พอทีกับผู้ชายใจร้าย

" รุจ​ ค่ะ... รุจ!!"

" คับพีช"

"คุณอธิบายมาเดี่ยวนี้เลยน่ะว่าเรื่องมันเป็นมายังไง​ ทำไมผู้หญิง​คนนั้นถึงมาบอกว่าเป็นแฟนของคุณ คุณหลอกพีชใช่ไหม!! ทำไมคุณทำกับฉันแบบนี้ห่ะรุจ"

" ตุ๊บ​ ตุ๊บ​ ตุ๊บ​ ทำไมคุณต้องหลอกฉันด้วย​ " หญิงสาวยังคงใช้กำปั้น​ทุบหน้าอกแฟนตัวเอง​ เพราะถ้ามันเป็นความจริงแสดงว่ารุจตั้งใจโกหกเธอ

" พีช​ หยุด​ หยุดก่อนพีช" เขาพยายามจะหยุดการกระทำของเธอ​ แต่เหมือนว่าเธอจะไม่หยุดง่ายๆ

"ไม่ฉันไม่หยุด​ ตุ๊บ​ ตุ๊บ​ ตุ๊บ​ ถ้าคุณเอาแต่เงียบแบบนี้ฉันไม่หยุด​"

หญิงสาวไม่รู้เลยว่าการกระทำของตัวเองทำให้ชายหนุ่มหงุดหงิดแค่ไหน​ ลำพังแค่เรื่องของรสาเขาก็กลุ้มใจมากพอแล้ว​

"พีช​ ผมบอกให้หยุดไง!!!" เสียงตะคอกของเขาทำให้เธอหยุดชะงัก เพราะเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยทำกับเธอเลย​

"นี่คุณตะคอกใส่พีชหรอ​ คุณไม่เคยทำแบบนี้กับพีชน่ะรุจ" พูดจบหญิงสาวก็เดินหนีเขาทันที​ เพราะเธอรับไม่ได้กับสิ่งที่เขาทำ

" โธ๋เว้ย!! พีช​หยุดก่อนพีช​ " เขาวิ่งไปดักหน้าเธอ​ เพราะไม่อยากให้เราทะเลาะกันแบบนี้​ "พีชฟังผมก่อนสิ"

"ปล่อยค่ะ​ ไม่ต้องมาจับมือพีช"

" โอเคๆ​ ผมขอโทษที่ตะคอกใส่คุณ​ ผมไม่ได้ตั้งใจ​ ต่อไปผมจะไม่ทำแบบนี้อีกผมสัญญา"

"ก็ได้ค่ะ​ แต่คุณต้องอธิบายเรื่องผู้หญิง​คนนั่นให้พีชฟัง​ ว่ามันเป็นยังไง​ คุณตั้งใจเข้ามาหลอกให้พีชรักคุณใช่ไหม"

" คับ​ ผมจะอธิบายเรื่องนี้ให้คุณฟัง​ แต่ตอนนี้เรากลับห้องกันก่อนนะ​ ผมไม่อยากให้ใครมามองเราสองคนแบบนี้"

เมื่อมาถึงห้องอติรุจอธิบายเรื่องทั้งหมดให้คนเป็นแฟนฟัง​ ตอนแรกเธอโกรธ​เขามาก​ กว่าจะง้อเธอได้​ ใช้เวลานานพอสมควร​.

" รุจน่ะรุจ​ คุณไม่ควรทำแบบนี้เลย​ สงสารคุณรสาเขานะคะ"

" ก็ผมก็ไม่คิดว่าเธอจะรอผมจริงๆนิคับ​ นั่นมันสัญญาตั้งแต่เด็กๆแล้ว​ด้วย​ ตอนนี้ผมเองก็มีคนรักเป็นของตัวเอง​ คุณไม่ต้องกลัวนะคับพีชยังไงผมก็ไม่ทิ้งคุณแน่นอน​ รสาคือคนในอดีตแต่คุณคือปัจจุบันและอนาคตของผม​ ผมรักคุณมากน่ะ"

" พีชก็รักคุณค่ะ​ พีชไม่ยอมเสียคุณไปให้ใครแน่นอน​"

ไม่มีวันที่ฉันจะเสียคุณไปให้ใครค่ะรุจ​ เพราะคุณคือทุกอย่างสำหรับฉัน​ หญิงสาวได้แต่คิดคนเดียวในใจ​ เธอไม่โง่ที่จะปล่อยให้อติรุจหลุดมือแน่นอน​ ตั้งแต่ที่เขาเข้ามาในชีวิตของเธอ​ เธอไม่เคยลำบากอีกเลย​ เพราะเขาเปย์เธอทุกอย่าง​ จ่ายค่าเทอมให้​ ซื้อข้าวของเครื่องใช้​ หรือแม้แต่เครื่องสำอางรุจก็เป็นคนซื้อให้เธอ​ ชีวิตเธอไม่เคยขัดสน​เรื่องเงินอีกเลย​ แล้วแบบนี้เธอจะปล่อยเขาไปได้ยังไง​ เขาเปรียบเสมือน​บ่อเงินบ่อทองของเธอเชียวน่ะ เธอจะทำทุกวิถีทาง​เพื่อรั้งเขาไว้

" พีชคับ.... เหม่ออะไรหื้มม... "

"พีชคิดเรื่องของคุณนั้นแหล่ะ"

"อย่าคิดมากเลยคับ​ เรามาผ่อนคลายกันเถอะ​ ผมอยากทดสอบความแข่งแรงของเตียงสักน่อย"

"รุจ.... อ๊ายยย" / ฮ่าๆๆ

เช้าวันต่อมา

บนเตียงนอนสีครีมตอนนี้ไม่ได้มีแค่เจ้าของห้องที่นอนคนเดียวเหมือนทุกวัน​ แต่วันนี้มีเพื่อนสาวคนสนิทของเธอมานอนด้วย​ ในขณะที่เจ้าของห้องยังหลับสนิท​แต่เพื่อนอย่างรสานั้นตื่นแล้ว……

รสาเมื่อรู้สึกตัวและเห็นว่าเพื่อนกำลังหลับสบายเธอ​รีบพาตัวเองออกไปจากห้องนอนเพราะไม่อยากกวนเวลาพักผ่อนของเพื่อน เพราะเมื่อคืนกว่าติน่าจะได้นอนก็ดึกมากแล้ว​เพราะมัวแต่คอยปลอบเธอ​

รสาเดินออกมานั่งหน้าที่วีซึ่งมีโซฟา​วางไว้….. หญิงสาวนั่งกอดเข่าร้องไห้คนเดียว​ด้วยความเจ็บปวด​ ภาพของผู้ชายที่เธอรักกำลังโอบกอดผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่เธอ​มันยังชัดเจนให้ความทรงจำ พวกเขาดูรักกันมาก​

เธอไม่ได้โง่จนดูไม่ออกว่าพวกเขาสองคนเป็นอะไรกัน​ แต่เธอแค่ไม่กล้ายอมรับความจริง… นี่สิน่ะเหตุผลที่เขาหายไป​ ไม่ยอมกลับมา​ ไม่ยอมแม้แต่จะติดต่อมาหาเธอเลย​ ที่แท้เขามีคนอื่น​

ในขณะที่เธอเอาแต่รอเขา​ รอว่าเมื่อไร​ เขาจะกลับมา​ รอว่าเมื่อไรจะมีสักสายที่โทรมาหาเธอ​แล้วบอกว่าคิดถึง​ แต่มันไม่มีเลยในวันนี้เธอเข้าใจแล้ว​เข้าใจหมดทุกอย่างเลย​ว่าเป็นเพราะอะไร

ถ้าไม่รักกันทำไมต้องมาให้ความหวังกันด้วย….. ทำไมไม่บอกกันตรงๆ​ คนรอมันเจ็บ

แปดปีที่เธอเสียเวลากับเขา​ แปดปีไม่ใช่แค่แปดเดือนมันนานเกินไปที่เขาปล่อยให้เธอรอ​ ทำไมเขาทำแบบนี้​ ทำไมไม่บอกกันก่อน​อย่างน้อยๆเธอจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปมากกว่านี้

เพียงแค่เขาพูดออกมาว่าไม่รักเธอแล้ว​ เธอก็พร้อมจะเดินออกมา​ แต่นี่อะไรเขาตั้งใจลืมคำสัญญา​ของตัวเอง​ และทิ้งระยะเวลาไปนานขนาดนี้ได้ยังไงกัน​ ทำไมเขาถึงเป็นคนใจร้ายแบบนี้​

วันนี้จะเป็นวันสุดท้ายที่เธอจะร้องไห้ให้กับความรักที่ไร้ค่า​ ความรักที่มีแค่เธอคนเดียวที่คิดไปเอง... พอกันทีต่อให้เสียใจแค่ไหน​ มันก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้​ ว่าเขานอกใจเธอไปมีคนอื่น​ เขาตั้งใจให้เธอรอเหมือนคนโง่​

พอกันทีกับความโง่ของตัวเองนะรสา​ ต่อไปนี้เธออย่าอ่อนแอน

และเสียน้ำตาให้กับคนที่ไม่เห็นค่าของเธออีกเลย​ เพราะต่อให้เธอร้องไห้แทบตายเขาก็ไม่เลือกเธออยู่ดี

วันนี้เขาต้องชดใช้การกระทำของตัวเองเธอจะไม่ยอมให้ตัวเองเสียเปรียบ​ หลังจากที่คิดว่าตัวเองร้องไห้จนพอแล้ว​ เธอรีบไปอาบน้ำแต่งตัว​ เพราะวันนี้เธอมีสิ่งสำคัญที่ต้องทำ​ คือการจบเรื่องทุกอย่าง

"รสาตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกเราเลยห่ะ!!! ว่าแต่เช้านี้ร้องไห้อีกแล้วใช่ไหม​ หื้มมม"

"อื้มม​ ร้องตั้งแต่ตื่นแล้วแหล่ะ"

"หยุดร้องได้แล้วน​ะ​ อย่าเสียน้ำตาให้คนที่ไม่เห็นค่าของเราอีกเลยน่ะรสา​ ในเมื่อเขาไม่รักก็ปล่อยเขาไป​ คนดีดีอย่างรสาเราเชื่อว่าจะหาผู้ชายดีดีสักคนมันไม่ยากหรอก​เผลอๆเขาคนนั้นอาจจะกำลังรอรสาอยู่ก็ได้"

" ติน่าก็พูดไป.. ขอบคุนน่ะติน่าขอบคุณ​ที่อยู่ข้างๆรสาไม่ทิ้งรสไปไหน​"

" ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่​ ถ้าเพื่อนไม่อยู่ข้างเพื่อนแล้วใครกันล่ะ​ จะอยู่กับเพื่อนจริงไหม"

" อื้มมม"

วันนี้เราจะเปลี่ยนลุคให้รสาใหม่​ เราจะทำให้ผู้ชายเหี้ยๆคนนั้นเสียด้ายรสา​ จะทำให้มันอึ้งจนพูดไม่ออกเลย​

" มันจะดีหรอติน่า​ เราไม่อยากทำอะไรเลย"

" ดีสิ.... รสาฟังเราน่ะ​ เราไม่ได้เปลี่ยนเพื่อผู้ชายคนนั้น​ แต่เราเปลี่ยนเพื่อให้มันรู้ว่าเรามีดีมากพอและรสาสามารถหาผู้ชายที่ดีกว่ามันได้"