บทที่ 3 เริ่มต้นชีวิตใหม่

ลี่หลินเดินทางมาที่มาเก๊าทั้ง ๆ ที่ตัวเองก็ไม่เคยมาที่นี่เลย  แต่ด้วยมีเพื่อนสมัยเด็กในหมู่บ้านเดียวกัน  เดินทางมาทำงานที่นี่และเคยให้ที่อยู่กับเธอไว้  

ลี่หลินจึงได้ตัดสินใจเก็บข้าวของเดินทางมาเลย  และไปพบเพื่อนเก่าสมัยเด็กตามที่่อยู่นั้น แต่แล้วกลับพบว่าเพื่อนสมัยเด็กคนนั้นได้ย้ายไปแล้วเมื่อสองปีก่อน  เพราะพวกเขาขาดการติดต่อกัน  ทำให้ลี่หลินแคว้งคว้างนัก ยืนมึนงงอยู่ที่หน้าบ้านเช่าของเพื่อนคนนั้น

คนข้างบ้านของเพื่อนนั้นอยู่ ๆ ก็แนะนำกับเธอว่า ให้ย้ายไปอยู่อพาร์ทเม้นท์นอกตัวเมืองสักหน่อยจะได้มีราคาถูก  และก็เขียนจดหมายให้ลี่หลินไปสมัครงานที่คาสิโนกาแล็คซี่เพราะมีญาติทำงานอยู่ที่นั่น คุณป้าคนนั้นบอกว่า  ให้ทำงานที่นี่ไปก่อน  ทำได้หรือไม่ได้ยังไง  พอเข้าที่เข้าทางแล้วก็ค่อยเปลี่ยนงานใหม่ก็ยังไม่สาย

ลี่หลินเห็นด้วยกับสิ่งที่คุณป้าผู้อารีคนนั้นเสนอให้กับเธอ  ทำให้ลี่หลินตัดสินใจขึ้นรถคันที่คุณป้าติดต่อหาให้เพื่อไปส่งที่  อพาร์ทเม้นท์ที่คุณป้ารู้จักแห่งนั้นทันที   เพราะคุณป้าเคยไปเยี่ยมคนรู้จักที่นั่นและคิดว่าน่าจะมีห้องว่างเหลืออยู่  

หากพักที่นั่นการเดินทางมาทำงานที่คาสิโนกาแล็คซี่ก็ไม่ไกลมากนัก  สามารถนั่งรถประจำทางเข้ามา  หรือจะซื้อรถเล็ก ๆ สักคันมาขับไปทำงานก็ยิ่งจะสะดวก  คุณป้าบอกกับลี่หลินอย่างนี้   ทำให้เธอตัดสินใจจะทำตามที่คุณป้าคนนั้นบอกไปก่อน แล้วค่อยคิดใหม่หากทำงานที่นั่นไม่ไหวก็ยังไม่สาย

รถรับจ้างมาส่งลีี่หลินพร้อมกับข้าวของและคนดูแลก็จัดการเปิดห้องพักที่เป็นห้องริมสุดที่บังเอิญคนเก่าเพิ่งจะย้ายออกไปได้แค่เพียงไม่กี่วันให้ลี่หลินทันที   แล้วทั้งคนขับรถรับจ้างและคนดูแลก็ช่วยลี่หลินขนข้าวของเข้าไปเก็บไว้ในห้องเพราะสงสารที่เห็นเป็นผู้หญิงที่เดินทางมาคนเดียว  แล้วพวกเขาก็จากไป   ลี่หลินทรุดนั่งลงในห้องพักอย่างโล่งใจที่อย่างน้อยเธอมีที่พักแล้ว  และยังมีจุดมุ่งหมายว่าจะไปสมัครงานที่ไหน

และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นในการทำงานที่กาแล็คซี่และพักอยู่อพาร์ทเม้นท์กลางเก่ากลางใหม่แห่งนี้  ที่ราคาไม่แพงจนเกินไปนัก  และไม่ได้ย้ายไปที่ไหนอีกเลย

นับจากวันนั้นมาถึงวันนี้ก็ครบห้าปีพอดีที่เธอทำงานที่คาสิโนแห่งนี้มา  ลี่หลินเมื่อเข้ามาในห้องแล้วก็เข้าไปอาบน้ำอุ่นจัด ๆ  เพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่แข็งเกร็งไปหมด  เพราะเธอนั้นเดินไปมาอยู่แทบจะตลอดเวลา  แต่อย่างน้อยวันนี้ก็โชคดีไม่น้อย   เธอได้ทิปจากลูกค้าที่เล่นพนันได้   และหยิบเงินทิปให้กับเธอจำนวนมากกว่าที่เคยอย่างใจดี  

ที่ลี่หลินทนทำงานที่นี่ก็เพราะทำให้เธอมีเงินเก็บออม  เงินเดือนนั้นไม่ได้มากมายอะไร  แต่ที่อยู่ได้ก็เพราะพวกทิปจากเหล่านักพนันที่มาเล่นในคาสิโนแห่งนี้นั่นเอง   ตัวเธอเองไม่ได้ชอบเล่นการพนัน   แต่ก็มีเคยอยู่สองครั้งที่ลองหยอดตู้สล็อตเพราะความอยากรู้อยากเห็น  แต่ก็ไม่ได้เงินรางวัลมากมายอะไร  แต่ก็ไม่ได้ขาดทุน  และก็ไม่คิดจะเล่นเป็นล่ำเป็นสันอะไรนัก แค่ลองดูเพราะความอยากรู้เท่านั้น

แล้วก็คิดว่า  สู้ทำงานและเก็บเงินเอาไว้ดีกว่า  เพราะอย่างน้อยเราก็ไม่มีทางขาดทุน   ลี่หลินเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากเช็ดผมและเนื้อตัวแห้งดีแล้ว  

เธอเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบชุดนอนเนื้อบางเบาสวมสบายออกมาชุดหนึ่งขึ้นมาสวมแล้วจึงได้หยิบผ้าเช็ดตัวไปผึ่งเอาไว้ที่ระเบียงด้านนอกห้อง  แล้วตรงไปที่ครัวเล็ก ๆ ที่อยู่มุมหนึ่งของห้อง เพื่อหาอะไรรองท้องสักหน่อย

ห้องนี้เป็นห้องสตูดิโอขนาดสามสิบตารางเมตร  ทุก ๆ อย่างรวมเอาไว้ในห้องเดียว  ทั้งห้องครัว ห้องนอน และห้องน้ำเล็ก ๆ อยู่ภายในห้อง  เปิดประตูหลังห้องออกไปก็มีระเบียงเล็กที่ใช้สำหรับตากผ้าอยู่ด้านหลังห้อง  ถือว่าอยู่สบายสำหรับคน เพียงคนเดียว  ข้าวของ ๆ เธอก็ไม่ได้มากมายอะไร  

เมื่อตอนขนข้าวของมาจากเมืองจีนเธอไม่ได้ขนมามาก  เพราะข้าวของทุก ๆ อย่างเธอยกให้กับเจ้าของบ้านคนใหม่ไปหมดแล้ว  เก็บมาเพียงเสื้อผ้าและของใช้เล็ก ๆ น้อยเท่านั้นเท่าที่พอหอบหิ้วได้เท่านั้น

และตอนนี้เธอก็มาซื้อหาข้าวของเครื่องใช้ใหม่ ๆ ที่มีขนาดเล็กเหมาะกับขนาดห้องนี้  เท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับบ้านใหม่ของเธอ  และชีวิตใหม่ที่ต้องพยายามเก็บเงินเอาไว้มาก ๆ  เพราะอาจจะได้มีโอกาสหาซืิ้อคอนโดหรือบ้านหลังเล็ก ๆ เอาไว้อยู่อาศัยเมื่อตอนที่อายุมากแล้ว  จะได้ไม่ต้องเช่าเขาอยู่ไปจนแก่เฒ่า

ลี่หลินหยิบพิซซ่าชิ้นหนึ่งออกจากช่องแช่แข็ง  แล้วก็นำเข้าไวโครเวฟ  แล้วก็เดินไปชงโกโก้ร้อนแก้วหนึ่ง  เพื่อจะกินกับพิซซ่า  เพียงเท่านี้ก็อิ่มมากแล้ว  เดี๋ยวก็จะได้เข้านอนเลย  กินให้อยู่ท้องเอาไว้ก่อน  เพราะเธอรู้สึกว่าตอนนี้ท้องไส้โหวงเหวงพิกล

เมื่อจัดการอาหารมื้อก่อนนอนเสร็จแล้ว  เธอก็เก็บล้างภาชนะทั้งหลายคว่ำเอาไว้  แล้วนั่งเช็คข้อความที่มือถืออยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงได้เดินไปปิดไฟในห้อง  แล้วก็คลานขึ้นเตียงพร้อมกับดึงผ้านวมมาห่ม  แล้วก็หลับตาลงในทันที  

ลี่หลินหลับไปจนกระทั่งช่วงสาย ๆ เกือบจะสิบโมงแล้ว  จึงได้สะดุ้งตื้นขึ้น  แล้วก็ลุกไปเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัวเล็กน้อย แล้วรวบผมเผ้าให้เรียบร้อย  แล้วก็ไปยกตระกร้าผ้านำออกไปซักที่เครื่องซักผ้าหยอดเหรียญที่ตั้งอยู่หน้าอพาร์ทเม้นท์  เมื่อจัดการนำผ้าใส่เครื่องเรียบร้อยแล้ว  

เธอก็เดินกลับเข้าห้อง  แล้วก็ตรงไปชงกาแฟร้อน  พร้อมกับปิ้งขนมปังสองแผ่นและทำออมเล็ตกับไส้กรอกสองชิ้นที่ทอดหลังจากทำออมเล็ตเสร็จแล้ว  ทั้งหมดนำใส่ในจานใบใหญ่พร้อมกับถือถ้วยกาแฟร้อนนำไปนั่งที่โต๊ะตัวเดียวที่ตั้งอยู่ในห้อง  พร้อมกับหยิบรีโมทเปิดทีวีดูข่าวสารเพื่อให้ทีวีส่งเสียงเป็นเพื่อนไม่ให้ห้องเงียงเหงาจนเกินไป  หลายปีมานี้เธอใช้ทีวีเครื่องนี้เป็นเพื่อนมาตลอด เวลาอยู่ในห้อง  

เมื่อกินอาหารเช้าในยามสายรวบมื้อกลางวันเสร็จแล้ว   เธอก็นำทุกอย่างไปล้างที่อ่างล้างจาน  แล้วก็เดินไปที่ตู้เสื้อผ้าจัดเตรียมชุดสำหรับใส่ไปทำงาน  ที่คาสิโนเธอต้องสวมชุดลำลองไปก่อน  แล้วไปเปลี่ยนเป็นชุดเครื่องแบบพนักงานในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าที่โน่น  

มีล็อคเกอร์สำหรับให้พนักงานเก็บข้าวของส่วนตัว  ทั้งกระเป๋าถือและชุดที่เราสวมไปทำงาน ซึ่งก็เป็นเพียงกางเกงยีนส์หรือไม่ก็กระโปรงพร้อมกับเสื้อที่เข้าชุดกันและรองเท้าผ้าใบหรือไม่ก็รองเท้าหุ้มส้นคู่เก่งที่สวมสบาย

หลังจากนั่งดูรายการโทรทัศน์ไปครู่หนึ่งก็นึกได้ว่าซักผ้าไว้  จึงได้เดินออกไปนำผ้าที่ซักแล้วใส่ตระกร้ากลับเข้ามาในห้องแล้วนำไปตากที่ระเบียง  ที่จริงแล้วมีตู้อบผ้าหยอดเหรียญแต่ลี่หลินจะใช้มันแค่เพียงเวลาหน้าฝนหรือวันที่ไม่มีแดดจัด ๆ เท่่านั้น  เพราะต้องการประหยัดเงิน  เพระค่าอบผ้านั้นแพงกว่าค่าซักเกือบเท่าตัว  เธอจึงคิดว่าอะไรที่ประหยัดได้ก็ควรประหยัดไว้ก่อน 

งานที่เธอทำทุกวันนี้  จะว่าไปก็ไม่ได้มั่นคงและมีสวัสดิการที่ดีอะไร  เพียงทำงานไปวัน ๆ เพียงเท่านั้น เพราะเธอไม่มีวุฒิการศึกษาใด เรียนจบแค่ชั้นมัธยม เพราะฉะนั้นจึงไม่อยากจะไปหางานทำอีก เกรงว่าจะได้งานที่เงินเดือนน้อยและจะทำงานหนักไปกว่านี้  

เพราะอย่างน้อยงานเสิร์ฟที่เธอทำอยู่นี้ก็ไม่ได้เหน็ดเหนื่อยอะไร  เพียงทำไปวัน ๆ รับเงินทิปในทุก สดในทุก ๆ วัน  และรอรับเงินเดือนเข้าบัญชีก็เพียงเท่านั้น  และเพื่อนร่วมงานส่วนใหญ่ถือว่าดีมาก  จะมีเพียงหัวหน้ากะของเธอที่จะเคี่ยวสักหน่อย  หากไปทำงานสายก็อาจจะถูกเพ่งเล็งได้เท่านั้น