LOGINShare
เริ่มก่อกบฏ
publish date:
2026-08-31 22:02:52
Latest chapter
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน พิษกำเริบ!!
ความหนาวเหน็บในฤดูสารทมิอาจเทียบเท่ากับความเยียบเย็นที่แล่นริ้วขึ้นมาในจิตใจของทุกคน เมื่อข่าวร้ายอันน่าสะพรึงกลัวแพร่สะพัดออกไปว่า ฮ่องเต้ซีอวิ๋นทรงพระประชวรหนัก พิษร้ายจากอดีตที่เคยฝังรากลึกในพระวรกายได้กำเริบขึ้นมาอีกครั้งอย่างรุนแรง!”อืมม อย่าทิ้งข้าไป อยู่กับข้าตรงนี้!!“ภายในห้องบรรทมอันอบอวลไปด้วยกลิ่นสมุนไพรและกำยานราคาแพง ฮ่องเต้ซีอวิ๋นประทับนอนอยู่บนแท่นบรรทมมังกร พระพักตร์ที่เคยคมคายและเปี่ยมด้วยความองอาจบัดนี้กลับซีดเผือดไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผาก ร่างกายหนาใหญ่สั่นสะท้านด้วยพิษไข้ที่แผดเผาจากภายใน ดวงเนตรที่เคยคมกริบดั่งพญาอินทรีปิดสนิท พระโอษฐ์มีโลหิตสีดำคล้ำซึมออกมาเล็กน้อย สร้างความตื่นตระหนกให้แก่หมอหลวงชราผู้ถวายการรักษาเป็นอย่างยิ่ง“ทูลฮองเฮา… อาการของฝ่าบาทน่ากลัวยิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ!” หมอหลวงชราวัยชราภาพผู้มีประสบการณ์สูงทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่น มือที่ถือเข็มเงินสำหรับฝังเข็มถึงกับสั่นเทา “พิษลึกลับชนิดนี้เคยถูกกดไว้ด้วยโอสถประคับประคองเมื่อหลายปีก่อน แต่มันไม่เคยหายขาดไปจากพระวรกายอย่างแท้จริง ยามนี้บ้านเมืองเต็มไปด้วยภาระกิจหนักหน่ว
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน ไม่คะนามือ
“ทูล…ทูลฮองเฮาโปรดทรงเมตตาด้วยเพคะ! สนมซุนเป็นฝ่ายเริ่มแย่งของข้าก่อนนะเพคะ!” สนมตระกูลจ้าาร้องไห้ฟูมฟาย“หุบปาก!” หว่านหรงตรัสตัดบทด้วยน้ำเสียงเยียบเย็นจนบรรยากาศรอบข้างเย็นยะเยือก “พวกเจ้าเข้ามารับใช้ในวังหลวง เพื่อเป็นตัวแทนความสมานฉันท์ของแผ่นดิน มิใช่เข้ามาเพื่อทำตัวเป็นอันธพาลแย่งชิงของเล่นเหมือนเด็กไร้เดียงสา หยกชิ้นนี้เป็นของที่เราเป็นผู้ทูลขอให้ฝ่าบาทพระราชทานให้แก่สนมทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน แต่พวกเจ้ากลับนำมาใช้เป็นข้ออ้างในการก่อความวุ่นวายงั้นหรือ!!”ฮองเฮาหว่านหรงทรงกวาดพระเนตรมองสตรีทั้งสองด้วยแววตาเด็ดขาด ก่อนจะสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “นำตัวสนมจ้าวและสนมซุนไปขังไว้ที่คุกมืดสำนักนางกำนัล เป็นเวลาเจ็ดวันโดยไม่ให้แตะต้องอาหารดีๆ นอกจากน้ำและข้าวต้มเปล่าๆ และให้ริบทรัพย์สินส่วนตัวทั้งหมดเข้าคลังหลวงเพื่อเป็นการลงโทษฐานทำลายระเบียบวังหลัง!!!”“ฮองเฮาโปรดเมตตาด้วยเพคะ! หม่อมฉันจะไม่กล้าอีกแล้ว!” เสียงร้องคร่ำครวญดังระงม แต่มันไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง เพราะองครักษ์หลวงก้าวเข้ามาหิ้วปีกพวกนางออกไปอย่างรวดเร็ว ความเด็ดขาดและเฉียบแหลมของหว่านหรงทำให้ไม่มีสนมหน้าไหนกล้าคิดลองดี
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน ภาระที่หนักอึ้ง
ยามรัตติกาลมาเยือน ท้องพระโรงหลวงและตำหนักในต่างสะท้อนแสงไฟจากคบเพลิงสว่างไสวราวกับกลางวัน ทว่าความสว่างนั้นมิได้นำมาซึ่งความอบอุ่น หากแต่แฝงไว้ด้วยความอึดอัดและตึงเครียดของภาระหน้าที่อันหาจุดสิ้นสุดมิได้ ในยามนี้ แผ่นดินต้าเซี่ยเปรียบเสมือนเรือลำใหญ่ที่กำลังแล่นผ่านมรสุมลูกแล้วลูกเล่า ความยุ่งยากซับซ้อนที่ถาโถมเข้ามาไม่เว้นแต่ละวันทำให้ฮ่องเต้ซีอวิ๋นและเฉิงหว่านหรงฮองเฮาคู่บัลลังก์ ต้องทรงเหน็ดเหนื่อยทั้งพระวรกายไม่น้อยภายในตำหนักทรงงาน ฮ่องเต้หนุ่มประทับอยู่หลังกองฎีกาสูงท่วมหัว พระเนตรคมกริบจ้องมองรายงานด่วนจากชายแดนภาคเหนือและมณฑลทางใต้สลับกันไปมาด้วยความปวดเศียรเวียนเกล้า ปัญหาความขัดแย้งเรื่องเขตแดนกับแคว้นรอบข้างปะทุขึ้นพร้อมๆ กับปัญหาการทุจริตของขุนนางท้องถิ่นที่แอบลักลอบค้าเกลือเถื่อนจนคลังหลวงสูญเสียรายได้มหาศาล“ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ… เสวยน้ำชาสักหน่อยเถิด ทรงงานติดต่อกันมาตั้งแต่ยามเฉินแล้วนะพ่ะย่ะค่ะ” ขันทีคนสนิททูลเตือนด้วยความห่วงใย พร้อมกับรินน้ำชาสมุนไพรส่งให้ ซีอวิ๋นถอนหายใจยาวเหยียด พระองค์รับถ้วยชามาจิบเพียงเล็กน้อยก่อนจะวางลง “จะให้เราพักได้อย่างไรเล่า? ปัญหาเก่าเพ
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน ความวุ่นวายของเหล่าสนม
นางข้าหลวงข้างกายรับพระบัญชา ก่อนเดินออกไปจัดการหว่านหรงประทับนั่งสง่างามบนพระแท่นหงส์ ดวงเนตรกวาดมองบรรดาสตรีเบื้องล่างด้วยความรู้สึกสมเพชระคนเยือกเย็น นางไม่ได้เอ่ยคำทักทายใดๆ ออกมาในทันที ปล่อยให้ความเงียบกดดันพวกนางจนเริ่มตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวทันใดนั้น เสียงกรีดร้องด้วยความโกรธเกรี้ยวก็ดังขึ้นที่ลานด้านนอก “หลบไปนะนังสารเลว! เจ้ากล้าดีอย่างไรมาแย่งที่นั่งชมสวนของข้า ข้าเป็นถึงสนมเอกตระกูลอวี๋เชียวนะ!”“ฮึ! สนมเอกตระกูลอวี๋แล้วอย่างไร? ข้ามาจากตระกูลแม่ทัพใหญ่แดนเหนือ ฝ่าบาทเพิ่งทรงประทานปิ่นหยกนี้ให้ตระกูลของข้า เจ้าต่างหากที่ต้องรู้จักที่ต่ำที่สูง!” เสียงตวาดแว้ดตอบโต้ด้วยความอวดดีดังขึ้นตามมา ก่อนที่เสียงตบหน้าฉาดใหญ่จะสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ จนเหล่าสนมคนอื่นๆ ในท้องพระโรงต่างพากันตกใจหน้าถอดสี“เจ้า!! เจ้ากล้าตบข้า มิรู้หรือท่านพ่อข้าเป็นใคร!! ปิ่นหยกนั่น ยามยกเกี้ยวเจ้าวัง สนมก็ได้กันทุกคน!! เจ้ากล้ายกตนขึ้นว่ากลายเป็นคนโปรดงั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!!” เพี้ยะ คนโดนตบใช่ว่าจะยอม นางสวนกลับทันควัน ส่วนอีกคนก็หมดเวลาจะเย่อหยิ่ง ทั้งคู่ตบตีกันเหมือนสตรีในหอคณิกาไม่มีผิด!!“ลากตัวมา
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน รับสนม
แสงอาทิตย์ยามอัสดงสาดส่องกระทบหลังคาเคลือบสีเหลืองทองของพระราชวังหลวง บรรยากาศภายในตำหนักทรงงานของฮ่องเต้ซีอวิ๋นกลับมิได้สงบตามธรรมชาติของยามเย็น ปึ่งง!!เสียงวางพู่กันทำเหล่าข้ารับใช้สะดุ้งกันเป็นแถบฎีกาฉบับใหม่จากเหล่าขุนนางอาวุโสแห่งราชสำนักถูกวางกองเรียงรายไว้ตรงหน้า พระพักตร์หล่อเหลาคมคายของฮ่องเต้หนุ่มฉายแววความกลัดกลุ้มและเหนื่อยหน่ายอย่างเห็นได้ชัด “วันๆพวกขุนนางมันไม่มีอะไรทำหรือไง!! เอาแต่ยื่นฏีก่ๆ หารัชทายาทให้ข้าอยู่ได้!!” ปัญหาบ้านเมืองเพิ่งจะคลี่คลายลงได้ไม่นาน ปัญหาภายในรั้ววังหลังก็ตามมาซัดกระหน่ำซ้ำเติมให้พระองค์ปวดเศียรเวียนเกล้าไม่แพ้กัน“ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ” เสียงทุ้มนุ่มนวลของขันทีคู่ใจดังขึ้นเบาๆ พร้อมกับยื่นม้วนฎีกาฉบับสุดท้ายให้ “นะ นี่คือรายชื่อคุณหนูจากตระกูลขุนนางใหญ่ทั่วแผ่นดินที่ส่งเข้ามาคัดเลือกเป็นพระสนมตามราชประเพณีเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ทางการเมือง… ฝ่าบาททรงหลีกเลี่ยงไม่ได้อีกแล้วพ่ะย่ะค่ะ”ซีอวิ๋นถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ดวงเนตรคมกริบกวาดมองรายชื่อเหล่านั้นด้วยความรู้สึกเบื่อหน่าย พระองค์ทรงมีเฉิงหว่านหรง ฮองเฮาผู้เพียบพร้อมเคียงคู่บัลลังก์อยู่แล้ว ทั้
ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน เป็นที่ยอมรับ
ฮ่องเต้ซีอวิ๋นทรงชะงักไปเล็กน้อย พระเนตรทอดมองพระชายาคู่บัลลังก์ด้วยความสนใจ “อุบายที่แยบยลอย่างนั้นหรือ? หว่านหรง… เจ้ามีแผนการอันใดลองว่ามาซิ” ฮองเฮาหว่านหรงแย้มพระสรวลอย่างมั่นใจ นางก้าวเข้ามาใกล้พระแท่นมังกร ก่อนจะอธิบายแผนการอันล้ำลึกให้ฟังอย่างเป็นระบบ “ทูลฝ่าบาท ปัญหาของชาวบ้านหูเป่ยในยามนี้ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่มีแรงกาย แต่พวกเขา ‘เสพติดความสบาย’ และคิดว่าทางการจะต้องเลี้ยงดูพวกเขาไปตลอดชีวิตโดยไม่ต้องแลกมาด้วยหยาดเหงื่อ หากเรายังคงแจกจ่ายเสบียงและเงินทองให้เฉกเช่นเดิม พวกเขาก็จะยิ่งนอนรออย่างไร้จิตสำนึก ดังนั้น วิธีการแก้เผ็ดที่ดีที่สุด มิใช่การใช้โซ่ตรวนล่ามพวกเขาไปทำงาน แต่เป็นการใช้ ‘กฎแห่งความจริงและการคัดสรร’ เพคะ”“กฎแห่งความจริงและการคัดสรรคือสิ่งใดกัน?” ซีอวิ๋นตรัสถามด้วยความใคร่รู้“หม่อมฉันเสนอให้ฝ่าบาททรงออกพระราชโองการด่วนที่สุดไปยังแคว้นหูเป่ย โดยปรับเปลี่ยนนโยบายการช่วยเหลือเสียใหม่” หว่านหรงกล่าวด้วยแววตาเป็นประกาย “ประการแรก ทางการจะไม่แจกเสบียงและเงินทองให้โดยเปล่าประโยชน์ แก่ผู้ที่แข็งแรงสมบูรณ์อีกต่อไป ผู้ใดที่ปฏิเสธงานขุดลอกคลอง จะถูกตัดสิทธิ์การรับความช่วย
You May Also Like
หญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่194.1K viewsแม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน25.7K viewsข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.5K viewsย้อนชะตาวิวาห์รัก ชาตินี้ข้าขอเป็นฮองเฮา
กระต่ายน้อยใต้ดวงจันทร์101.6K viewsพี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า
เทียนสื่อ343 viewsเกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม
ต้ายวี่419 viewsพลิกโฉมคุณหนูรองขี้โรคแห่งสกุลหลิน
หนามชมพู1.8K viewsคุณหนูรองมิใช่สตรีร้ายกาจ
ฝอยทองหวานน้อย370 views
