LOGINShare
บทที่ 8
Latest chapter
ยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก บทที่ 30
ฮั่วหานซานก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว น้ำเสียงแหบพร่าอย่างหนัก “หมิงเยียน...ในที่สุดฉันก็หาเธอเจอสักที”ในที่สุดหมิงเยียนก็ช้อนตาขึ้นมองสบตาเขาตรง ๆแววตาของเธอสุกใส ทว่ากลับไร้ซึ่งระลอกคลื่นอารมณ์ใด ๆฮั่วหานซานเองก็มองสบตาเธอเช่นกันหญิงสาวตรงหน้ายังคงสะสวยเหมือนในความทรงจำของเขา หากเธอยิ้มจนตาหยีแล้วพูดคุยกับเขา เขาคงต้องคิดว่าเรื่องราวตลอดหนึ่งเดือนกว่าที่ผ่านมาเป็นเพียงแค่ฝันตื่นหนึ่งของเขาแน่นอน“ทนายฮั่ว” เธอเอ่ยปาก น้ำเสียงราบเรียบไร้ระลอกคลื่น “คุณมีธุระอะไรกับฉันเหรอคะ”คำว่า ‘ทนายฮั่ว’ เปรียบเสมือนเข็มอันเย็นเยียบที่ทิ่มแทงลงกลางใจของฮั่วหานซานอย่างจังเมื่อก่อนตอนอยู่ด้วยกันตามลำพัง เธอมักจะเรียกชื่อเต็มของเขาว่า ‘ฮั่วหานซาน’ มาตลอด ตอนโกรธก็เรียก ตอนอารมณ์ดีก็เรียก หรือบางครั้งที่ออดอ้อนก็จะเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน...มีเพียงเวลาทำงานเท่านั้นที่เธอจะหลีกเลี่ยงข้อครหาและเรียกเขาว่า ‘ทนายฮั่ว’“ฉัน...” คำพูดนับพันหมื่นจุกอยู่ที่คอ ลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลง ก่อนท้ายที่สุดจะเค้นคำพูดออกมาสองสามคำอย่างยากลำบาก “หมิงเยียน ฉันตามหาเธอมานานมาก...”เขาเอื้อมมือไปคว้าข้อมือ
ยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก บทที่ 29
ในที่สุดโลกก็สงบสุขเสียทีเธอเอนพิงพนักเก้าอี้ พลางนวดขมับเบา ๆขณะที่เธอกำลังพยายามสงบสติอารมณ์เตรียมจะกลับไปทำงานต่อ จู่ ๆ เสียงร้องโวยวายอย่างตื่นตูมของลู่เฟิ่งกุยก็ดังมาจากนอกห้องทำงาน—“บอส! บอสครับ! บอสรีบออกมาดูเร็วเข้าว่าใครมา!”เขาส่งเสียงดังเอะอะหมิงเยียนจนรำคาญ นึกว่าเขาไปคว้าตัวลูกค้ารายใหญ่ที่ไม่คาดคิดมาได้อีก จึงฝืนรวบรวมสติลุกขึ้นไปเปิดประตูห้องทำงานทว่าบริเวณหน้าประตูห้องทำงานในเวลานี้—ลู่เฟิ่งกุยเบี่ยงตัวหลบให้ด้วยสีหน้าตื่นเต้นดีใจ ผู้ชายที่ยืนอยู่ด้านหลังเขาจึงปรากฏแก่สายตาของเธออย่างชัดเจนคือ...ฮั่วหานซานเขาดูผอมลงไปมาก สันกรามจึงดูคมกริบยิ่งขึ้น คอเสื้อสูทเปิดกว้างออกเล็กน้อย เผยให้เห็นปกเสื้อเชิ้ตด้านในที่เคยเรียบกริบทว่าตอนนี้กลับดูหลุดลุ่ยอยู่บ้างสีหน้าของหมิงเยียนพลันแข็งค้าง มือที่จับลูกบิดประตูบีบแน่นขึ้นทันที หยาดโลหิตทั่วร่างสูบฉีดพล่านไปทั่วร่างในชั่วอึดใจ ก่อเกิดเป็นความรู้สึกวิงเวียนอย่างน่าประหลาดโลกทั้งใบราวกับหยุดนิ่งลงในวินาทีนี้สรรพเสียงรอบกายหายไป หลงเหลือเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวแรงจนควบคุมไม่อยู่ของเธอเท่านั้นตึก...ตึก...ก
ยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก บทที่ 28
“หมิงเยียน...”น้ำเสียงของหวังเหมยเจือความประหม่าอยู่เล็กน้อย ทว่าคำพูดที่เอ่ยออกมากลับพยายามแสร้งทำเป็นผ่อนคลาย “เธอ...เด็กคนนี้ทำไมถึงไปแบบไม่บอกไม่กล่าวเลยล่ะ ไม่เห็นบอกป้าสักคำ แล้วนี่เธอจะกลับมาเมื่อไหร่ ป้าคิดถึงเธอแล้วนะ...”คำถามเป็นชุดที่ถูกโยนมาอย่างกะทันหันนี้ ทำให้หมิงเยียนรู้สึกแปลกหน้าอย่างบอกไม่ถูกตลอดห้าปีที่ผ่านมา แม้หวังเหมยจะยอมรับว่าเธอเป็นแฟนของฮั่วหานซาน แต่ก็มักจะสงวนท่าทีและแฝงความจู้จี้จับผิดอยู่เสมอ ไม่เคยกระตือรือร้นขนาดนี้มาก่อนแค่ไม่หาเรื่องจับผิด ในสายตาของหมิงเยียนก็ถือว่าใจดีมากแล้วหากได้ยินคำพูดเหล่านี้เมื่อเดือนก่อน เธอรับรองเลยว่าจะต้องซาบซึ้งจนน้ำตาไหลพรากแน่ ๆแต่ตอนนี้—กลับรู้สึกแค่ว่ามันช่างน่าขำ“หนูสบายดีค่ะ ขอบคุณคุณป้าที่เป็นห่วงนะคะ” น้ำเสียงของหมิงเยียนห่างเหินแต่ยังคงความสุภาพ “คุณป้ามีธุระอะไรก็พูดมาตรง ๆ ได้เลยค่ะ”หวังเหมยถึงกับชะงักไป คล้ายกับคิดไม่ถึงว่าตัวเองอุตส่าห์ยอมลดตัวลงมาขนาดนี้แล้ว แต่อีกฝ่ายกลับไม่รับน้ำใจ เธอรู้สึกเสียหน้าไปชั่วขณะ จนพลอยทำให้น้ำเสียงเย็นชาตามไปด้วย“หานซานก็นิสัยแบบนี้แหละ ดื้อรั้นแถมยังพูดจาไ
ยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก บทที่ 27
เขาไม่คิดว่าจู่ ๆ สองแม่ลูกคู่นี้จะก็มโนธรรมหรอกนะ...อุบัติเหตุรถชนในตอนนั้นเกรงว่าจะมีเบื้องลึกเบื้องหลัง“นังสารเลวหมิงเยียนนั่นมีอะไรมาเทียบฉันได้!” ฉินหว่านราวกับแมวถูกเหยียบหาง “ฉันต่างหากที่เป็นเพื่อนสมัยเด็กที่โตมาด้วยกันกับหานซาน! ไม่ช้าก็เร็วหานซานต้องตาสว่างและเห็นว่าใครกันแน่ที่เหมาะสมกับเขาจริง ๆ!”“เหมาะสมงั้นเหรอ” หานจิ้นแค่นเสียงหยัน “เหมาะสมที่จะปั้นน้ำเป็นตัวไปวัน ๆ หรือเหมาะสมที่จะไปอาละวาดฆ่าตัวตายในวันแต่งงานของคนอื่นล่ะ”ฉินหว่านโกรธจนริมฝีปากสั่นระริก “คุณ...คุณพูดพล่อยอะไร...”“ผมพูดพล่อยเหรอ” สายตาของหานจิ้นเย็นเยียบ “ฉินหว่าน เหลือที่ยืนให้ตัวเองสง่างามบ้างเถอะ ทำไมฮั่วหานซานถึงเอาแต่หลบหน้าคุณ คุณไม่รู้จริง ๆ หรือไง ที่เมื่อก่อนเขายอมทนคุณ ก็เพราะเห็นแก่บุญคุณที่ป้าฉินเคยช่วยชีวิตไว้ ตอนนี้หมิงเยียนไปแล้ว ความสัมพันธ์อันน้อยนิดที่คุณมีก็ถูกตัวคุณเองทำลายจนป่นปี้ไปหมดแล้ว อย่าหาเรื่องใส่ตัวให้ต้องอับอายไปมากกว่านี้เลย”คำพูดเหล่านี้เปรียบเสมือนมีดแหลมคมนับไม่ถ้วนที่กรีดแทงลงกลางใจฉินหว่านอย่างจังเธอโกรธจนตัวสั่นเทิ้ม ชี้หน้าหานจิ้นพร้อมกับพูดว่า ‘คุณ’
ยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก บทที่ 26
ฉินหว่านไม่ยอมแพ้ กดโทรออกไปอีกครั้ง—[ขอโทษค่ะ หมายเลขที่คุณเรียก...]“กรี๊ด!” ฉินหว่านกรีดร้องออกมาด้วยความโมโห แทบจะปากระติกน้ำเก็บอุณหภูมิในมือลงพื้นเธอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงนังสารเลวหมิงเยียนนี่มันตามหลอกหลอนไม่เลิกจริง ๆ ขนาดไปแล้วยังไม่ยอมให้คนอื่นได้อยู่อย่างสงบสุขเลย!ไม่ได้!วันนี้เธอจะต้องรอเจอฮั่วหานซานให้ได้!“ขอกาแฟให้ฉันแก้วหนึ่ง...” เธอเดินตรงไปนั่งลงบนโซฟาในโซนรับรอง แสร้งวางมาดราวกับเป็นนายหญิงของที่นี่ พลางออกคำสั่งกับพนักงานต้อนรับ “เอาแบบคั่วบดใหม่ ๆ นะ ไม่ใส่น้ำตาล ไม่ใส่นม”พนักงานต้อนรับย่อมจำฉินหว่านได้ดี ผู้หญิงคนนี้มักจะมาหาทนายฮั่วที่สำนักงานอยู่บ่อย ๆ ว่ากันว่าทั้งสองคนเป็นเพื่อนสมัยเด็กกัน และที่สำคัญ พี่หมิงเยียนของพวกเธอก็ถูกผู้หญิงคนนี้บีบให้ต้องออกไป!แม้ในใจเธอจะรังเกียจ ทว่าก็ไม่กล้าล่วงเกิน จึงทำได้เพียงรับคำแล้วเดินไปเตรียมให้เวลาผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่าฉินหว่านรอจนเริ่มกระวนกระวายใจ กาแฟถูกเติมครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของฮั่วหานซานแม้แต่น้อยและในตอนที่เธอแทบจะหมดความอดทน เสี
ยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก บทที่ 25
“พะ...พรุ่งนี้เช้าเก้าโมงเหรอครับ” โจวมู่เหยียนหน้ามืดแทบจะล้มพับไปตรงนั้นลำพังแค่คดีฟ้องร้องสำคัญ ๆ ในมือฝ่ายกฎหมายก็มีตั้งเจ็ดแปดคดีแล้ว คดีเรียกร้องสิทธิ์ทั่วไปยังมีอีกหลายสิบคดี ให้รื้อมาดูใหม่หมดแถมต้องทำรายงานละเอียดภายในคืนเดียวเนี่ยนะ!นี่มันจังหวะโต้รุ่งจนตายชัด ๆ เลย!“ประธานฟู่ครับ แบบนี้...เวลามันกระชั้นชิดไปหน่อยไหมครับ” โจวมู่เหยียนพยายามดิ้นรนฟู่ซิวเฉินช้อนตาขึ้นมองเขา สายตาปราศจากความอบอุ่น “มีปัญหาเหรอ”โจวมู่เหยียนกลืนคำพูดลงคอทันที รู้สึกชาวาบไปทั้งหนังหัว “มะ...ไม่มีครับ! รับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จลุล่วง!”เขาร้องไห้ไม่ออก ได้แต่ตะโกนก้องอย่างบ้าคลั่งในใจ: ตกลงใครไปทำให้พ่อคุณคนนี้ไม่สบอารมณ์อีกเนี่ย?!นรกการทำโอทีแบบกะทันหันนี่มันเพื่ออะไรกัน!ฟู่ซิวเฉินไม่พูดพร่ำทำเพลง ลุกขึ้นจัดเสื้อสูทให้เข้าที่ ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องประชุมไป ทิ้งให้โจวมู่เหยียนและบรรดายอดฝีมือฝ่ายกฎหมายโอดครวญระงมอยู่ตรงนั้น……เมืองหลวง บนทางด่วนมุ่งหน้าสู่สนามบินหานจิ้นขับรถเหยียบมิดไมล์มุ่งหน้าไปยังสนามบินเขามองผ่านกระจกมองหลัง เห็นฮั่วหานซานที่นั่งเงียบไม่พูดไม่จา สีหน้า
You May Also Like
คลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์229.2K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ69.8K viewsBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด195.3K viewsรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง298.1K viewsเถื่อนรักเจ้าสาวริมทาง
คุณธิดา13 viewsรวมเรื่องสั้น NC แซ่บซี๊ด
สตอเบอรี่สีชมพู11 viewsผู้หญิงอยู่บน ผู้ชายอยู่ล่าง SET
สายลมละเมอ69 viewsพอใจจะรัก
กาแฟหอมกรุ่น38 views
