เงาทะมึนเหนือหอเทียนลู่

รัตติกาลมาเยือนวังต้องห้ามอีกครา คืนนี้พระจันทร์ข้างแรมถูกเมฆหนาบดบัง เหลือเพียงแสงสลัวรางที่ส่องกระทบหลังคากระเบื้องเคลือบสีดำสนิท ลมหนาวหวีดหวิวพัดผ่านช่องหน้าต่างไม้ฉลุ ฟังดูคล้ายเสียงกระซิบของวิญญาณบรรพชนที่วนเวียนเล่าขานตำนานเก่าแก่

ลึกเข้าไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเขตพระราชฐานชั้นใน เป็นที่ตั้งของอาคารสูงสามชั้นที่ดูทะมึนและแยกตัวโดดเดี่ยวจากตำหนักอื่น มันคือ "หอเทียนลู่" (หอบันทึกฟ้า)

สถานที่แห่งนี้เปรียบเสมือน "ความทรงจำ" ของราชวงศ์หมิง เก็บรักษาบันทึกประวัติศาสตร์ พงศาวดาร ราชโองการ และที่สำคัญที่สุด... "บันทึกลับ" เกี่ยวกับคดีความและความผิดของขุนนางที่ถูกลบชื่อออกจากทำเนียบ ตัวอาคารสร้างด้วยไม้หนานมูสีดำทนทานต่อไฟและแมลง กลิ่นอายของมันชวนให้รู้สึกอึดอัดและวังเวง ประตูทางเข้าถูกล่ามโซ่ตรวนหนาแน่น มีทหารองครักษ์เกราะทองเดินตรวจตราเวรยามเข้มงวดตลอดทั้งคืน

แต่สิ่งที่ทำให้หอเทียนลู่ดูลึกลับและไม่เป็นมิตรต่อคนนอก ไม่ใช่เวรยามหรืออาถรรพ์ หากแต่เป็น "ทำเลที่ตั้ง" ของมัน

ด้านทิศตะวันตกของหอเทียนลู่ มีกำแพงสูงกั้นเพียงบางๆ ติดกับตำหนักอันกว้างใหญ่ไพศาลที่ประดับประดาด้วยรูปปั้นพยัคฆ