พิมพ์ครั้งที่ ๗

อีกด้านย่านบางใหญ่ ขุนเอก พิพัฒน์เดช ขุนนางผู้ดูแลย่านนี้ทั้งแถบ ความเรียบร้อยของบ้านเมืองคือหน้าที่หลัก ทุกตารางนิ้วในย่านนับว่าเป็นความรับผิดชอบของเขา

หลังจากออกมาทำงานตลอดทั้งวัน เย็นนี้ก็ถึงเวลากลับเรือนเสียที เจ้าของร่างหนานั่งอยู่บนรถลากประจำตำแหน่ง โดยเบื้องหน้ามีบ่าวชายคนสนิทที่คอยทำหน้าที่

“เหตุใดยามนี้ผู้คนจึงหนาตานัก เมื่อใดกันข้าจะถึงเรือน”

“คนคงออกมาตลาดมากโขขอรับ” ตกเย็นมาผู้คนนับว่าหนาตา เป็นเรื่องน่าพึงใจที่ย่านนี้การค้าขายก็ยังไม่เป็นรองย่านอื่น ตั้งแต่ที่ขุนเอกมีบทบาทดูแลอย่างเต็มที่ ผู้คนในย่านก็ดูจะมั่งมีกันขึ้นเรื่อย ๆ แต่ยามนี้ใจของเขากลับจดจ่อที่จะกลับเรือนเต็มทน

“งั้นเอ็งก็พาข้าไปอีกทางแล้วกัน ดีเหมือนกันข้าจะได้รวดดูแถบกงนู้น”

“ขอรับท่านขุน”

รถลากเปลี่ยนทิศทางการเดิน เป็นเส้นหลังเรือนของเขาเอง ปกติก็ไม่ได้ใช้ทางนี้บ่อยนัก จะว่าไปก็เป็นเดือนแล้วที่ไม่ได้ผ่านทางนั้นเลย พอได้โอกาสก็รวดไปเสียทีเดียว

“คราก่อนนี้ทางมันไม่ได้รกร้างปานนี้ไม่ใช่หรือ ข้าไม่ได้ผ่านเพียงเดือน เหตุใดจึงเปลี่ยนไปจากเก่านัก”

“เสียงร่ำลือกันว่าโจรชุมนักขอรับ ชาวบ้านเลยใช้ทางหลักเสียมากกว่า น้