นางร้ายเช่นข้าทิ้งพระเอก มาแต่งงานกับตัวร้าย

นางร้ายเช่นข้าทิ้งพระเอก มาแต่งงานกับตัวร้าย

last updateLast Updated : 2026-01-27
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 rating. 1 review
32Chapters
9.0Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ถ้าพระเอกมันจะเป็นสวะขนาดนี้นางร้ายอย่างนางขอโบกมือลา แต่การหย่าไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างที่คิดเพราะเป็นสมรสพระราชทาน เห็นทีหากอยากได้ใบหย่ามีเพียงขอร้องให้ตัวร้ายขาพิการอย่างเขาช่วยเหลือเท่านั้น!

View More

Chapter 1

บทนำ

「楓……本当に、離婚届を作ってほしいの?」

電話の向こうで、早川明里(はやかわ あかり)の声が少し掠れた。迷いと心配が滲んでいる。

「よく考えて。サインしたら……もう大輔とは、戻れないよ?」

木村楓(きむら かえで)はグラスの中の琥珀色の液体を見つめた。ウイスキーは喉を焼く。けれど昨夜の光景だけは、脳裏に焼きついたまま離れることはなかった。

握り締めたスマホが、手汗で少し滑った。

「うん」楓は短く言った。「彼から離れることにしたの」

「どうして……?大輔、楓には優しかったじゃない。愛されてるって――」

その言葉に、楓は笑いそうになったが、喉の奥で押し殺した。愛だって?なんて面白い冗談だ。

通話を切ったあと、楓は窓の外へ視線を投げた。向かいの高層ビルに設置された巨大なLEDが、あの記者会見を何度も流している。

完璧なスーツに、完璧な笑顔。桜井大輔(さくらい だいすけ)はネックレスを持ち上げ、誇らしげに宣言していた。

――世界最高級のダイヤと宝石で、妻のために唯一無二のジュエリーを作りました――名付けて、「愛の楓」。

記念日のプレゼント。永遠の愛。その綺麗な言葉が、楓の胃をきりきりと締めつける。

「……私を愛してるって?」楓は呟いた。「愛してる人との記念日の夜に他の女を抱くの?」

昨夜は結婚三周年。大輔は「サプライズがあるから、家で待ってて」と言った。

楓は大輔の好きな白いドレスを着て、キャンドルを灯し、好物の料理を並べた。遅くなるって言われても、信じて待った。

――でも、日付が変わっても帰ってこなかった。

午前一時。唐突にスマホが震えて、SNSのフレンドリクエストが届いた。変なアイコン写真。メッセージは「あなたへのサプライズ」。

最初は迷惑メールだと思っていた。即ブロックしようとした瞬間――指を止めてしまった。

メッセージが立て続けに届いたのだ。

【まだ起きてる?旦那が帰ってこないから?もう気づいてるでしょ。今、大輔は私と一緒なの。雷が怖いって言ったら、心配して来てくれたの。本当にいい男よね。あなた一人にはもったいない】

連なる言葉の一つ一つが、針のように容赦なく心臓に突き刺さる。手が震えて、画面をうまく動かせない。

どうせただの悪ふざけだ。そうに決まってる。頭ではそう言い聞かせるのに、胸の奥が冷えていく。

最後のメッセージで、楓の理性は折れた。

【信じられないなら、住所送るよ。鍵の番号は、あなたたちの結婚記念日。わかるでしょ?】

楓は震える指でリクエストを承認した。相手はすぐに住所と暗証番号を送ってきた。

――0823。確かに、結婚記念日。

楓は家を飛び出した。車を運転しながら、胸が破れそうで、息が浅くなる。

到着したのは高級マンションだった。ドアの前に立つと、指先が冷たくなっていくのがわかった。

テンキーに、0823と入力する。すると、「カチ」と音がしてロックが外れ、ドアが開いた。

廊下には男物のスーツジャケットが投げ捨てられていた。それは今朝、大輔が着て出た――三周年のために新調したやつだ。

リビングのソファには黒いレースの下着。テーブルのワイングラスには、べったりと口紅の跡が残っている。

足元には、男女の服が散らばっていた。そして寝室の前には、赤いレースのナイトガウンが裂けたまま落ちている。

楓は足が震えて、まともに立てない。それでも、逃げたら一生後悔する気がして――半開きのドアを押した。

ベッドの上。大輔が、知らない女を抱いていた。

大輔は目を閉じ、楽しげな表情で呻いていた。「ああ……そうだ……すごく……良い……」

女は振り返り、勝ち誇ったように笑って言った。

「ねえ、大輔。私のほうがいい?それとも楓?」

大輔は、吐き捨てるみたいに言った。

「楓と比べるな……興が冷める」

それから彼は女性の体をひっくり返し、後ろから彼女の腰をつかみ、狂ったように突き立てた。女性の呻き声と大輔の荒い息遣いが入り混じった。

その瞬間、楓の中で何かが音を立てて崩れた。

八年前。大学で出会って、純粋に恋をして、結婚して。周りからは「理想の夫婦」だとか「お似合いの二人」だとか散々言われた。

――だが全部、嘘だった。

楓は口を押さえた。吐き気が込み上げる。足が勝手に後ずさって、気づいたら部屋を飛び出していた。

そのままセンター街のバーへ。隅の席で一人、ウイスキーを流し込んだ。

喉は熱い。頭もぼんやりする。なのに胸の痛みだけ、どこまでも鮮明だった。

明里が駆けつけた頃には、楓はもうぐでぐでに酔っていた。

「楓!」明里が向かいに座る。顔は心配でいっぱいだった。「どうしたの、それ……何があったの?大輔に何かされた?」

楓は赤く腫れた目で彼女を見た。

「明里……今、その名前聞きたくない」

グラスをあおって、胸の中から込み上げてくる苦味を飲み込む。

「見ちゃったの。あいつが……他の女と寝てるの。誤解とかじゃない」

明里は楓の手を握った。「楓……もしかしたら、話し合えば……」

「話すことなんてない」楓は、酔いに揺れながらも、声だけははっきりしていた。

「離婚する。あいつが他の女抱いてた光景を思い出すだけで、吐き気がする」

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
ชอบที่เนื้อเรื่องสนุกกระชับ ไม่ชอบที่จบไวไปหน่อย ^_^
2026-02-26 02:11:14
0
0
32 Chapters
บทนำ
บทนำ"พี่สาวตื่นได้แล้วขอรับ"เสียงของใครบางคนปลุกให้ลู่ซือซือค่อย ๆ ลืมตาขึ้น หญิงสาวรู้สึกเจ็บที่หน้าผากราวกับถูกบางอย่างตีอย่างแรง เมื่อยันกายลุกขึ้นนั่งก็พบชายหนุ่มแปลกหน้าที่สวมใส่ชุดจีนโบราณสีน้ำเงินคลี่ยิ้มส่งให้เธอด้วยท่าทีเป็นมิตร"คุณเป็นใคร แล้วที่นี่..."ลู่ซือซือ ดวงวิญญาณของหญิงสาววัยสามสิบแปดอดีตแพทย์แผนจีนผู้มากความสามารถเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้า นัยน์ตาคู่สวยกวาดสายตามองไปรอบกายพบว่าเธอกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มหมอกสีขาว เธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?ความจำสุดท้ายก่อนที่จะมาอยู่เธอกำลัง...จริงสิเธอถูกรถชน ถ้าอย่างนั้นที่นี่คือ....."ที่นี่คือโลกแห่งความตายเหรอ" ลู่ซือซือพูดออกมาน้ำเสียงแผ่วเบา หลังจากที่ภาพเหตุการณ์อุบัติเหตุฉายเข้ามาในหัวเธอก็เข้าใจได้ทันทีว่าตัวของเธออาจตายไปแล้ว"พี่สาวเข้าใจผิดแล้วที่นี่ไม่ใช่โลกแห่งความตาย""ถ้างั้นทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่""ข้าเป็นคนพาพี่สาวมาเอง พี่สาวเจ้าจำข้าได้หรือไม่"หญิงสาวที่ได้ฟังคำถามของคนตรงหน้าก็เพ่งมองสำรวจใบหน้าของเขาอย่างครุ่นคิดก่อนจะส่ายหน้าช้า ๆ คนที่หน้าตาดีขนาดนี้ถ้าเธอเคยเจอก็ต้องจำได้อย่างแน่นอน"ไม่คิดเลยว่าแค่ไม่
Read more
นางร้ายที่หลงรักพระเอกอย่างโง่งม [1/2]
นางร้ายที่หลงรักพระเอกอย่างโง่งม [1/2]“กะ..กลับมามีชีวิตจริง ๆ”ลู่ซือซือพึมพำกับตัวเองราวกับคนเสียสติหลังจากที่นางฟื้นขึ้นมาจากความตาย ดวงตาคู่สวยมองกระจกสำริดที่ถูกขัดจนเงาวับสะท้อนภาพรูปโฉมของสตรีที่มีใบหน้างดงามดั่งบุปผาแรกแย้มโชคดีที่ความทรงจำของเจ้าของร่างยังอยู่ทำให้นางรู้ว่านามของสตรีผู้นี้คือ ฮวาซือเล่อฮวาซือเล่อนางร้ายในนิยายที่พยายามให้ตัวเองได้รับความรักจากพระเอกที่เป็นสามี นางร้ายบีบบังคับพระเอกให้แต่งงานกับตัวเองด้วยสมรสพระราชทานก่อนที่พระเอกจะเดินทางไปรบที่ชายแดน แม้จะได้ชื่อว่าสามีภรรยาแต่ทั้งสองกลับไม่เคยร่วมหอกันเลยสักครั้งตามนิยายจำได้ว่านางเอกเป็นหญิงสาวชาวบ้านที่พระเอกได้ช่วยเหลือไว้ เพราะอยากตอบแทนบุญคุณทำให้หญิงสาวขอติดตามเป็นสาวใช้ของชายหนุ่ม เวลาผ่านไปห้าปีความใกล้ชิดแปรเปลี่ยนเป็นความรักทำให้หญิงสาวยินยอมที่จะเป็นสตรีของเขา เมื่อสงครามจบลงชายหนุ่มก็เดินทางกลับเมืองหลวงพร้อมภรรยาทุกอย่างจะจบลงด้วยดีหากไม่ใช่เพราะนางร้ายที่หลงรักพระเอกจนหมดหัวใจเกิดความหึงหวง นางไม่ยินยอมที่จะแบ่งปันสามีกับใคร ยิ่งได้เห็นสายตาของพระเอกที่มองไปที่นางเอกมันเต็มไปด้วยความรักแ
Read more
นางร้ายที่หลงรักพระเอกอย่างโง่งม [2/2]
นางร้ายที่หลงรักพระเอกอย่างโง่งม [2/2]“เพ่ยอิงท่านกลับมาแล้ว เดินทางเป็นเช่นไรบ้างลำบากหรือไม่”หญิงสาวเอ่ยถาม หวังเพ่ยอิง ผู้เป็นสามีหรือหากผู้ให้ถูกก็คือพระเอกของนิยายเรื่องนี้ ดวงคู่สวยมองชายหนุ่มโอบอุ้มสตรีที่หลับอยู่ในอ้อมกอดของเขาเดินผ่านนางเข้าไปในจวน ไม่แม้แต่จะหยุดฟังคำทักทายของนางด้วยซ้ำหากตามนิยายฮวาซือเล่อจะตามไปหึงหวงพระเอก จนพวกเขาทะเลาะกันใหญ่โตแต่นางในตอนนี้ไม่ใช่นางร้ายที่หลงรักพระเอก มีประโยชน์อะไรที่ต้องทำเช่นนั้น?“ในเมื่อนายท่านกลับมาแล้วพวกเราก็เข้าไปในจวนเถอะ พ่อบ้านซุนท่านเลือกสาวใช้ที่รู้งานสามคนส่งไปดูแลสตรีผู้นั้นที่นายท่านพามาด้วย”“ขอรับ” พ่อบ้านซุนตอบรับคำสั่งของสตรีตรงหน้าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ตกอยู่ในสายตาของคนรับใช้ที่อยู่ภายในจวนสกุลหวังทั้งหมด พวกเขาต่างมองแผ่นหลังของฮูหยินที่กำลังเดินออกไปในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกสงสารมีผู้ใดในจวนไม่รู้บ้างว่าฮูหยินรักและเฝ้ารอนายท่านมาตลอด การที่นายท่านอุ้มสตรีอื่นมาในจวนเช่นนี้ย่อมทำร้ายจิตใจของฮูหยินเป็นแน่แต่ใครเลยจะรู้ว่าสตรีที่ทุกคนต่างสงสารและคิดว่านางเจ็บปวดหัวใจแทบแตกสลายกลับไม่รู้สึกอะไรเลย ดวง
Read more
กฎธรรมเนียม
กฎธรรมเนียมแสงอรุณที่ลับขอบฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นแสงดาราที่ส่องสว่างยามค่ำคืน ภายในจวนสกุลหวังกลับไม่มีผู้ใดสามารถข่มตานอนหลับได้ลง บ่าวรับใช้ในจวนต่างกังวลใจในความสัมพันธ์ของนายท่านและฮูหยินผู้เป็นนายตามธรรมเนียนของแคว้นเมื่อกลับมาจากชายแดนในคืนแรกบุรุษจะต้องอยู่ร่วมห้องกับฮูหยินไม่อาจไปห้องของอนุคนใดได้ ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะยามที่บุรุษออกไปรบที่ชายแดนฮูหยินของพวกเขาก็ต้องเหนื่อยดูแลจัดการจวนผู้เดียวเช่นกัน เมื่อกลับมาจากชายแดนบุรุษจำเป็นต้องให้เกียรติและให้ความสำคัญกับฮูหยินก่อนอนุทั้งพวกเขายังต้องเอ่ยชมเชยที่นางเสียสละความสุขของตนมาทำหน้าที่ดูแลจวนแทน“ท่านพี่ อยู่กับข้าไม่ได้หรือเจ้าคะ”หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ก่อนจะวิ่งเข้าไปโอบกอดบุรุษผู้เป็นสามีที่กำลังก้าวเท้าเดินออกไปจากห้องทั้งน้ำตาหลิวหรูเหม่ย รู้สึกเจ็บปวดไปทั้งหัวใจเมื่อรู้ว่าบุรุษที่ตนรักกำลังจะไปนอนร่วมห้องกับสตรีอื่นที่ไม่ใช่นาง แม้จะรู้ดีว่าตอนนี้ตนเองเป็นเพียงอนุ แต่นางก็ไม่อยากแบ่งปันบุรุษที่ตนรักให้สตรีใด“ข้าเองก็ไม่อยากไป หากเลือกได้ข้าอยากอยู่กับเจ้า แต่ข้าไม่อาจฝ่าฝืนธรรมเนียมได้”“แต่ข้านอนไม่หลับ
Read more
พบเจอวิญญาณของนางร้าย [1/2]
พบเจอวิญญาณของนางร้าย [1/2]“เจ้า....จะมาเอาร่างคืนหรือ”“แล้วไม่ได้หรือ...ก็นั่นมันร่างกายของข้าทุกอย่างที่เจ้าได้รับก็ล้วนเป็นของข้า”เถียงไม่ได้เลยว่าทุกอย่างที่นางพูดล้วนเป็นความจริง นางเป็นหัวขโมยที่มาขโมยร่างของคนอื่นจริง ๆ และหากฮวาซือเล่ออยากได้ร่างคืนนางก็ไม่หน้าด้านพอที่จะปฏิเสธดวงวิญญาณของฮวาซือเล่อที่เห็นว่าหญิงสาวกำลังแสดงสีหน้าไม่ดีนักก็คลี่ยิ้ม นางเริ่มหัวเราะออกมาราวกับคนเสียสติก่อนจะยื่นมือออกไปลูบใบหน้าของอีกฝ่าย“โชคดีที่เจ้าเป็นหัวขโมยที่มีสามัญสำนึก วางใจเถอะข้าตอนนี้เป็นเพียงเศษเสี้ยววิญญาณข้าไม่อาจหวนคืนกลับไปมีชีวิตได้แล้ว ร่างนี้หากเจ้าอยากได้ก็เอาไปเถิด”“เจ้า...ไม่อยากกลับมาหรือ ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากเจอหวังเพ่ยอิงมาตลอดหรือ”“ข้าไม่ต้องการบุรุษผู้นั้นแล้ว”หญิงสาวเอ่ยออกมาเสียงเรียบ ในหัวของนางหวนนึกถึงตัวเองในอดีตยามที่ยังมีชีวิต ตอนนั้นนางพึ่งผ่านพ้นวัยปักปิ่นได้ไม่นานเป็นเพียงเด็กสาวที่อ่อนต่อโลก เพราะแบบนั้นนางจึงเผลอใจตกหลุมรักในคำหวานของหวังเพ่ยอิงที่เกี้ยวนางเพียงเพราะคำยุยงของสหายนางนั้นโง่เขลาในรักถึงขนาดบังคับบิดาที่แก่ชราให้ขอพระราชทานสมรส เพราะเห็น
Read more
พบเจอวิญญาณของนางร้าย [2/2]
พบเจอวิญญาณของนางร้าย [2/2]“พี่สาวข้ามีทางช่วยท่านแล้ว ท่านจำโจวเยว่เทียนได้หรือไม่”“โจวเยว่เทียน?”“หากท่านใช้ประโยชน์จากอำนาจของโจวเยว่เทียน ไม่แน่ว่าราชโองการหย่าร้างอาจจะได้มาง่ายกว่าที่ท่านคิดก็ได้”โจวเยว่เทียน....โจวเยว่เทียน...เหตุใดข้าคุ้นชื่อคนผู้นี้นัก....เดี๋ยวสิเขาไม่ใช่ว่าเป็น....ตัวร้ายของนิยายเรื่องนี้หรือ!นางจำได้ว่าเขาเป็นตัวร้ายที่ออกมาในช่วงท้ายของนิยาย บทของเขานั้นปรากฏขึ้นหลังจากฮวาซือเล่อนางร้ายตายจากไป โจวเยว่เทียนหรือท่านอ๋องสามหลายปีก่อนในสนามรบเขาถูกศัตรูลอบวางยาพิษจนขาได้รับบาดเจ็บไม่อาจใช้การได้ เขาคือบุรุษที่ทั้งเหี้ยมโหดและมีจิตใจบิดเบี้ยวโจวเยว่เทียนตกหลุมรักนางเอกตั้งแต่แรกเห็น เพื่อให้ได้มาครอบครองเขายินยอมทำทุกวิธีแม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นภรรยาของบุรุษอื่นก็ตามแต่ถ้าหากไม่ได้ครอบครองเขายินดีฆ่าทิ้งเสียยังดีกว่าให้ตกเป็นของคนอื่นจุดจบของโจวเยว่เทียนไม่ได้ดีนัก ในค่ำคืนหนึ่งพิษที่อยู่ในกายของเขามาหลายปีกำเริบขึ้น เขาต้องนอนทุกทรมานตลอดสามวันสามคืนจนสุดท้ายเขาก็สิ้นใจ....“โจวเยว่เทียนถึงอย่างไรก็เป็นน้องชายที่ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันรักมากที่สุด ขอเพียงเ
Read more
โจวเยว่เทียนตัวร้ายผู้เหี้ยมโหด
โจวเยว่เทียนตัวร้ายผู้เหี้ยมโหด“หนิงอันนี่เจ้า....คงไม่ได้นั่งเฝ้าอยู่หน้าห้องข้าตลอดทั้งคืนหรอกใช่ไหม” ? ฮวาซือเล่อเอ่ยถามหญิงสาวที่ยกน้ำมาให้นางล้างหน้าในยามเช้า หลังจากที่สังเกตว่าอีกฝ่ายมีท่าทางอิดโรยราวกับคนไม่ได้นอนทั้งยังสวมใส่อาภรณ์เมื่อวานก็คาดเดาได้ไม่ยาก“บ่าวกลัวว่าหากนายท่านมาแล้วนายหญิงจะไม่รู้ก็เลยนั่งรอ แต่สุดท้ายนายท่านก็....”หนิงอันแสดงสีหน้าผิดหวังเพราะนางเคยหวังว่าชายหนุ่มผู้เป็นนายท่านของจวนจะไม่มีวันผิดธรรมเนียม แต่ยามที่เห็นแสงสว่างบนท้องฟ้าก็นึกสมเพชที่ตนเองโง่เขลาเชื่อมั่นในตัวบุรุษผู้นั้น“เด็กโง่ ข้าบอกให้เจ้าไปนอนไม่ใช่หรือ”“บ่าวจะนอนได้เช่นไร ฮูหยินเสียใจถึงเพียงนั้น”“คิดมากไปแล้ว หนิงอันเจ้าจำไว้ให้ดีข้าจะไม่เสียใจเพราะบุรุษผู้นั้นอีกแล้ว”หนิงอันมองฮูหยินของตนที่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงและแววตาแฝงไปได้ด้วยความจริงไร้ซึ่งคำโกหกแต่อย่างใด จนวูบหนึ่งนางอยากเชื่อว่าสิ่งที่ผู้เป็นนายของตนพูดออกมาคือความจริงแต่มันจะเป็นไปได้หรือ?สตรีที่หลงรักบุรุษถึงขั้นบีบบังคับมาแต่งงานจะยอมตัดใจได้ง่ายดายเช่นนี้…“เจ้าไม่ได้นอนมาทั้งคืนวันนี้ก็ไปพักเถิด ให้คนอื่นมาปรนนิบ
Read more
พระเอกไม่ได้มีค่าพอจะให้รัก 
พระเอกไม่ได้มีค่าพอจะให้รัก บรรยากาศภายในจวนสกุลหวังยามนี้เงียบสงบผิดกับที่บ่าวรับใช้ในจวนคาดการณ์ไว้โดยสิ้นเชิง เดิมทีพวกบ่าวในจวนคิดว่าฮูหยินของตนจะโวยวายหรือร้องไห้เสียใจที่นายท่านพาสตรีอื่นเข้ามาในจวนเสียอีก แต่นี่มันปกติจนเกินไปราวกับเมื่อวานไม่เคยเกิดเรื่องอะไรขึ้นนายท่านที่เอาแต่แสดงความรักกับสตรีแปลกหน้าผู้นั้น โดยไม่แม้แต่จะเข้าไปทักทายฮูหยินส่วนฮูหยินก็ทำราวกับไม่สนใจนายท่าน นางเอาแต่จัดการเอกสารและเรื่องภายในจวนนับจากวันที่นายท่านกลับมาทั้งสองก็ไม่พบหน้ากันอีกเลย ทั้งทีอยู่ภายในจวนหลังเดียวกันแท้ ๆ“ฮูหยินนี่เป็นรายการสินเดิมเจ้าค่ะ”หนิงอันยื่นรายการสินเดิมที่จดรายละเอียดทรัพย์สินมากมายให้นายของตน ตั้งแต่เช้าฮูหยินก็สั่งให้นางรวบรวมรายการสินเดิมที่นำมายังสกุลหวังทั้งหมด แม้นางจะเกิดความสงสัยแต่ก็ไม่ได้เอ่ยถามสิ่งใดออกไปเพราะเชื่อว่าสิ่งที่ฮูหยินทำนั้นต้องมีเหตุผล“ทั้งหมดนี่คือของข้าหมดเลยหรือ”“เจ้าค่ะ หลังจากนายท่านฮวาจากไปทรัพย์สินทุกอย่างก็ตกเป็นของฮูหยินที่เป็นสายเลือดเพียงคนเดียวเจ้าค่ะ”ฮวาซือเล่อมองรายการสินเดิมตรงหน้าตาเป็นประกาย แบบนี้หากนางหย่ากับหวังเพ่ยอิง
Read more
นางเอกผู้มีสถานะต่ำกว่าสาวใช้อุ่นเตียง
นางเอกผู้มีสถานะต่ำกว่าสาวใช้อุ่นเตียง“ฮูหยิน ท่านงดงามมากเลยเจ้าค่ะ”หนิงอันเอ่ยชมนายหญิงของตนด้วยรอยยิ้ม ในสายตาของนางฮวาซือเล่อที่สวมใส่อาภรณ์สีขาวบริสุทธิ์นั้นช่างงดงามราวกับเทพเซียนจำแลงกายมานางไม่เข้าใจนายท่านเลยทั้งที่ฮูหยินงดงามถึงเพียงนี้เหตุใดจึงเอาแต่หลงใหลสตรีอื่น“ไปเถอะ วันนี้ข้ามีนัดสำคัญจะสายไม่ได้”หญิงสาวพูดออกมาด้วยรอยยิ้มก่อนจะย่างกายเดินออกไปจากห้อง เพราะวันนี้เป็นวันที่นัดหมายกับโจวเยว่เทียนเอาไว้นางจึงอยากที่จะไปก่อนเวลาสักหน่อย อีกทั้งขากลับยังต้องแวะร้านค้าในจวนสกุลหวังเพื่อตรวจสอบบัญชีอีกมันน่าโมโหที่แม้นายท่านอย่างหวังเพ่ยอิงจะกลับมาแล้ว แต่นางที่เป็นฮูหยินก็ยังต้องจัดการเรื่องกิจการร้านเครื่องประดับที่เป็นของสกุลหวังแทนเขาอยู่ดี"เจ้าจะออกไปไหน"หวังเพ่ยอิงที่กำลังจะออกไปด้านนอกเอ่ยถามสตรีผู้เป็นภรรยาเสียงเรียบ สายตาของเขาจับจ้องร่างบางที่กำลังก้าวเท้าเดินออกจากประตูจวนพร้อมหญิงรับใช้คนสนิทตั้งแต่ที่กลับมาจากชายแดนหวังเพ่ยอิงสัมผัสได้ว่าฮวาซือเล่อทำตัวแปลกไปจากเดิม ในอดีตหากเขาอยู่ที่จวนนางมักจะมาวนเวียนอยู่รอบตัวเขา เสียงออดอ้อนของนางที่เขาจะมักได้ยินอ
Read more
พ่อตัวร้ายธงแดงได้โปรดฟังข้าก่อน! [1/2]
พ่อตัวร้ายธงแดงได้โปรดฟังข้าก่อน! [1/2]“ท่านอ๋องนางมาแล้วขอรับ”“ให้นางเข้ามา”เหตุใดตอนนี้นางถึงรู้สึกว่าด้านหลังของประตูคือขุมนรกที่มีมัจจุราชรอสังหารนางอยู่กัน!นางคิดถูกจริง ๆ ใช่ไหมที่เลือกวิธีแบบนี้!“แม่นางเชิญ”“ท่านผู้เฒ่าไม่เข้าไปด้วยกันหรือ”“ข้ายังรักชีวิตขอรับ” ชายชราพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหมุนกายเดินออกไปด้านหน้าร้านไม่คิดหันกลับมาสนใจหญิงสาวที่ยืนตัวสั่นอยู่หน้าประตูห้องอีกเลย“ยังไม่รีบเข้ามา คิดจะให้ข้ารอเจ้าอีกหรือไง”อ่า...นางเลือกผิดจริง ๆ สินะที่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคนแบบนี้แต่ถึงจะคิดได้ตอนนี้นางก็ต้องเดินหน้าตามแผนไม่อาจหันกลับไปแก้ไขการตัดสินใจในอดีตได้แล้วฮวาซือเล่อคิดได้ดังนั้นก็สูดหายใจเข้าไปในปอดเรียกความกล้าของตัวเองก่อนจะเปิดประตูเข้าไป นันย์ตาคู่สวยจับจ้องบุรุษรูปร่างผอมแห้งใบหน้าซีดเซียวที่นั่งเอนกายอยู่บนพนักพิงของเก้าอี้ไม้ เขานับว่ามีรูปโฉมไม่ธรรมดาคิดว่าหากร่างกายล่ำสันมีน้ำมีนวลกว่านี้คงเป็นบุรุษที่สตรีทั่วทั้งเมืองหมายตา เพียงแต่ว่าสายตาที่เขามองมาที่นางยามนี้ดูเย็นชาและแฝงเจือปนไปด้วยจิตสังหารเขาคือโจวเยว่เทียนหรือท่านอ๋องสามตัวร้ายของนิยายเ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status