าฮูหยินก็สั่งให้นางรวบรวมรายการสินเดิมที่นำมายังสกุลหวังทั้งหมด แม้นางจะเกิดความสงสัยแต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามสิ่งใดออกไปเพราะเชื่อว่าสิ่งที่ฮูหยินทำนั้นต้องมีเหตุผล“ทั้งหมดนี่คือของข้าหมดเลยหรือ”“เจ้าค่ะ หลังจากนายท่านฮวาจากไปทรัพย์สินทุกอย่างก็ตกเป็นของฮูหยินที่เป็นสายเลือดเพียงคนเดียวเจ้าค่ะ”ฮวาซือเล่อมองรายการสินเดิมตรงหน้าตาเป็นประกาย แบบนี้หากนางหย่ากับหวังเพ่ยอิง
Magbasa pa
นางเอกผู้มีสถานะต่ำกว่าสาวใช้อุ่นเตียง
นางเอกผู้มีสถานะต่ำกว่าสาวใช้อุ่นเตียง“ฮูหยิน ท่านงดงามมากเลยเจ้าค่ะ”หนิงอันเอ่ยชมนายหญิงของตนด้วยรอยยิ้ม ในสายตาของนางฮวาซือเล่อที่สวมใส่อาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์นั้นช่างงดงามราวกับเทพเซียนจำแลงกายมานางไม่เข้าใจนายท่านเลยทั้งที่ฮูหยินงดงามถึงเพียงนี้เหตุใดจึงเอาแต่หลงใหลสตรีอื่น“ไปเถอะ วันนี้ข้ามีนัดสำคัญจะสายไม่ได้”หญิงสาวพูดออกมาด้วยรอยยิ้มก่อนจะย่างกายเดินออกไปจากห้อง เพราะวันนี้เป็นวันที่นัดหมายกับโจวเยว่เทียนเอาไว้นางจึงอยากที่จะไปก่อนเวลาสักหน่อย อีกทั้งขากลับยังต้องแวะร้านค้าในจวนสกุลหวังเพื่อตรวจสอบบัญชีอีกมันน่าโมโหที่แม้นายท่านอย่างหวังเพ่ยอิงจะกลับมาแล้ว แต่นางที่เป็นฮูหยินก็ยังต้องจัดการเรื่องกิจการร้านเครื่องประดับที่เป็นของสกุลหวังแทนเขาอยู่ดี"เจ้าจะออกไปไหน"หวังเพ่ยอิงที่กำลังจะออกไปด้านนอกเอ่ยถามสตรีผู้เป็นภรรยาเสียงเรียบ สายตาของเขาจับจ้องร่างบางที่กำลังก้าวเท้าเดินออกจากประตูจวนพร้อมหญิงรับใช้คนสนิทตั้งแต่ที่กลับมาจากชายแดนหวังเพ่ยอิงสัมผัสได้ว่าฮวาซือเล่อทำตัวแปลกไปจากเดิม ในอดีตหากเขาอยู่ที่จวนนางมักจะมาวนเวียนอยู่รอบตัวเขา เสียงออดอ้อนของนางที่เขาจะมักได้ยินอ
Magbasa pa
พ่อตัวร้ายธงแดงได้โปรดฟังข้าก่อน! [1/2]
พ่อตัวร้ายธงแดงได้โปรดฟังข้าก่อน! [1/2]“ท่านอ๋องนางมาแล้วขอรับ”“ให้นางเข้ามา”เหตุใดตอนนี้นางถึงรู้สึกว่าด้านหลังของประตูคือขุมนรกที่มีมัจจุราชรอสังหารนางอยู่กัน!นางคิดถูกจริง ๆ ใช่ไหมที่เลือกวิธีแบบนี้!“แม่นางเชิญ”“ท่านผู้เฒ่าไม่เข้าไปด้วยกันหรือ”“ข้ายังรักชีวิตขอรับ” ชายชราพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหมุนกายเดินออกไปด้านหน้าร้านไม่คิดหันกลับมาสนใจหญิงสาวที่ยืนตัวสั่นอยู่หน้าประตูห้องอีกเลย“ยังไม่รีบเข้ามา คิดจะให้ข้ารอเจ้าอีกหรือไง”อ่า...นางเลือกผิดจริง ๆ สินะที่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคนแบบนี้แต่ถึงจะคิดได้ตอนนี้นางก็ต้องเดินหน้าตามแผนไม่อาจหันกลับไปแก้ไขการตัดสินใจในอดีตได้แล้วฮวาซือเล่อคิดได้ดังนั้นก็สูดหายใจเข้าไปในปอดเรียกความกล้าของตัวเองก่อนจะเปิดประตูเข้าไป นันย์ตาคู่สวยจับจ้องบุรุษรูปร่างผอมแห้งใบหน้าซีดเซียวที่นั่งเอนกายอยู่บนพนักพิงของเก้าอี้ไม้ เขานับว่ามีรูปโฉมไม่ธรรมดาคิดว่าหากร่างกายล่ำสันมีน้ำมีนวลกว่านี้คงเป็นบุรุษที่สตรีทั่วทั้งเมืองหมายตา เพียงแต่ว่าสายตาที่เขามองมาที่นางยามนี้ดูเย็นชาและแฝงเจือปนไปด้วยจิตสังหารเขาคือโจวเยว่เทียนหรือท่านอ๋องสามตัวร้ายของนิยายเ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status