บทที่ 9 ชอบลุงอัคร

“ยัยหนูน่ารักมาก ฉันว่าต่อไปแกจะต้องไว้หนวดใหน้าเข้มๆหน่อยแล้วว่ะดล หนุ่มๆจะได้เกรงกลัวเวลาจะจีบยัยหนูน่ะ” นวัชแซวเพื่อนที่หวงรักและหลานสาว

“แล้วพ่อของยัยหนูเป็นคนชาติไหนล่ะ ดูท่าจะได้เลือดพ่อมาเยอะนะไม่เหมือนม่ามี้เธอเลยน่ะ” เบนจามินถามเพื่อนที่ดูท่าว่าจะรักจะหลงหลานสาวกันทั้งบ้านเลย

“ลิกาไปเรียนที่ฝรั่งเศสน่ะ พ่อของยัยหนูก็น่าจะเป็นคนฝรั่งเศสหรือชาติไหนฉันไม่แน่ใจเพราะเธอไม่บอก” ธนดลพูดไปตามที่ได้รับปากกับน้องสาวไว้ว่าจะไม่บอกใคร

“อืม คืนนี้ฉันจะไปที่คลับพวกแกจะไปด้วยมั้ย” เบนจามินพูดเลี่ยงไปเรื่องอื่นเพราะไม่อยากให้เพื่อนสงสัย

“ไปสิ งั้นเจอกันคืนนี้แล้วนายจะกลับบ้านเลยหรือเปล่าล่ะ” นวัชถามเพื่อนเพราะทั้งเขาและเบนจามินจองห้องพักที่นี่ไว้

“พักที่นี่แหละสบายดี ขี้เกียจกลับบ้านมัมก็อยู่เชียงใหม่โน่นน่ะ” เบนจามินเปลี่ยนแผนทันทีเมื่อรู้ว่าม่ามี้ของยัยหนูจัสมินเป็นผู้บริหารดูแลโรงแรมแห่งนี้แทนเพื่อน

“โอเค เจอกันคืนนี้นะ” เมื่อตกลงกันได้สามหนุ่มก็คุยกันต่อทั้งเรื่องงานเรื่องทั่วไปจนเกือบหกโมงเย็นก็พากันแยกย้ายกันกลับ

“ยัยหนูจ๋าสวัสดีคุณลุงก่อนค่ะ ลิกากับยัยหนูกลับก่อนนะคะ พี่ดล พี่วัช คุณอัคร สวัสดีค่ะ” มัลลิกาบอกลูกสาวแล้วเธอก็ไหว้เพื่อนพี่ชาย

“สวัสดีค่ะ ลุงดล ลุงวัช ลุงอัคร จัสมินกลับก่อนนะคะ จุ๊บ จุ๊บ” จัสมินหอมแก้มลุงดลกับลุงวัชแต่ลุงอัครไม่ได้ย่อตัวลงมาให้เธอหอมแก้มจัสมินจึงกางแขนให้เขาอุ้มขึ้นแล้วหอมแก้มทั้งสองข้างของเบนจามินจนทำให้ทุกคนมองโดยเฉพาะลุงดลคนหวงหลานยังงงเลยว่าทำไมจัสมินสนิทกับเบนจามินเร็วขนาดนี้แต่ดูแล้วก็เหมือนพ่อลูกกันเพราะเป็นลูกครึ่งเหมือนกัน

“ไปได้แล้วค่ะยัยหนู อย่าไปกวนคุณลุงสิคะ” มัลลิกาบอกลูกสาวเมื่อเบนจามินไม่ยอมปล่อยตัวจัสมินลง

“งั้นลุงอัครไปส่งยัยหนูที่รถนะครับ เดี๋ยวฉันมา ไปครับลีก้า” เบนจามินบอกมัลลิกาและเรียกเธอว่าลีก้าจะได้ไม่เหมือนใคร

“เอ่อ ค่ะ” มัลลิกาเดินตามเบนจามินที่อุ้มยัยหนูจัสมินไปส่งเธอที่รถ

“มีอะไรครับ ลีก้า” เบนจามินหยุดเดินแล้วถามมัลลิกาที่เดินตามหลังเขาจึงถามเธอและหยุดเดินรอให้เธอเดินไปพร้อมกัน

“เปล่าค่ะ ลิกาเกรงใจคุณอัครน่ะค่ะ เอ่อ แล้วชื่อลิกาไม่ใช่ลีก้าค่ะ” มัลลิกาบอกเบนจามินที่เรียกชื่อเล่นเธอผิด

“ผมไม่อยากเรียกเหมือนคนอื่นผมจะเรียกลีก้านะครับ” เบนจามินบอกมัลลิกาที่เดินคู่มากับเขาเหมือนครอบครัวพ่อแม่ลูกจนทำให้พนักงานและแขกของโรงแรมที่เดินผ่านไปมามองด้วยชื่นชมครอบครัวน่ารักและบางคนก็สงสัยว่าเบนจามินเป็นพ่อของจัสมินหรือเปล่า

“ขอบคุณค่ะคุณอัครที่มาส่งยัยหนู” มัลลิกาขอบคุณเบนจามินที่อุ้มลูกสาวเธอมาส่งจนถึงรถ

“ขอบคุณค่ะลุงอัคร” จัสมินไหว้ของลุงอัครใจดีของเธออย่างน่ารักแล้วเขาก็ปิดประตูรถให้สองแม่ลูกเมื่อรถตู้คันใหญ่เคลื่อนออกไปแล้วเบนจามินก็เดินกลับไปหาเพื่อนทั้งสองที่รอเขาอยู่ตรงล็อบบี้

“แกคิดว่าไงวะดล ถ้านายเบนชอบลิกา” นวัชถามเพื่อนเพราะดูแล้วว่าเบนจามินจะชอบลิกาเข้าแล้วเพียงแต่ปากแข็งไม่ยอมรับแค่นั้นเอง

“ไม่รู้ว่ะ มันอยู่ที่เบนกับลิกาถ้ามันไม่รังเกียจน้องสาวของฉันที่เป็นม่าย นายก็รู้นี่ว่ายัยหนูหวงแม่แล้วลิกาก็ไม่เปิดใจให้ใครถ้าเบนชอบลิกาจริงๆก็คงจะดีฉันเห็นแล้วว่าเบนไม่ได้รังเกียจยัยหนู” ธนดลตอบเพื่อนตามที่เขาคิดถึงแม้เบนจามินจะเจ้าชู้แต่เขาก็ไม่ได้คบใครจริงจังแค่สนุกแล้วก็ต่างคนต่างไป

เมื่อเบนจามินเดินมาถึงทั้งสามคนก็พากันไปที่คลับหรูของพวกเขาที่ร่วมหุ้นกันทำด้วยความที่ชอบเที่ยวชอบดื่มเป็นส่วนตัวจึงเปิดคลับหรูมันซะเลยเพื่อจะได้มีที่นั่งดื่มชิลล์ๆ

“ม่ามี้ขา จัสมินช้อบชอบลุงอัครค่ะ ใจดี้ใจดีค่ะ” จัสมินประทับใจลุงอัครที่ดูแลตอนเธอเจ็บอย่างเอาใจทั้งๆที่เพิ่งรู้จักกัน

“อะไรกัน ยัยหนูเพิ่งเจอลุงอัครนะลูก แล้วรู้ได้ยังไงว่าใจดีล่ะคะ” มัลลิกาถามลูกสาวที่พูดถึงลุงอัครใจดีของเธอ

“จัสมินรู้ค่ะ ว่าลุงอัครต้องใจดีที่สุดเหมือนลุงดลกับลุงวัชเลยค่ะม่ามี้” จัสมินยืนยันว่าลุงอัครของเธอใจดีแน่นอน

“ใจดีก็ใจดีค่ะ แล้วยัยหนูยังเจ็บอยู่มั้ยคะลูก” มัลลิกาถามลูกสาวที่ลืมความเจ็บไปชั่วครู่

“เจ็บนิดหน่อยเองค่ะ แต่ลุงอัครมือเบ้าเบาค่ะ ทายาให้จัสมินไม่เจ็บเลยค่ะ” จัสมินพูดถึงแต่ลุงอัครทำให้มัลลิกานึกถึงตอนที่เธออยู่บนเวทีเมื่อสบตากับหนุ่มลูกครึ่งหล่อคมเข้มในสเป็คอย่างเบนจามินเขามองจนเธออายสายตาเป็นประกายของเขาราวกับจะเปลื้องเสื้อผ้าเธอมันร้อนแรงจนเธอไม่กล้ามองเขาอีกเลย จนเดินรอบฟินาเล่เขาก็จ้องเธอราวกับเสือหิวจ้องจะตะบบเหยื่อจนเธอก้าวเดินขาแทบขวิดกัน แต่พอเจอกันรู้จักกันเขาก็ทำเฉยคงรู้ว่าเธอมีลูกแล้วก็เลยไม่สนใจเธอน่ะสิก็เหมือนหนุ่มๆที่เข้ามาจีบเธอพอรู้ว่ามีลูกแล้วก็พากันถอย เธอรู้จักเบนจามินเพื่อนพี่ชายคนนี้จากพี่ชายและในสื่อแต่ไม่เคยเจอกันหรือคุยกันและเธอเพิ่งรู้จักอย่างเป็นทางการวันนี้เอง แม้ว่าเบนจามินนักธุรกิจชื่อดังทั้งเรื่องงานและเรื่องสาวๆแต่เธอก็เฉยๆจนมาเจอตัวจริงของเขาแล้วทำเอาเธอใจสั่นคนอะไรหล่อแซ่บขนาดนี้มิน่าล่ะเขาถึงมีสาวๆอยู่รายล้อมรอบตัวตลอดเวลาและตอนนี้ลูกสาวเธอชอบลุงอัครมากด้วยสิ

“อะไรก็ลุงอัคร ม่ามี้ชักน้อยใจแล้วสิ ฮึ” มัลลิกาแกล้งลูกสาวที่โถมตัวมากอดเธอแล้วหอมแก้มทั้งสองข้างไปมาจนเธอจักจี้หัวเราะประสานเสียงกันอย่างมีความสุข จนพี่สินคนขับรถอดมองดูคุณหนูทั้งสองของเขาแล้วยิ้มตามไม่ได้เมื่อถึงบ้านสองแม่ลูกก็เข้าบ้านอาบน้ำพักผ่อน

ที่คลับหรูสามหนุ่มนั่งดื่มและคุยกันในห้องส่วนตัวของพวกเขาไม่ได้เปิดต้อนรับแขกพวกเขาเก็บไว้เป็นห้องส่วนตัวพบปะเพื่อนฝูง

“อดัมเป็นไงบ้างล่ะ ชอบอากาศที่เชียงใหม่ไหมเบน” นวัชถามเบนจามินขณะที่มองออกไปด้านนอกเห็นแขกชายหญิงเศรษฐี ดารา นางแบบ คนดังไฮโซนั่งดื่มกินกันอย่างเงียบๆเพราะเขาทำคลับแบบนั่งสบายๆไม่อึกกระทึกคึกโครมเหมือนคลับทั่วไปเพราะที่นี่เน้นแขกกระเป๋าหนักที่ต้องการนั่งดื่มคุยกันเป็นส่วนตัวมากกว่า

“ก็ดีขึ้นมากนะ จำเรื่องราวได้เยอะเดินได้ดีขึ้นแต่ไกลก็ต้องนั่งรถเข็นเพราะยังเดินไกลมากไม่ได้” เบนจามินตอบเพื่อนทั้งสอง

“ดีที่อดัมเข้มแข็งต่อสู้กับความเจ็บปวดจนหายน่ะถึงแม้จะใช้เวลานานก็เถอะ” ธนดลพูดถึงเพื่อนรักอีกคนที่ได้รับบาดเจ็บแต่เขายังไม่พร้อมจะออกสังคมจึงไม่ได้มาดูแฟชั่นในวันนี้กับพวกเขา

“ไว้นัดเจอกันนะ อดัมว่าจะพักเมืองไทยนานอยู่ อ้อ จาคอบชวนพวกนายไปดูบอลลีกที่ทีมได้เข้ารอบสี่ทีมสุดท้ายพวกนายว่าไงแล้วเห็นว่ามันจะมาเที่ยวเมืองไทยด้วยนะแต่ไม่รู้ตอนไหน” เบนจามินบอกเพื่อนทั้งสอง

“ดีว่ะ ยัยหนูอยากดูบอลติดขอบสนามแต่ฉันยังไม่มีเวลาพาไป งั้นฉันต้องทำตัวให้ว่างสักสิบวันเพื่อพายัยหนูไปดูบอลดีกว่า” ธนดลบอกเพื่อนเพราะเขาสัญญากับยัยหนูว่าจะพาไปดูบอลติดขอบสนามแต่ไม่ได้บอกว่าที่ไหนถ้าไปต่างประเทศยัยหนูคงชอบ

“ฉันขอดูงานก่อนนะแต่จะพยายามเคลียงานนะเพื่อน” นวัชก็อยากไปเหมือนกันเพราะช่วงนี้เขาทำงานหนักเกินไปแล้วหยุดไปพักสมองหน่อยก็ดีเหมือนกัน

“พวกนายจะไปเมื่อไหร่ก็บอกนะ ฉันจะส่งเครื่องบินเจ็ตมารับ” เบนจามินบอกเพื่อนทั้งสองเมื่อรู้ว่าธนดลจะพายัหนูจัสมินไปเที่ยวด้วยทำให้เบนจามินต้องบริการทั้งม่ามี้และลูกสาวอย่างเต็มที่

“มีเพื่อนเป็นมหาเศรษฐีนี่ดีน่ะนายว่ามั้ยดล คราวหน้าไปถล่มจาคอบกันดีกว่าว่ะ” นวัชยกแก้วไวน์ราคาไม่ธรรมดาขึ้นชนกับเพื่อนทั้งสองแล้วคุยกันไปหลายเรื่อง แต่เบนจามินกลับคิดถึงสองแม่ลูกที่เขาเพิ่งเจอวันนี้มันยังติดอยู่ในใจเขาอยู่ไม่หาย

“นั่นยัยนางแบบที่ชนยัยหนูล้มนี่นา” ธนดลเห็นนางแบบสาววาสิตากับเพื่อนดารานางแบบกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาในคลับหรูจึงชี้ให้เบนจามินกับนวัชดู