เข้าสู่ระบบหลินเจี่ยผิงเดินกลับมาที่โต๊ะของตัวเองอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะยื่นผลสอบของตัวเองให้จางลี่จิ่นดู “ไม่คิดเลยว่าฉันจะได้คะแนนเยอะขนาดนี้ ตอนแรกฉันคิดว่าตัวเองจะได้คะแนนแค่คาบเส้นหรือว่าอาจจะไม่ผ่านเสียอีก ฉันต้องขอบคุณเธอมากๆ เลยนะลี่จิ่น ถ้าหากเธอไม่ได้สอนฉันแบบนี้ ฉันก็คงจะต้องนั่งเรียนชั้นเรียนปกต
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 105 จางลี่จิ่นนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยอาการเหนื่อยหอบ โดยมีหลินเจี่ยผิงเดินเข้ามานั่งบนเก้าอี้ข้างกายเช่นเดียวกัน ก่อนที่หลินเจี่ยผิงจะหัน
หลี่เหว่ยถิงหันไปมองหน้าผู้เป็นสามี ก่อนที่เธอจะหัวเราะขึ้นมาเมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย “อย่างคุณนะเหรอจะไปสอนลูกชายได้ ถ้าหากพ่อของฉันไม่บอกว่าฉันจะต้องหมั้นหมายกับคนในหมู่บ้าน คุณก็คงจะยืนดูฉันอยู่ห่างๆ แบบนั้นไปเรื่อยๆ แน่นอน” หานหรงเจ๋อยกมือขึ้นมาลูบคอของตัวเองด้วยความเขินอาย เขาคิดว่าภรรยา
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 104 จางลี่จิ่นเปิดประตูห้องพักของตัวเองออกมา ก่อนที่เธอจะเดินลงไปด้านล่างเพื่อตรงไปยังห้องครัว ซึ่งแน่นอนว่าอันที่จริงเธอก็ไม่อยากออก
ทันทีที่เห็นรถยนต์ของครอบครัวหานขับมาจอดอยู่บริเวณหน้าประตูทางเข้ามหาวิทยาลัย จางลี่จิ่นก็รีบเดินออกไปในทันที แต่เมื่อเธอก้าวขึ้นมาบนรถยนต์ก็ต้องรู้สึกตกใจและแปลกใจ เพราะว่าแทนที่เธอจะเป็นเพียงคนเดียวที่นั่งอยู่เบาะหลัง ในตอนนี้กับปรากฏร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งที่เธอไม่ได้พบเจอมาเป็นเวลาหลายเดือนเลยทีเ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 103 “เปล่า ไม่มีอะไร” จางลี่จิ่นยกมือขึ้นแล้วแบมือให้อีกฝ่ายดู ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นเดินตรงไปยังห้องนอนของเธอเพื่อนำโฉนดไปเก็บให้เ
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 4“ทำไมคุณมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ” จางฟางซินนั่งลงบนโซฟาข้างกายผู้เป็นสามี โดยมีลูกสาวของเธอตามมานั่งอีกข้างหนึ่ง “แล้วนี่ลี่จิ่นหายไปไหนอีก ฉันกับลูกกับมาถึงบ้าน แทนท
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 3“ใครใช้ให้แกมาเกาะประตูของฉันฮะ” จางเจี้ยนกั๋วตะหวาดใส่หญิงสาวตรงหน้า หลังจากที่เขาเปิดประตูออกมาแล้ว “ฉันเคยบอกแกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าหากไม่ใช่เวลาอาหาร แกจะต้อ
คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน







