Share

บทที่ 2

last update Tanggal publikasi: 2025-12-02 20:00:43

คุยกันสักนิด

ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//<

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

บทที่ 2

หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน พร้อมกับการปรากฏตัวของหญิงสาวคนหนึ่ง ซึ่งมีสีหน้าที่ไม่สู้ดีสักเท่าไหร่

“ฉันเคาะประตูเรียกแกตั้งนาน ทำไมแกถึงพึ่งจะออกมาฮะ” จางเซียวลี่ตะโกนออกด้วยความโกรธเคือง “หรือจะต้องให้ฉันบอกกับคุณพ่อคุณแม่ว่าวันนี้แกกล้าขัดคำสั่งของฉันฮะ”

จางลี่จิ่นก้มหน้าลงเล็กน้อย ไม่ใช่ว่าเธอเกรงกลัวอีกฝ่ายแต่อย่างใด เพียงแค่ในตอนนี้เธอไม่อยากทำตัวให้ผิดสังเกต เพราะไม่อย่างนั้นการที่จะออกไปจากตระกูลจางแห่งนี้ คงจะถูกอีกฝ่ายขัดขวางอย่างแน่นอน ดังนั้นสิ่งที่เธอต้องทำในตอนนี้ ก็คือการทำตัวให้เหมือนปกติ

“ขอโทษค่ะพี่เซียวลี่ ฉันจะรีบไปทำอาหารเดี๋ยวนี้ค่ะ”

มือบางของจางเซียวลี่ฟาดเข้าไปที่ใบหน้าของจางลี่จิ่นอย่างไม่อ้อมแรง เธอไม่อยากจะเห็นใบหน้าสวยๆ ของอีกฝ่าย เพราะยิ่งทำให้เกิดข้อเปรียบเทียบกันระหว่างเธอกับหญิงสาวคนนั้น เพราะอะไรคุณพ่อคุณแม่ของเธอถึงไม่หาน้องสาวที่ขี้เหร่กว่านี้สักหน่อย ไม่อย่างนั้นคนที่เธอแอบชอบคงไม่คอยแต่จ้องจะถามหาน้องสาวปลอมๆ ของเธออยู่แบบนี้

“ก็รีบไปสิ คอยดูเถอะฉันจะให้คุณแม่ขังเธอเอาไว้ในห้อง”

จางลี่จิ่นรีบเดินเข้าไปภายในครัวด้วยท่าทางหวาดกลัว หลังจากที่จางเซียวลี่จากไปเรียบร้อยแล้วนั้น จางลี่จิ่นก็เงยหน้าขึ้น สีหน้าท่าทางที่หวาดกลัวก่อนหน้านี้หายไปในทันที เหลือเพียงแต่ความโกรธแค้นที่เธอได้รับการปฏิบัติเช่นนี้จากอีกฝ่าย ในอดีตเธอไม่รู้ว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไรที่ทำให้ครอบครัวของเธอรังเกียจและชิงชังเธอได้ขนาดนี้ แต่เมื่อเธอรู้ความจริงว่าเป็นเพียงหลานสาวของพวกเขาเท่านั้น และที่อีกฝ่ายเกลียดชังเธอขนาดนี้ ก็เพราะพวกเขาเกลียดชังครอบครัวที่แท้จริงของเธอด้วย

สำหรับจางเจี้ยนกั๋วผู้เป็นเพียงลุงก็เธอเท่านั้น เขาเป็นพี่ชายต่างมารดาของพ่อที่แท้จริงของเธอ ซึ่งแน่นอนว่าอีกฝ่ายเกลียดชังพ่อของเธอมาจนอยากจะให้อีกฝ่ายตายไปตั้งแต่เล็กเลยทีเดียว เนื่องจากลุงของเธอคนนี้เป็นลูกชายคนโตของเศรษฐีคนหนึ่งกับภรรยาคนแรก หลังจากที่ภรรยาคนแรกของเศรษฐีตายไป เขาก็ได้แต่งงานกับภรรยาคนที่สอง เผื่อหวังที่จะให้ภรรยาคนที่สองช่วยดูแลลูกชายของเขาที่ยังเล็กและขาดแม่ ซึ่งแน่นอนว่าภรรยาคนที่สองของเศรษฐีคนนั้นได้ดูแลจางเจี้ยนกั๋วมาเป็นอย่างดีและให้ความรักอีกฝ่ายเหมือนกับเป็นแม่ที่แท้จริงของเขา แต่จางเจี้ยนกั๋วก็ไม่ได้รักใคร่อีกฝ่ายอย่างที่ควรจะเป็น เพราะเขาคิดว่าที่หญิงสาวคนนี้แต่งเข้ามาหลังจากที่แม่ที่แท้จริงของเขาตายไปได้แค่ปีเดียว อีกฝ่ายจะต้องไม่ใช่คนดีอย่างแน่นอน และเขาก็กลัวว่าอีกฝ่ายจะมาแย่งความรักและความใส่ใจของพ่อไป ดังนั้นจางเจี้ยนกั๋วจึงได้ชิงชังอีกฝ่ายเช่นนี้มาโดยตลอด โดยเฉพาะเมื่ออีกฝ่ายได้คลอดน้องชายออกมาและน้องชายของเขาคนนี้เติบโตขึ้นมาเป็นคนอัจฉริยะ เขาก็ยิ่งรู้สึกไม่พอใจอีกฝ่ายมากขึ้นไปอีก

แต่สำหรับจางฟางซินผู้เป็นภรรยาของจางเจี้ยนกั๋วนั้น เธอไม่ได้ชิงชังหรือโกรธแค้นจางหลี่เฉียงหรือพ่อของเธอแต่อย่างใด แต่คนที่เขารู้สึกไม่พอใจและชิงชังกับเป็นจางลู่จื้อผู้เป็นภรรยาของจางหลี่เฉียงมากกว่า เนื่องจากจางฟางซินเป็นหญิงสาวผู้หนึ่งที่ตกหลุมรักจางหลี่เฉียงตั้งแต่ครั้งแรก แต่เพราะจางหลี่เฉียงหลงรักจางเหมยหลินผู้เป็นภรรยาของเขามาก ดังนั้นจางฟางซินจึงทำได้เพียงแค่ตบแต่งเข้ามาในตระกูลจางเพื่อหวังว่าสักวันจางหลี่เฉียงจะหันมามองที่ตนบ้าง เพราะเธอไม่เชื่อว่าความสวยและความงามของเธอไม่สามารถทำให้อีกฝ่ายหันกลับมามองที่เธอได้ แต่สุดท้ายทุกอย่างที่เธอทำไปก็เสียเปล่า เพราะนอกจากจางหลี่เฉียงจะไม่ได้ชื่นชอบเธอแล้วนั้น อีกฝ่ายยังรังเกียจที่เธอพยายามยั่วยวนเขาอีกต่างหาก ดังนั้นเมื่อเธอได้รับข่าวการตายของจางหลี่เฉียงและจางลู่จื้อ เธอจึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะการที่เธอสามารถนำลูกสาวที่คนทั้งสองรักใคร่ มาเป็นที่ลองมือลองไม้ของลูกสาวของนางเช่นนี้

จางลี่จิ่นยืนมองพ่อแม่และลูกสาวกำลังนั่งทานอาหารด้วยความเอร็ดอร่อย ก่อนที่เธอจะกลับมานั่งทานอาหารของตัวเองอีกครั้ง ถ้าเป็นในอดีตจางลี่จิ่นคงจะน้อยเนื้อต่ำใจว่าเพราะเหตุใดทั้งพ่อแม่และพี่สาวของเธอถึงไม่ให้เธอออกไปนั่งทานอาหารด้วย แต่ในตอนนี้เธอที่รู้ความจริงทั้งหมด จึงไม่มีความรู้สึกนั้นหลงเหลือแต่อย่างใด

หญิงสาวหยิบภาพถ่ายที่ได้รับออกมาถือไว้ในมืออีกครั้ง ในเมื่อคนเหล่านี้ไม่คิดว่าเธอเป็นครอบครัวของพวกเขา ดังนั้นเธอก็จะไม่คิดว่าอีกฝ่ายเป็นครอบครัวของเธอเช่นเดียวกัน

‘ระบบคุณสามารถหาที่อยู่ของคนๆ หนึ่งให้ฉันได้หรือเปล่า’ จางลี่จิ่นเอ่ยถามระบบภายในใจ ถึงแม้ว่าเธอจะรู้ว่าจางเจี้ยนกั๋วผู้เป็นลุงของเธอกำลังคบชู้กับหญิงสาวคนหนึ่ง แต่เธอรู้ดีว่าถ้าหากเธอนำภาพถ่ายนี้ไปยื่นข้อเสนอกับผู้เป็นลุงแล้วนั้น อีกไม่นานอีกฝ่ายจะต้องหาหนทางเผื่อแก้แค้นเธอคืนอย่างแน่นอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้ลุงของเธอยังคงมีครอบครัวของภรรยาเขาคอยให้ความช่วยเหลือ ถึงแม้ว่าอำนาจของอีกฝ่ายจะไม่ได้ยิ่งใหญ่มากก็ตาม แต่ก็ยังมากกว่าหญิงสาวที่ไม่มีอะไรเลยเช่นเธอ ดังนั้นถ้าหากต้องการไม่ให้อีกฝ่ายสามารถยื่นมือมาแก้แค้นเธอคืนได้ สิ่งที่จางลี่จิ่นต้องทำต่อไปก็คือการทำให้ตระกูลของป้าเธอล้มลงให้ได้

[ระบบสามารถทำได้ แต่ในตอนนี้คุณไม่มีเงินในระบบ ดังนั้นถ้าหากคุณต้องการให้ระบบช่วยหาที่อยู่ของใครบางคนนั้น คุณสามารถนำเงินในชีวิตจริงของคุณเข้ามาใส่ไว้ในระบบได้ครับ โดยการค้นหาตัวบุคคลจะใช้เงินจำนวนหนึ่งหมื่นหยวน]

‘ฉันต้องทำยังไงบ้าง’ จางลี่จิ่นให้ความสนใจในทันที เธอเชื่อว่าในอนาคตเธอจะสามารถหาเงินมาคืนระบบได้อย่างแน่นอน

[เติมเงินเข้าระบบ]

กรุณากรอกจำนวนเงินที่ต้องการเติมเงินเข้าระบบ

[ยืนยัน]

[คุณลี่จิ่นกรุณายืนยันยอดที่ต้องการเติมเงินได้เลยครับ เพียงแค่พูดหรือคิดถึงยอดที่จะเติมก็ได้]

‘เติมเงินหนึ่งหมื่นหยวน’ จางลี่จิ่นคิดถึงยอดที่ต้องการเติมเข้าระบบ

[เติมเงินสำเร็จ]

[คุณลี่จินต้องการให้ระบบค้นหาบุคคลคนนั้นเลยหรือไม่ครับ การค้นหาจะหักเงินในทันที]

‘ค้นหาได้เลย’ เห็นทีหลังจากออกจากตระกูลจางเรียบร้อยแล้ว เธอต้องรีบหาหนทางทำเงินต่อในทันที ไม่เช่นนั้นเธอคงต้องอดตายเหมือนในอดีตแน่ ถึงแม้ว่าในตอนเธอจะยังมีเงินอยู่ แต่ก็ไม่ได้มีมากสักเท่าไหร่ ในเมื่อเธอมีสถานะเป็นแค่คนรับใช้ของตระกูลจาง ดังนั้นอีกฝ่ายจึงมอบเงินให้เธอใช้เพียงแค่ไม่กี่หยวนเท่านั้น อีกทั้งในอดีตเธอก็ไม่เคยหาหนทางในการหาเงินเพิ่มแต่อย่างใด ทำเพียงแค่ก้มหน้ารับใช้พวกเขาสามคนเพียงเท่านั้น

[ค้นหาตัวบุคคล]

กรุณาแจ้งชื่อ-นามสกุลของบุคคลนั้น

[ยืนยัน]

‘โจวฮุ่ยหมิง’ จางลี่จิ่นระบุชื่อสามีของซูเม่ย ซึ่งหญิงสาวคนนั้นก็คือชู้รักของจางเจี้ยนกั๋วนั้นเอง และถือได้ว่าโจวฮุ่ยหมิงคนนี้มีอำนาจภายในเมืองนี้อยู่พอตัว เนื่องจากในอดีตเธอเคยได้ยินชื่อเสียงของตระกูลโจวอยู่บ่อยครั้ง อีกทั้งตระกูลโจวนี้ก็ยังให้ความช่วยเหลือตระกูลจางมาหลายครั้งเช่นเดียวกัน เนื่องจากจางเซียวลี่เป็นคนรักของลูกชายโจวฮุ่ยหมิงนั้นเอง

[กำลังดำเนินการ กรุณารอสักครู่]

………

[เสร็จเรียบร้อย]

เวลาผ่านไปไม่นาน หน้าจอของแผนที่ก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของจางลี่จิ่น นอกจากจะมีที่อยู่ปัจจุบันของโจวฮุ่ยหมิงขึ้นมาแล้ว ยังมีรายชื่อที่พักของโจวฮุ่ยหมิงทั้งหมดที่โจวฮุ่ยหมิงครอบครองอยู่ อีกทั้งระบบยังแจ้งที่พักปัจจุบันในตอนนี้ของโจวฮุ่ยหมิงมาให้เรียบร้อยด้วย ทำให้จางลี่จิ่นรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก เพราะก่อนหน้านั้นเธอคิดว่าการค้นหาคนในครั้งนี้ จะได้ที่อยู่เพียงที่เดียวเท่านั้น

‘ขอบคุณมากนะ’

[ยินดีรับใช้ครับผม คุณลี่จิ่นสามารถใช้ข้อมูลในส่วนนี้ได้ตลอดเลยนะครับ ถ้าหากโจวฮุ่ยหมิงเปลี่ยนที่อยู่ปัจจุบันเมื่อไหร่ ระบบจะแจ้งให้ทราบอีกครั้ง]

หลังจากทำความสะอาดห้องครัวเรียบร้อยแล้วนั้น จางลี่จิ่นก็นั่งรอสักพัก เมื่อเห็นจางฟางซินและจางเซียวลี่ออกจากบ้านไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอก็รีบเดินตรงไปยังห้องทำงานของจางเจี้ยนกั๋วในทันที

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“ใคร” เสียงทุ้มดังขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เกรี้ยวกราดพอสมควร เนื่องจากในตอนนี้เขากำลังสนทนาอยู่กับคนรักของเขานั้นเอง ดังนั้นจางเจี้ยนกั๋วจึงรู้สึกไม่พอใจที่มีคนมาขัดจังหวะตอนนี้

“ลี่จิ่นเองค่ะ” จางลี่จิ่นไม่เคยเรียกอีกฝ่ายว่าพ่อมานานมากแล้ว ยกเว้นก็แต่ยามที่เธอถูกอีกฝ่ายพาออกไปในที่สาธารณะ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นการสร้างภาพเรื่องครอบครัวที่รักใคร่กันของอีกฝ่าย

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

พบกันใหม่ในตอนต่อไปนะคะ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง   บทที่ 114

    “นั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน” เติ้งอ้ายเสินหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะยกปืนที่พกมาขึ้นมาและยิงตรงไปที่ร่างของหานเฉียงรุ่ยในทันที เพราะเขาจะไม่ยอมให้อีกฝ่ายจับกุมตัวเขาไปได้อย่างแน่นอน เพราะเติ้งอ้ายเสินรู้ดีว่าด้วยข้อกล่าวหาและหลักฐานต่างๆ ในที่นี้ เขาจะต้องถูกลงโทษอย่างหนักแน่นอนและอาจจะ

  • ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง   บทที่ 113

    คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 57 หานเฉียงรุ่ยและนายทหารคนอื่นๆ กำลังจ้องมองไปที่กลุ่มคนตรงหน้าด้วยความโกรธเคือง เขาไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะกล้าลงมือทำลายคนขอ

  • ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง   บทที่ 112

    “พอดีหนูสัญญากับเสี่ยวห้าวเอาไว้ค่ะ ว่าจะรีบไปหาเขาที่ปักกิ่งเร็วๆ” “ดีจริง ป้าก็จะรอหนูลี่จิ่นเหมือนกับเสี่ยวห้าวนะจ๊ะ” หลังจากที่พูดคุยกับจางลี่จิ่นไปได้อีกสักพัก เธอก็ต้องวางสายไปก่อน เนื่องจากว่าพวกเธอใช้เวลาในการพูดคุยกันมานานแล้ว ก่อนที่หลี่เหว่ยถิงจะเรียกหลานชายตัวน้อยของเธอให้มาบอก

  • ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง   บทที่ 111

    คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 56 “เสี่ยวห้าวจ้ะ ย่าขอพูดกับพี่สาวลี่จิ่นของเสี่ยวห้าวหน่อยได้ไหมจ้ะ” เนื่องจากหลี่เหว่ยถิงเอ็นดูจางลี่จิ่นเหมือนกับล

  • ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง   บทที่ 110

    “ในตอนนี้พวกนั้นคงจะได้ใจและไม่ทันระมัดระวังแล้วละ” หานเฉียงรุ่ยพยักหน้าอย่างเห็นด้วย เพราะเขาเชื่อว่าที่อีกฝ่ายพยายามยื่นเรื่องเพื่อขอเข้ามาดูเขาในวันนี้ ก็เพราะต้องการมั่นใจว่าเขาจะไม่สามารถขัดขวางตัวเองได้ และเมื่อวันนี้อีกฝ่ายได้เห็นร่างกายที่กำลังนอนแน่นิ่งแบบนี้แล้ว หานเฉียงรุ่ยเชื่อว่าอี

  • ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง   บทที่ 109

    คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 55 เติ้งฮุ่ยหมิ่นมองร่างซูบผอมของชายหนุ่มซึ่งนอนอยู่บนเตียงด้วยแววตาเป็นประกาย ก่อนที่แววตาของเขาจะแปรเปลี่ยนไปเป็นร่องลอยข

  • ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง   บทที่ 13

    คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 9“ได้ยังไงกัน เธอควรที่จะแบ่งปันพวกเราถึงจะถูกสิ ใช่ไหมจินเยว่” ซูเฟยอวี่หันไปหาเพื่อนสนิทของเธอที่พูดออกมาเป็นคนแรก เธอรู้ดีว่าถังเจียวมิ่งเป็นคนจิตใจดีและไม่อยา

  • ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง   บทที่ 12

    “ไม่เมื่อพวกคุณไม่มีความพร้อมเองมันก็ช่วยไม่ได้ พวกคุณคงไม่รู้ว่าในตอนนี้อาหารเริ่มจะขาดแคลนขึ้นมาแล้ว ดังนั้นที่พวกเรามอบอาหารให้กับพวกคุณโดยที่ไม่เก็บไว้ทานเองก็ดีเท่าไหร่แล้ว ดังนั้นอย่าได้คิดอะไรแบบนี้อีก ถ้าหากยังมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นนี้ ผมจะไม่มอบอาหารในส่วนนี้ให้กับพวกคุณอีกต่อไป” ตงเต๋อเหลียงไ

  • ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง   บทที่ 11

    คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 8จางลี่จิ่นนั่งลงบนเบาะที่เจ้าหน้าที่แจ้งเอาไว้ก่อนหน้า หลังจากที่เธอขึ้นมาบนรถไฟเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จางลี่จิ่นกวาดสายตามองไปรอบตัว ซึ่งภายในตู้นั่งแห่งนี้มีเพีย

  • ย้อนกลับมาครั้งนี้...ฉันขอเขี่ยนางเอกทิ้ง   บทที่ 10

    จางลี่จิ่นส่ายหน้าเล็กน้อย “พวกเรากำลังถูกส่งไปยังหมู่บ้านเดียว ฉันไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่และไม่อยากให้ทุกคนต้องมาเสียเวลาค่ะ แค่ต่อจากนี้ขอให้เธอไม่เข้ามารบกวนฉันอีกก็พอค่ะ” ถึงแม้ว่าเธออยากจะเอาเรื่องอีกฝ่าย แต่เธอก็ไม่สามารถทำได้ เนื่องจากเธอต้องทำการดึงโชคของตัวเองกลับคืนมาก่อน ถ้าหากเธอเอาเร

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status