Novels by BigM00N

ถูกบิดาจับสมรสเพื่อเกื้อหนุนวงศ์สกุล ถูกสามีหลอกใช้เพื่อการแก้แค้น วาระสุดท้ายของข้าก็คือการจบชีวิตอย่างเดียวดาย เมื่อได้เกิดใหม่อีกครั้งสิ่งแรกที่ข้าทำก็คือจะไม่ยอมเป็นหมากของผู้ใดอีก จะขอเป็นปลาเค็มตากแห้ง ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย กิน นอน ไม่แข่งขัน ไม่แย่งชิง ไม่ทำให้ตนเองต้องเหน็ดเหนื่อยเพื่อผู้อื่นอีก น่าเสียดายที่ตลอดเส้นทางการพยายามเป็นปลาเค็มของข้า มักจะถูกขัดขวางจากคนที่ใช้ข้ออ้างว่าหวังดีต่อข้ามาสร้างเรื่องยุ่งยากให้ข้าอยู่ร่ำไป ยังมีคนในชาติก่อนที่แม้ว่าข้าจะปล่อยวางความแค้นไปแล้ว แต่พวกเขากลับไม่คิดจะปล่อยข้าไป ได้! เช่นนั้นข้าก็จะกำจัดพวกมันทิ้งให้หมดทั้งคนที่คอยขัดขวางเส้นทางเป็นปลาเค็มของข้าและคนที่เคยทำร้ายข้าในชาติที่แล้ว ในเมื่อข้ามีความสุขไม่ได้พวกมันก็อย่าหวังเลยว่าจะได้มีชีวิตอยู่อย่างสงบสุข

ถูกดอกบัวขาวเล่นงานจนต้องจบชีวิตลงท่ามกลางความแค้นในความโง่เขลาของตนเองและสามี เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตนเองยังไม่ถึงวัยปักปิ่นและยังไม่ได้แต่งงาน หนทางให้ได้แก้ไขชะตาของตนเองจึงได้เริ่มต้นขึ้น แม้ว่านางจะยังมีสัญญาหมั้นหมายกับคนสมควรตายผู้นั้นอยู่ แต่เฉินเจียวเจียวก็ได้ตั้งเป้าหมายเอาไว้แล้วว่า “สามีที่ดีก็คือสามีใหม่” กลับมาครั้งนี้นางไม่มีทางแต่งเข้าจวนอ๋องเป็นชายาเอกของหลี่ไท่หยางอย่างเด็ดขาด

ถูกสหายรักหักหลัง ถูกสามีหลอกใช้ สุดท้ายนางไม่เหลือแม้กระทั่งชีวิต พอได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่ สิ่งแรกที่นางทำก็คือสลัดเจ้าขยะผู้นี้ทิ้งไปให้ไกล และพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ครอบครัวของนางรอดพ้นจากหายนะ

ชั่วชีวิตของเซียวลี่ถิงสิ่งที่ทำให้เธอเสียใจมากที่สุดก็คือการที่เธอเลือกจะติดตามคนรักโดยไม่สนใจคำคัดค้านของพ่อแม่และพี่ชาย ผลสุดท้ายเพราะความดื้อดึงของเธอจึงทำให้เธอต้องทนอยู่กับสามีที่เห็นแก่ตัว เขาไม่คิดจะมีเธอคนเดียวแต่ก็ไม่คิดที่จะหย่าขาดกับเธอ ฉากหน้าที่คนอื่นเห็นเธอคือคุณนายเฉินที่น่าอิจฉา แต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่าแท้จริงแล้วเธอใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างไร้ความสุข ทั้งชีวิตของเธอทุ่มเทให้แค่เพียงลูกเท่านั้น แต่เมื่อลูกของเธอได้จากไปชีวิตของเซียวลี่ถิงก็ไม่เหลือสิ่งใดอีกต่อไปแล้ว เมื่อได้ย้อนกลับมาอีกครั้งเธอจึงต้องการที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ไม่มีทางที่เธอจะปล่อยให้ชีวิตของตนเองต้องซ้ำรอยเดิม

จากนางแบบดาวรุ่งชื่อดังเกิดใหม่อีกทีกลายเป็นสตรีอ้วนดำไปเสียแล้ว เท่านั้นยังไม่พอ ฐานะยากจนแถมยังต้องเลี้ยงเด็กอีกสองคน คนงามก็อยากเป็น คนรวยก็อยากเป็น งัดทุกความสามารถมาใช้แล้วจะเป็นไปไม่ได้เชียวหรือ

ชาติก่อนนางทำทุกอย่างเพื่อเขาผลักดันเขาจนขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิต แต่ที่ได้รับคืนกลับมาคือการทรยศหักหลัง ชาตินี้นางจึงไม่คิดจะเป็นภรรยาของเขาอีก คิดไม่ถึงว่าน้องสาวต่างมารดาของนางก็ได้ย้อนกลับมาเกิดใหม่เช่นเดียวกัน อีกทั้งยังแสดงเจตจำนงว่าจะเป็นภรรยาของเขาด้วย ผีเน่ากับโลงผุอยากจะอยู่ด้วยกันนักแล้วนางจะขัดขวางไปทำไม ในเมื่อน้องสาวของนางอยากจะลงขุมนรกที่นางพึ่งจะปีนขึ้นมาได้นักนางก็พร้อมจะสนับสนุนอย่างเต็มที่ ชาตินี้นางตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะไม่เหน็ดเหนื่อยเพื่อผู้ใดอีก จะใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในฐานะพระชายาม่ายผู้ร่ำรวยก็พอ

“ตัวร้ายในนิยายตัวนี้ชื่อเหมือนฉันเลยแต่กลับโง่งมมากกว่าฉันนัก ถ้าเป็นฉัน ฉันจะไม่หย่ากับสามีที่มีฐานะดีที่สุดในหมู่บ้านแล้วหนีตามอันธพาลชั่วที่ทั้งเนื้อทั้งตัวไม่มีอะไรแน่ แล้วสุดท้ายเป็นอย่างไร พยายามดิ้นรนสุดชีวิตผลสุดท้ายก็ถูกพระเอกนางเอกเล่นงานจนตายอย่างน่าอนาถ” หลินเยี่ยนฟางเคยพูดเอาไว้ตอนที่เพื่อนรักอ่านนิยายเรื่องนี้ให้ฟัง คิดไม่ถึงว่าผลสุดท้ายพอตายไปแล้วเธอจะได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของนางร้ายในนิยายที่เพื่อนของเธอเคยอ่านให้ฟังเสียแล้ว พอได้เข้ามาอยู่ในโลกแห่งนิยายจริงๆ หลินเยี่ยนฟางจึงได้รู้ว่าสิ่งที่คิดเอาไว้กับความเป็นจริงแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว แต่ถึงกระนั้นเธอก็ไม่ยอมแพ้ ในเมื่อมีโอกาสได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง อีกทั้งร่างกายนี้ก็แข็งแรงดีแล้วเธอจะยอมแพ้กับอุปสรรคแค่เพียงเล็กน้อยที่ผ่านเข้ามาได้อย่างไร ทุกครั้งที่ล้มเหลวเธอก็มักจะลุกขึ้นมาใหม่ได้เสมอ ยิ่งคราวนี้เป็นโลกในนิยายที่เธอรู้ตอนจบของนิยายเรื่องนี้แล้ว เธอย่อมไม่มีทางยินยอมให้ตนเองเดินตามรอยของนางร้ายในนิยายอย่างแน่นอน

ลืมตาขึ้นมาก็อยู่ในร่างของฮูหยินแม่ทัพที่มีบุตรชายและบุตรสาวเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องหนึ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงโชคชะตาอันเลวร้ายเจียงฉิงฟางจึงต้องพยายามทำทุกวิถีทางไม่ให้เด็กผู้ชั่วร้ายทั้งสามกลายเป็นตัวร้ายเหมือนที่ในนิยายเขียนเอาไว้

ลืมตาขึ้นมาก็กลายเป็นแสงจันทร์ขาวที่ต้องตายของตัวร้ายในนิยายคุณธรรม “ไม่! ข้าไม่ยอมตายแน่” ซูเยว่อิงคิดพลางพยายามหาวิธีทำให้ตนเองอยู่รอดในโลกนิยายที่มีเนื้อหาน้ำเน่ามากที่สุดเท่าที่นางเคยอ่านมา ซูเยว่อิงทำงานหนักมาทั้งชีวิตยังไม่ทันได้เสพสุขจากความสำเร็จของตนเองก็ต้องตายเพราะการทำงานหนักมากจนเกินไปของตนเอง พอรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้งก็มาอยู่ในร่างของรักแรกที่ต้องตายของตัวร้าย นางไม่อยากตาย อยากจะใช้ชีวิตดีๆ อีกสักครั้ง เพื่อให้ตนเองมีชีวิตรอดนางจึงพยายามงัดทุกไม้ตายของตนเองออกมาใช้ นางไม่เพียงไม่ยอมตายชีวิตที่ได้มาใหม่นี้นางตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะใช้อย่างดีอีกด้วย

“มีลาภเสื่อมลาภ มียศเสื่อมยศ ในกาลก่อนท่านทะนุถนอมข้าดุจไข่มุกในฝ่ามือ แต่เมื่ออำนาจบารมีท่านพ่อของข้าหมดสิ้นแล้ว ฐานะของข้าในใจท่านก็ลดลง ในเมื่อใจท่านไม่เหมือนเดิมแล้วเหตุใดข้าจึงจะเหมือนเดิมได้อีก” ในยามที่ชีวิตของนางตกต่ำ ชีวิตอยู่ในช่วงที่ถูกพายุฝนกระหน่ำซ้ำเติม คนที่นางคิดจะฝากชีวิตไว้กลับมองว่านางไม่คู่ควรที่จะเป็นคู่ครองของเขา เขาคิดจะบีบบังคับให้นางลดฐานะของตนเองลงเพื่อเขา แต่เฝิงหมิงเยวี่ยคนนี้มีหรือที่จะยอมลดตนเองไปเป็นรองให้ผู้อื่นเหยียบย่ำ ในเมื่อตำแหน่งชายาเอกของเขามอบให้สตรีอื่นได้ ตัวนางเองก็จะไปคว้าตำแหน่งชายาเอกของบุรุษอื่นได้เช่นเดียวกัน...

โม่ชิงเยว่เป็นฮูหยินจวนโหวที่สามีไม่โปรดปราน แม่สามีรังเกียจ มีน้องสาวของสามีคอยพูดจาทำร้ายจิตใจ อีกทั้งยังมีอนุหน้าตางดงามมาคอยแย่งชิงความโปรดปรานจากสามี แต่นางหาใส่ใจไม่เพราะสิ่งเดียวที่นางให้ความสนใจก็คือเจ้าก้อนแป้งตัวน้อยที่นางให้กำเนิดเพียงเท่านั้น เดิมทีโม่ชิงเยว่ตั้งใจเอาไว้ว่าจะใช้ชีวิตอยู่แต่ในเรือนหลังอย่างสงบตามที่มารดาเคยสอนสั่ง แต่ยิ่งอ่อนน้อมก็ยิ่งถูกเหยียบย่ำ แถมสามีที่คิดจะพึ่งพาก็ไม่เคยอยู่ให้นางได้พึ่งพา นางเฝ้ารอคอยการกลับมาของเขาจนแทบจะเอาชีวิตไม่รอด ผลสุดท้ายเมื่อค้นพบโลกในความฝันอันเจิดจรัสนางจึงคิดได้ว่าทำไมสตรีเช่นนางจะต้องมัวแต่รอพึ่งพาบุรุษด้วยเล่า ในเมื่อตัวนางก็มีสองมือสองเท้าเช่นเดียวกันกับเขา ดังนั้นลูกๆ สองคนนี้นางจะขอเลี้ยงดูพวกเขาด้วยตนเอง

นางถูกครอบครัวบีบบังคับให้แต่งงานกับเซี่ยเหวินหลางอัครเสนาบดีผู้เหี้ยมโหดที่ฆ่าคนเป็นผักปลา ทรราชของแคว้นอวิ๋น ฮวาจื่อชิงจึงคิดจะหลบหนีการแต่งงานด้วยการหนีตามบุรุษไป เพียงแต่นางไม่มีบุรุษให้หนีตามไปด้วย ญาติผู้พี่ของนางจึงออกหน้ารับอาสาว่าจะหาบุรุษให้นางด้วยตนเอง คิดไม่ถึงว่าบุรุษที่เขาหามาจะเป็นทรราชเซี่ยที่นางกำลังคิดจะหลบหนีนั่นเอง เพราะความโง่เขลาทำให้นางล่วงเกินเขา เขาเคยสาบานเอาไว้ว่าจะต้องแก้แค้นนางให้ได้ หลังจากนั้นนางจึงทำได้แค่เพียงพาลูกทั้งสองคนที่นางคลอดออกมาอย่างยากลำบากหนีเขาไปให้ไกลแสนไกลเพียงเท่านั้น