13.1 | พร้อมหรือยังที่รัก - NC

“ยอมแล้วครับคุณแม่ แต่คุณต้องทำเบาๆ นะ เดี๋ยวลูกตื่น” มาร์คัสพูดยิ้มๆ แล้วพลิกร่างบอบบางในชุดนอนเซ็กซี่ให้นอนลงบนเตียง “ผมจะเสิร์ฟความสุขให้คุณเอง แต่ต่อไปนี้ทำได้อาทิตย์ละครั้งเท่านั้นนะ ตกลงมั้ย”

               “ความอยากมันห้ามกันได้ที่ไหนคะ ฉันบังคับตัวเองไม่ได้ ว่าจะอยากหรือไม่อยากตอนไหน”

               “คุณก็ต้องอดทน” เขาถอดชุดนอนของเธอออก เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าเซ็กซี่ เขาเพิ่งสังเกตว่าทรวงอกของเธอขยายใหญ่ขึ้น สะโพกผายออกมากขึ้น แต่หน้าท้องยังคงแบนราบเหมือนเดิม

               “ฉันจะไม่ทนค่ะ” เอวารินถอดเสื้อยืดชุดนอนของสามีออกอย่างใจร้อน วันนี้เขาบ่ายเบี่ยงเธอมาทั้งวันแล้ว ถ้าไม่ยอมดีๆ เธอก็จะจับปล้ำซะเลย “มาให้จูบซะดีๆ” หญิงสาวเกี่ยวคอสามีลงไปจูบอย่างเร่าร้อน

               “นี่คุณ ใจเย็นๆ เดี๋ยวผมก็ทับลูกแบนกันพอดี” มาร์คัสหัวเราะร่วนกับความหื่นมากผิดปกติของภรรยาแล้วเบี่ยงตัวพาดทับหน้าอกเธอแบบเฉียงๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการนอนทับหน้าท้องของเธอ

               “ฉันไม่ทำให้ลูกเจ็บหรอกน่า ฉันก็เป็นห่วงลูกไม่น้อยกว่าคุณเหมือนกัน ลูกจะให้ความร่วมมือกับเราค่ะ เชื่อฉัน” หญิงสาวพูดพึมพำพลางแอ่นหน้าอกขึ้นเสียดสีกับแผงอกกว้างของสามี

               มาร์คัสเลื่อนมือลงไปลูบไล้ที่หน้าท้องเธอแผ่วเบา “แด๊ดดี้จะทำเบาๆ ไม่ต้องตกใจนะครับลูก”

               เมื่อตกลงกับลูกเรียบร้อยแล้ว รายต่อไปที่เขาต้องจัดการก็คือคุณแม่สายรุกที่มือไม้ซุกซนลูบวนอยู่ที่ความเป็นชายของเขาจนมันเหยียดขยายพร้อมใช้งาน

               “คุณพร้อมหรือยังที่รัก” คนเป็นสามีกระซิบถามพลางระบายจูบไปทั่วซอกคอ วันนี้กลิ่นกายเธอหอมกรุ่นแปลกไปกว่าทุกวัน

               “ฉันพร้อมตั้งนานแล้วค่ะ” หญิงสาวตอบแล้วประคองใบหน้าเขามาประกบปากจูบ และเขาก็ตอบสนองโดยไม่อิดออดอีกต่อไป

               ชายหนุ่มรูดกางเกงชุดนอนของตัวเองออกพร้อมกางเกงชั้นใน จากนั้นจับร่างบางให้นอนตะแคงข้างแล้วดึงขาข้างหนึ่งของเธอขึ้นมาพาดทับบนสะโพกก่อนจะค่อยๆ เสียดแทรกแก่นกายแข็งขึงเข้าไปในความอ่อนนุ่มที่ชุ่มชื้นได้ที่

               เอวารินส่งเสียงครางสั่นหวิวอย่างสมใจพลางเบียดกายเข้าหาแผงอกอบอุ่นของสามี หญิงสาวหหลับตาลงซึมซับความสุขซ่านที่เขามอบให้อย่างอ่อนโยนกว่าที่เคย ทว่าความรู้สึกวาบหวามไม่ได้น้อยไปกว่าทุกครั้งเลย

เอวารินลูบหลังให้สามีที่นั่งกอดชักโครกอย่างหมดสภาพเพราะอาเจียนออกมาจนหมดไส้หมดพุง ตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่าภรรยาตั้งครรภ์จนถึงวันนี้ เป็นเวลาสามสัปดาห์เต็มที่มาร์คัสจะต้องตื่นมาโก่งคออาเจียนตั้งแต่เช้าตรู่ทุกวัน

               “เป็นยังไงบ้างคะมาร์ค ไหวมั้ยคะ”

               “ไหว...ผมไหว” เขาฝืนตอบทั้งที่ใบหน้าซีดเซียว

               “ฉันว่าคุณไม่น่าจะไหวนะคะ” หญิงสาวประคองสามีออกจากห้องน้ำมานั่งพักที่โซฟาริมหน้าต่างในห้องนอน

               “เอาสตรอว์เบอร์รี่มาให้ผมกินสักลูกเดี๋ยวผมก็หายเหมือนทุกครั้ง” ชายหนุ่มบอกเสียงเบาแบบเพลียสุดๆ

               เอวารินหยิบสตรอว์เบอร์รี่นำเข้าจากญี่ปุ่นลูกใหญ่รสชาติหวานฉ่ำมาป้อนให้คนแพ้ท้องแทนเมีย อาการแพ้ท้องของเขาจะเป็นเฉพาะตอนเช้าตรู่ อาเจียนเสร็จก็จะออกมากินสตรอว์เบอร์รี่จานใหญ่ จากนั้นนั่งพักอีกราวสิบนาทีก็หายเป็นปกติ ส่วนเอวารินไม่มีอาการแพ้ท้องอะไรเลย นอกจากหื่นหนักมากกว่าปกติ และก่อคดีปลุกปล้ำสามีกลางดึกแทบทุกคืน

               “ปกติผมเกลียดสตรอว์เบอร์รี่มากเลยนะ แต่ไม่รู้ทำไมตอนนี้ผมกินได้ทีละเป็นกิโลเลย” มาร์คัสพูดพลางหยิบผลไม้ที่เขาเกลียดที่สุดใส่ปากไม่หยุด

               “ชอบกินผลไม้รสหวานแบบนี้สงสัยจะได้ลูกสาวมั้งคะ”

               “ผมมั่นใจว่าผู้ชาย”

               “มั่นใจขนาดนี้ถ้าเป็นผู้หญิงคุณจะผิดหวังมั้ยคะเนี่ย”

               “ผมไม่ซีเรียสนะ ผู้หญิงหรือผู้ชายผมก็รัก แต่ผมแค่มั่นใจมากว่าคนนี้ผู้ชาย” เขาพูดพลางเอนตัวลงเอาแก้มแนบหน้าท้องท้องของภรรยา “ทักทายแด๊ดดี้หน่อยสิครับลูกชาย” คุณพ่อแนบแก้มอยู่อย่างนั้นครู่หนึ่งแล้วทำท่าตื่นเต้นดีใจ “ลูกเตะแก้มผมด้วย”

               “มโนแล้วค่ะ ฉันไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย” เอวารินลูบแก้มสามีด้วยสีหน้ายิ้มแย้มมีความสุข เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าชีวิตนี้จะได้เจอผู้ชายแสนดีอย่างนี้