LOGIN“นรกกำลังมาเยือนพวกแกแล้ว เทวารัตน์” เวเลนเอ่ยขึ้น ก่อนจะมองจอคอมที่มีรูปครอบครัวของตระกูลนั้นขึ้น
“ลูกชายคนรองงั้นเหรอ” เวเลนยังคงคาใจเกี่ยวกับลูกชายคนรองของตระกูล ทำไมต้องปกปิดข้อมูลของเขาขนาดนี้กัน คิดได้ดังนั้นเธอก็โทรหาเพื่อนเธอทันที (ฮัลโหล ริสา แกช่วยบอกข้อมูลเกี่ยวกับลูกชายคนรอง ตระกูลเทวารัตน์ ให้ฉันฟังหน่อยสิ) (ทำไมแกถึงมาอยากได้ข้อมูลเวลานี้ฉันจะนอน) (ไม่ได้ แกต้องหาให้ฉันเดี๋ยวนี้) (ฉันก็ไม่รู้อะไรมากหรอกนะ รู้แค่ว่า ลูกชายคนรอง ไม่ใช่แม่เดียวกัน กับคุณโรมัน แล้วก็คุณโรส คุณอนิรุจ ทำผู้หญิงชาวอเมริกันท้อง เธอจึงพาลูกของเธอไปอยู่ที่นั่น และไม่ให้มายุ่งเกี่ยวกับคนในตระกูลนี้อีก แต่เมื่อหลายวันก่อน คุณอนิรุจเพิ่งให้สัมภาษณ์กับสื่อช่องฉันว่า ลูกชายคนรองจะกลับมาบริหาร ที่โรงแรมภูเก็ต ซึ่งมันใกล้บ้านแกมากๆ เลย ฉันคิดว่าพ่อแกน่าจะโกรธเรื่องนี้นะ) (เวเลนนั่งฟังริสาร่ายยาวเงียบๆ ก่อนจะเอ่ยคำพูดออกมา) (ฉันอยากรู้จักผู้ชายที่ชื่อ โรมัน) (เว เขาอันตรายมากเกินกว่าแกจะยุ่งด้วย เขาเสือผู้หญิง) (ฉันไม่สน แกไปสืบมา ว่าคืนนี้เขาอยู่ที่ไหน) (ฉันจะไปรู้ได้ยังไง แต่เท่าที่รู้ว่ามา เขาชอบไปผับHA II) (แกไปแต่งตัวให้เรียบร้อย เดี๋ยวฉันไปรับ) (แกจะบ้ารึไง ฉันจะนอน) เวเลนกดตัดสายทันที ก่อนจะจัดการแต่งตัวชนิดที่ยั่วยวนสุดขีด @HA II หญิงสาวเดินย่างกายมาที่โซน Vip ในชุดยั่วยวนชวนค้นหา เหล่านักล่าราตรีต่างปรายตามองเธอด้วยสายตายากจะคาดเดา รวมถึงโรมันเองก็เช่นกัน โรมันเดินย่างกายเข้ามาชนหญิงสาวแบบไม่แรงหนัก ถึงอย่างนั้นเวเลนก็แกล้งล้มไปที่แผงอกชายหนุ่มทันที “ขอโทษค่ะ พอดีเมามาก” โรมันกระตุกยิ้มทันที มุขแบบนี้เขาเจอมากนักต่อนักแล้ว “งั้นไปนั่งด้วยกันก่อนนะครับ” เวเลนเดินย่างกายโซซัดโซเซตามชายหนุ่มไปทันทีก่อนที่เพื่อนสนิทอย่างริสานั้นจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ กับการแสดงของเพื่อนตัวเอง ตั้งแต่พวกเธอเดินย่างกายเข้ามา เพื่อนเธอยังไม่แตะเหล้าเลยสักหยด “ต้องขอโทษที่รบกวนคุณ เอ่อ??” “โรมันครับ ผมชื่อโรมัน” “อ่อคุณโรมัน ฉันเวเลนค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” เวเลนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยปกติ ก่อนจะแนะนำริสา ให้ชายหนุ่มรู้จัก โรมันมองเวเลนด้วยสายตาที่ถูกใจ เธอมีเรือนร่างที่ขาวใสราวกับเด็กใบหน้าเนียนบ่งบอกได้ถึงการดูแลตัวเองเป็นอย่างดี “คุณเวเลนเมามากนะครับ” “ก็นิดหน่อยค่ะ มึนหัวนิดหน่อย” “แล้วแบบนี้จะกลับไหวเหรอครับ” คำถามของชายหนุ่มทำเอาริสาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ความเป็นเสือในกายชายหนุ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่าง เวเลนพยายามดึงเดรสตัวสั้นขึ้นเหนือเอวคอด แต่ริสากลับดึงชายกระโปรงเธอไว้ เวเลนพยายามส่งสายตาไปที่ริสา แต่ริสากลับทำตรงกันข้ามโดยการดึงเธอออกจากชายหนุ่ม “ริสาขอโทษนะคะ ที่ต้องเสียมารยาท เพื่อนริสาเมามาก ต้องขอตัวกลับก่อน” “ผมจะเจอคุณอีกไหมครับ” “งั้นเราแลกไลน์กันดีไหมคะ” ชายหนุ่มไม่ตอบคำถามของเธอแต่กลับยื่นมือถือเครื่องหรูแทน เวเลนกดไอดีไลน์ตัวเองลงไปในโทรศัพท์เครื่องครูทันที “ไว้เจอกันครับ” “ค่ะ” ริสาลากเวเลออกจากร้านทันที ด้วยความไม่พอใจ “โอ๊ย ริสาฉันเจ็บ” “แกคิดจะทำอะไรเลน” “ฉันจะใช้เขาทำลายครอบครัวเขาเอง” “หมายความว่าไง” “โรมัน ไม่กินเส้นกับพ่อตัวเอง ถ้าจะทำลายต้นตอ มันต้องฆ่าจากโคน ฉันจะคบกับเขา ฉันเชื่อว่าฉันทำได้” “แล้วพี่โลนวูฟของแกละ” เวเลนชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยคำพูดออกมา “เขาจะต้องไม่รู้เรื่องนี้ เพราะถึงเขารู้ ฉันกับเขาเราก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน” “แกใจร้ายมากเลยนะเวเลน แกเปลี่ยนไปเป็นคนละคนกับที่ฉันเคยรู้จัก” “แกลองมาเจอแบบฉันไหมล่ะริสา แกรู้ไหมพ่อฉันเจออะไรมาบ้าง” “มันมีอีกหลายวิธีที่แกจะทำร้ายพวกนั้น แต่มันต้องใช้วิธีเปลืองตัวแบบนี้สิ แล้วจะพี่โลนวูฟอีก” “หยุดพูดชื่อเขาให้ฉันรู้สึกผิดสักทีได้ไหม” “แกก็หยุดความคิดบ้าๆ นั้นสิ” “ไม่มีทาง ต่อให้มีคนเจ็บอีกสักกี่คน ฉันก็ยังยืนยันว่าจะทำ” เวเลนยังคงประกาศเสียงแข็ง “รวมถึงตัวแกเองด้วยงั้นเหรอ ถ้าแกทำพลาดไป แกไม่มีสิทธิ์กลับไปแก้ไขมันได้อีกแล้วนะ” ริสาเดินขึ้นรถทันทีที่เอ่ยจบ เวเลนลูบใบหน้าตัวเองก่อนพิงข้างรถอย่างใช้ความคิด ริสาเองก็ไม่ต่างกัน เธอเพียงแค่ไม่อยากให้เพื่อนของเธอเป็นอันตรายก็แค่นั้น เธอกลัวว่าสักวัน ความแค้นในใจจะกลับมาทำร้ายเพื่อนเธอซะเอง หนึ่งเดือนผ่านไป... เวเลนและโรมันยังคงเที่ยวด้วยกันตามปกติ ชายหนุ่มปรนนิบัติเธอทุกอย่าง และไม่ล่วงเกินเธอเลยแม้แต่น้อย เธอเริ่มรู้สึกว่าชายหนุ่ม เริ่มแล้วหรอเวเลน ระวังตัวไว้ดี ๆนะ ใครที่เคยอ่านแล้วรบกวนไม่สปอยส์เนื้อหานะคะ@ บ่ายของวันริสาตื่นขึ้นในช่วงบ่ายของวันเมื่อถูกรบกวนเธอรู้สึกเปียกแฉะที่บริเวณหน้าอกใหญ่ก่อนจะรู้สึกเหมือนโดนบีบเคล้นและดูดดึงอยู่“อ๊า! อย่าดูดแรงแบบนั้นสิคะ”“ก็เธอนอนขี้เซาเอง”“แล้วใครกันละคะ ที่ทำให้ริสาเป็นแบบนี้ เมื่อคืนก็ไม่ยอมให้ริสาพัก”“หึ!”โรมันยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะเอ่ยบอกหญิงสาวให้แต่งตัว“วันนี้เรามีที่ ที่ต้องไป”“ที่ไหนคะ”“เกาะส่วนตัวของฉัน”“จริงเหรอคะ”“อืม”ว่าจบชายหนุ่มก็ลุกขึ้นเดินไปจากห้องทันที ปล่อยให้ริสานั่งดีใจอยู่คนเดียว@เกาะเมฆาริสามองวิวบริเวณรอบๆ ก่อนจะยกยิ้มด้วยความดีใจ“ที่นี่สวยมากเลยค่ะ พี่โลนวูฟกะเวเลนเคยมาที่นี่ไหมคะ”“ที่นี่คือเกาะส่วนตัวของฉัน”“นอกจากมีญ่า ก็มีแค่เธอ...”“เคยพาเธอมาที่นี่ด้วยเหรอคะ”ริสาทำหน้ามุ่ยทันที ที่ชายหนุ่มเอ่ยถึงคนรักเก่าอย่างมีญ่า“ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอคนนั้นแล้ว”“ครั้งแรกที่เราเจอกัน พี่ยังเพ้อหาเธออยู่เลย”“ฉันเคยรักมีญ่ามาก”“หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะคะ ไม่งั้นริสาจะกลับบ้านแล้วจริงๆ ด้วย”“ฉันเคยรักมีญ่ามากก็จริง แต่ว่าตอนนี้ฉันเกลียดเธอมากเหมือนกัน เพราะมีญ่าทำร้ายคนตรงหน้าฉัน คนที่ฉันรักมากๆ”ริสาอมยิ้มให้ก
โรมันจัดการวางร่างหญิงสาวลงบนเตียงช้าๆ ก่อนจะแทรกตัวไปที่กลางหว่างขาของเธอโรมันชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็นว่าร่องสวาทของเธอนั้นบวมและแดงอย่างเห็นได้ชัด“รอบนี้จะเบาให้”โรมันเอ่ยขึ้นก่อนจะพรมจูบไปที่ร่องสวาทของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา เรียวลิ้นสากตวัดหยอกเย้าสร้างอารมณ์กระสันให้หญิงสาวเป็นอย่างดี ริสาบิดเร้าเรือนร่างไปมาด้วยความเสียวซ่านเมื่อชายหนุ่มใช้เรียวลิ้นบดคลึงติ่งกระสันของเธอเป็นเชิงหยอกล้อ“อึก..อื้อ..สะ..เสียวค่ะ”“ปล่อยน้ำออกมาเยอะๆ จะได้ไม่แสบเวลาโดนฉันเอา”“ไม่เชื่อ...ยังไงก็เจ็บอยู่ดี เพราะพี่โรมันชอบทำริสาแรงๆ”“ก็อยากน่าเอาเองทำไมละ”“ริสาไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย มีแต่คนแก่หื่นกามแถวนี้ต่างหาก”“เธอว่าใครแก่”“ใครอายุสี่สิบกว่าก็คนนั้นแหละค่ะ”“งั้นคืนนี้ ไม่ต้องนอนดีไหม จะได้รู้ว่าฉันแก่จริงรึเปล่า”“จะไม่ช็อกคาอกริสาใช่ไหม”“ตอนโดนเอาเก่งให้ได้เหมือนนี้นะ”อ๊ะ!..พะ..พี่โรมันเรียวขาสวยถูกจับแยกออกจากกัน ก่อนที่ชายหนุ่มจะอัดกระแทกแก่นกายใหญ่เข้ามาในช่องทางรักคับแคบของเธออื้อออออ...“จุกมากค่ะ...”“ถ้าไม่ไหวก็สลบไปก่อนได้เลย... เพราะฉันจะไม่มีทางหยุด”“เราคุยกันแล้วว่ารอบเดียว”
“ที่ผ่านมาเธอคิดถึงฉันบ้างไหมริสา”โรมันเอ่ยถามหญิงสาวขึ้น ขณะลูบไล้ไปที่บริเวณเนินอกอวบของหญิงสาวเบาๆ“คิดถึงสิคะ คิดถึงมาก”ริสาเอ่ยตอบชายหนุ่มขึ้นก่อนจะหันใบหน้ากลับไปหอมแก้มชายหนุ่มฟอดใหญ่โรมันเริ่มมีท่าทีเขินอายเมื่อหญิงสาวสัมผัสเขา มือสากเริ่มซุกซนบีบเคล้นไปที่หน้าอกใหญ่ ส่วนอีกข้างก็ลูบไล้ไปที่เนินสามเหลี่ยมเบาๆ ก่อนจะรู้สึกว่ามันบวมเป่งอย่างเห็นได้ชัด“เมื่อกี้ยังไม่พอใจอีกหรือคะ?”“ถ้าเป็นเธอทั้งคืนก็คงไม่พอ”“อ๊ะ! เจ็บนะ!”ริสาเอ่ยร้องขึ้น เมื่อชายหนุ่มสอดนิ้วเรียวเข้าไปร่องสาวของเธอเพียงสองนิ้ว“ถ้าฉันกระแทกเข้าไปตอนนี้ เธอคงเจ็บมากเลยใช่ไหม”“ทำริสาได้ลงเหรอคะ?”“งั้นขอเอาด้านหลังได้ไหม แค่แป๊บเดียวนะ”“มันคงเจ็บมากเลย เพราะของพี่มันใหญ่เท่าแขนริสา มันคงเข้าไปไม่ได้”“ฉันว่าฉันเอามันเข้าไปได้นะ”โรมันเริ่มมีท่าทีเขินอายเมื่อหญิงสาวสัมผัสเขา มือสากเริ่มซุกซนเข้าไปที่บริเวณช่องทางรักด้านหลัง“อ๊ะ!”เพียงแค่นิ้วเรียวสอดเข้าไปที่บริเวณช่องทางรักด้านหลังก็ทำเอาริสาร้องเสียงหลงออกมา“เจ็บค่ะ”“เดี๋ยวก็ชิน ถ้าเธอให้ฉันทำ ฉันสัญญาว่าจะตอบแทนเธอ ด้วยการพาเธอไปเที่ยว”“นี่มันล่อกัน
ชายหนุ่มอุ้มร่างริสาเข้าในรถทันที ริสาตัวอ่อนปวกเปียกเพราะแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปเป็นจำนวนมาก ทำให้ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้บรื้นนนน....ผ่านไปไม่นานรถสปอร์ตคันหรูก็ขับเข้ามาภายในคอนโดหรูของชายหนุ่ม ริสาเดินโซซัดโซเซลงจากรถ ก่อนจะเดินเข้าไปภายในห้อง โรมันมองสภาพหญิงสาว ก่อนจะส่ายหัวให้กับเธอเบาๆ“ริสาขออาบน้ำก่อนได้ไหมคะ”จริงๆ แล้วเธอจะอาเจียนมากกว่า ริสารีบจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกทัน ระหว่างเธอและเขา คงไม่มีอะไรต้องปกปิดแล้ว ริสารีบเดินย่างกรายเข้าไปในห้อง พร้อมกับวิ่งไปที่ชักโครกทันที ก่อนจะก้มกลั้วปากในอ่างล้างหน้า“อ๊ะ! อยู่ ๆ ชายหนุ่มก็เดินเข้ามาสวมกอดเธอด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่าเช่นกันโรมัน ค่อยๆ ลูบแผลเป็น บริเวณกลางหลังของเธออย่างแผ่วเบา“ขอโทษที่ฉันมันอ่อนแอ จนทิ้งให้เธอต้องอยู่คนเดียว วันนั้นฉันเป็นคนไปส่งเธอที่โรงพยาบาล ฉันกับพ่อเธอเรามีปากเสียงกัน พ่อของเธอโทษว่าเป็นความผิดของฉัน และฉันปกป้องลูกสาวของเขาไม่ได้ ซึ่งมันก็จริงเหมือนที่พ่อเธอว่า ฉันปกป้องเธอไม่ได้ พ่อเธอสั่งห้ามฉันเข้าใกล้เธอ เพราะถ้าฉันไม่ไปจากเธอ เขาก็เอาเธอไปจากฉัน ฉันไม่อยากให้ทุกอย่างแย่ไปกว่าเดิมจึงเ
สามปีต่อมา...โรมันกลับมาที่ไทยโดยมาบริหารโรงแรมในเครือดิคลาสเซิล ชายหนุ่มได้รับตำแหน่งนักธุรกิจดาวรุ่งที่ใครๆ ก็ต่างอยากร่วมหุ้นด้วย“วันนี้คุณโรมัน มีออกรายการนะคะ”โรมันพยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจก่อนจะเดินเข้าไปในสตูดิโอ4 ที่เลขาแจ้งไว้“สวัสดีค่ะ คุณโรมันเชิญห้องแต่งตัวเลยนะคะ ดีไซเนอร์รอให้คุณเข้าไปเลือกชุดในห้องแต่งตัว vip แล้ว เพื่อให้ความเป็นส่วนตัว ข้างในจะมีแค่ดีไซเนอร์กับคุณโรมันเท่านั้นนะคะ”ทีมงานแจ้งรายละเอียดให้ชายหนุ่ม ก่อนที่โรมันจะเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว ที่มีดีไซเนอร์นั่งรออยู่“เชิญค่ะ...”ริสาชะงักไปทันที เมื่อเห็นชายหนุ่มที่มาใหม่เดินย่างกายเข้ามาหาเธอ ทั้งสองมองหน้ากันอยู่พักหนึ่งก่อนจะเป็นโรมันที่เดินเลี่ยงไปอีกทาง“ขออนุญาตวัดขนาดตัวนะคะ”ริสาจัดการวัดรอบตัวชายหนุ่ม เธอรู้สึกว่าเขาผอมลงมาก เขาคงทำงานหนักจนทำให้ร่างกายบอบบางลง“เรียบร้อยค่ะ นี่เป็นชุดที่ริสา.. เอ่อ... ที่ฉันเตรียมเอาไว้ค่ะ คุณโรมันสามารถลองได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉันจะออกรอข้างนอก”พรืบ..อ๊ะ!!ร่างของหญิงสาวถูกเหวี่ยงลงเก้าอี้แทนที่ชายหนุ่มอืออออืออออืออออ.... ริสาเบิกตากว้างเมื่อชายหนุ่มประกบริมฝีปากเข
ผ่านไปไม่นาน... พ่อแม่ของริสาก็มาถึงโรงพยาบาลตุ้บ!ผลั้วะ!!หมัดหนักๆ ของผู้มาใหม่ต่อยเข้าที่แก้มสากของโรมันอย่างแรง ทำเอาชายกลิ้งไปกองที่พื้นทันที ชาริลรีบเข้าไปห้าม แต่ก็โดนโรมันส่งสัญญาณมือห้ามเอาไว้“ฉันเลี้ยงลูกฉันมา28ปี ริสาเจ็บสุดก็แค่วิ่งล้ม แกเป็นใครถึงมาทำให้ลูกสาวฉันต้องมาเข้ามาอยู่ห้องไอซียูแบบนี้”ริสมันเอ่ยขึ้น พร้อมกับหยดน้ำตาผู้เป็นพ่อค่อยๆ ไหลออกมา ชีวิตนี้เขาดูแลริสาเป็นอย่างดี เธอไม่เคยเป็นอันตรายใดๆ“ผมขอโทษที่ดูแลเธอได้ไม่ดี”“แค่ขอโทษ มันทดแทนกับสิ่งที่ลูกสาวฉันเจอได้ไหม ขอโทษแล้วยังไง ขอโทษแล้วจบงั้นเหรอ ขอโทษแล้วไม่ต้องรู้สึกอะไรใช่ไหม”ออกไป แล้วอย่ากลับมาให้ลูกฉันเห็นหน้าอีก ระหว่างแกกับลูกสาวของฉันมันไม่มีทางเป็นไปได้ แค่ความปลอดภัยแกยังให้ลูกฉันไม่ได้เลย ออกไปจากชีวิตลูกสาวฉันซะ ก่อนที่ฉัน จะพาลูกของฉันไปจากแกเอง”ริสมันเอ่ยขึ้นก่อนจะดึงเรียวภรรยาเดินออกไปโรมันคุกเข่าลงที่พื้นทันที เมื่อได้ฟังคำพูดของพ่อหญิงสาว สิ่งที่พ่อของเธอพูดนั้นเป็นความจริงทั้งหมด โรมันไม่สามารถดูแลเธอให้ดีได้ ริสาอาจเป็นอันตรายมากกว่านี้ หากยังยืนอยู่ข้างๆ เขาหยดน้ำตาลูกผู้ชายค่อย







