Se connecterชิงชิง สาวน้อยลูกครึ่งไทย-จีนที่มีโอกาสติดตามอาป๊ากลับไปไหว้สุสานบรรพบุรุษที่ประเทศจีนและบังเอิญเก็บแหวนหยกสีเลือดวงหนึ่งได้จากหน้าฮวงซุ้ย ในขณะที่กำลังจะถามหาเจ้าของ แหวนวงนั้นดันหายไปจากฝ่ามือ
Voir plus“เสี่ยวชิง พี่กลับมาแล้วดูนี่สิหนังสือรับรองการตั้งตระกูลจินสายปักกิ่งกับเอกสารยืนยันตัวตนของพี่ นายจินหมิงเต๋อ ฟังดูดีมั้ยล่ะ” หลังจากกลับมาจากสำนักงานกิจการพลเรือนด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม“ยินดีด้วยพี่จินหมิงเต๋อแล้วเรื่องทางบ้านพี่จะทำยังงัยต่อคะ”“เมื่อวานพี่ได้แอบไปไปพบลุงใหญ่หวงแล้วบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกไปรอบหนึ่งเขาก็ยินดีลบชื่อพี่ออกจากผังตระกูลแถมยังยินดีเป็นคนตัวแทนนำเงินกตัญญูก้อนสุดท้ายของพี่ไปให้แม่แล้วยังช่วยพูดให้แม่ยอมรับการตัดสินใจของพี่อีกด้วย เห็นแกบอกว่าแม่ไม่พูดอะไรเลยคว้าเงินมัดนั้นได้ก็หันหลังเข้าบ้านแม่คงเสียใจมากเลยหล่ะ” จินหมิงเต๋อท่าทีหงอยเหงาลงกว่าเมื่อสักครู่ในยามที่เอ่ยถึงมารดา แม้ว่าจะอยากไปดูอาการของแม่สักหน่อยแต่ลุงใหญ่หวงก็บอกให้เขาให้แม่ได้มีเวลาทำใจสักหน่อย ไว้ต่อไม่เขาค่อยกลับไปเยี่ยมแม่บ้างเป็นครั้งคราวก็ยังได้ใช้ว่าความสัมพันธ์แม่ลูกจะถูกลบเลือนได้ง่ายเหมือนชื่อในผังตระกูลเสียที่ไหน เขาจึงได้ยอมจากมา“ในเมื่อเรื่องมันล่วงเลยมาถึงตอนนี้แล้วพี่ก็เผื่อใจไว้บ้างเถอะค่ะ ถ้ามีโอกาสก็กลับไปเยี่ยมเธอบ้างหรือจะส่งเงินกลับไปบ้างหนูก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่อย่าให
“นี่แม่พูดอะไรออกมา ตระกูลจินเป็นผู้มีพระคุณของผม ผมจะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังงัย”“แล้วแม่ไม่ใช่ผู้มีพระคุณของแกรึงัย แม่ให้เวลาแกหนึ่งเดือนรีบจัดการให้เรียบร้อย ถ้าแกเห็นแก่ตระกูลจินอะไรนั่นมากกว่าตระกูลหวงก็เลิกใช้นามสกุลหวงไปซะ แล้วอย่ามาเรียกชั้นว่าแม่อีกต่อไป” หลังจากพูดจบนางหวงก็ลุกขึ้นสะบัดตัวจากไปโดยลืมที่จะมาซื้อเป็ดปักกิ่งกลับไปฝากหลานชายหัวแก้วหัวแหวนเสียสนิทเมื่อเจอเหตุการณ์แบบนี้สิ่งที่หวงหมิงเต๋อและชิงชิงวางแผนไว้ว่าจะแยกย้ายกันไปทำในช่วงบ่ายก็พลอยถูกยกเลิกไปโดยปริยายทั้งสองคนพากันปั่นจักรยานกลับโรงแรมโดยเข้าทางประตูหลังที่ใกล้ส่วนที่พักส่วนตัวมากที่สุด“พี่หมิงเต๋ออย่ากลับห้องไปอยู่คนเดียวเลยค่ะ หาอะไรมากินเล่นแล้วนั่งคุยกับหนูที่ห้องกินข้าวนี้แหล่ะ เดี๋ยวหนูจัดการให้” เสี่ยวชิงเอ่ยกับหวงหมิงเต๋อที่เดินคอตกเหมือนคนไม่มีชีวิตจิตใจทั้งท่าจะกลับเข้าห้องนอนส่วนตัวไปคิดมากอยู่คนเดียวจึงเสนอให้เขามานั่งพูดคุยกับเธอเสียยังจะดีกว่า เพราะการที่เธอลุกไปเข้าห้องน้ำน่าจะทำให้เธอพลาดเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้พี่หมิงเต๋อมีสภาพแบบนี้ไปได้หลังจากเห็นเขานั่งลงที่โต๊ะกินข้าวแล้วชิงชิงก็ยกหูโ
หลังจากได้ข้อตกลงร่วมกันในวันนั้นเสี่ยวชิงก็เดินหน้าสร้างรากฐานธุรกิจอย่างเต็มที่โดยได้รับความช่วยเหลือจากทางราชการเป็นอย่างดี โอยมีพี่หมิงเต๋อเป็นคนประสานงาน เรื่องสี่ประสานถูกดัดแปลงเป็นโรงแรมที่พักอันทันสมัยแต่ก็รักษากลิ่นอายดั้งเดิมของเรือนสี่ประสานในยุคโบราณ แขกที่มากพักส่วนมากเป็นนักลงทุนชาวต่างชาติและเศรษฐีใหม่ในกรุงปักกิ่งที่อยากสัมผัสบรรยากาศดั้งเดิมที่ห่างหายไปนาน คนงานในโรงแรมล้วนเป็นพี่จงหัวช่วยคัดสรรคนที่ฉลาดเฉลียวและซื่อสัตย์มาให้เสี่ยวชิงหาครูชาวต่างชาติมาช่วยภาษาให้ทุกทำให้หมดปัญหาเรื่องแกแพงภาษา มู่กิมฮัวที่คลอดลูกชายได้ไม่นานก็เข้าร่วมการสอบครั้งแรกที่กลับมาเปิดรับนักศึกษาอีกครั้ง โชคดีที่ปีแรกนี้ยังไม่มีการสอบภาษาอังกฤษเธอเลยสอบผ่านมาอย่างง่ายได้ แม้ว่าจะมีสามีที่มีตำแหน่งใหญ่โตและสามารถทำเรื่องขอพักนอกมหาวิทยาลัยได้ตั้งแต่ปีการศึกษาที่หนึ่งแต่เสี่ยวชิงแนะนำว่ามู่กิมฮัวควรได้ใช้เวลาทำความรู้จักกับเพื่อนนักศึกษาและได้ลองใช้ชีวิตวันรุ่นให้สมวัย หวงหมิงเหอจึงได้ทำตามคำแนะนำของเธอและยอมให้ภรรยาไปพักในหอพักของมหาวิทยาลัยได้ ในระหว่างนั้นเด็กน้อยหวงหงเ
นอกจากหนังสือแยกบ้านและหนังสือตัดขาด ด้วยความช่วยเหลือจากลุงใหญ่หวงผู้นำหมู่บ้าน หวงหมิงเต๋อก็ยังได้ส่วนแบ่งธัญพืชมาอีกสิบจิน เมื่อมาส่งลุงใหญ่หวงที่หน้าบ้านอาเต๋อพยายามมอบธัญพืชห้าจินให้ลุงใหญ่หวงเพื่อแสดงการขอบคุณ แต่ลุงใหญ่หวงไม่กล้าเอาเปรียบชายหนุ่มที่น่าสงสารตรงหน้าจึงไม่ยินดีที่จะรับไว้ แถมยังเข้าบ้านไปเอาไข่ไก่มามอบให้เขาเอาไปบำรุงร่างกายอีกสิบใบ หวงหมิงเต๋อได้แต่จดจำน้ำใจนี้ไว้ยังมีเวลาอีกนานที่จะตอบแทนเขาจึงได้แต่กล่าวขอบคุณแล้วจากมา เมื่อหวงหมิงเต๋อกลับมาถึงในตอนบ่ายแก่โดยที่ไม่ได้ดื่มน้ำสักอึกหรือกินข้าวจากบ้านเดิมมาสักคำ ดีที่ชิงชิงให้ป้าหม่าช่วยเตรียมซาลาเปาไส้หมูใส่กล่องอาหารและกระติกน้ำซุกไปในห่อผ้าเก่าๆ นั่นเมื่อออกมาจากหมู่บ้านเสี่ยวเกาจึงรีบเอาออกมาแบ่งกันกินรองท้องกับเจ้านายและคนขับเกวียน หลังจากเห็นเขากลับมาถึงแล้วจึงถูกภรรยาและเสี่ยวชิงไล่ให้ไปอาบน้ำและมานั่งกินข้าวจนอิ่มหนำแล้วเรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านจนท้ายที่สุดชิงชิงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม “พี่ไม่เป็นอะไรใช้มั้ยคะ” “ไม่เป็นไรหรอกเสี่ยวชิงพี่ทำใจไว้ตั้งแต่คุยกับเธอเมื่
“พี่หมิงเต๋อครับเกวียนที่พี่ให้ไปเรียกมาแล้วครับ” เสี่ยวเกาที่ถูกใช้ให้ไปตามเกวียนวัวโดยสารเข้ามาบอกกับเจ้านาย แล้วรีบไปขนฟูกนอนหลังเก่าผ้าห่มผืนบางที่เมื่อวานออกไปหาซื้อมาจากคนงานแบกหามในเขตท่าเรือขึ้นไปปูไว้บนพื้นเกวียนตามที่ได้รับคำสั่งซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจการกระทำของเจ้านายเท่าไรนัก
“แม่ครับ นั่นลูกสะใภ้แม่นะครับ แล้วในท้องนั่นก็หลานของแม่ลูกของผมเองนะครับ” หวงหมิงเต๋อรู้แก่ใจดีว่าแม่เขาไม่เคยเอ็นดูมู่กิมฮัว และยังเคยหวังให้เขาตบแต่งกับลูกสาวหัวหน้าหมู่บ้านแต่ตัวเขาเองไม่ได้รู้สึกกับหล่อนเกิดความเป็นพี่ชายน้องสาวเท่านั้น“ก็ชั่งมันปะไร ว่าแต่แกบอกแม่มาก่อนว่าแกเป็นอะไร ทำไมต้
“หนูมีเรื่องสำคัญอยากจะปรึกษาพี่อยู่พอดี ว่าแต่พี่จะกลับไปรายงานตัวเมื่อไหร่คะ” “พี่ว่าพรุ่งนี้จะพาอาฮัวไปหาหมอที่โรงพยาบาล จากนั้นค่อยเข้าไปรายงานตัวน่ะ ถ้าเธออยากจะให้ทำอะไรให้พี่แค่โทรไปแล้วแจ้งขอลาหยุดต่อก็ได้ ถึงยังงัยตอนที่พี่รู้สึกตัวขึ้นมาพี่ก็ให้เสี่ยวเกาโทรไปลาป่วยให้พ
“มีของอีกหลายอย่างอยู่ในห้องใต้ดิน ทางเข้าอยู่ใต้เตียงในห้องนอนของชั้น กุญแจนั่นเอาไว้ไขเปิดประตูห้องใต้ดิน ในนั้นมีบันทึกประวัติศาสตร์สมัยราชวงศ์ ก่อนหน้านั้นมันอาจเป็นของต้องห้าม ตอนแรกชั้นกะว่าเธอจะเอามันไปขายเพื่อหารายได้ แต่ในเมื่อเราได้มาเจอกันที่นี่แล้ว แล้วเราก็รู้กันดีผู้นำคนนี้ม