Se connecterบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคฮั่นตะวันตกจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิวเช่อ) ครองราชย์ 141 - 87 ปีก่อนคริสตกาลเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นหนึ่งในจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน (54 ปี)ความสำคัญ: รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์ฮั่น มีการขยาย
การเดินทางบนเส้นทางสายไหมในครั้งนั้นของคณะหลิวหยุนจิงใช้เวลาหลายปีในการบุกเบิก สำรวจ และสร้างสัมพันธ์ทางการค้า มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานจากที่หลิวหยุนจิงเคยคาดไว้พวกเขาล้วนผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งจากธรรมชาติอันโหดร้าย โจรป่า และความขัดแย้งระหว่างชนเผ่า แต่ด้วยความรู้ ความสาม
"เจ้ามีเรื่องใดในใจเช่นนั้นหรือ" ฮั่วหยุนถามพลางโอบนางเข้ามาในวงแขนอย่างแผ่วเบา"ท่านจำเรื่องที่ข้าเคยเกริ่นไว้เนิ่นนานมาแล้วถึงเรื่องขององค์รัชทายาทได้หรือไม่เจ้าคะ" คำกล่าวของคนในอ้อมแขนทำให้ฮั่วหยุนมองนางพลางพยักหน้ารับ"จำได้ ว่าแต่เจ้าเอ่ยเรื่องนี้มาเพราะเหตุใดหรือว่ามีข่าวจากทางเมืองหลวงว่าฝ่า
ในระหว่างที่พวกเขาเคลื่อนขบวนลึกเข้าไปในดินแดนทางตะวันตกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทิวทัศน์สองข้างทางเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นทะเลทรายแสนเวิ้งว้างและแนวเขาหินสีน้ำตาลแดงมากกว่าเดิมอากาศในตอนกลางวันเองก็ร้อนระอุขึ้นแต่ทว่าในตอนกลางคืนกลับหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ พวกเขาต้องเดินทางผ่านเมืองน้อยใหญ่รวมถึงโอเอซิสขนาดเล็กและ
ห้าปีผ่านไปไวราวสายลมพัด... ฤดูใบไม้ผลิอีกคราได้เวียนมาเยือน ทุ่งหญ้าชายแดนเริ่มผลิดอกออกใบขับไล่ความแห้งแล้งของฤดูหนาวให้จางหายไปขบวนเดินทางขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ประกอบด้วยทหารคุ้มกันหลายสิบนายและรถม้าขนสัมภาระกำลังเคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองนอกด่านของเมืองเตี้ยนหวงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเส้นทางเบื้อ
แม้จะมีบางคำถามที่เขาลังเลไปบ้าง ถึงกระนั้นเขาก็ผ่านด่านสุดท้ายไปได้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า"เอาละ ๆ ข้ายอมให้ผ่านก็ได้!" หลิวหานซินกับซูอันหัวเราะร่าเปิดประตูให้เจ้าบ่าวเข้าไปแต่โดยดี ซึ่งฮั่วหยุนไม่ได้เอะใจกับสองพี่น้องที่กำลังยักคิ้วให้แก่กันฮั่วหยุนถอนหายใจอย่างโล่งอกพลางปา
“ข้าหวังว่าเจ้าจะรู้จักเข็ดหลาบในความหยิ่งผยองของตน” องค์หญิงพูดทิ้งท้ายก่อนที่พระองค์จะเดินหน้าตามแถวที่เริ่มขยับขึ้นอีกครั้งหลังจากขบวนเกี้ยวของคุณหนูคนนั้นเดินจากไป หน้าสำนักชิงหยวนกวานก็กลับมาเงียบสงบตามเดิม คนในสำนักลอบระบายลมหายใจออกมาที่คุณหนูคนนั้นกลับไปแล้วและพวกเขาต่างได้แต่หวังว่านางจะไม
ในระหว่างที่พวกเขากำลังต่อแถวกันอยู่นั้นได้มีเสียงของใครคนหนึ่งตะโกนออกมา “หลีกไป คุณหนูของข้าจะลงจากเกี้ยว” เสียงแหลมสูงของหญิงรับใช้ดังขึ้น ทำให้ผู้คนในบริเวณนั้นต้องรีบหลีกทางให้เกี้ยวหลังนั้นก่อนจะวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นคุณหนูบ้านใดกันที่ทำตัวราวกับองค์หญิงก็มิปาน ยังไม่ทันที่พวกเขาจะหยุดพูดถึงผู
“เจ้าค่ะท่านย่า” หลังจากยอบกายทำความเคารพท่านปู่ท่านย่านางจึงได้บ่ายหน้าไปหาหลิวหยุนจิง“เยว่ฮวา เจ้าไปกับข้าหรือไม่”หลิวหยุนจิงยิ้มรับ “ไปสิเจ้าคะ”ทั้งสามคนเดินออกจากเรือนหลักไปยังสวนหลังจวน ซึ่งเป็นเรือนของสองพี่น้อง สวนแห่งนี้เต็มไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ที่กำลังบานสะพรั่ง อากาศบริสุทธิ์และเสียงนก
ในระหว่างเดินออกจากลานฝึกหลิวหยุนจิงได้เอ่ยถามถึงเรื่องการไปชายแดนของครอบครัวท่านลุงกับสองพี่น้องออกมาอย่างสนใจระคนใคร่รู้“ถังเกอ ถังเจี่ย พวกท่านไปอยู่ชายแดนกับท่านลุงท่านป้าตั้งแต่อายุเท่าใดหรือเจ้าคะ”เหยียนเหยานิ่งคิดก่อนหันไปทางพี่ชายที่มีอายุมากกว่าสามปี “ตั้งแต่สองปีที่แล้ว ก่อนหน้านั้นพวกเร





![จะไม่ทนกับบทบาทนางร้าย [รีไรท์ตอนจบ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

