คุณหมอเข็มใหญ่ 1 : เบียดจนตั้ง (2)

@โรงหนัง  

ฟุ่บ!

“อุ้ย! ขอโทษค่ะหมอ”

ระหว่างที่นั่งดูหนังด้วยกัน ตอนถึงฉากซอมบี้โผล่ออกมาโซดาตกใจจนสะดุ้งไปกอดแขนหมอทิมเอาไว้แน่น พอรู้สึกตัวว่าทำอะไรลงไปจึงเอ่ยขอโทษเขาเสียงแผ่ว พร้อมรีบปล่อยมือออกจากเขา

“ไม่เป็นไร...น้าไม่ถือ” หมอทิมพูดเสียงสั่น เมื่อครู่ตอนที่เด็กสาวกอดแขนเขาไว้ หน้าอกใหญ่นุ่มนิ่มของเธอเบียดชิดเข้ามาทำเอาเขาขนลุกเกรียวไปทั้งตัว

อย่านะไอ้ทิม...อย่าคิดไปไกล

หนูโซดายังเด็ก...

“กรี๊ดดดดดด!” โซดากรี๊ดลั่นโรงฉากที่ซอมบี้วิ่งไล่เด็กชายตัวเล็ก จึงหันไปกอดแขนล่ำของคุณหมอเสียเต็มแรง

“เอ่อ...ไม่เป็นอะไรนะหนูดา ซอมบี้มันออกไปแล้ว” คุณหมอสุดหล่อทำตัวไม่ถูก เมื่อเต้าใหญ่ของเด็กสาวเบียดชิดกับแขนของเขาอีกครั้ง เขาได้แต่กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ พยายามไม่มองไปที่เธอ เพราะรู้สึกว่าตอนนี้ลำเนื้อยักษ์ของตัวเองกำลังเริ่มขยายใหญ่อยู่ใต้กางเกง

“มันไปแล้วแน่นะ...” เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นทีละข้าง แล้วหันกลับไปดูก็พบว่ามันไปแล้วจริงๆ ถึงโล่งใจ

แม้เธอจะเป็นคนที่ชอบดูหนังผีมาก แต่เธอก็กลัวแล้วก็ร้องกรี๊ดทุกครั้งที่ดู

“อ๊ะ...ขอโทษค่ะคุณหมอ หนูไม่ได้ตั้งใจ”

พอเห็นว่ามือของตัวเองเกาะอยู่ที่แขนของเขาอีกครั้ง เธอก็รีบเอ่ยขอโทษเขาทันที

“ไม่ต้องขอโทษหรอก น้าบอกแล้วว่าน้าไม่ถือ” เขายิ้มอย่างใจดี ทั้งที่จริงๆ แล้วเขาเป็นคนที่ค่อนข้างหวงเนื้อหวงตัวคนหนึ่ง ไม่ค่อยชอบให้ใครเข้ามาใกล้

แต่พอเป็นหนูโซดา ทุกอย่างมันดูตรงกันข้ามไปเสียหมด...

เขาอยากอยู่ใกล้เธอ อยากพูดคุย ได้ยินเสียงหัวเราะ และรอยยิ้มของเธอในทุกๆ วัน

ตั้งแต่ที่เจอกันครั้งแรกที่คลินิกแล้วเธอยิ้มให้วันนั้น เขาก็คล้ายว่าไม่สามารถละสายตาจากเธอได้เลย

“คุณหมอใจดีจังเลยค่ะ”

โซดายิ้มหวานให้หมอทิม ก่อนจะหยิบป๊อบคอร์นขึ้นมากินแล้วจดจ่อกับการดูหนังต่อ ส่วนคุณหมอก็นั่งเกร็งไปทั้งตัว เพราะยังคงรู้สึกวูบวาบจากกลิ่นหอมและเต้าเนื้อนุ่มนิ่มที่เบียดชิดเมื่อครู่

ตลอดการดูหนัง เขาก็โดนเด็กสาวโผเข้ากอดนับสิบครั้ง จนลำเนื้อเขื่องขยายใหญ่อัดแน่นดันเนื้อกางเกงออกมานูนเด่น คิดเตลิดไปไกลว่าตัวเองได้เล่นเสียวกับเธอในโรงหนัง

จึกๆๆ

“คุณหมอคะ หนังจบแล้วค่ะ”

นิ้วชี้เรียวจิ้มลงบนแขนล่ำของหมอทิมสองสามทีเพราะเห็นว่าเขาดูเหม่อๆ ไม่ยอมลุกจากที่นั่งเสียที

“อะ อ้อ...งั้นเราไปกันเถอะ เดี๋ยวน้าไปส่งหนูที่คอนโดเอง ตอนนี้มันดึกแล้ว” หมอทิมพูดกับเธอโดยพยายามไม่มองไปที่หน้าอกอึ๋มที่อยู่ภายใต้เสื้อสายเดี่ยวตัวจิ๋วนั่น เขาพยายามสลัดความคิดอกุศลของตัวเองออกไป แต่มันก็ช่างยากเย็นเหลือเกิน

“หนูเกรงใจจังค่ะ คุณหมอมาดูหนังเป็นเพื่อนแล้วยังจะไปส่งหนูที่คอนโดอีก”

“เกรงใจอะไรกัน บ้านของน้าก็อยู่ใกล้ๆ กับคอนโดของหนูดานี่เอง” เขายิ้มพลางยกมือขึ้นลูบผมสั้นนุ่มลื่นของเธออย่างเบามือ

“ขอบคุณนะคะ...คุณหมอนี่นอกจากจะหน้าตาดีแล้วยังใจดีอีกต่างหาก” โซดายิ้มแป้นเอ่ยชมเขาอย่างเอาใจ ทำเอาหมอทิมใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

อ่า...หนูดาจะน่ารักเกินไปแล้วนะ...

ถ้าจะยิ้มหวานขนาดนี้ ต่อให้เด็กกว่าสิบปีเขาก็ไม่สนอีกต่อไปแล้ว!