Se connecterPartager
บทที่ 214
Date de publication:
2025-09-14 20:00:05
Dernier chapitre
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 253
บุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคฮั่นตะวันตกจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิวเช่อ) ครองราชย์ 141 - 87 ปีก่อนคริสตกาลเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นหนึ่งในจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน (54 ปี)ความสำคัญ: รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์ฮั่น มีการขยาย
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 252
การเดินทางบนเส้นทางสายไหมในครั้งนั้นของคณะหลิวหยุนจิงใช้เวลาหลายปีในการบุกเบิก สำรวจ และสร้างสัมพันธ์ทางการค้า มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานจากที่หลิวหยุนจิงเคยคาดไว้พวกเขาล้วนผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งจากธรรมชาติอันโหดร้าย โจรป่า และความขัดแย้งระหว่างชนเผ่า แต่ด้วยความรู้ ความสาม
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 251
"เจ้ามีเรื่องใดในใจเช่นนั้นหรือ" ฮั่วหยุนถามพลางโอบนางเข้ามาในวงแขนอย่างแผ่วเบา"ท่านจำเรื่องที่ข้าเคยเกริ่นไว้เนิ่นนานมาแล้วถึงเรื่องขององค์รัชทายาทได้หรือไม่เจ้าคะ" คำกล่าวของคนในอ้อมแขนทำให้ฮั่วหยุนมองนางพลางพยักหน้ารับ"จำได้ ว่าแต่เจ้าเอ่ยเรื่องนี้มาเพราะเหตุใดหรือว่ามีข่าวจากทางเมืองหลวงว่าฝ่า
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 250
ในระหว่างที่พวกเขาเคลื่อนขบวนลึกเข้าไปในดินแดนทางตะวันตกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทิวทัศน์สองข้างทางเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นทะเลทรายแสนเวิ้งว้างและแนวเขาหินสีน้ำตาลแดงมากกว่าเดิมอากาศในตอนกลางวันเองก็ร้อนระอุขึ้นแต่ทว่าในตอนกลางคืนกลับหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ พวกเขาต้องเดินทางผ่านเมืองน้อยใหญ่รวมถึงโอเอซิสขนาดเล็กและ
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 249
ห้าปีผ่านไปไวราวสายลมพัด... ฤดูใบไม้ผลิอีกคราได้เวียนมาเยือน ทุ่งหญ้าชายแดนเริ่มผลิดอกออกใบขับไล่ความแห้งแล้งของฤดูหนาวให้จางหายไปขบวนเดินทางขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ประกอบด้วยทหารคุ้มกันหลายสิบนายและรถม้าขนสัมภาระกำลังเคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองนอกด่านของเมืองเตี้ยนหวงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเส้นทางเบื้อ
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 248
แม้จะมีบางคำถามที่เขาลังเลไปบ้าง ถึงกระนั้นเขาก็ผ่านด่านสุดท้ายไปได้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า"เอาละ ๆ ข้ายอมให้ผ่านก็ได้!" หลิวหานซินกับซูอันหัวเราะร่าเปิดประตูให้เจ้าบ่าวเข้าไปแต่โดยดี ซึ่งฮั่วหยุนไม่ได้เอะใจกับสองพี่น้องที่กำลังยักคิ้วให้แก่กันฮั่วหยุนถอนหายใจอย่างโล่งอกพลางปา
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 183
“ท่านลุงหวังรีบลุกขึ้นเถอะเจ้าค่ะ ทหารทุกคนด้วยน้องสาวของข้าทำตัวไม่ถูกแล้ว” คำกล่าวของหลิวซูเหยาติดตลกเล็กน้อยทำให้ทหารหลายนายลอบมองหน้ากันและเมื่อเห็นว่าหลิวหยุนจิงทำมือให้พวกเขาลุกขึ้นแต่ละคนจึงได้ทำตาม“ขอบพระคุณธิดาเทพ” เสียงคำขอบคุณก้องกังวานไปทั่วบริเวณ ทำให้หลิวหยุนจิงยิ้มแหย ๆ อย่างเก้อเขิน
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 182
“ท่านลุงเฉิน ข้าจากไปเพียงไม่นานท่านก็จำข้ามิได้แล้วหรือเจ้าคะ” เสียงเชิงหยอกล้อจากหลิวซูเหยาดังขึ้นด้วยรอยยิ้มกว้างจนเห็นฟันก่อนที่นางจะเอาผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดคราบสีฝุ่นออก“เหยียนเหยา!” ชายวัยกลางคนอุทานก่อนจะรีบสาวเท้าเดินมาทางนาง “เจ้ากลับมาแล้ว” เขาถามนางออกมาอย่างตื่นเต้นพลางมองหาใครบางคน “หา
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 181
ชายคนนั้นถูกจับมาในสภาพโชกเลือดก่อนที่ฮั่วหยุนจะนำยาผงออกมาส่งให้ซุนจิงหาว “อย่าให้มันตายเล่า”เขาพูดในระหว่างขี่อูฐมาขนาบข้างกรงขังของมัน ท่ามกลางแสงแดดยามเช้าของพระอาทิตย์ที่กำลังลอยขึ้นสูง หลิวหยุนจิงต้องการรีบเร่งไปให้ถึงเมืองเตี้ยนหวงให้เร็วที่สุดหลังจากนางได้อ่านจดหมายที่ฮั่วหยุนนำมาจากชายคนนั
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 180
หลังจากส่งสัญญาณเรียบร้อย ท่ามกลางความมืดมิดของราตรีแสงจันทร์ริบหรี่สาดส่องลงบนทะเลทรายอันเวิ้งว้าง หลิวหยุนจิงกับหลิวซูเหย่าเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบราวกับเงา พวกนางหลบเร้นอยู่หลังเนินทรายเตี้ย ๆ เฝ้ารอจังหวะที่เหมาะสมหลิวหยุนจิงเหลือบมองไปที่กองคาราวานจากซินเจียงที่ตั้งค่ายพักแรมอยู่ไม่ไกล พวกเขา
Vous vous intéresseriez aussi à
