10.นิดเป็นแฟนต้น

คุณป้าออกจากรพ.กลับมาพักฟื้นที่บ้านแล้ว ด้วยความที่เป็นผู้ใหญ่ในตำบลนี้ จึงมีคนมาเฝ้าเยี่ยมอาการไม่ขาดสาย หลานสาวออกอาการหงุดหงิดใจไม่น้อย ที่คนป่วยต้องมาตอบคำถามเดิมวันละหลายๆรอบ ผ้าแพรบ่นงึมงำในครัวอยู่คนเดียว จนแม่บ้านต้องแอบมาฟ้องนายหญิง คุณกรุณายิ้มออกมาอย่างถูกใจ แม้จะไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายเท่าใด แต่กิริยาที่แสดงออกไปก็ถือว่าไม่น่าเกลียด ต้อนรับคนที่มาเยี่ยมอย่างมีไมตรี

คุณครูสาวมองแปลงดอกไม้แล้วยิ้มออกมา ต้นไม้ของเธอเก่งที่สุด วันนี้พ่อของเธอนำผลไม้มาเยี่ยมคุณกรุณา เธอจึงได้ทีตามเข้ามาด้วย สวนกุหลาบแห่งนี้สวยงามนัก มีระบบระเบียบดีจริงๆ ครูนิดยืนชมแปลงกุหลาบด้วยความอิจฉานัก อีกสักพักต้นไม้ก็จะมาแล้ว เธอหวังจะรอมาเจอเค้าที่นี่และจะทำให้สาวกรุงเทพเห็นชัดๆไปเลยว่า ต้นไม้คนนี้ของเธอ รถจักรยานคันเก่าขี่เข้ามาในสวน แล้วมองรถเก๋งคันหรู ก่อนถอนหายใจออกมา

" ต้น ต้น นิดอยู่นี่จ้ะ "

เสียงครูสาวร้องเรียกชายหนุ่ม ผ้าแพรกำลังเดินลงมาพอดี ก็ทันได้เห็นคู่รักร้องเรียกกัน ดราม่ามาอีกแล้ว ผ้าแพรถอนหายใจ ครูนิดเดินมายิ้มทัก

" ต้นมาทำงาน นิดมาให้กำลังใจต้น คิดว่าคงไม่เกะกะนะคะ "

ผ้าแพรชะงักเท้าก่อนจะหยุดเดิน

"เชิญค่ะ จะให้กำลังใจหรืออะไร ก็เชิญเถอะค่ะ "

ผ้าแพรเดินหนี

"ดีแล้วค่ะ ที่คุณแพรไม่สนใจต้น เพราะแถวนี้ใครๆก็สนใจแต่ต้นกันเยอะแยะ ต้นเค้าเป็นคนดีมีน้ำใจ เห็นใครเดือดร้อนก็ช่วยเหลือ อย่างที่เค้าช่วยคุณแพรแบบนี้ไงคะ"

ผ้าแพรกัดฟันออกมาด้วยความโมโหสุดขีด

" คนอย่างผ้าแพรคนนี้ไม่จำเป็นต้องแย่งผู้ชายของใครหรอกค่ะ คุณครูสบายใจได้ "

เธอบอกออกไปอย่างจริงจังหนักแน่นที่สุด

ต้นไม้เดินมาได้ฟังพอดีก็โมโหขึ้นหน้า ถ้าเธอไม่ชอบเค้าก็ไม่จำเป็นต้องยัดเยียดให้เค้า เป็นผู้ชายของใคร

"ผมเป็นตัวของตัวเอง ไม่ได้เป็นผู้ชายของใคร แล้วอย่างคุณก็ไม่ใช่สเปกผมด้วย"

เสียงเค้าตะโกนมาทางด้านหลัง ผ้าแพรกำหมัดแน่น มันเรื่องบ้าอะไรกันนี่

"ดี ต่อไปนี้นายก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน" ผ้าแพรตวาดเสียงลั่นก่อนจะเดินหนีออกไป

ครูนิดยิ้มออกมาอย่างมีความสุข "นิดรู้แล้ว ว่าสวยแต่รูปแบบนั้นไม่ใช่สเปกต้น" ครูสาวพูดยิ้มๆออกมาอย่างมีความสุข

" บ้าเอ้ย จะมาหึงมาหวงอะไรกับฉัน คนอย่างผ้าแพรไม่ใช่คนที่ใครจะมาจีบง่ายๆนะ "

หญิงสาวร่างบางคิดในใจก่อนจะเดินวนไปเวียนมาอย่างระบายอารมณ์

"ดีแล้วที่ไม่ใช่สเปก เพราะถ้าอย่างนายมาเจอตัวแม่อย่างฉัน รับรองหลงหัวปักหัวปำเลยทีเดียว

ต้นไม้พูดไปแล้วก็อยากจะกัดลิ้นตัวเองลงโทษนัก ปากพล่อย ปากไม่ดี แค่นี้เค้ายังไม่แลมาสักนิด ยังทำให้เค้าเกลียดขี้หน้าอีก ต้นไม้นะต้นไม้ ชายหนุ่มถอนใจคนเดียวออกมา

ผ่านไปหลายวัน ต้นไม้ก็ไม่มีโอกาสได้พบเธออีก เลียบๆเคียงๆถามคนงานก็บอกเพียงว่า คนสวยของเค้ากลับไปทำงานแล้ว ต้นไม้ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน จะทำยังไงถึงจะได้เจอ

รถเก๋งคันหรูจอดที่หน้าตลาด ต้นไม้มองแล้วยิ้มออกมา รถแบบนี้มีคันเดียวเท่านั้นแถบนี้ ร่างบอบบางลงมาจากรถ เธอสวมเสื้อสีชมพูหวาน กับกางเกงผ้ายืดขายาว เธอเดินเกาะแขนมากับหนุ่มหน้าอ่อน สาวๆในตลาดมองกันตาปรอย หล่ออะไรขนาดนั้น แต่ดูเด็กกว่ามากเลยคนนี้ เสียงแม่ค้าซุบซิบกัน ผ้าแพรเดินนำน้องชายเข้าไปในตลาดสด เสียงถามคนข้างตัวว่าจะกินอะไรอย่างเอาใจ ทำเอาต้นไม้หัวร้อนขึ้นมา เสน่ห์แรงจริงๆแม่คุณ คราวที่แล้วตำรวจ คราวนี้นักศึกษา เสียงเค้าบ่นออกมาเบาๆอย่างหงุดหงิด

"มิล กินอะไรละ พี่จะทำให้"

ผ้าแพรถามน้องชายคนเล็ก รามิลกับเธอเพิ่งเดินทางมาถึงเมื่อคืน หนุ่มน้อยอาสาขับรถมาให้และถือโอกาสมากราบคุณป้าด้วย ผ้าแพรเลือกผักสดและของสดหลายอย่างโดยมีหนุ่มน้อยที่ตัวโตกว่าพี่สาว คอยช่วยถือของให้ สาวๆในตลาดคุ้นหน้าคุ้นตาผ้าแพรบ้างแล้ว อดแซวไม่ได้ ว่าแฟนหล่อจัง ผ้าแพรยิ้มอายๆบอกว่า ไม่ใช่แฟน น้องชาย หลานคนเล็กของคุณกรุณา คนโตเป็นตำรวจ ต้นไม้หูผึ่งทันที เค้าทำอะไรลงไป ต้นไม้คิดในใจ