ตอนที่ 5

“นายต้องการอะไรล่ะ?” เพลิงถามกลับพลางขมวดคิ้วมุ่น พยายามประคองสติที่เริ่มจะหลุดลอยไปเต็มทีอย่างยากลำบาก

ริวไม่ตอบในทันที แต่สายตาคมกวาดมองใบหน้าสวย ลามไปที่ริมฝีปากอิ่ม แรงดึงดูดประหลาดจากคนตรงหน้าทำให้เขารู้สึกต้องการผู้หญิงคนนี้มากขึ้นกว่าเดิม

“แลกกับเวลาที่เหลือในคืนนี้ของคุณ”

เงื่อนไขของริวทำเอาเพลิงชะงักไปครู่หนึ่ง ด้วยความลังเล แต่ทว่าฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กำลังพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ กับความต้องการอยากได้ของที่ถูกใจตรงหน้า มันได้บดบังเหตุและผลที่ควรมีไปจนหมดสิ้น และสิ่งที่ในหัวของเพลิงคิดได้ในตอนนี้มีเพียง

‘ก็แค่ใช้เวลาด้วยกันเฉยๆ เองจะเป็นอะไรไป’ 

“อือ… ตกลง”

 เพลิงพยักหน้าตอบรับ พลางยิ้มหวานท้าทายกลับไปอย่างไม่เกรงกลัว

ริวไม่รอช้า เขาโอบเอวพยุงร่างคนตัวเล็กที่เริ่มจะยืนไม่อยู่ให้เดินเลี่ยงฝูงชนมุ่งหน้าไปยังลิฟต์ลับด้านหลังบาร์ ทันทีที่ประตูลิฟต์ปิดลง ความเงียบก็ถูกแทนที่ด้วยบรรยากาศที่ร้อนระอุขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงอึดใจประตูลิฟต์ก็เปิดออกสู่ชั้นเพนท์เฮาส์หรูที่มีเพียงแสงไฟสลัวจากวิวเมืองด้านนอกที่ลอดผ่านกระจกบานยักษ์เข้ามา

ริวพาเพลิงเดินเข้าไปในห้องนอนของเขาก่อนจะหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับร่างบางที่ยืนโงนเงนอยู่

“ผมขอถามอีกรอบนะ แน่ใจแล้วใช่ไหม” 

ริวเลิกคิ้วท้าทาย พลางก้าวเข้าไปหาเพลิงช้าๆ จนระยะห่างเหลือเพียงไม่ถึงคืบ 

“หึ... คนอย่างฉัน พูดแล้วไม่คืนคำ” 

เพลิงเชิดหน้าตอบอย่างมั่นใจ แม้สติจะเลือนลางแต่เธอก็จ้องหน้าชายตรงหน้ากลับด้วยสายตาที่ไม่มีความกลัวอยู่ในนั้นเลย

“ถึงจะมีคนบอกว่าฉันน่ะน่าเบื่อ แต่ถ้านายโอเค แค่ให้ใช้เวลาคืนนี้อยู่กับนาย ทำไมฉันจะไม่กล้าล่ะ”

เพลิงพูดออกมาตามความเข้าใจของเธอ โดยไม่รู้เลยว่าความหมายของคำว่า ใช้เวลาคืนนี้ในบริบทของริวนั้นมันไกลเกินกว่าที่เธอจินตนาการไว้มาก 

ริวเผยยิ้มร้ายด้วยความพอใจในคำตอบที่ได้รับ

“ดี... งั้นมาให้ผมพิสูจน์หน่อยว่าจะน่าเบื่อจริงไหม”

“จะพิสูจน์ยัง… อุ๊บ”

ยังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะพูดได้จบประโยค ริวก็พุ่งเข้าจูบ พลางกระชับเอวอีกฝ่ายเข้ามาใกล้จนร่างกายแทบจะแนบสนิทกัน ก่อนจะใช้ลิ้นร้อนค่อยกวาดต้อนอารมณ์ของคนตรงหน้าจนเธอแทบจะทรงตัวยืนต่อไปไม่ไหว 

“อ..อื้อ”

เพลิงครางประท้วงในลำคอ มือเรียวเล็กยกขึ้นดันแผงอกแกร่งไว้เพื่อขอเวลานอก ริวชะงักไปครู่หนึ่งก่อนถอนจูบออกมาจ้องมองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงจัดกำลังหอบหายใจ

“เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ... ผมไม่ชอบบังคับใคร” 

ริวยื่นโอกาสสุดท้ายให้กับคนตรงหน้าอีกครั้ง

เพลิงกลืนน้ำลายลงคอที่เริ่มจะแห้งผาก เธอยอมรับว่าจูบเมื่อครู่มันรุนแรงจนทำเอาสติหลุดลอยไปชั่วขณะ แถมยังกระตุ้นความอยากรู้อยากลองให้กับเธอได้มากกว่าที่คิดไว้ และคงเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่เธอดื่มเข้าไปนั้นทำให้เธอรู้สึกถูกกระตุ้นได้ง่ายมากกว่าปกติเธอจึงไม่ได้รังเกียจจูบของริวเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่ตกใจนิดหน่อยว่าสิ่งที่เธอเข้าใจในตอนแรกนั้นมันมีความหมายแตกต่างกันมากขนาดนี้ แต่ด้วยนิสัยของเพลิงแล้ว เป็นคนพูดคำไหนคำนั้น และที่สำคัญจะเสียครั้งแรกทั้งที ได้มีอะไรกับคนหน้าตาดีก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรมากนักคิดซะว่าเป็นวันไนท์ก็พอ

“มะ… ไม่ได้จะเปลี่ยนใจแต่แค่จะบอกว่า ช่วยเบามือกับฉันหน่อย เพราะนี่... เป็นครั้งแรกของฉัน” 

เพลิงสารภาพออกมาตามตรง ดวงตากลมโตที่เคยมองริวอย่างพยศเริ่มสั่นระริกขณะจ้องมองเขา

คำสารภาพซื่อๆ ของคนเมาทำเอาเจ้าของบาร์หนุ่มถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ หัวใจมังกรกระตุกราวกับได้ยินเรื่องที่ไม่คาดคิดเพราะสิ่งที่เขาได้รู้ตอนที่แอบลอบมองเธอขณะที่ดื่มอยู่ที่โต๊ะกับสาวคนอื่นๆ ว่า เธอพึ่งอกหักมาก็เท่านั้น ทำให้ความรู้สึกอยากทะนุถนอมพุ่งขึ้นมาตีคู่กับความต้องการที่จะครอบครองอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพลิงไม่รอให้เขาตอบอะไร เธอใช้แรงทั้งหมดที่มีดันไหล่หนาให้เขานั่งลงบนขอบเตียงกว้าง

ก่อนจะจัดการขยับกายขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักแกร่งอย่างไม่เกรงใจ ริวมองการกระทำที่ดูเก้ๆ กังๆ แต่กลับเซ็กซี่อย่างร้ายกาจนั้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความต้องการที่ร้อนแรงขึ้น

“ไหนบอกจะให้เบามือ... แต่คุณดันขึ้นมานั่งคร่อมผมเองแบบนี้ จะให้ผมทนไหวได้ยังไง” 

ริวกระซิบพลางวาดมือหนาโอบรอบเอวคอดรั้งเข้าหาตัว