ตอนที่ 4

รสจูบอันตราย และไฟปรารถนาที่ดับไม่ได้

บรรยากาศภายในห้องพักหรูสว่างเรืองรองด้วยแสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงที่สาดกระทบใบหน้าของคนทั้งสองที่กำลังพัวพันกันอยู่บนเตียงกว้าง เสียงลมหายใจหอบถี่เจือไปกับเสียงบดจูบที่ดังสะท้อนในความเงียบ มะลิษาใช้ความนุ่มนิ่มของร่างกายโอบรัดสารวัตรหนุ่มไว้อย่างจงใจ ในขณะที่รสจูบของสารวัตรโจ้ที่ตอบโต้กลับมานั้นดุดันและเชี่ยวชาญจนเธอแทบสำลักความสุข

แต่แล้ว ในจังหวะที่มือหนาของสารวัตรโจ้กำลังจะเลื่อนลงไปสัมผัสความอวบอัดที่สะโพกมน สติที่เหลือเพียงน้อยนิดก็กระชากเขากลับมา เขารีบผละริมฝีปากออกและดันตัวลุกขึ้นยืนข้างเตียงอย่างรวดเร็ว ใบหน้าคมคายแดงก่ำและเต็มไปด้วยความสับสน

“คุณมะลิษา! นี่คุณทำอะไรของคุณเนี่ย!” โจ้ตะคอกเสียงต่ำ พยายามปรับลมหายใจที่สั่นพร่าให้กลับมาเป็นปกติ

มะลิษาที่นอนแผ่อยู่บนเตียงในสภาพผมเผ้ายุ่งเหยิงและริมฝีปากเจ่อบวมจากการถูกบดขยี้ แทนที่จะตกใจ เธอกลับยกยิ้มยั่วยวนอย่างผู้ชนะ เธอค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง จัดสายเดรสที่หลุดรุ่ยให้เข้าที่อย่างอ้อยอิ่ง

“แหม สารวัตร ก็ปากสารวัตรมันน่าอร่อยนี่คะ มะลิเห็นแล้วอดใจไม่ไหว เลยอยากลองชิมดูสักหน่อย” เธอพูดพลางใช้นิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากตัวเองเบาๆ “แล้วดูเหมือนว่า...สารวัตรเองก็ชอบ ‘รสชาติ’ ของมะลิเหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ?”

โจ้กัดฟันกรอด สายตาคมกริบกวาดมองไปที่ช่วงล่างของตัวเองที่บัดนี้กางเกงสแล็คเนื้อดีกำลังถูกบางอย่างดันจนนูนเด่นขึ้นมาอย่างน่าเกลียด ความคับแน่นที่แก่นกายทำให้เขาแทบจะคลั่ง แต่ด้วยศักดิ์ศรีและภาพลักษณ์ตำรวจหนุ่ม เขาจึงต้องข่มใจไว้อย่างสุดความสามารถ

“ผม...ผมจะกลับแล้ว! พักผ่อนซะ แล้วอย่าเที่ยวไปทำแบบนี้กับใครอีก!”

โจ้ไม่รอฟังคำตอบ เขาหันหลังเดินกึ่งวิ่งออกจากห้องพัก ลิฟต์ที่เคลื่อนตัวลงช้าเกินไปในความรู้สึกทำให้เขาแทบอยากจะทุบกำแพง เขาเดินมุ่งตรงไปยังรถเก๋งที่จอดอยู่ด้านหน้าโรงแรม สตาร์ทรถและขับออกไปทันทีด้วยความเร็วสูง เพื่อหวังให้ลมเย็นๆ และระยะทางช่วยดับไฟที่กำลังมอดไหม้อยู่ในอก

ทางด้านมะลิษา เธอเอนหลังลงนอนบนเตียงกว้างอีกครั้งพลางหัวเราะออกมาเบาๆ ในความเงียบ นิ้วเรียวยังคงลูบไล้ริมฝีปากตัวเองที่ยังรู้สึกถึงรสสัมผัสที่ดุดันของสารวัตรโจ้

“จูบดุชะมัด... คิดไม่ผิดจริงๆ ด้วย ภายนอกทำเป็นสุภาพนิ่งขรึม แต่ข้างในนี่มันเสือร้ายชัดๆ”

เธอรู้สึกเสียดายเล็กน้อยที่เขาตัดบทหนีไปเสียก่อน แต่ความตื่นเต้นที่ได้เห็น "ความหลุดควบคุม" ของสารวัตรหนุ่มมันทำให้เธอรู้สึกสะใจยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด มะลิษาลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำชำระร่างกายอย่างสบายใจ

สายน้ำเย็นๆ ที่ไหลผ่านผิวเนื้ออวบอัดช่วยให้เธอผ่อนคลาย มะลิษามองตัวเองในกระจกพลางพึมพำ “คืนนี้รอดตัวไปก่อนเถอะค่ะสารวัตร แต่คืนอื่น... มะลิไม่ปล่อยให้คุณหนีไปง่ายๆ แบบนี้แน่ เตรียมตัวรอรับมือยัยเด็กคนนี้ไว้ให้ดีเถอะ”

สารวัตรโจ้ขับรถมาจนถึงหน้าบ้านพักตำรวจที่เงียบสงัด เขาดับเครื่องยนต์และเตรียมจะก้าวลงจากรถ แต่แล้วเขาก็ต้องชะงักเมื่อมองไปที่พวงมาลัยและเบาะหนังที่หรูหราเกินกว่าจะเป็นรถในตำแหน่งของเขา

“บ้าจริงไอ้โจ้! นี่มันรถยัยเด็กนั่นนี่นา!” เขาสบถออกมาเสียงดังพลางตบพวงมาลัยด้วยความโมโหตัวเอง ความตื่นตระหนกและอารมณ์ที่พลุ่งพล่านเมื่อครู่ทำให้เขาลืมไปเสียสนิทว่าเขาขับรถของมะลิษามา “ลืมได้ยังไงเนี่ย... แล้วจะกลับไปคืนตอนนี้ก็ไม่ได้แล้วด้วย”

เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว “เออ... ไว้ค่อยไปคืนยัยเด็กแสบพรุ่งนี้ก็แล้วกัน”

โจ้เดินเข้าบ้านพักด้วยท่าทางอ่อนแรง เขาโยนกุญแจรถลงบนโต๊ะและทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาในความมืด แต่ความเงียบกลับทำให้นิมิตภาพเหตุการณ์บนเตียงเมื่อครู่ย้อนกลับมาหลอกหลอนเขาอีกครั้ง

เขานึกถึงผิวเนื้อที่นุ่มหยุ่นทุกส่วนที่เขาสัมผัส นึกถึงกลิ่นหอมกุหลาบเจือกลิ่นแอลกอฮอล์ที่ชวนให้ลุ่มหลง และที่สำคัญที่สุด... รสจูบที่มะลิษาเป็นฝ่ายเริ่มต้นอย่างเร่าร้อนนั้น มันปลุกสัญชาตญาณดิบที่เขาซ่อนไว้มานานให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์

“ซี้ดดด...” โจ้ครางออกมาเบาๆ เมื่อความต้องการที่ช่วงล่างกลับมาพองโตจนปวดหนึบเกินจะทนไหว

เขาไม่รอช้า รีบคว้าผ้าขนหนูและพุ่งตรงเข้าห้องน้ำทันที น้ำอุ่นจากฝักบัวไม่ได้ช่วยให้เขาใจเย็นลงเลย มือหนาสั่นเทาขณะที่คว้าจับแก่นกายของตัวเองที่บัดนี้ขยายตัวจนสุดขนาด มันแข็งขึงและร้อนรุ่มตามอารมณ์ที่อัดอั้น

โจ้หลับตาลง ภาพใบหน้ายั่วยวนของมะลิษาลอยเด่นขึ้นมา มือหนาเริ่มขยับรูดรั้งความคับแน่นอย่างหนักหน่วงและต่อเนื่อง เสียงลมหายใจของเขาดังหอบแข่งกับเสียงน้ำที่ตกลงพื้น

“อืมม... มะลิ... มะลิษา...” เขาครางชื่อเธอออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ในหัวจินตนาการว่ามือที่กำลังสัมผัสอยู่นี้ไม่ใช่ของเขา แต่เป็นริมฝีปากอุ่นๆ หรือความนุ่มนิ่มของร่างกายอวบอัดของเธอ

เขาขยับมือเร็วขึ้น แรงขึ้น ตามจังหวะหัวใจที่เต้นรัว สารวัตรโจ้ที่เคยสง่างามในเครื่องแบบ บัดนี้เหลือเพียงผู้ชายที่มีความต้องการทางเพศสูงล้ำเขากำลังปรนเปรอตัวเองด้วยความหื่นกระหายที่ถูกมะลิษาจุดขึ้นมา

“อา...ซี้ดดด จะ...จะออกแล้ว”

เขารีดเร้นอารมณ์สุดท้ายออกมาอย่างรุนแรง ก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาเต็มมือและกระจายไปตามแรงเหวี่ยง ร่างกำยำสั่นสะท้านไปทั้งตัว โจ้พิงแผ่นหลังกับผนังห้องน้ำ ปล่อยให้น้ำไหลผ่านร่างกายที่เพิ่งผ่านพ้นพายุอารมณ์

หลังจากจัดการตัวเองเรียบร้อย เขาเดินออกมาทิ้งตัวลงนอนบนเตียงไม้ในห้องนอน พลางก่นด่าตัวเองในความเงียบ

“ไอ้โจ้เอ๊ย...นี่แกต้องมาใช้มือชักแม่น้ำทั้งห้าเพราะยัยเด็กนั่นจริงๆ เหรอเนี่ย...” เขากัดฟันพูดด้วยความรู้สึกสมเพชตัวเองนิดๆ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็รู้ดีว่าเสน่ห์ของยัยเด็กคนนั้นมันอันตรายเกินกว่าที่เขาจะรับมือด้วยวิธีปกติ

คืนนั้นสารวัตรโจ้ข่มตานอนด้วยความยากลำบาก เพราะในทุกครั้งที่หลับตา เขากลับเห็นแต่ภาพรอยยิ้มยั่ววนและความนุ่มนิ่มที่เขายังคงโหยหาอย่างไม่รู้จบ