ตอนที่ 3

แผนลวงกลางแสงจันทร์ และรสจูบที่ไม่ได้ตั้งตัว

สามวันก่อนถึงฤกษ์วิวาห์ของปลัดเชษฐ์และธิดาลิน บ้านพักปลัดอำเภอที่เคยดูเรียบง่ายตามสไตล์ราชการไทย กลับถูกเนรมิตใหม่จนผิดหูผิดตาด้วยฝีมือของออร์แกไนซ์มือทองอย่างมะลิษา เธอสั่งรถขนดอกไม้สดนานาชนิดส่งตรงจากปากคลองตลาด และระดมช่างฝีมือดีจากกรุงเทพฯ มาจัดการทุกอย่างภายใต้การควบคุมของเธอเอง

“ลิน แกไม่ต้องห่วงเรื่องงบเลยนะ ฉันบอกแล้วไงว่างานนี้ฉันขอจัดให้เป็นของขวัญวันแต่งงานของแก เงินเท่าไหร่ฉันไม่อั้น!” มะลิษาเอ่ยขณะยืนสั่งงานช่างไฟอยู่กลางสนามหญ้า เธอสวมชุดกางเกงขาสั้นโชว์ขาอวบขาวเนียนกับเสื้อครอปที่เผยให้เห็นช่วงเอวนิดๆ ดูคล่องแคล่วและเย้ายวนในเวลาเดียวกัน

“มะลิ... แกทุ่มเทเกินไปหรือเปล่า ฉันเกรงใจปลัดเขาด้วยนะ” ลินเอ่ยด้วยความซาบซึ้ง

“เกรงใจอะไรกันล่ะ ปลัดแกโชคดีจะตายที่มีแกเป็นเมีย และโชคดีกว่านั้นที่มีเพื่อนเจ้าสาวเก่งแบบฉัน!” มะลิษาหัวเราะร่า

ในขณะที่เธอกำลังก้มๆ เงยๆ จัดช่อดอกไม้สดสีขาวนวลอยู่นั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้ที่เธอจำได้ขึ้นใจ

“ดูเหมือนงานจะใหญ่กว่าที่ผมคิดนะครับคุณมะลิษา” สารวัตรโจ้ในชุดลำลอง เสื้อยืดสีดำพอดีตัวที่ขับให้กล้ามอกดูเด่นชัด เดินเข้ามาตรวจตราความเรียบร้อยตามหน้าที่เพื่อนเจ้าบ่าว

มะลิษาเงยหน้าขึ้น ยิ้มกว้างจนตาหยี “อ้าว สารวัตร! มาตรวจงานหรือมาตรวจหัวใจคะ? ถ้ามาตรวจหัวใจ มะลิบอกเลยว่าเต้นแรงมาก... เพราะเห็นหน้าสารวัตรนี่แหละค่ะ”

สารวัตรโจ้ชะงักไปนิด หน้านิ่งขรึมตามฉบับเดิมแต่ดวงตาคมกริบกลับกวาดมองร่างอวบอิ่มของเธออย่างไม่ตั้งใจ “ผมมาดูความปลอดภัยครับ เผื่อมีอะไรให้ช่วย... และผมว่าคุณควรใส่เสื้อผ้าที่มัน ‘มิดชิด’ กว่านี้หน่อยนะ คนงานมันเยอะ”

“อุ๊ย สารวัตรหวงเหรอคะ?” มะลิษาเดินเข้าไปใกล้จนอกอิ่มเกือบจะชนแขนแกร่ง “ที่มันไม่มิดชิด เพราะมะลิอยากให้สารวัตร ‘มอง’ คนเดียวไงคะ ไม่เห็นต้องดุเลย”

สารวัตรโจ้เม้มริมฝีปากแน่น รู้สึกถึงไอร้อนที่พุ่งขึ้นหน้า “ผมไม่เล่นด้วยนะครับคุณมะลิษา ตั้งใจทำงานไปเถอะ” เขารีบเดินเลี่ยงไปอีกทาง แต่ในใจกลับเต้นผิดจังหวะเพราะรอยยิ้มขี้เล่นนั่น

และแล้ววันนั้นก็มาถึง

วันงานแต่งงานมาถึงอย่างยิ่งใหญ่ บรรยากาศภายในงานถูกจัดออกมาอย่างเรียบหรูในสไตล์ Minimal Luxury ดอกไม้สีขาวและโทนสีพาสเทลทำให้บ้านพักปลัดดูราวกับหลุดออกมาจากนิตยสาร แขกเหรื่อทั้งอำเภอต่างพากันชื่นชมไม่ขาดปาก

“งานสวยมากเลยครับปลัด จัดได้ดูดีจริงๆ” นายอำเภอเอ่ยชม

“ต้องยกความดีความชอบให้คุณมะลิษา เพื่อนเจ้าสาวครับนาย ออร์แกไนซ์มือหนึ่งจากกรุงเทพฯ เลยครับ” ปลัดเชษฐ์ตอบพลางยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

มะลิษาในชุดเพื่อนเจ้าสาวเดรสสีชมพูอ่อนรัดรูป เน้นทรวดทรงองค์เอวอวบอัดดูสะดุดตา เธอทำหน้าที่รับแขกและดื่มฉลองให้กับเพื่อนรักอย่างเต็มที่ จนเมื่อถึงเวลาส่งเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าหอเรียบร้อย ความเงียบเริ่มปกคลุม แขกเหรื่อเริ่มทยอยกลับ เหลือเพียงความมึนเมาที่เริ่มเข้าครอบงำร่างกายของเธอ

มะลิษาเดินโอนเอนไปที่รถเก๋งที่จอดอยู่ด้านหน้า มือบางควานหากุญแจรถในกระเป๋าอย่างทุลักทุเล ใบหน้าสวยแดงก่ำ ดวงตาเยิ้มด้วยฤทธิ์สุรา

“คุณทำอะไร?” เสียงเข้มดังขึ้นข้างหู พร้อมกับมือหนาที่จับข้อมือเธอไว้

มะลิษาเงยหน้ามอง เห็นใบหน้าหล่อเหลาของสารวัตรโจ้ที่ดูเคร่งเครียด “อ้าว สารวัตร... มะลิจะ... จะกลับโรงแรมไงคะ”

“จะขับรถกลับทั้งๆ ที่มีสภาพแบบนี้เนี่ยนะคุณ? อยากไปนอนในห้องขังของผมหรือไง?” โจ้ดุเสียงเข้ม

“มะลิ... มะลิไม่ได้เมาสักหน่อย แค่โลกมันหมุนนิดเดียวเองสารวัตร” เธอพยายามจะสะบัดมือออก แต่กลับเซไปซบที่อกกว้างของเขาแทน

สารวัตรโจ้ถอนหายใจยาว เขามองผู้หญิงร่างอวบที่อยู่ในอ้อมกอดด้วยความรู้สึกก้ำกึ่งระหว่างรำคาญกับเอ็นดู เขาคว้ากุญแจรถจากมือเธอมาถือไว้เอง “ขึ้นไปนั่งฝั่งซ้าย ผมจะไปส่งคุณเอง”

ภายในรถเงียบสนิท สารวัตรโจ้สตาร์ทรถและเตรียมจะออกตัว แต่เมื่อหันไปถามคนข้างๆ “คุณพักโรงแรมชื่ออะไรนะ?”

ไร้เสียงตอบกลับ... มะลิษาหลับตาพริ้ม ศีรษะพิงอยู่กับกระจกรถ ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอเหมือนคนหลับลึก โจ้ส่ายหน้าเบาๆ “หลับเก่งจริงๆ ยัยตัวแสบ”

เขาถือวิสาสะหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูของเธอจากกระเป๋าถือที่เปิดอ้าอยู่ โชคดีที่เธอไม่ได้ล็อคเครื่องไว้ เขาเปิดดูเบอร์ล่าสุดจนเจอเบอร์โรงแรมที่พัก สารวัตรหนุ่มตั้งพิกัด GPS แล้วขับมุ่งหน้าไปทันที

เมื่อถึงโรงแรม โจ้มองร่างอวบอิ่มที่นอนหลับไม่รู้เรื่อง เขาลงจากรถมาเปิดประตูฝั่งเธอ แล้วอุ้มเธอขึ้นมาแนบอก ความนุ่มนิ่มของร่างกายสาวอวบทำเอาเขาใจสั่นอย่างประหลาด เขาควานหาคีย์การ์ดในกระเป๋าของเธอ จนกระทั่งพาเธอขึ้นลิฟต์มาถึงหน้าห้องพัก

แกร๊ก... เสียงประตูเปิดออก โจ้พาเธอเดินตรงไปยังเตียงกว้างกลางห้อง แสงไฟสลัวจากด้านนอกส่องลอดเข้ามาพอให้เห็นใบหน้าสวยเซ็กซี่ของคนในอ้อมแขน

เขาค่อยๆ วางเธอลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล แต่ในจังหวะที่เขากำลังจะถอนตัวลุกขึ้นยืน มือบางที่เคยดูไร้เรี่ยวแรงกลับคว้าลำคอเขาไว้แน่น พร้อมกับออกแรงกระชากอย่างรวดเร็ว!

“เฮ้ย!”

สารวัตรโจ้เสียหลักล้มลงไปคร่อมทับบนตัวเธอทันที ร่างกายกำยำเบียดเสียดกับความนุ่มหยุ่นของสาวอวบจนไร้ช่องว่าง ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงไม่กี่เซนติเมตร ลมหายใจร้อนผ่าวของมะลิษาที่เป่ารดใบหน้าเขาเต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์เจือกลิ่นน้ำหอมกุหลาบ

“คุณมะลิษา นี่คุณ...”

ไม่ทันที่สารวัตรหนุ่มจะประท้วงจบ ริมฝีปากอิ่มสีแดงสดก็ประกบปิดลงบนริมฝีปากของเขาอย่างแรง มะลิษาดึงเขาเข้ามาจูบอย่างหิวกระหาย เธอใช้เรียวปากบดเบียด ดูดดึงริมฝีปากของเขาอย่างเร่าร้อน มือบางสอดเข้าไปในกลุ่มผมของเขา บังคับให้เขารับสัมผัสจากเธออย่างเต็มที่

สารวัตรโจ้เบิกตาโพลง หัวใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาข้างนอก เขาพยายามจะขืนตัวลุกขึ้นในตอนแรก แต่รสจูบที่จัดจ้านและกลิ่นกายสาวที่เย้ายวนกลับทำให้สัญชาตญาณความหื่นที่ซ่อนอยู่ภายในพุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

เขาเริ่มตอบโต้...จากการถูกรุก กลายเป็นผู้คุมเกม เขาบดจูบตอบเธออย่างหนักหน่วง ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง เสียงครางอื้ออึงในลำคอดังขึ้นพัลวัน

มะลิษาลืมตาขึ้นเล็กน้อยในขณะที่ยังคงจูบตอบอย่างเร่าร้อน มุมปากของเธอยกยิ้มขึ้นในใจ...‘ติดกับแล้วนะสารวัตรจอมซึน’

แผนการแกล้งเมาแกล้งหลับของเธอได้ผลชะงัด และตอนนี้เธอก็กำลังจะได้รู้ว่า สารวัตรที่ดูนิ่งขรึมคนนี้จะ ‘ดุ’ อย่างที่เขาขู่ไว้จริงๆ หรือเปล่า!