LOGINShare
ตอนที่ 4
publish date:
2026-04-07 21:55:27ตัดมาที่อีกโซนหนึ่งของบาร์…
“เอ้า! ชน ดื่มให้หมดแก้วแล้วลืมๆ ไอ้ขยะนั่นไปซะ!”
เสียงของเชอร์รี่ดังขึ้นพร้อมกับแก้วค็อกเทลสีสวยที่ยื่นมาตรงหน้า เพลิงในชุดเดรสสีดำที่นั่งอยู่ท่ามกลางแสงสีที่ขยับไหวไปมา เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะยอมหยิบแก้วเบียร์ขึ้นมาชนกับพี่สะใภ้ทั้งสามคนตามมารยาท
จริงๆ แล้วเพลิงไม่ใช่คนคอแข็งอะไร ออกจะไปทางคออ่อนเสียด้วยซ้ำ แต่เธอกลับชอบบรรยากาศเวลาที่ผู้คนสังสรรค์กันแบบนี้ เสียงเพลงบีทหนักๆ และความวุ่นวายรอบตัวมันช่วยดึงความสนใจของเธอออกไปจากความคิดฟุ้งซ่านได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ
“วันนี้เพลิงดื่มไม่เยอะนะเจ๊ เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องรีบเข้าอู่ไปเช็ครถใช้ลูกค้าอีก”
เพลิงเอ่ยเสียงเรียบพลางจิบเบียร์เข้าไปอึกใหญ่
“โถ่... ยัยหนู วันนี้วันปล่อยผีนะจ๊ะ รถที่อู่ไม่หนีไปไหนหรอก เลิกดื่มเบียร์ขมๆ แล้วมาลองอันนี้ดีกว่า อร่อยกว่านะ”
มินตราหัวเราะร่วนพลางยื่นแก้วค็อกเทลแก้วใหม่ให้ แทนเบียร์ที่เพลิงถืออยู่
“ดูสิ... ตั้งแต่เดินเข้ามา ผู้ชายมองหนูตาค้างกันทั้งบาร์แล้วนะ ไม่สนใจสักคนเลยเหรอ”
เพลิงไม่ได้สนใจสายตาเหล่านั้น ที่สำคัญผู้ชายทุกคนก็เหมือนๆ กันหมดในสายตาของเธอ ไม่เหมือนกับเครื่องยนต์แรงๆ ที่เธอคอยปรับแต่งได้ตามใจชอบสักนิด
“เฮ้อ น่าเบื่อ”
เพลิงพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะรับแก้วค็อกเทลจากมินตรามาดื่มรวดเดียวจนหมด รสชาติหวานปนขมที่แฝงไปด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์เข้มข้นไหลผ่านลำคอ ร่างกายที่เคยตึงเครียดเริ่มผ่อนคลายลงจนความร้อนผ่าวลามไปถึงพวงแก้ม
ผ่านไปไม่กี่แก้ว สติที่เคยมีก็เริ่มพร่าเบลอ ภาพสีสันของไฟนีออนตรงหน้าดูจะหมุนวนช้าลง เพลิงรู้สึกถึงอาการหน่วงที่ขมับจนต้องวางแก้ว
“เจ๊... เพลิงมึนหัว ขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะ”
เพลิงเอ่ยเสียงป้อแป้ พยายามพยุงตัวลุกขึ้นยืนแต่ขาเจ้ากรรมกลับสั่นจนเกือบจะเซลงไปกองกับพื้น ดีที่มือเรียวคว้าขอบโต๊ะไว้ได้ทัน
“ไหวไหมยัยหนู? ให้เจ๊ไปเป็นเพื่อนป่าว”
เชอร์รี่ถามด้วยความเป็นห่วง
“ไหวค่ะเจ๊รี่... เพลิงไปแป๊บเดียว”
เพลิงทำมือทำไม้ว่าเธอยังโอเค ก่อนจะพาตัวเองฝ่าฝูงชนที่กำลังโยกย้ายตามจังหวะเพลงมุ่งหน้าไปยังทางเดินลึกที่นำไปสู่ห้องน้ำด้านหลังร้าน
หลังจากล้างหน้าล้างตาให้พอสร่างเมา เพลิงก็เดินออกมาจากห้องน้ำเพื่อจะเดินกลับไปที่โต๊ะ แต่ทว่าทางเดินที่แคบและสลัวกลับถูกขวางด้วยร่างของชายแปลกหน้าคนหนึ่งที่ยืนดักรออยู่ สายตาหยาบคายของมันจ้องมองแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธออย่างจาบจ้วงทันทีที่เธอเดินผ่านหน้าไป
“ไปไหนจ๊ะคนสวย... มาคนเดียวเหรอ ไปนั่งโต๊ะพี่ไหม?”
มันไม่พูดเปล่า แต่กลับเอื้อมมือมาคว้าแขนของเพลิงไว้แน่น
“ปล่อย...”
เพลิงตวาดเสียงแข็ง แม้สติจะเลือนลางแต่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของเธอยังทำงานได้ดี เธอพยายามสะบัดแขนออกแต่เรี่ยวแรงที่เคยมีกลับหายไปเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ในเลือดที่กำลังสูงขึ้น
“แหม หยิ่งซะด้วย แบบนี้พี่ชอบ... มาเหอะน่า ไปสนุกด้วยกัน!”
ในขณะที่เพลิงกำลังจะง้างหมัดสวนกลับ มือปริศนาก็พุ่งเข้ามาจากด้านหลังตะปบข้อมือของชายคนนั้นไว้แน่นก่อนจะบิดจนมันร้องลั่นออกมาด้วยความเจ็บปวด
“ผู้หญิงเขาบอกว่าไม่... หูหนวกหรือไง?”
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย็นชาจนน่าขนลุกดังขึ้นเหนือหัวของเพลิง ริวที่จ้องมองร่างบางตั้งแต่เธอเดินแยกออกมาจากโต๊ะ ได้ก้าวเข้ามาแทรกกลางระหว่างทั้งคู่ด้วยท่าทางที่น่ากลัวจนชายคนนั้นหน้าถอดสีและรีบสะบัดตัววิ่งหนีหายไปในฝูงชนทันที
เพลิงที่กำลังมึนได้ที่เงยหน้าขึ้นมองผู้มาใหม่ ดวงตาปรือปรอยพยายามโฟกัสใบหน้าของเขาแต่กลับดูพร่ามัวไปหมด ทว่าสิ่งเดียวที่โดดเด่นสะดุดตาและสะท้อนแวววับอยู่ท่ามกลางแสงสลัวคือ
“น็อต...”
เสียงหวานพึมพำออกมา พลางขยับเข้าไปใกล้ร่างสูงก่อนที่เธอจะใช้มือเรียวเอื้อมขึ้นไปสะกิดที่ต่างหูนั้นเบาๆ สายตาที่เคยดูพยศบัดนี้กลับเต็มไปด้วยความหลงใหลจนริวถึงกับหลุดขำออกมาเบาๆ ในลำคอ เขาเคยเจอผู้หญิงมานับไม่ถ้วน ทุกคนมักจะสนใจใบหน้าหรือนาฬิการาคาแพงของเขาด้วยความละโมบ แต่ผู้หญิงคนนี้ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เดินชนกันจนมาถึงตอนนี้สายตาของเธอกลับจับจ้องอยู่ที่ ต่างหูน็อตธรรมดาที่เขาทำขึ้นมาใส่เองเท่านั้น
“ถามจริงเถอะ... สนใจน็อตที่หูมากกว่าหน้าตาของผมอีกเหรอ?”
ริวเอ่ยถามพลางรวบเอวบางเข้ามากระชับให้เธอทรงตัวได้
“ชอบมันขนาดนั้นเลย?”
“อือ... สวยดี นายไปได้มันมาจากไหนอ่ะ”
เพลิงถามกลับ แต่สายตายังไม่ละไปจากหูของเขา
“อยากได้เหรอ?”
“อืม อยากกก” เพลิงตอบกลับตามตรงด้วยเสียงยานคาง แต่สายตายังคงจดจ้องวัตถุสีเงินที่หูของเขาไม่วางตา
ริวกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นปฏิกิริยาของคนตรงหน้า กลิ่นเหล้าและกลิ่นอายเฉพาะตัวของหญิงสาวทำให้สัญชาตญาณนักล่าในตัวมังกรหนุ่มเริ่มตื่นตัว
“เสียใจด้วยครับ มันมีแค่ชิ้นเดียวในโลก”
ริวกระซิบเสียงทุ้มต่ำพลางใช้นิ้วเรียวเขี่ยต่างหูเงินวาววับเล่นอย่างท้าทาย
“ของหายากแบบนี้... ถ้าคุณอยากได้ก็คงต้องมีอะไรมาแลกเปลี่ยนกันก่อน”
Latest chapter
ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย ตอนที่ 32
ทางด้านของริวหลังจากที่กลับมาถึงห้องอย่างหัวเสีย เขาก็ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังตัวใหญ่กลางห้อง มือหนารีบยกแก้ววิสกี้ขึ้นกระดกรวดเดียวจนหมดปล่อยให้ความร้อนผ่าวไหลบาดคอเพื่อทำให้ความรู้สึกอึดอัดในอกได้คลายลงไปบ้าง และพอเขาเริ่มใจเย็นลงเขาถึงลองกลับมาทบทวนตัวเองอีกครั้ง“นี่เราใช้อารมณ์มากไปหรือเปล่าวะ”จากความน้อยใจเริ่มแปรเปลี่ยนกลายมาเป็นความกังวล เพราะเขาเองก็พึ่งมานึกได้ว่าเพลิงไม่ใช่ผู้หญิงที่ชอบแสดงออก หรือมีท่าทีอ่อนหวานเหมือนคนอื่นมาตั้งแต่แรก ออกจะเป็นคนตรงไปตรงมาจนทื่อด้วยซ้ำ แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะไม่รู้สึกน้อยใจที่เธอพูดเหมือนไม่ได้สนใจเขาเลย “แม่ง หรือว่ากูจะโดนเทอีกแล้ววะเนี่ย” ริวสบถอย่างหัวเสียเมื่อความฟุ้งซ่านเริ่มตีรวนจนคิดไม่ตก เขาจึงตัดสินใจหยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาเคนเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่น่าจะให้คำปรึกษาเรื่องนี้ได้ริวรอสายไม่นาน ปลายสายก็กดรับพร้อมน้ำเสียงกวนประสาทตามเคย “ไงครับเพื่อน วันก่อนได้เมียแล้วทิ้งเพื่อนเลยนะ โทรมามีอะไรอย่าบอกนะว่าโดนสาวทิ้งมา”“ไอ้เคน... กูไม่เล่น คนยิ่งเครียด ๆ อยู่” ริวตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจังจนเคนเงียบ“เฮ้ย กูแค่ล้อเล่นเอง มึงโ
ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย ตอนที่ 31
“อะไรของนายเนี่ย! อยู่ ๆ จะตะโกนทำไม ก็พ่อนายสั่งให้นายไปนี่ แล้วฉันจะไปมีสิทธิ์ห้ามอะไรนายได้ล่ะ! ในเมื่อนายเองก็บอกว่ามันเป็นการตัดสินใจของผู้ใหญ่” เพลิงหันกลับมาเถียง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ เขาต้องมาโวยวายและพาลใส่เธอ ทั้ง ๆ ที่เธอก็ใช้เหตุผลคุยกับเขาด้วย“ก็สิทธิ์ของคนคุยไง ถึงจะยังไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่ผมก็จริงจังนะ แต่ดูเหมือนคุณคงไม่ได้จริงจังอะไรกับผมขนาดนั้น” ริวประชด แววตาคู่คมวูบไหวและเต็มไปด้วยความเสียใจที่เห็นเธอทำท่าทีนิ่งเฉยราวกับไม่แคร์กัน “ได้! ในเมื่อคุณอยากให้ผมไปนัก ผมก็จะไป! ไม่ต้องมาสนใจผมหรอก เชิญคุณทำงานต่อเถอะผมไม่กวนละ!”พอริวพูดจบด้วยก็หมุนตัวเดินกระแทกเท้าตึงตังออกไปจากโซนวีไอพีทันที ทิ้งให้เพลิงยืนกระพริบตาปริบ ๆ ถือประแจค้างอยู่อย่างงุนงงกับท่าทางอารมณ์เสียของริว“เดี๋ยวสิ! อยู่ ๆ ก็มาโวยวายใส่แล้วก็เดินหนีไปเลยเนี่ยนะ” เพลิงตะโกนไล่หลังด้วยความหงุดหงิด แต่เสียงสตาร์ทเครื่องยนต์ของรถสปอร์ตด้านนอกที่ดังกระหึ่มและเสียงบดล้อลากยาวลั่นอู่ก็เป็นคำตอบว่าชายหนุ่มได้ขับรถกระชากตัวออกจากอู่ไปแล้ว“โอ๊ยยยยย! ยัยบ๊องเอ๊ย!” เสียงประสานกันร้องโอดครวญดังลั่นขึ้นมาจ
ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย ตอนที่ 30
บรรยากาศตอนเย็นของอู่ AKK Motorsport เมื่อช่างคนอื่น ๆ ทยอยกันเลิกงานทำให้ภายในอู่เริ่มเงียบสงบ จะเหลือก็เพียงแต่โซนวีไอพีที่ยังคงมีร่างบางในชุดหมีที่กำลังมุดเข้ามุดออก อยู่ใต้ฝากระโปรงรถ Ferrari 296 GT3 สีแดงสดอย่างขะมักเขม้นเพลิงปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม ดวงตาคู่สวยจดจ่ออยู่กับการตรวจสอบระบบไฟและอื่น ๆ ในรอบสุดท้าย เพื่อให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติถึงแม้จะมีเสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาใกล้ก็ไม่ได้ทำให้เธอรู้ตัวเลยสักนิด จนกระทั่งถูกวงแขนที่คุ้นเคยสอดเข้ามารวบรั้งเอวของเธอให้เข้าไปแนบชิดกับแผงอกกว้างจากทางด้านหลัง“อ๊ะ!” เพลิงสะดุ้งประแจในมือแทบร่วง เธอรีบหันขวับไปเตรียมจะฟาดคนที่โผล่มาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียง แต่พอปลายจมูกเฉียดเข้ากับปลายคางของคนที่ซ้อนอยู่ด้านหลัง กลิ่นหอมเฉพาะตัวของคน ๆ นั้นก็ทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าเป็นใคร“เป็นยังไงบ้างครับช่างอัค ไม่ทราบว่ารถของผมใกล้พร้อมจะเอาไปวิ่งหรือยัง หืม?” เสียงทุ้มติดเล่นกระซิบถามชิดใบหู ทำเอาเพลิงเพลิงขนลุกไปทั้งตัว“ร...ริว! นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ปล่อยเลยนะ ตัวฉันเหม็นน้ำมัน เดี๋ยวเสื้อผ้านายก็เปื้อนหรอก แล้วกลับมาอีกทำไมเนี่ย” เพลิงโว
ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย ตอนที่ 29
ผู้เป็นพ่อหรี่ตามองลูกชายที่แสดงความเด็ดเดี่ยวออกมาอย่างชัดเจน “แล้วยัยหนูเพลิงของแกเนี่ย เธอเป็นลูกสาวตระกูลไหนกัน ทำไมฉันถึงไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลยล่ะ”ริวอ้าปากเตรียมจะอธิบาย แต่เรนะที่นั่งฟังอยู่กลับชิงตอบขึ้นมาเสียก่อน ราวกับอยากจะอวดข้อมูลที่ตัวเองเพิ่งไปสืบรู้มา“จะตระกูลไหนซะอีกละคะพ่อ เพลิงน่ะเป็นถึงลูกสาวคนเล็กคนเดียวจากพี่น้องทั้ง 4 คนของตระกูล ‘อัคราพิวัฒน์’ เลยนะพ่อ แถมยังเป็นตระกูลเจ้าของอุตสาหกรรมยานยนต์ขนาดใหญ่ของประเทศเราด้วยค่ะ”“อัคราพิวัฒน์!?”ผู้เป็นพ่อเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนที่รอยยิ้มจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้า เพราะตระกูลอัคราพิวัฒน์ไม่ใช่แค่รวย แต่ยังมีอิทธิพลและเส้นสายในวงการยานยนต์ระดับประเทศ ซึ่งหากได้เกี่ยวดองกัน ย่อมส่งผลดีต่อตระกูลคาซึยะอย่างมหาศาล ยิ่งกว่าตระกูลอสังหาฯ เสียอีก“ฮ่าๆๆ! ดี! ดีมากไอ้ลูกชาย!” ผู้เป็นพ่อหัวเราะร่า“ตาถึงใช้ได้นี่หว่า ลูกสาวคนเดียวของตระกูลอัคราพิวัฒน์เชียวเหรอ”ผู้เป็นพ่อลุกขึ้นยืนพลางตบไหล่ริวด้วยความภาคภูมิใจ ก่อนจะสั่งทิ้งท้าย“แต่ว่ายังไงเรื่องที่จะต้องไปเจอหนูไผ่หลิวก็ห้ามเบี้ยวเด็ดขาดเชียวล่ะ ไปตามนัดให้ตรงเว
ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย ตอนที่ 28
รถสปอร์ตคันหรูของริวแล่นเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลคาซึยะ ชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปยังห้องรับรองใหญ่ซึ่งเป็นห้องที่พ่อของมักจะใช้เรียกคุยเรื่องสำคัญเป็นประจำทันทีที่ผลักประตูเข้าไป ริวก็พบกับผู้เป็นพ่อนั่งจิบชาอย่างใจเย็นรออยู่ก่อนแล้ว“พ่อมีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าครับ ถึงได้เรียกผมเข้ามาแบบกระทันหันแบบนี้” ริวเอ่ยถามพลางเดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาฝั่งตรงข้าม“ก็ถ้าไม่บอกว่าด่วน แกจะยอมโผล่หน้ามาให้ฉันเห็นไหมล่ะ” ผู้เป็นพ่อวางถ้วยชาลง ก่อนจะเข้าประเด็นสำคัญทันที “มะรืนนี้เคลียร์คิวให้ว่างด้วย พ่อนัดดูตัวไว้ให้แกแล้ว”“ดูตัว!? พ่อพูดเรื่องอะไรเนี่ย ผมไม่ไป ชอบทำอะไรไม่ปรึกษากันอีกแล้วนะ” ริวสวนกลับทันที“ไม่ไปไม่ได้ ผู้ใหญ่เขารับปากกันไว้แล้ว” ผู้เป็นพ่อตวาดเสียงดุ “อีกฝ่ายคือหนู ไผ่หลิว ลูกสาวคนเดียวของตระกูล พิบูรณ์วัฒนา เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ที่ตระกูลเรากำลังดิวโปรเจกต์ด้วยอยู่ แล้วนี่ก็เป็นโอกาสดีที่จะดองกันไว้”“ธุรกิจก็ส่วนธุรกิจสิพ่อ ทำไมต้องเอาเรื่องแต่งงานของผมไปเกี่ยวด้วย!” ริวโวยวายอย่างหัวเสีย “อีกอย่าง ผมไม่ได้ชอบผู้หญิงที่พ่อหามาให้ ผมเคยบอกแล้วไงว่าถ
ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย ตอนที่ 27
ช่วงสายของวันใหม่“แหม หายไปทั้งคืนเลยนะ ริวเขาคงทำแผลให้อย่างดีเลยล่ะสิ” วาโยเอ่ยแซวขึ้นเป็นคนแรกทันทีที่เห็นว่าน้องสาวของเขากำลังลงมาจากรถของแฟนหนุ่มที่พึ่งขออนุญาตพวกเขาคบกับน้องสาวอย่างเป็นทางการไปเมื่อคืนนี้ “นั่นสิเฮียโย สงสัยนอกจากแผลแล้ว ริวเขาคงตามใจยัยเพลิงน่าดูเลยล่ะ ถึงได้มาที่อู่สายแบบนี้” ชลธีรับมุกพี่ชายอย่างเข้าขา ทำเอาลูกน้องในอู่ที่เดินผ่านไปมาพากันอมยิ้มตามไปด้วย“หยุดเลยนะเฮียชล ไม่งั้นจะหาว่าเพลิงไม่เตือนนะ”“โอ๊ะๆ โอเคจ้า เฮียไม่แซวแล้วก็ได้ ว่าแต่แผลเป็นยังไงบ้างล่ะ”ชลธีรีบเปลี่ยนเรื่องทันทีที่ น้องสาวของเขาเริ่มยกกำปั้นขึ้นมาชูไว้ตรงหน้า“ก็ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ ยังดีแค่เป็นรอยถากเฉยๆ ผมจัดการล้างแผลทายาให้เรียบร้อยแล้ว”ริวที่เดินตามเข้ามาทีหลังเป็นคนตอบแทนเพลิงที่กำลังหน้าขึ้นสีเพราะเขินที่ถูกเหล่าพี่ชายรุมแซวตั้งแต่เจอหน้ากัน“ก็ดีแล้วล่ะที่ไม่เป็นอะไรมาก ขอบคุณนายมากนะริวที่ช่วยดูแลน้องสาวของเราแถมยังจัดการเรื่องทะเลาะวิวาทเมื่อคืนนี้ให้อีก หลังจากนี้พวกเฮียก็ฝากยัยเพลิงด้วยนะ”ศิลาที่เดินเข้ามาทีหลังพร้อมเอกสารพูดขอบคุณริวอย่างจริงใจก่อนจะเดินเข้ามา
ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย ตอนที่ 5
“นายต้องการอะไรล่ะ?” เพลิงถามกลับพลางขมวดคิ้วมุ่น พยายามประคองสติที่เริ่มจะหลุดลอยไปเต็มทีอย่างยากลำบากริวไม่ตอบในทันที แต่สายตาคมกวาดมองใบหน้าสวย ลามไปที่ริมฝีปากอิ่ม แรงดึงดูดประหลาดจากคนตรงหน้าทำให้เขารู้สึกต้องการผู้หญิงคนนี้มากขึ้นกว่าเดิม“แลกกับเวลาที่เหลือในคืนนี้ของคุณ”เงื่อนไขของริวทำเอ
ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย ตอนที่ 3
แสงสลัวจากไฟนีออนในบาร์หรูย่านสุขุมวิทสะท้อนกับแก้ววิสกี้ราคาแพงที่ถูกรินทิ้งไว้ข้างๆ ชายหนุ่มเจ้าของบาร์หรูที่กำลังเบื่อหน่ายกับสิ่งที่ได้รับมอบหมายทันทีที่ตัวของเขาเดินทางกลับถึงไทย นิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามขอบแก้วพลางนึกถึงบทสนทนากับพ่อที่เพิ่งจบลงไปเมื่อไม่กี่วันก่อน“เฮ้ย ริว! มึงจะทำหน้าเซ็งไปถ
ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย ตอนที่ 2
สามสาวลากเพลิงมาหยุดอยู่ที่หน้าสปาหรูใจกลางย่านธุรกิจ เพลิงเลยเดินตามแรงดึงของเชอรี่ไปอย่างเบื่อหน่ายในหัวยังวนเวียนอยู่กับข้อความเฮงซวยในมือถือ จนกระทั่ง…ปึก!จังหวะที่กำลังจะก้าวผ่านประตูบานใหญ่ ร่างของเพลิงก็ปะทะเข้ากับแผงอกของคนที่กำลังเดินสวนออกมาอย่างจัง แรงกระแทกทำให้เธอเซจนเกือบเสียหลักลงไ
ยัยหมาบ้าของนายมาเฟีย ตอนที่ 1
อู่ซ่อมรถ AKK Motorsport อู่รถหรูขนาดใหญ่ใจกลางเมืองที่เหล่านักแข่ง และนักสะสมรถราคาแพงต่างก็พากันนำรถของตนมาให้ช่างใหญ่ที่นี่คอยดูแล ด้วยคำเลื่องลือที่ใครๆ ก็บอกว่าช่างใหญ่ของที่นี่เก่งทั้งเรื่องการปรับแต่งรถให้หรูและมีระดับ แถมพ่วงเครื่องยนต์เจ๋งๆ เหมาะกับนักแข่งที่ชื่นชอบความเร็ว ชนิดที่ว่าถ้าไ
You May Also Like
