นอกใจ

ผมชื่อ​ อติรุจ​​ ที่ผ่านมาผมไปเรียนและใช้ชีวิตที่ต่างประเทศ​ส่ะส่วนใหญ่​ ผมมาเรียนที่นี่เกือบแปดปี​ ที่ผ่านมาผมไม่เคยกลับบ้านเลย​สักครั้ง ช่วงปิดเทอมผมจะเรียนพิเศษหรือไม่ก็ทำงานพิเศษ​เพื่อเก็บเกี่ยว​ประสบการณ์​ ผมชอบที่นี่มากถึงขั้นไม่ยอมกลับบ้านเลย​ จนโดนคุณแม่บ่นเรื่องนี้ประจำ

ส่วนมากพ่อกับแม่จะบินมาหาผม​ และบินมาบ่อยจนผมคิดว่า​ ผมไม่จำเป็นต้องกลับบ้านก็ได้ในเมื่อพ่อกับแม่ก็มาหาผมเกือบทุกเดือนอยู่แล้ว

   ตอนนี้ผมเรียนจบปริญญาโทแล้ว​และกำลังจะกลับบ้านเพื่อกลับไปเซอไพรส์​คนที่บ้าน​ เพราะมันคงถึงเวลาแล้วที่ผมต้องกลับบ้าน​สักที​ เพื่อทำหน้าที่ลูกที่ดี…. และทำหน้าที่แฟนที่ดีให้กับคนรัก​ 

    ทุกคนได้ยินไม่ผิดเลยคับผมมีแฟนแล้ว​ และแฟนผมก็ทั้งสวยและน่ารักมากๆ​ ถ้าใครได้มองเป็นต้องตกหลุมรักเธออย่างแน่นอน​ อีกทั้งตัวเธอยังเรียนเก่ง​อีกด้วย​ ผมโคตร​ภูมิใจในตัวเธอ

เราคบกันห้าปีแล้ว​ เป็นระยะเวลาค่อนข้างนานมากๆ​ ตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่ที่เราคบกันมักจะมีแต่คนอิจฉา​คู่ของเราเสมอ​ เพราะเราเป็นคู่ที่เหมาะสมกันมาก​ และเราสองคนก็รักกันมากด้วย​ เธอเป็นความสุขของผมและผมเองก็เป็นความสุขของเธอ​เช่นกัน

หลังจากที่เราคบกันได้ห้าปี​ มันก็ถึงเวลาที่ผมจะทำอะไรให้ชัดเจนสักที​ ผมไม่อยากให้ใครมองแฟนตัวเองไม่ดี​ ถ้าอยู่ต่างประเทศ​ผมคงไม่ต้องคิดมาก​ แต่ประเทศ​ไทยสังคมที่นี่ไม่เหมือนกันกับที่นั้น​ ดังนั้นการแต่งงานมันจะดีสำหรับเราสองคน​ เพราะเป็นการให้เกียรติ​คนที่ตัวเองรักและครอบครัวของเธอด้วย

 ผมกลับมาถึงประเทศ​ไทยตั้งแต่สามวันก่อน​ และครั้งนี้ผมพาพีชแฟนสาวคนสวยของผมกลับมาด้วย​ เพื่อมาแนะนำให้คุณพ่อคุณแม่ของผมได้รู้จักกับว่าที่ลูกสะใภ้อย่างเป็นทางการ

แต่ตอนนี้ผมยังไม่ได้เข้าไปกราบพวกท่านเลย​ เพราะอยากพาแฟนสาวมาเที่ยวก่อน​ พรุ่งนี้จึงจะพาเธอเข้าไปหาคุณพ่อคุณแม่​ ผมมั่นใจว่าพวกท่านต้องชอบพีชอย่างแน่นอน​ เพราะเธอเป็นคนดีและน่ารักมากๆ​ ผมเชื่อว่าพีชต้องเข้ากับครอบครัวของผมได้ดี

และวันนี้ผมตัดสินใจพาพีชมาเดินห้างเพื่อมาซื้อเสื้อผ้าให้เธอ​ใส่ไปพรุ่งนี้​ ความจริงผมไม่ได้แคร์อะไรเลยเธอจะใส่ชุดไหนก็ได้​ เพราะสำหรับผมสวยก็คือสวยใส่ชุดอะไรก็สวย​

แต่พีชเธอคิดต่างไปจากผม​ เพราะเธอบอกว่าการเข้าไปหาผู้ใหญ่​ควรใส่เสื้อผ้าที่เรียบร้อย​ สมวัย​ เพื่อให้เกียรติ​ผู้ใหญ่​และที่สำคัญ​เวลาเจอกันผู้ใหญ่​จะได้เอ็นดู​

เธออยากให้ครอบครัวของผมประทับใจตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน​ ดูสิคับแฟนผมน่ารักขนาดไหน​ เธอเป็นคนที่ใส่ใจกับทุกอย่าง​ และวันนี้ผมก็จะซื้อทุกอย่างตามใจเธอ​อะไรที่เธอว่าดีผมซื้อให้หมด​ ไม่ติดว่าราคาเท่าไร​ขอแค่เป็นของที่เธอชอบผมก็พอ

แต่ในระหว่างที่ผมกับพีชกำลังเลือกซื้อกระเป๋า​อยู่​ ก็มีคนมาเรียกผมจากด้านหลัง​ ผมค่อนข้าง​ตกใจมากเพราะไม่คิดว่าจะมีใครจำผมได้

"สวัสดีค่ะพี่รุจ.... อยู่ๆก็มีผู้หญิง​น่าตาน่ารักเข้ามาทักผม​ ซึ่งผมยังงงว่าเธอเป็นใคร รู้จักผมได้ยังไง​"

(......)​ผมทำหน้างงใส่เธอ เพราะผมไม่รู้จักเธอจริงๆ​ จะให้ทักทายกลับมันก็ไม่ใช่ และเหมือนว่าเธอจะเข้าใจในสิ่งที่ผมแสดงออก

 

"พี่จำรสาไม่ได้หรอค่ะ.....เธอถามผมขึ้นมาด้วยสายตาเจ็บปวดและมีน้ำตาคลอ​ "แค่แปดปีพี่ก็ลืมรสาจริงๆหรอ​ คงมีแค่รสาคนเดียวที่ไม่เคยลืมพี่"

" รสา..... " พอหญิงสาวตรงหน้าพูดชื่อ​ตัวเอง​ ทำให้เขาเริ่มนึกออกทันที​ว่าเธอคือใคร​ รสาเธอโตจนผมจำแทบไม่ได้เลยด้วยซ้ำ​​และเธอก็เปลี่ยนไปเยอะมาก​จนไม่เหลือโครงหน้าสมัยเด็กเลย

" หึ.....พี่กลับมาเมื่อไรค่ะ​ แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใครหรอ คงไม่ใช่เพื่อน..ใช่ไหมค่ะ"

คำถามของเธอทำให้ผมนิ่งจนไปต่อไม่ถูก​ ผมไม่รู้จะบอกเธอยังไง​ วันนี้ผมไม่คิดด้วยซ้ำ​ว่าจะต้องมาเจอใคร

" เออ....นี่พีชเป็น....."

" สวัสดีค่ะ​ ฉันชื่อพีชค่ะ​ เป็นแฟนของรุจ" ผมยังไม่ทันได้แนะนำพีช​ให้รสารู้จักเลย แต่เธอเอยแนะนำตัวเองขึ้นมาก่อน

"แฟนหรอค่ะ.... รสาขอถามได้ไหมว่าคบกันนานแล้วหรอ" รสายังถามผมต่อเนื่อง​ แต่เป็นคำถามที่ดีเจ็บปวดจนผมสัมผัสได้

"ห้าปีได้แล้วค่ะ... เนอะรุจ​ อีกไม่นานเราก็จะแต่งงานกันแล้วค่ะ"

" เป็นแบบนี้สิน่ะ..... แปดปีที่ผ่านมาที่พี่ไม่ติดต่อมาหารสาเลย​ เพราะพี่นอกใจรสา.... พี่ไม่กลับมาหารสาเพราะพี่มีคนอื่นนี่เอง​ สนุกไหมค่ะ!! ..... กับการใช้ชีวิตที่ต่างประเทศ​ สนุกไหม!!!! กับการปล่อยให้รสารอพี่ห่ะ!! แล้วแฟนพี่รู้หรือเปล่าว่าเราเป็นแฟนกัน​ รู้หรือเปล่าว่าพี่สัญญาอะไรไว้กับรสา"

"รสา..... คือพี่"

"ถ้าพี่จะมีคนอื่นก็ไม่ควรมาขอรสาเป็นแฟน​ พี่ไม่ควรมาสัญญาว่าจะรีบเรียนให้จบแล้วกลับมาขอรสาแต่งงาน​ ถ้าพี่ทำไม่ได้พี่จะสัญญาทำไมห่ะ!!!"

" พี่ไม่คิดว่ารสาจะ.... จะยังยึดมั่นและฝั่งใจกับสัญญาในตอนนั้น​ เพราะมันนานมากแล้ว​ นานจนพี่คิดว่าเราน่าจะต่างคนต่างมีคนอื่นไปแล้ว"

" พี่พูดง่ายจังเลยนะคะ......อีกอย่างพี่อย่าเอารสาไปเปรียบเทียบกับพี่สิ....เพราะรสาไม่เหมือนพี่!! ไม่ได้มักง่าย​นอกใจแฟนตัวเองเพื่อไปมีคนอื่นแบบนี้​... รสาไม่น่าเสียเวลากับผู้ชายห่วยๆแบบพี่เลย​ "

" รสา... พี่อธิบายได้น่ะ"

เพี้ยะ!! เพี้ยะ!! เสียงฝ่ามือเล็กกระทบแก้มสาก​ จนเขาหน้าชาไปหมดเลย​ ผู้หญิง​ตัวเล็กทำไม่แรงเยอะขนาดนี้​ อติรุจได้แต่คิดในใจแต่ก็ไม่คิดจะโกรธ​เธอ

"ทุกอย่างมันชัดเจนขนาดนี้พี่จะอธิบายอะไรค่ะ... นี่หรอค่ะคือสิ่งที่พี่ตอบแทนความรักของรสา​ นี่หรอที่พี่ทำกับคนที่รอพี่มาแปดปี"

" พี่รุจจำเอาไว้เลย... พี่ต้องชดใช้กับสิ่งที่ทำกับรสา และแปดปีที่รสาเสียเวลากับพี่​ รสาจะเอาคืน... พี่ต้องชดใช้​จำเอาไว้..... "

"อ้อ... พรุ่งนี้เชิญมาที่บ้านของรสาด้วยนะคะ​ พี่คงจำได้อยู่น่ะ​ ส่วนคุณลุงคุณป้ารสาจะส่งคลิปที่ให้เพื่อนถ่ายเมื่อสักครู่ส่งไปให้ท่านดู​ ไม่ต้องห่วง... ทั้งหน้าพี่และหน้าแฟนพี่มันชัดเจนมาก​ คุณลุงคุณป้าจะได้เห็นชัดๆ"

" พรุ่งนี้พี่จะพาเขาไปด้วยก็ได้น่ะ........ จะได้ช่วยกันฟัง​ ว่าราคาที่พี่ต้องจ่ายสำหรับสัญญาลวงๆที่ตัวเองเคยพูดไว้​เมื่อแปดปีที่แล้ว​ มันมีราคาที่พี่ต้องจ่าย​เท่าไร"

หลังจากที่รสาพูดจบเธอหันหลังให้เขาทันที​ ปล่อยให้อติรุจยืนหน้าซีดอยู่ตรงนั้น​ เพราะเขานึกย้อนไปถึงคำสัญญา​ที่ตัวเองเคยให้ไว้กับเธอ​ ถ้าเธอทำแบบนั้นจริงเขาแย่แน่​ เรื่องนี้ทำให้เขาเครียดมาก

 

 

​