Masukบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคฮั่นตะวันตกจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิวเช่อ) ครองราชย์ 141 - 87 ปีก่อนคริสตกาลเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นหนึ่งในจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน (54 ปี)ความสำคัญ: รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์ฮั่น มีการขยาย
การเดินทางบนเส้นทางสายไหมในครั้งนั้นของคณะหลิวหยุนจิงใช้เวลาหลายปีในการบุกเบิก สำรวจ และสร้างสัมพันธ์ทางการค้า มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานจากที่หลิวหยุนจิงเคยคาดไว้พวกเขาล้วนผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งจากธรรมชาติอันโหดร้าย โจรป่า และความขัดแย้งระหว่างชนเผ่า แต่ด้วยความรู้ ความสาม
"เจ้ามีเรื่องใดในใจเช่นนั้นหรือ" ฮั่วหยุนถามพลางโอบนางเข้ามาในวงแขนอย่างแผ่วเบา"ท่านจำเรื่องที่ข้าเคยเกริ่นไว้เนิ่นนานมาแล้วถึงเรื่องขององค์รัชทายาทได้หรือไม่เจ้าคะ" คำกล่าวของคนในอ้อมแขนทำให้ฮั่วหยุนมองนางพลางพยักหน้ารับ"จำได้ ว่าแต่เจ้าเอ่ยเรื่องนี้มาเพราะเหตุใดหรือว่ามีข่าวจากทางเมืองหลวงว่าฝ่า
ในระหว่างที่พวกเขาเคลื่อนขบวนลึกเข้าไปในดินแดนทางตะวันตกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทิวทัศน์สองข้างทางเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นทะเลทรายแสนเวิ้งว้างและแนวเขาหินสีน้ำตาลแดงมากกว่าเดิมอากาศในตอนกลางวันเองก็ร้อนระอุขึ้นแต่ทว่าในตอนกลางคืนกลับหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ พวกเขาต้องเดินทางผ่านเมืองน้อยใหญ่รวมถึงโอเอซิสขนาดเล็กและ
ห้าปีผ่านไปไวราวสายลมพัด... ฤดูใบไม้ผลิอีกคราได้เวียนมาเยือน ทุ่งหญ้าชายแดนเริ่มผลิดอกออกใบขับไล่ความแห้งแล้งของฤดูหนาวให้จางหายไปขบวนเดินทางขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ประกอบด้วยทหารคุ้มกันหลายสิบนายและรถม้าขนสัมภาระกำลังเคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองนอกด่านของเมืองเตี้ยนหวงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเส้นทางเบื้อ
แม้จะมีบางคำถามที่เขาลังเลไปบ้าง ถึงกระนั้นเขาก็ผ่านด่านสุดท้ายไปได้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า"เอาละ ๆ ข้ายอมให้ผ่านก็ได้!" หลิวหานซินกับซูอันหัวเราะร่าเปิดประตูให้เจ้าบ่าวเข้าไปแต่โดยดี ซึ่งฮั่วหยุนไม่ได้เอะใจกับสองพี่น้องที่กำลังยักคิ้วให้แก่กันฮั่วหยุนถอนหายใจอย่างโล่งอกพลางปา
เหตุการณ์ก่อนหน้าที่สองพี่น้องจะได้รับหยกสื่อสารซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการเดินทาง ในขณะที่พวกเขากำลังพักขบวน นกจำนวนมากได้บินวนเวียนกันอยู่เหนือน่านฟ้าจนทำให้ทุกคนในขบวนอดไม่ได้ที่จะแหงนหน้าขึ้นมองและก่อนที่ใครคนหนึ่งในกลุ่มจะยิงไปยังนกพวกนั้น เสียงของเด็กชายวัยสิบปีได้เอ่ยปากห้ามขึ้นเสียก่อน“หยุดม
เมื่อมาถึงลานกว้างของจวน บรรดานกสื่อสารหลากหลายสายพันธุ์ที่อวิ๋นซิงเรียกมาต่างเกาะอยู่ตามกิ่งไม้และราวไม้ไผ่ หลิวหยุนจิงเดินไปยังนกฮูกตัวใหญ่ที่ถูกเลือกให้เป็นผู้นำสารไปยังเมืองเตี้ยนหวงนางยอบตัวเล็กน้อยก่อนจะผูกหยกสีเขียวเข้มและจดหมายที่ส่งถึงหลิวหย่งหาวติดกับขานก“จงบินไปยังเมืองเตี้ยนหวงและส่งสิ
ภายในห้องตำราของหลิวห่าวเทียน หลังจากหลิวหยุนจิง แจ้งจุดประสงค์ของตนออกไปชายชราก็ไม่ถามให้มากความเจ้าตัวจึงได้ปลดป้ายประจำกายส่งให้นางทันที“ท่านตาเจ้าคะ หลานอยากให้ท่านตาออกไปด้านนอกสักครู่เจ้าค่ะ เพราะอวิ๋นซิงต้องการใช้สมาธิในการถ่ายเทพลังและในระหว่างนี้หลานจะต้องอยู่ด้วย”หลิวห่าวเทียนพยักหน้ารับ
“สมแล้วที่เจ้าได้ตำแหน่งธิดาเทพ ถ้าเช่นนั้นการที่ฝ่าบาทแต่งตั้งตำแหน่งนี้ให้เจ้านั้นนับว่าเป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้ว ข้าไม่คิดเลยว่าเพราะการเจ็บป่วยครั้งนั้นของเจ้าทำให้เจ้าได้กลายเป็นลูกรักของสวรรค์จนได้รับการช่วยเหลือและเป็นผู้นำสารเช่นนี้”คำพูดของชายชราทำให้หลิวหยุนจิงรู้สึกว่าท่านตาของนางจะเข้าใจ





![จะไม่ทนกับบทบาทนางร้าย [รีไรท์ตอนจบ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

