Masuk“โอ๊ย ผมเข้าใจแล้ว ปล่อยผม ผมเจ็บ” ภัทรพลร้องโอดโอย คนมามุงดูกันใหญ่“ไอ้ปราบ ไอ้บ้าทำอะไรของมึงวะ” ปองภพรีบดึงปราบเอาสไว้ ก่อนจะดึงมาล็อกตัวไม่ให้อาละวาดทำร้ายคนอื่นอีก“มันยุ่งกับเมียกู หน็อยมาขอเบอร์ มึงเอาเบอร์รองเท้ากูไหม” ปราบยกเท้าขึ้นชี้หน้าภัทรพล“มึงพอก่อน มึงต่อยพนักงานในบริษัทกูเลือดกบปากแล้วนั่น”“ช่างแม่ง ห้ามยุ่งกับเมียกู กูรักของกูมานานแล้วตั้งแต่เด็ก ห้ามยุ่งโว้ย” ปราบประกาศกร้าว ทำเอาพลอยฟ้ากะพริบตาปริบ ๆ“มึงใจเย็นก่อน” ปองภพพยายามห้ามปราม“มึงจะให้กูใจเย็นได้ยังไง มันมาขอเบอร์เมียกูนะโว้ย”“ผมไม่ได้ขอเบอร์เมียคุณ ผมขอเบอร์ดวงขวัญจากน้องพลอยต่างหาก” คนเจ็บเอ่ยตอบ ลุกขึ้นอย่างทุกลักทุเล“อะ... อะไรนะ”“ผมจะจีบคุณขวัญ ก็เลยขอเบอร์กับน้องพลอยเพราะเห็นว่าเขาสนิทกัน” ดวงขวัญเองที่วิ่งมาดูเหตุการณ์ณ์เพราะกำลังจะพักกลางวันหน้าแดงซ่านลามไปถึงใบหู เมื่อต้นเหตุการณ์ชกต่อยมาจากเธอ และเหมือนภัทรพลจะประกาศต่อหน้าคนทั้งบริษัทว่ากำลังจะจีบเธอด้วย“จริงเหรอ” ปราบหน้าเหวอไปชั่วขณะ“จริงสิ คุณเป็นบ้าอะไรจู่ ๆ มาต่อยผม”“ผมนึกว่าคุณมายุ่งกับเมียผม”“ผมไม่กล้ายุ่งกับน้องพลอยหรอก นอกจาก
“ความจริงพลอยต้องขอบคุณพี่มากกว่าที่ทำให้พลอยตาสว่างน่ะค่ะ” พลอยฟ้ายิ้มให้อีกฝ่าย นั่นทำให้ดวงขวัญยิ้มออก“ได้ข่าวว่าปราบตามง้อเธออยู่หลายปีนี่นา ง้อจนลูกโต ใจแข็งเหมือนกันนะเรา”“พี่รู้เรื่องของพลอยด้วยเหรอคะ”“รู้ผ่านภพน่ะ ภพเขาดีกับพี่มาก เขาให้งานทำ ตอนนั้นพี่หมดตัวอีกรอบหลังจากได้เงินก้อน เลยได้สติตอนไม่มีอะไรจะกินว่าคนเราต้องทำงาน และพี่ก็เรียนจบมีความรู้ จะทำตัวเหลวไหลไม่ได้อีกแล้ว อายุก็เพิ่มขึ้นมาทุกวัน ก็เลยบากหน้ามาหาภพใหม่ เขาเลยให้งาน เลยมีงานที่ดีและมีเงินใช้จนถึงทุกวันนี้”“ดีแล้วค่ะ” พลอยฟ้าดีใจกับอีกฝ่ายด้วย“วันก่อนพี่เจอปราบ เราเลยคุยกัน”“เหรอคะ”“ความจริงวันนั้นปราบกับพี่ไม่ได้มีอะไรกันหรอกนะ” ดวงขวัญตัดสินใจบอกอีกฝ่ายตามจริง“คะ” พลอยฟ้าหลุดอุทานออกมา คล้ายไม่แน่ใจว่าได้ยินผิดไปหรือเปล่า“ยอมรับว่าก่อนหน้านั้น ก่อนปราบจะแต่งงานเราเคยนอนด้วยกันจริง ๆ แต่หลังแต่งปราบไม่เคยยุ่งกับพี่อีกเลย คืนนั้นปราบเมามากพี่ก็เลยลากเขาขึ้นเตียงเพราะอยากได้เงินจากเขา ก็เลยบอกไปว่ามีอะไรกัน ตอนนั้นกำลังถังแตก แต่ไม่คิดว่าเธอจะไปเจอเราที่คอนโดเสียก่อน”“จริงเหรอคะ”“จริงสิ หลังแต่งงา
“ทำไมพลอยไม่รอพี่ล่ะคะ พี่อุตส่าห์ไปรับแต่เช้า” “พลอยไม่รู้นี่คะว่าพี่จะมาตอนไหน” “พี่รีบมาแต่เช้า” เขาพูดแล้วกวาดสายตามองหญิงสาวอย่างหวง ๆ“ทำไมแต่งตัวแบบนี้”“แบบนี้คือแบบไหนคะ”“ใส่ชุดว่ายน้ำโป๊ขนาดนี้”“ชุดว่ายน้ำก็ต้องใส่แบบนี้สิคะ จะให้ใส่เสื้อแขนยาวหรือกางเกงขายาวลงไปเล่นน้ำเหรอคะ”“พี่ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น แต่ชุดนี้มันดูโป๊มาก”“บิกินีก็แบบนี้แหละพี่ปราบ พี่ปราบตื่นเต้นอะไรเหรอคะ ทำยังกับไม่เคยเห็นผู้หญิงใส่ชุดว่ายน้ำอย่างนั้นแหละ พลอยคิดว่าผู้หญิงที่พี่ปราบเคยควงก็คงเคยใส่ชุดว่ายน้ำแบบนี้ด้วยกันทั้งนั้น” เธอยอกย้อนจนเขาสะอึก“ผู้หญิงคนอื่นพี่ไม่สน แต่พลอยเป็นเมียพี่ พี่ไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนมามองเมียพี่แบบนี้” ปราบกระซิบที่ริมหูของอดีตภรรยา เพราะไม่อยากทะเลาะหรือพูดจาเสียงดังใส่ต่อหน้าลูก“อดีตเมียค่ะ พี่คงลืมไปแล้วว่าเราหย่ากันแล้ว” เธอกระซิบตอบเขากลับไป ในขณะที่พลอยเพชรมองพ่อแม่กระซิบกันไปมาอย่างสงสัย“คุณพ่อขา คุณแม่ขา น้องเพชรอยากเล่นน้ำแล้วค่ะ” เด็กน้อยที่กระตุกแขนมารดาทำให้พลอยฟ้ายิ้มหวานให้บุตรสาว“ได้สิคะ คุณแม่ก็อยากสอนน้องเพชรว่ายน้ำแล้วค่ะ” พลอยฟ้าหันไปสนใจลูก
“พี่เอ่อ...” ปราบสะอึกอึ้ง ไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี เธอมีความสามารถในการพูดนิ่ม ๆ เชือดเฉือนให้เขาเจ็บปวด โดยไม่ใช้คำด่าว่าหรือคำหยาบคายเลยสักคำ ทำไมในเวลานี้ปราบรู้สึกว่าพลอยฟ้าฉลาดล้ำลึกกว่าในอดีตหลายเท่านัก พลอยฟ้าไม่พูดต่อ เธอจะขยี้ต่อก็ได้ว่าเขามองเธอแค่ภายนอก แต่ก็ไม่ทำ เธอหยุดเพียงแค่นี้ให้เขาได้สำนึกผิดต่อไปปราบอยากเอ่ยขอโทษสักร้อยครั้งพันครั้ง แต่มันก็คงเทียบไม่ได้กับสิ่งที่เขาทำ การนอกกายนอกใจมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนสำหรับความรู้สึก เป็นเขาเอง แม้ดวงขวัญจะไม่ใช่ภรรยาหรือคนรัก แต่พอรู้ว่าอีกฝ่ายแอบไปมีอะไรกับปองภพ เขายังไม่อยากยุ่งกับเธอเลยเธอไม่ได้ต่อว่าหรือขับไล่ไสส่งแต่มันกลับทำให้เขาเจ็บปวดและเสียใจยิ่งกว่าอะไร“พี่จะจีบเธออย่างจริงจังแล้วนะ”“คะ” เธอเหมือนหลุดอุทานออกมาเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั้น“พี่จะจีบเธอ จะทำให้เธอกลับมารักพี่อีกครั้ง”“มั่นใจขนาดนั้นเลยเหรอคะว่าพี่จะทำให้พลอยกลับไปรักได้เหมือนเดิม” เธอเอ่ยถามเขาก่อนจะมองหน้าเขาอย่างท้าทายปราบกะพริบตาปริบ ๆ ไม่เคยเห็นท่าทีแบบนี้ของเธอมาก่อน“มั่นใจสิ” ปราบเอ่ยตอบ เขามุ่งมั่นมากว่าครั้งใด แต่เธอไม่ได้มีท่าทีตื่นเต้นหรือ
“ให้น้องพลอยทำงานที่นี่ไปก่อน ให้เขาได้แสดงความสามารถ เขาเป็นคนเก่ง เขาก็อยากแสดงศักยภาพให้คนอื่นได้เห็น” “แกช่วยขัดขวางพวกผู้ชายที่จะมาจีบเขาให้หน่อยได้ไหมวะ”“ฉันต้องทำงาน ไม่มีเวลาไปเป็นไม้กันหมาให้แกหรอก”“ขอร้องเถอะเพื่อน”“จะทำได้เท่าที่ทำได้แล้วกัน” ปองภพรับปากให้เพื่อนสงบลง และยอมกลับไปในที่สุด แต่ก่อนไปปราบยังมาสั่งลาอดีตเมีย บอกว่าตอนกลางวันจะมารับไปทานข้าวด้วยกัน ซึ่งพลอยฟ้าไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เพราะเธอกำลังยุ่งอยู่กับงานตรงหน้า นั่นทำให้ปราบหน้าหดเหลือสองนิ้ว ยอมล่าถอยกลับไปปราบไปแล้วปองภพนำคลิปบางส่วนตอนที่ปราบสารภาพว่ารักพลอยฟ้ามาให้ฟัง แต่ไม่ได้เอามาทั้งหมด เธอฟังแล้วก็ไม่ได้พูดอะไร ปองภพมองหน้าอดีตเมียเพื่อนแล้วเดาไม่ถูกจริง ๆ ว่าพลอยฟ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ภายใต้ใบหน้าสวยหวานนี้มันดูล้ำลึกยากที่จะคาดเดา เมื่อก่อนเธอใส่แว่นท่าทางเฉิ่ม ๆ เชย ๆ ก็ดูเหมือนไม่มีพิษมีภัยกับใคร ตอนนี้กลายเป็นสาวสวยกลับดูเฉลียวฉลาดทิ้งความเฉิ่มเชยไปเลยปองภพโทรศัพท์ไปหาปกรณ์ เล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟัง นั่นทำให้ปกรณ์รู้ว่าเหตุใดปราบจึงไปคบกับแก้วอัปสร ทำเพราะไม่อยากเสียหน้า เนื่องจากแอบได้ยินเขา
“เขามาทำงานกับแก ทำไมแกไม่บอกฉัน นี่ถ้าฉันไม่รู้จากคุณพ่อ ฉันคงโง่ไปอีกนาน” บิดาเปรยว่าพลอยฟ้ามาทำงานกับปองภพ เขาเลยรีบบึ่งรถมาที่บริษัทของเพื่อนราวกับพายุ“แกไม่คุยกับฉันไม่ใช่เหรอ” ปองภพแกล้งเอ่ยถาม รู้ดีว่าความเป็นเพื่อนยังไงก็ตัดกันไม่ขาด และดวงขวัญก็ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะทำให้ปราบเลิกคบกับเขาได้“ก็ตอนนั้นฉันกำลังหงุดหงิด แล้วแกก็ไปยั่วโมโห”“นึกว่าแกโกรธที่ฉันไปนอนกับดวงขวัญ จนไม่อยากคุยกับฉันเสียอีก”“ดวงขวัญไม่ได้มีความสำคัญขนาดจะให้ฉันเลิกคบกับแกนะโว้ย วันนั้นขอโทษแล้วกัน” ปราบยอมอ่อนลงให้เพื่อน เพราะคบกันมานาน และปองภพก็เป็นเพื่อนที่ดีมาตลอด“ฉันไม่ได้โกรธอะไรแกหรอก รู้ว่าตอนนั้นแกกำลังสติหลุดเพราะมีปัญหากับน้องพลอย”“ก็อย่างนั้นแหละ” ปราบยอมรับ พลางทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานของเพื่อน“ฉันไม่ได้โกรธแก รู้ด้วยว่าดวงขวัญแกล้งพูดยุฉันให้ไปมีเรื่องกับแก ฉันก็ขอโทษแกเหมือนกันที่ใจร้อน” เขาก็ยอมรับว่าตัวเองปากหมาใช่เล่น“ความจริงฉันต้องขอบใจแกมากกว่า ฉันอยากเลิกกับดวงขวัญอยู่แล้ว หล่อนตื้อไม่ยอมเลิก อุตส่าห์ไม่ไปหาไม่ไปนอนด้วย ยังส่งข้อความมาหาไม่หยุด น่ารำคาญฉิบ ฉันกะว่าจะยก







