로그인“เจี่ยผิง เธอเป็นอะไรหรือเปล่า” หลินเจี่ยผิงที่จับมือของซ่งรุ่ยเหวินเอาไว้กำลังถอยออกห่างจากบริเวณที่จางลี่จิ่นอยู่นั่น เกิดชะงักขึ้นมาเล็กน้อย “ฉันไม่เป็นอะไร แต่ตอนนี้ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย” “ฉันก็เหมือนกัน ว่าแต่ทำไมอยู่ดีๆ ไฟฟ้าในร้านถึงได้ดับลงไปแบบนี้” จางลี่จิ่นพยายามหาทางออกไปจากร้าน
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 118 หานเฉียงรุ่ยโอบกอดลูกชายของตัวเองเอาไว้ พร้อมกับเดินตามหลังของครอบครัวของเขาออกไปจากห้องส่วนตัวเช่นเดียวกัน ซึ่งแน่นอนว่าใบหน้าขอ
จางลี่จิ่นหัวเราะออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทางร่าเริงของหลินเจี่ยผิง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้รู้สึกผิดสังเกตแต่อย่างใด เพราะเธอคิดว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกดีใจที่การสอบในวันนี้จบลงไปด้วยดีนั่นเอง หลังจากที่เลือกอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น จางลี่จิ่นและหลินเจี่ยผิงก็พากันไปเปิดหน้าต่างเพื่อดูวิวด้า
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 117 โดยเฉพาะเมื่อมีหญิงสาวบางคนมาสารภาพรักกับอีกฝ่าย แต่ซ่งรุ่ยเหวินก็ปฏิเสธและไม่เคยให้ความหวังกับหญิงสาวคนไหนสักคนเดียว ทำให้หลินเจ
“เป็นเพราะมัน เพราะมันแย่งความสนใจของพี่เฉียงรุ่ยไป ทั้งๆ คนที่ควรจะได้รับความสนใจจากพี่เฉียงรุ่ยและครอบครัวหานควรจะเป็นฉันมากกว่า น่าเสียดายจริงๆ ที่นังจางลี่จิ่นมันไม่ถูกคนพวกนั้นมันปู้ยี่ปู้ยํา เพราะถ้าหากเป็นแบบนั้นคนที่มีความสุขที่สุดก็จะเป็นฉันคนนี้นั่นเอง” ฉือฟ่งเสียงส่ายหน้าเมื่อเห็นท่
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 116 เหรินเสี่ยวหยุนและถางเป้ยอี๋ต่างก็กุมมือของกันและกันเอาไว้เพื่อหวังที่จะปลอบประโลมจิตใจของพวกเธอให้คลายความกังวลและความตื่นเต้นที
คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 5จางลี่จิ่นยืนมองคนตรงหน้าอย่างไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ ถึงยังไงเธอก็รู้อยู่แล้วว่าตระกูลจางจะไม่ปล่อยให้เธอไปง่ายๆ อย่างแน่นอน แต่จางลี่จิ่นก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะเงิน
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 4“ทำไมคุณมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ” จางฟางซินนั่งลงบนโซฟาข้างกายผู้เป็นสามี โดยมีลูกสาวของเธอตามมานั่งอีกข้างหนึ่ง “แล้วนี่ลี่จิ่นหายไปไหนอีก ฉันกับลูกกับมาถึงบ้าน แทนท
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 3“ใครใช้ให้แกมาเกาะประตูของฉันฮะ” จางเจี้ยนกั๋วตะหวาดใส่หญิงสาวตรงหน้า หลังจากที่เขาเปิดประตูออกมาแล้ว “ฉันเคยบอกแกแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าหากไม่ใช่เวลาอาหาร แกจะต้อ







