Se connecterPartager
บทที่ 235
Date de publication:
2025-09-17 20:00:22
Dernier chapitre
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 253
บุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคฮั่นตะวันตกจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิวเช่อ) ครองราชย์ 141 - 87 ปีก่อนคริสตกาลเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นหนึ่งในจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน (54 ปี)ความสำคัญ: รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์ฮั่น มีการขยาย
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 252
การเดินทางบนเส้นทางสายไหมในครั้งนั้นของคณะหลิวหยุนจิงใช้เวลาหลายปีในการบุกเบิก สำรวจ และสร้างสัมพันธ์ทางการค้า มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานจากที่หลิวหยุนจิงเคยคาดไว้พวกเขาล้วนผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งจากธรรมชาติอันโหดร้าย โจรป่า และความขัดแย้งระหว่างชนเผ่า แต่ด้วยความรู้ ความสาม
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 251
"เจ้ามีเรื่องใดในใจเช่นนั้นหรือ" ฮั่วหยุนถามพลางโอบนางเข้ามาในวงแขนอย่างแผ่วเบา"ท่านจำเรื่องที่ข้าเคยเกริ่นไว้เนิ่นนานมาแล้วถึงเรื่องขององค์รัชทายาทได้หรือไม่เจ้าคะ" คำกล่าวของคนในอ้อมแขนทำให้ฮั่วหยุนมองนางพลางพยักหน้ารับ"จำได้ ว่าแต่เจ้าเอ่ยเรื่องนี้มาเพราะเหตุใดหรือว่ามีข่าวจากทางเมืองหลวงว่าฝ่า
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 250
ในระหว่างที่พวกเขาเคลื่อนขบวนลึกเข้าไปในดินแดนทางตะวันตกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทิวทัศน์สองข้างทางเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นทะเลทรายแสนเวิ้งว้างและแนวเขาหินสีน้ำตาลแดงมากกว่าเดิมอากาศในตอนกลางวันเองก็ร้อนระอุขึ้นแต่ทว่าในตอนกลางคืนกลับหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ พวกเขาต้องเดินทางผ่านเมืองน้อยใหญ่รวมถึงโอเอซิสขนาดเล็กและ
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 249
ห้าปีผ่านไปไวราวสายลมพัด... ฤดูใบไม้ผลิอีกคราได้เวียนมาเยือน ทุ่งหญ้าชายแดนเริ่มผลิดอกออกใบขับไล่ความแห้งแล้งของฤดูหนาวให้จางหายไปขบวนเดินทางขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ประกอบด้วยทหารคุ้มกันหลายสิบนายและรถม้าขนสัมภาระกำลังเคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองนอกด่านของเมืองเตี้ยนหวงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเส้นทางเบื้อ
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 248
แม้จะมีบางคำถามที่เขาลังเลไปบ้าง ถึงกระนั้นเขาก็ผ่านด่านสุดท้ายไปได้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า"เอาละ ๆ ข้ายอมให้ผ่านก็ได้!" หลิวหานซินกับซูอันหัวเราะร่าเปิดประตูให้เจ้าบ่าวเข้าไปแต่โดยดี ซึ่งฮั่วหยุนไม่ได้เอะใจกับสองพี่น้องที่กำลังยักคิ้วให้แก่กันฮั่วหยุนถอนหายใจอย่างโล่งอกพลางปา
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 218
"ในที่สุดเจ้าก็โผล่หัวออกมา" น้ำเสียงเย้ยหยันของสตรีผู้นั้นดังขึ้นก้องสะท้อนในอุโมงค์แคบ ๆ ที่อับชื้นและคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดฮั่วหยุนก้าวออกมาจากเงามืดสู่แสงคบเพลิงอันริบหรี่ ดวงตาของเขาจับจ้องไปยังร่างที่ถูกพันธนาการอยู่ไม่ไกล หัวใจของเขากระตุกวูบเมื่อเห็นสภาพของสหายรักลี่เจิ้นฟงถูกมัดตรึงก
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 217
"ค่ายของมันใหญ่กว่าที่คิด" ฮั่วชวี่ปิ้งพึมพำเสียงเบา สายตาคมกริบกวาดมองประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว พวกเขามีกำลังเพียงหยิบมือ การจะบุกเข้าไปซึ่ง ๆ หน้าไม่ต่างอะไรกับการเดินไปหาความตายในระหว่างที่เขากำลังคิดหาทางออกอยู่นั้น อวิ๋นซิงได้บินไปเกาะบนไหล่ของเขาก่อนชี้ปีกเล็ก ๆ ไปทางปีกซ้ายของค่ายไปทางนั
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 216
เมื่อตัดสินใจแน่วแน่แล้วหลิวหยุนจิงจึงหันไปทางฮั่วชวี่ปิ้งซึ่งบัดนี้กำลังยืนนิ่งสายตาทอดมองเหม่อไปยังผืนทรายสีทองอาบแสงจันทร์อันมืดมิดเบื้องหน้า ใบหน้าของเขาเงียบขรึมราวกับรูปสลัก แววตาเต็มไปด้วยความคิดซับซ้อนที่ยากจะหยั่งถึง"พี่ชายจื่อเฟิง อวิ๋นซิงได้บอกกับข้าว่ามีเหยี่ยวกลางคืนเห็นชายสองคนถูกชายช
ย้อนเวลาป่วน...ฉางอัน บทที่ 215
ภายในห้องคุมขังที่อับทึบมีเพียงแสงจากคบไฟริบหรี่ส่องให้เห็นภาพอันน่าสะพรึง ชายผู้หนึ่งถูกล่ามโซ่ตรวนแขวนไว้กับผนัง ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยไหม้จากการถูกทรมานชายชุดดำทะมึนสองคนกำลังง่วนอยู่กับการลงทัณฑ์นักโทษผู้นั้น คนหนึ่งใช้แส้หนังฟาดลงไปบนแผ่นหลังของเขาซ้ำไปซ้ำมา ส่วนอีกคนกำลังใช้เหล็กแหลมเผ
