Share

บทที่ 2 เจ้าบ่าวของจ้าวชิงหราน

Author: BigM00N
last update Petsa ng paglalathala: 2026-07-22 10:34:55

รอยยิ้มบนใบหน้าของซ่งฉางเยว่ทำให้จ้าวชิงหรานหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะดึงแขนเสื้อเขาอีกครั้ง

“หรือว่าพี่จะเปลี่ยนใจแล้ว”

ซ่งฉางเยว่ได้สติในทันที เขารีบส่ายหน้ารัว

“ไม่!”

“พี่ไม่มีวันเปลี่ยนใจ!”

คำตอบที่รีบร้อนของเขาทำให้คนที่ยืนฟังคำตอบระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก บรรยากาศอันอึดอัดเมื่อครู่ค่อย ๆ คลี่คลาย จ้าวชิงเฉิงเดินเข้าไปตบไหล่เพื่อนรักอย่างแรง

“ขอบคุณนะฉางเยว่ ฉันขอบคุณนายจริงๆ ที่วันนี้นายมาแต่งงานกับน้องสาวของฉัน มาช่วยกู้หน้าให้ครอบครัวฉัน วันหน้าฉันจะยอมเป็นวัวเป็นม้าให้นาย ไม่ว่านายต้องการจะให้ฉันทำอะไรฉันก็ยินดี”

คำพูดของจ้าวชิงเฉิงทำให้จ้าวชิงหรานนิ่วหน้า แต่ซ่งฉางเยว่กลับส่ายหน้าแล้วพูดออกมาเสียงเบา

“ฉันไม่ได้แต่งกับน้องสาวนายเพื่อช่วยกู้หน้าให้ครอบครัวของนายเสียหน่อย ฉันแต่งงานกับชิงหรานก็เพราะอยากแต่งงานกับเธอจริงๆ”

เมื่อจ้าวชิงหรานได้ยินคำพูดของเขาแล้วหัวใจก็พลันอ่อนยวบ

ชาติที่แล้ว...เธอช่างโง่เขลาเหลือเกินที่มองข้ามความจริงใจของเขาไป แต่ไม่เป็นไร ในเมื่อสวรรค์เมตตาให้โอกาสอีกครั้ง ครั้งนี้... เธอจะไม่ปล่อยให้ชายผู้ซื่อสัตย์คนนี้ต้องใช้ชีวิตอย่างเดียวดายอีก และจะไม่ปล่อยให้ความสามารถของเขาถูกฝังอยู่แค่ในหมู่บ้านชายทะเลเล็ก ๆ แห่งนี้

เธอจะพาเขา... พาครอบครัว... รวมถึงทุกคนที่รักเธอ ก้าวไปสู่ชีวิตที่มั่งคั่งไปด้วยกัน

ส่วนกู้หมิงเจ๋อ... ตั้งแต่วินาทีที่เขาเลือกทอดทิ้งเธอ เขาก็กลายเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่ไม่มีค่าให้จดจำอีกต่อไป

“แต่งงาน! แต่งเดี๋ยวนี้เลย”

เสียงของจ้าวชิงเฉิงดังลั่นขึ้นเป็นคนแรก ทำลายความเงียบงันภายในห้องเขาตบไหล่ซ่งฉางเยว่อย่างแรงจนอีกฝ่ายเซไปเล็กน้อย สีหน้าเต็มไปด้วยความยินดี

“ในเมื่อชิงหรานตอบตกลงแล้ว งานแต่งงานก็จะยังคงจัดขึ้น ไม่มีเหตุผลจะปล่อยให้คนทั้งหมู่บ้านหัวเราะเยาะพวกเราอีก”

ซ่งฉางเยว่ยังคงยืนนิ่ง ราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง จนกระทั่งจ้าวชิงเฉิงตบไหล่เขาอีกครั้ง

“ฉางเย่! ยังจะยืนโง่อยู่อีกหรือ รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเสียสิ”

ชายหนุ่มจึงได้สติ รีบก้มลงมองเสื้อผ้าที่เปียกชื้นจากน้ำทะเลของตนเอง ก่อนจะหน้าแดงขึ้นมา

“เสื้อผ้า...”

“จะไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้แหละ”

เมื่อพูดจบซ่งฉางเยว่ก็รีบวิ่งออกจากบ้านไปทันที ภาพชายร่างสูงที่วิ่งอย่างรีบร้อนจนชนข้าวของด้านนอกตกหล่น ทำให้คนในห้องหัวเราะออกมาอย่างพร้อมเพรียง แม้แต่จ้าวชิงหรานยังหลุดหัวเราะออกมา ชาติที่แล้วเธอไม่เคยรู้เลยว่าซ่งฉางเยว่ก็มีด้านซุ่มซ่ามเช่นนี้เหมือนกัน

ไม่นานนัก ข่าวที่เจ้าบ่าวของจ้าวชิงหรานเปลี่ยนจากกู้หมิงเจ๋อเป็นซ่งฉางเยว่ก็แพร่สะพัดไปทั่วทั้งหมู่บ้าน

ชาวบ้านที่กำลังเตรียมกลับบ้านต่างก็รีบเดินย้อนกลับมาดูความคึกคักอีกครั้ง

“จริงหรือ”

“ซ่งฉางเยว่จะเป็นเจ้าบ่าวแทน”

“คนบ้านซ่งคนนั้นหรือ”

“ถึงจะจน แต่เป็นคนดีนะ”

“ขยันมากด้วย”

“ใช่ ได้ยินว่าทุกวันออกทะเลตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง”

“เขาดีกว่ากู้หมิงเจ๋อตั้งหลายเท่า”

คำพูดเหล่านั้นลอยเข้ามาในหูของจ้าวชิงหราน หากเป็นชาติที่แล้วเธอคงจะรู้สึกว่าทุกคนกำลังสมเพชเวทนาเธอ แต่ชาตินี้ทุกคนก็ต่างคาดไม่ถึงกันทั้งนั้นว่าแม้เธอจะเปลี่ยนตัวเจ้าบ่าวกะทันหัน แต่เจ้าบ่าวของเธอกลับเป็นคนที่ดีกว่าเจ้าบ่าวคนเก่าอย่างกู้หมิงเจ๋อเสียอีก

ภายในห้องเจ้าสาว แม่ของจ้าวชิงหรานกำลังหวีผมให้ลูกสาวใหม่อีกครั้ง มือของเธอสั่นเทาเล็กน้อย

“แม่...”

ชิงหรานเรียกเบา ๆ

“ลูกจะโทษแม่หรือไม่ ถ้าแม่ไม่เร่งให้ลูกรีบแต่งงานกับหมิงเจ๋อ วันนี้ก็คงไม่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น”

ชิงหรานจับมือของแม่ของเธอเอาไว้

“หนูไม่โทษแม่หรอกค่ะ”

“เป็นหนูเองต่างหากที่ตาบอด ไปรักคนจิตใจโลเลอย่างกู้หมิงเจ๋อ”

น้ำเสียงของเธอจริงจัง

“คนที่ไม่รักเราแล้ว ต่อให้ฝืนรั้งไว้ ก็ไม่มีวันเป็นของเรา”

“แต่คนที่รักเรา...”

จ้าวชิงหรานพูดพลางยิ้มออกมาอย่างบางเบา

“ต่อให้เราไม่เคยมองเห็น เขาก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม”

แม่มองเธอด้วยความประหลาดใจ แค่เพียงชั่วพริบตาเด็กสาวที่เคยเอาแต่ใจ ทำไมจึงดูเติบโตขึ้นราวกับผ่านเรื่องราวมากมายมาแล้วทั้งชีวิต

ช่วงบ่าย พิธีแต่งงานเริ่มขึ้นอีกครั้ง ที่บ้านตระกูลจ้าว นอกจากจะจัดพิธีแต่งงานที่บ้านเจ้าสาวแล้ว เจ้าบ่าวยังเปลี่ยนคนอีก ทุกคนที่มาร่วมแสดงความยินดีต่างไม่มีใครกล้าพูดสิ่งใดที่ไม่เป็นมงคลเพราะเห็นแก่หน้าเจ้าสาวอย่างจ้าวชิงหราน

ซ่งฉางเยว่สวมชุดสีน้ำเงินเข้มที่ดีที่สุดของตน แม้จะเป็นเสื้อผ้าเก่าที่ซักจนสีซีด แต่สะอาดเรียบร้อย เขายืนอยู่หน้าประตูบ้านด้วยท่าทางเกร็งไปทั้งตัว จ้าวชิงเฉิงเดินมากระซิบข้างหู

“เฮ้! อย่าบอกนะว่านายกำลังตื่นเต้น”

ซ่งฉางเยว่พยักหน้า

“ตอนนี้ฉันประหม่ามาก”

“ตอนที่ออกทะเลเจอคลื่นใหญ่มากกว่านี้ ยังไม่ตื่นเต้นเท่านี้เลย”

จ้าวชิงเฉิงหัวเราะเสียงดัง

“คิดไม่ถึงว่านายก็มีวันนี้เหมือนกัน แต่ก็ขอบใจนายมากนะ...”

จ้าวชิงเฉิงพูดออกมาด้วยความซึ้งใจ ส่วนซ่งฉางเยว่หันไปมองเขาตั้งใจว่าจะพูดบางอย่างเพื่ออธิบายให้จ้าวชิงเฉิงเข้าใจ เขาไม่ได้ขอแต่งงานกับจ้าวชิงหรานเพื่อช่วยกู้หน้าให้เธอ แต่เขาอยากจะใช้ชีวิตคู่กับเธอจริงๆ ต่างหาก แต่จ้าวชิงเฉิงกลับไปไม่สนใจเขา จ้องมองไปที่ประตูบ้านเพื่อรอให้เจ้าสาวออกมาทำพิธีที่ลานบ้าน

ไม่นานนัก ประตูบ้านก็เปิดออก จ้าวชิงหรานในชุดเจ้าสาวสีแดงสดก้าวออกมาช้า ๆ ชุดแต่งงานสีแดงสดทำให้ใบหน้าขาวผ่องของเธอดูเปล่งประกายและดูสวยงามมากขึ้นกว่าเดิม

ซ่งฉางเยว่ถึงกับลืมหายใจ สายตาของเขาไม่อาจละไปจากใบหน้าของหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาได้เลย

จ้าวชิงหรานเดินมาหยุดตรงหน้าเขา ยิ้มบาง ๆ แล้วส่งเสียงเรียกเขา

“พี่ฉางเยว่”

แค่เพียงได้ยินเสียงของเธอก็ทำให้ ดวงตาของชายหนุ่มแดงก่ำ เขารีบหันหน้าไปอีกทางอย่างลนลาน กลัวว่าเธอจะเห็นความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความอ่อนไหวของตน

จ้าวชิงหรานเห็นทุกอย่างในแววตาของเขา หัวใจของเธอพลันปวดหนึบ ชาติที่แล้ว... ผู้ชายคนนี้ร้องไห้เพื่อเธอจนแทบขาดใจ แต่วันนี้ เพียงเพราะเธอยอมแต่งงานกับเขา เขาถึงกับดีใจจนแทบจะกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ ช่างเป็นคนโง่จริง ๆ แต่เป็นคนโง่ที่เธออยากดูแลไปตลอดชีวิต

เสียงผู้เฒ่าในหมู่บ้านดังขึ้น

“ได้ฤกษ์แล้ว!”

จ้าวชิงหรานจึงได้เดินไปหาเขา คนทั้งสองไปยืนเคียงคู่กันหน้าลานพิธี

“คารวะฟ้าดิน!”

ท่ามกลางสายตาของชาวบ้านทั้งหมู่บ้าน ซ่งฉางเยว่กับจ้าวชิงหรานคุกเข่าลงพร้อมกัน

คารวะฟ้าดิน

คารวะพ่อแม่

ก่อนจะหันหน้าเข้าหากัน

สามีภรรยาคารวะซึ่งกันและกัน

ทันทีที่ทั้งสองโค้งคำนับเสร็จ เสียงปรบมือและเสียงแสดงความยินดีก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งลานบ้าน

ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป จ้าวชิงหรานก็ไม่ใช่อดีตคู่หมั้นและคนรักของกู้หมิงเจ๋ออีก แต่เธอคือ...ภรรยาของซ่งฉางเยว่โดยชอบธรรม

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • ย้อนกลับมาสร้างความร่ำรวยให้สามีในยุค 80   บทที่ 61 ตลอดชีวิต... ฉันมีความสุขมาก

    หลายสิบปีผ่านไป... กาลเวลาได้เปลี่ยนเส้นผมสีดำให้กลายเป็นสีดอกเลา เปลี่ยนใบหน้าที่เคยอ่อนเยาว์ให้มีริ้วรอยแห่งวัย แต่กลับไม่อาจพรากรอยยิ้ม ความรัก และความอบอุ่นของครอบครัวนี้ไปได้แม้แต่น้อยค่ำคืนนี้... แสงจันทร์สีเงินทอดยาวเหนือผืนทะเล คลื่นยังคงซัดเข้าฝั่งเป็นจังหวะไม่ต่างจากวันแรกที่จ้าวชิงหรานได้ย้อนกลับมามีชีวิตใหม่หญิงชราผู้หนึ่งนั่งอยู่บนโขดหินริมชายหาด แม้อายุจะล่วงเลยมาหลายสิบปี แต่แววตาของจ้าวชิงหรานยังคงอ่อนโยนเหมือนเดิม เธอเพิ่งเดินทางกลับจากปักกิ่ง การไปครั้งนี้ใช้เวลานานกว่าทุกครั้งเพราะ... ซ่งซีห่าว ลูกชายคนโตของเธอ เพิ่งได้เป็นพ่อคน หลิวซือหน่วน ลูกสะใภ้คนโตให้กำเนิดลูกชายคนแรกของตระกูลซ่งในฐานะคุณย่า... จ้าวชิงหรานจึงอยู่ช่วยดูแลลูกสะใภ้ เลี้ยงหลานชาย และจัดการทุกอย่างจนกระทั่งงานเลี้ยงครบเดือนเสร็จสิ้น เธอยิ้มเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้น… ภายในงานเลี้ยงครบเดือน แขกเหรื่อแน่นขนัดไปทั้งคฤหาสน์ ทุกคนต่างผลัดกันอุ้มเหลนคนแรกของตระกูลซ่งด้วยความเอ็นดู จ้าวชิงหรานกำลังอุ้มหลานชายอยู่ขณะนั้นเอง... ซ่งฉางเยว่ก็เดินเข้ามา เขามองหลานชายเพียงครู่เดียว ก่อนหันไปหาลูกชาย“ซ

  • ย้อนกลับมาสร้างความร่ำรวยให้สามีในยุค 80   บทที่ 60 ปล่อยวาง

    สายลมทะเลยามเย็นพัดเอื่อย ๆ กลิ่นอายเค็มของทะเลยังคงเหมือนเดิม… แต่ทุกสิ่งทุกอย่างกลับเปลี่ยนไปจนแทบจำไม่ได้กู้หมิงเจ๋อเดินช้า ๆ ไปตามถนนคอนกรีตสายใหม่ของหมู่บ้าน ดวงตาคู่เดิมทอดมองบ้านเรือนสองข้างทางด้วยความรู้สึกซับซ้อนบ้านไม้เก่า ๆ หลายหลังถูกแทนที่ด้วยบ้านอิฐสองชั้น หน้าบ้านแต่ละหลังมีรถบรรทุกจอดอยู่หลายคันเด็ก ๆ วิ่งเล่นอย่างร่าเริง สวมเสื้อผ้าสะอาดสะอ้าน ต่างจากเมื่อสิบกว่าปีก่อนที่ทุกคนต้องปะชุนเสื้อผ้าจนแทบไม่เหลือผืนเดิมริมท่าเรือ... เรือประมงขนาดใหญ่จอดเรียงรายเป็นแถวโกดัง ห้องเย็น โรงงานแปรรูปอาหารทะเล และสำนักงานของบริษัทฉงซินไคว่เล่อตั้งตระหง่านอยู่ริมชายฝั่งชายวัยกลางคนที่เดินผ่านเห็นเขาก็เอ่ยขึ้น“มาหาใครหรือ”กู้หมิงเจ๋อยิ้มบาง ๆ“ผมแค่กลับมาเยี่ยมบ้านครับ”ชายคนนั้นพยักหน้า“ช่วงหลายปีมานี้หมู่บ้านของพวกเราเปลี่ยนไปเยอะมากจริงๆ”กู้หมิงเจ๋อพยักหน้าช้า ๆ อย่างเห็นด้วย“เปลี่ยนแปลงไปมากจริง ๆ”อีกฝ่ายยิ้มภูมิใจ“ทั้งหมดนี้ต้องยกความดีความชอบให้คุณซ่งกับคุณนายซ่ง ถ้าไม่มีสองคนนั้น พวกเราก็คงยังจนเหมือนเดิม ทุกวันนี้ลูกหลานในหมู่บ้านแทบไม่ต้องออกไปทำงานไกลบ้านแล้ว อ

  • ย้อนกลับมาสร้างความร่ำรวยให้สามีในยุค 80   บทที่ 59 เส้นทางที่เลือกด้วยตนเอง

    กาลเวลา... ผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวเวลาก็ผ่านไปสิบปีแล้ว จากเด็กชายตัวน้อยที่เดินโซเซอยู่ในอ้อมแขนของพ่อแม่ วันนี้ซ่งซีห่าวเติบโตเป็นเด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ฉลาด กล้าคิดกล้าทำ และมีแววความเป็นผู้นำไม่ต่างจากซ่งฉางเยว่ส่วนน้องสาวของเขา... ซ่งซีเยว่ ก็กลายเป็นแก้วตาดวงใจของคนทั้งบ้านเด็กหญิงหน้าตางดงามราวกับแกะออกมาจากจ้าวชิงหราน รอยยิ้มหวานสดใสทำให้ใครพบเห็นก็อดเอ็นดูไม่ได้จ้าวชิงเฉิงกับหวังฮุ่ยเหมยเองก็มีลูกสาวและลูกชายเพิ่มขึ้นอีกอย่างละหนึ่งคน บ้านจ้าวเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ อยู่ทุกวันขณะที่หลิวต้าไห่กับลู่หงอิง ก็มีลูกสาวหนึ่งคนและลูกชายอีกหนึ่งคน เด็กทั้งเจ็ดคนเติบโตมาด้วยกัน มีความสนิทสนมกันราวกับเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน ยกเว้นซ่งซีห่าวเพียงเท่านั้นที่ชอบทำตัวแก่แดดประกาศต่อหน้าทุกคนว่าเขาคือว่าที่ลูกเขยคนโตของหลิวต้าไห่ วันหน้าหลิวซือหน่วนจะต้องเป็นเจ้าสาวของเขาคำพูดของซ่งซีห่าวทำให้หลิวต้าไห่หัวฟัดหัวเหวี่ยงแทบจะทุกวัน บอกกับซ่งฉางเยว่ว่าเมื่อก่อนเขาไม่น่าพูดจาล้อเล่นว่าจะจับจองซ่งซีห่าวเป็นลูกเขยของเขา ตอนนี้หัวผักกาดที่เขาเฝ้าฟูมฟักทะนุถนอมทุกเมื่อเชื่อว

  • ย้อนกลับมาสร้างความร่ำรวยให้สามีในยุค 80   บทที่ 58 ความสุขที่ผลิบาน

    เวลาผ่านไปราวกับสายน้ำที่ไม่ไหลย้อนกลับ กิจการของ ฉงซินไคว่เล่อ เติบโตเร็วกว่าที่จ้าวชิงหรานเคยคาดคิดเอาไว้ห้องเย็นแห่งแรกประสบความสำเร็จอย่างงดงาม จนต้องขยายพื้นที่จัดเก็บเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว เรือประมงจากหลายเมืองเริ่มนำสินค้าเข้ามาฝากเก็บที่คลังของพวกเธอ ขณะที่โรงงานแปรรูปอาหารทะเลเองก็เดินเครื่องแทบตลอดทั้งวันตราสินค้า “ฉงซินไคว่เล่อ” ไม่ได้เป็นเพียงชื่อของอาหารทะเลแปรรูปอีกต่อไปแต่กลายเป็นสัญลักษณ์ของอาหารทะเลแปรรูปที่มีคุณภาพสูง บรรดาพ่อค้าและผู้บริโภคต่างให้ความไว้วางใจฉงซินไคว่เล่อสิ่งที่ทำให้จ้าวชิงหรานยินดีที่สุด ไม่ใช่ตัวเลขผลกำไรที่เพิ่มขึ้นทุกเดือน แต่เป็นเพราะแผนการบริหารทั้งหมดที่เธอวางรากฐานเอาไว้ตั้งแต่แรก เริ่มผลิดอกออกผลแล้วกิจการทุกส่วนถูกแบ่งหน้าที่อย่างเป็นระบบ โรงงานมีผู้จัดการ ห้องเย็นมีหัวหน้าคลังสินค้า ฝ่ายขนส่งมีผู้รับผิดชอบโดยเฉพาะ บัญชีมีหวังฮุ่ยเหมยช่วยดูแล ส่วนซ่งฉางเยว่ก็คอยกำหนดทิศทางการลงทุนในระยะยาว ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองได้อย่างยอดเยี่ยม จนเจ้าของกิจการอย่างจ้าวชิงหรานแทบไม่ต้องวิ่งวุ่นเหมือนในอดีตหลายครั้ง... เธอมีเวลานั่งดื่มชากับแม่จ

  • ย้อนกลับมาสร้างความร่ำรวยให้สามีในยุค 80   บทที่ 57 วาสนาที่เริ่มผลิบาน

    บนชั้นสองของอาคาร ห้องทำงานของจ้าวชิงหรานตกแต่งอย่างเรียบง่าย ชั้นหนังสือเรียงรายอยู่เต็มผนัง ทั้งตำราการค้า การบริหาร และหนังสือภาษาต่างประเทศ ลู่หงอิงมองรอบห้องด้วยความชื่นชม“คุณจ้าวขยันกว่าที่ฉันคิดอีก”หลิวต้าไห่ยิ้ม“ฉางเยว่เล่าให้ผมฟังว่า เธออ่านหนังสือแทบทุกคืน ถึงจะสร้างกิจการใหญ่โตได้ขนาดนี้แล้ว ก็ยังไม่เคยหยุดเรียนรู้”ลู่หงอิงพยักหน้าเบา ๆ“ไม่น่าแปลกใจเลย... ที่เธอประสบความสำเร็จ”หลิวต้าไห่เดินไปหยิบสมุดบันทึกบนโต๊ะหนังสือ ก่อนยื่นให้เธอ“เล่มนี้น่าจะใช่แล้วนะครับ”หญิงสาวรับมาเปิดดู“ใช่แล้วล่ะค่ะ”เธอกำลังจะปิดสมุด แต่สายตากลับสะดุดกับแบบร่างระบบห้องเย็นด้านใน“ละเอียดมาก...”“ฉันไม่คิดเลยว่ากิจการแห่งนี้จะมีการวางแผนล่วงหน้าอย่างละเอียดขนาดนี้”หลิวต้าไห่ยิ้มบาง“ชิงหรานเป็นคนออกความคิดทุกอย่าง”“ส่วนฉางเยว่ก็ลงมือทำ”“สองคนนี้... เหมือนเกิดมาเพื่อเป็นคู่หูและคู่ชีวิตของกันและกัน”ลู่หงอิงหัวเราะเบา ๆ“อิจฉาพวกเขานิดหน่อยนะคะ”คำพูดนั้นทำให้หลิวต้าไห่ชะงักไป ก่อนจะรวบรวมความกล้าเอ่ยขึ้น“คุณลู่...”หญิงสาวเงยหน้ามอง“คะ”เขาสูดลมหายใจลึก“วันนั้น... ที่บ้านตระกูลลู่ ผ

  • ย้อนกลับมาสร้างความร่ำรวยให้สามีในยุค 80   บทที่ 56 สร้างโอกาสสานสัมพันธ์

    ซ่งฉางเยว่เดินเข้ามาข้างภรรยา“ยิ้มอะไร”“ดูสิคะ”จ้าวชิงหรานพยักพเยิดไปทางคนทั้งสอง“คุยกันตั้งนานแล้ว”ซ่งฉางเยว่แอบมองก่อนหัวเราะ“เหมือนจะเข้ากันได้”“ใช่ไหมล่ะ”จ้าวชิงหรานยิ้มอย่างภูมิใจ“ฉันบอกแล้วว่าสร้างวาสนาได้”“ยังไม่ทันสร้างอะไรเลย”ซ่งฉางเยว่แกล้งแซว“แค่ให้เขาเดินชมโรงงานด้วยกันเอง”“นั่นแหละคือการสร้างวาสนา”หญิงสาวยักคิ้ว“คนสองคนถ้าไม่มีโอกาสได้คุยกัน ต่อให้ถูกลิขิตให้เป็นเนื้อคู่ก็คงเดินสวนกันไปเฉย ๆ”ซ่งฉางเยว่หัวเราะจนส่ายหน้า“พี่เริ่มสงสารต้าไห่แล้ว”“ทำไมคะ”“ถ้าเขาแต่งงานเมื่อไร... คงต้องถูกแม่สื่ออย่างเธอทวงบุญคุณอย่างแน่นอน”จ้าวชิงหรานหัวเราะเสียงใส“ถ้าพวกเขาได้แต่งงานกันจริงๆ ฉันจะเรียกค่าตอบแทนเป็นค่าอาหารมื้อเย็นของพวกเราตลอดหนึ่งปี”“โลภมากจริง ๆ”“ก็ฉันเป็นพ่อค้านี่คะ”ทั้งสองหัวเราะไปพร้อมกันขณะเดียวกัน... ภายในห้องเย็นหลัก ลู่หงอิงมองไอเย็นสีขาวที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่ภายในห้อง ก่อนเผลอเดินเข้าไปใกล้เครื่องทำความเย็นมากเกินไปพื้นคอนกรีตที่มีละอองน้ำแข็งเกาะบาง ๆ ทำให้รองเท้าส้นเตี้ยของเธอลื่นโดยไม่ทันตั้งตัว“อ๊ะ!”ร่างบางเสียหลักทันที หลิวต้าไห่ที่เดิน

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status