Mag-log in"ผมหมดความอดทนเเล้วนะครับ ถ้าอาไม่ยอมคบกับผม ผมจะบอกพ่อว่าอากับผมเคยได้กันมาแล้ว"
view more"เดินดีๆ ครับพี่ธาร วันนี้พี่ดื่มเหล้ามากเกินไปนะครับ"อัคคีเดินไปบ่นไปพยุงพี่ธารเข้ามาภายในห้อง มืออีกข้างก็ถือของขวัญต่างๆ ที่คนอื่นเอามามอบให้ เขาก้มตัวเอาของขวัญต่างๆ วางเอาไว้ที่ประตูห้องว่าจะเอาพี่ธารเข้านอนก่อนเเล้วค่อยมาเก็บที่หลัง"มา! พี่จะให้รางวัลคนจัดงานวันนี้หน่อย อื้มมๆ"ธารเเม้จะเมาเเต่ก็ไม่ลืมสิ่งที่อัคคีพูดเอาไว้ในงานเลี้ยงฉลองวันเกิดว่าอยากได้อย่างอื่นเเทนคำว่าขอบคุณ เขาพลิกตัวกับน้าอัคคีด้วยสองมือดึงเข้าหาตัวเองเเล้วบดริมฝีปากเข้าด้วยกัน เป็นการจูบที่อัคคีไม่ทันได้ตั้งตัวเเต่เขาก็เริ่มจูบคนพี่กลับสอดลิ้นเข้าไปชิมรสหวานจากเหล้าภายในปากของอีกคนอัคคีสวมกอดร่างเล็กเอาไว้ขณะที่ปากของพวกเขาจูบกัน มือของเขาก็เลื่อนลงไปข้างล่างสอดเข้าไปในกางเกงที่คนพี่ใส่อยู่ หาปากรูเล็กที่เขาสนิทมากพอเจอเเล้วอัคคีก็ไม่รอช้าที่จะส่งสายของตัวเองเข้าไปทักทายหนึ่งนิ้วร่างธารสั่นเทาดิ้นพล่านต้องการผละจูบเปล่งเสียงครางขึ้นเพราะสิ่งเเปลกปลอมที่เข้ามาภายในตัวของเขา แต่ร่างสูงกลับไม่ยอมที่จะให้เขาผละออกจากการจูบใช้มือจับกดหัวจากด้านหลังไม่ให้เขาถอยออกธารพยายามที่จะผละออกเเต่สุดท้ายเขาก็สู้เเรงข
"นี่พี่จะไม่กลับจริงๆ หรอครับ ผมรอไปส่งพี่อยู่นะ""อื้มมม ขอ...กินอีกหน่อย"พายุตอบกลับชิริวที่นั่งอยู่ข้างๆ เเล้วหยิบแก้วเหล้าขึ้นมาดื่มต่อ ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาเเม้พายุจะพยายามที่จะทำใจเรื่องของพี่ธารมากเเค่ไหน แต่เขาก็ไม่อาจที่จะทำได้ไม่สามารถที่จะลืมคนพี่ได้ แม้ว่าเขาจะรู้เรื่องก่อนหน้าที่ทั้งสองคนจะคบกันไม่กี่ชั่วโมงก็ตามในวันนั้นวันที่พี่ธารเมาเเล้วเผลอหลุดพูดเรื่องที่มีเซ็กส์เเละเคยคบกับอัคคีมาก่อนเเล้วนั้น เขาได้ยินมันชัดเจนเต็มสองหู ในตอนนั้นเขาเห็นพี่ธารดื่มเหล้ากับคนที่ไม่คุ้นหน้าก็ต้องการที่จะเข้าไปทักทาย แต่สิ่งที่ได้ยินนั้นกลับทำให้หัวใจของพายุเเตกสลายแม้จะไม่ได้ยินว่าพี่ธารรักอัคคีเเต่ท่าทีของคนพี่ก็เป็นการบ่งบอกทุกอย่างเเล้ว น้ำตาลของพายุไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ในตอนนั้น เขาตัดสินใจที่จะหันหลังกลับไปไม่เข้าไปหาคนพี่ ตอนเช้าไม่กี่ชั่วโมงต่อมาหลังจากนั้นเขาก็ได้รู้พี่ธารคบกับอัคคีเเล้วหลังจากนั้นเขาก็จมอยู่กับความเศร้าเขาเป็นคนที่มาก่อนอัคคีเเท้ๆ มาก่อนหลายปีเเต่เขากับไม่ใช่คนๆ นั้นของพี่ธาร พายุใช้เวลาทำใจนานมากกว่าที่จะออกมาจากความเศร้านั้น แต่พอได้มางานวันเกิดพี่ธ
"เห้อ! เตียงเต็มไปด้วยกลิ่นเหล้ากลิ่นหมูกระทะจากตัวมันเเน่ๆ"ขุนเขาพูดขึ้นหลังจากที่ไม่รู้ว่าจะต้องพาสายฟ้าไปส่งที่ไหนหลังจากที่มันหลับใส่ปลุกเท่าไรก็ไม่ตื่น เขาจึงทำได้เพียงพามันมานอนที่ห้องในคอนโดของเขาเเทน เเต่ก็อดที่จะปวดหัวไม่ได้เมื่อต้องให้สายฟ้านอนบนเตียงของตัวเองทั้งที่ร่างกายของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยกลิ่นหมูย่างเเละกลิ่นเหล้าเหม็นฉึ่งขณะที่สายฟ้าที่เเกล้งหลับมาตลอดจนตอนนี้ถูกพากลับมาที่ห้องนอนของขุนเขา เขารับรู้มาตลอดทางว่าขุนเขาพาตัวเองนั่งรถมาที่คอนโดของอีกฝ่ายแม้เขาจะคิดอย่างดีว่าอยากมาที่นี่เเต่พอมาเเล้วใจมันก็หวิวๆ ไม่รู้ว่าควรที่จะทำอะไรต่อ"เเม่ง พอเเมาเเล้วหลับเเบบนี้ก็น่ารักดีนิว๊า แต่ตอนไม่เมาทำไม่ปากหมาจังวะ""ชู่! นี่ลูกบ้าหรอจะมาตื่นเพราะมันจริงๆ หรือกูเนี่ย แต่จะว่าไปเเม่งสายฟ้าก็น่าเอาเหมือนกันนะ""ป๊าบๆ ตื่นไอ้ขุนเขา รีบห่มผ้าให้มันเเล้วไปอาบน้ำดีกว่า"ขุนเขาที่อยู่ข้างเตียงพูดเเล้วก็เอื้อมตัวคล่อมตัวสายฟ้าที่นอนอยู่ไปหยิบผ้าห่มมาห่มให้สายฟ้า หน้าของพวกเขานั้นอยู่ตรงกันพอดีระหว่างที่สายตาของเขามองหน้าของสายฟ้าอยู่นั้น คนที่ควรจะหลับไปเเล้วอย่างสายฟ้ากลับลืมตาตื่นข
"สุขสันต์วันเกิดนะครับพี่ธาร!""ขอบคุณทุกคนมากนะที่จัดงานวันเกิดให้พี่""อัคคีมันอยากจัดงานวันเกิดให้พี่บ้างนิครับ""ขอบคุณนะอัคคี""ไว้เปลี่ยนคำขอบคุณเป็นอย่างอื่นดีกว่าครับ""เด็กบ้า!""ฮ่าๆๆ"ทุกคนต่างก็หัวเราะออกมาในทันทีทุกคนที่อยู่ที่นี่นั้นต่างก็เข้าใจในความหมายของคำพูดอัคคี ตั้งเเต่วันนั้นที่ธารรู้ว่าพี่อินนั้นยอมรับได้ที่เขานั้นคบกับลูกชายของพี่อิน ธารก็ได้เหมือนปลดปล่อยความทุกข์ที่มีภายในใจออกไปจนหมดพวกเขาเปิดตัวลงรูปคู่เพื่อให้ทุกคนเห็นว่าพวกเขานั้นเป็นเเฟนกัน เเละในวันนี้ซึ่งเป็นวันเกิดของธารอัคคีก็ได้จัดเซอร์ไพรส์ให้เขา โดยที่ให้ผูกผ้าปิดตาเดินออกมาจากในห้องไม่ให้ธารรู้ว่าจะไปที่ไหนจนสุดท้ายเมื่อลงจากรถมาอัคคีก็พาเขาเดินมาที่จุดที่ธารอยู่ในขณะนี้ พอผ้าปิดตาถูกถอดออกคนที่อยู่รอบๆ โต๊ะต่างก็พอกันสุขสันต์วันเกิดเขา ธารในตอนนี้ยิ้มจนหุบไม่อยู่ด้วยความดีใจนี่เป็นครั้งเเรกเลยที่มีคนจัดงานวันเกิดให้เขาเเล้วยังมีมีคนมาร่วมงานเป็นเพื่อนของอัคคี ขุนเขาเเละพายุเป็นโต๊ะสี่เหลี่ยมที่เป็นอะลูมิเนียมคนที่เหลือนั่งอยู่อีกฝั่งเรียงเป็นขุนเขา สายฟ้า ชิริว เเละพายุ ส่วนฝั่งของธารนั้นมีเเ
กริ๊งงงๆๆ"พี่ธารอยู่ไหมครับ"เสียงกริ่งประตูห้องดังขึ้นภายในห้องพร้อมกับเสียงเรียกของขุนเขาที่หน้าประตูห้อง ปลุกให้ธารลืมตาตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เสียงเรียกเเละเสียงกริ่งที่ดังทำให้คนที่พึ่งลืมตาตื่นนอนพยายามที่จะลืมตาที่แทบจะปิดทุกครั้งที่ลืมตาให้ตื่นเต็มที่"รอเเป๋บขุนพี่กำลังจะเปิดประตูให้"เสียงเ
"อ่ะ โอ๊ยย ถอนออกไปช้าๆ พี่เจ็บนิดหน่อย"หลังจากที่นอนพักเอาเเรงกันเเล้วอัคคีก็เตรียมตัวที่จะลุกขึ้นเอาแก่นกายตัวเองที่คาในรูพี่ธารออกมา เพราะถ้าไม่เอาออกเขาก็คงจะอึดอัดแย่เพราะภายในตัวพี่ธารกำลังตอดรัดแก่นกายที่อยู่ภายในถี่ๆ จนแก่นกายที่เสร็จเเล้วกลับมาเเข็งอีกรอบ อัคคีต้องการถอนแก่นกายออกมาเปลี่ย
"ซี๊ดด อื้มมม อ่า ขยับนิ้วช้าลงหน่อยอัคคี อื้ออ อ่า "ธารร้องครางเสียงสั่นขึ้นมาไม่หยุด หลังจากที่ช่องทางด้านหลังของตัวเองถูกอัคคีใช้ลิ้นละเลงเลียจนชุ่มฉ่ำ ไม่นานต่อมานิ้วมือทั้งสองของอัคคีก็สอดเข้ามาภายในตัวธารขยับไปทั่วผนังภายในช่องทางรัก นิ้วมือของอัคคีขยับเข้าออกอย่างรวดเร็วภายในช่องทางรักจนสีห
ธารรู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนผ่าวหน้าแดงขึ้นกว่าเดิมก็หันหน้าหนีไปอีกด้านไม่ให้อัคคีเห็น ไม่รู้เลยว่าอีกคนนั้นกำลังกลั้นหัวเราะกับท่าทางน่ารักของเขา บรรยากาศที่แปลกๆ แบบนี้ธารรีบคิดหาวิธีที่จะเปลี่ยนเรื่องเมื่อมองไปที่พนักงานที่กำลังถือเค้กอยู่ธารก็คิดได้"ช่วยเอาเค้กไปใส่กล่องให้ด้วยนะครับ นี่ก็ดึกมา





