ร้ายรักคุณหมอสูติฯ

หน้าตาเย็นชาของคุณหมอน้ำแข็งนั้นทำหลายคนขยาด! อย่าว่าแต่สาวน้อยใหญ่หรือใครพยายามจะทอดสะพานให้ไม่มีสักครั้งที่เขาชายตามอง คุณหมอหนุ่มยังไม่ใช่คนไม่พูดจามากมายนัก ส่วนใหญ่แล้วก็ถามคำตอบคำ บางครั้งก็ไม่ตอบ…ทว่าคงไม่มีใครถือสา เพราะเรื่องมดลูก คุณหมอครองภพเรียกได้ว่าฝีมือไม่เป็นรองอาจารย์หมอเก่ง ๆ ส่วนเรื่องครองความโสดคุณหมอวัยสามสิบสามปีคนนี้ก็ไม่แพ้ใครความมีระเบียบและขยันมาทำงานไม่เคยหยุด คุณหมอครองภพยังครองรางวัลพนักงานดีเด่นนับสิบปี...เป็นเรื่องที่ทุกคนเข้าใจผิดไปเสียแล้วว่าเขาเป็นผู้ชายตายด้าน ไร้หัวจิตหัวใจ ทั้งที่เขาแค่เป็นคนโลกส่วนตัวสูงเพราะถูกเลี้ยงดูมาในบ้านหลังใหญ่โตตามลำพัง วัน ๆ อยู่แต่ห้องหนังสือ ประกอบกับว่าทั้งพ่อและแม่ของเขาเองก็เป็นหมอ...ที่งานยุ่งมาก ๆ ไม่มีเวลาให้ลูกจนเข้าวัยเกษียรจิตใจเปราะบางของเขาคงเกิดสภาวะความเครียดรุมเร้าในปีอายุย่างเข้าสามสิบสามปีอันนา...อีกครั้งหนึ่งที่เขาพยายามเรียกหญิงสาวให้หันหลังเดินกลับมาแม้ว่าเธอคนนั้นจะตัดสินใจไปจากเขาด้วยตัวเองดวงตาคู่คมเอ่อคลอจับจ้องสายน้ำเย็นเฉียบไหลผ่านมือทั้งสอง ที่ไม่มีแม้โอกาสเอื้อมโอบเธอมากอดเอาไว้ในอ้อม

“พี่ว่าน่าจะเอาไปเป็นเคสศึกษา เนตรเคยเจออะไรแบบนี้ไหมล่ะ?”“เนตรเคยเจอประมาณว่า... อกหักแล้วกินหนักกับอีกเคสหนึ่งเป็นโรคจิตเภท[2] มันสามารถพัฒนาไปสู่ภาวะทางจิตประเภทอื่น ฮิคิโคโมริซินโดรม[3] เก็บตัวจากสังคมเริ่มมาแต่เด็ก ๆ ส่วนมากเป็นเด็กญี่ปุ่น เพราะสภาวะกดดัน บางรายพัฒนาเป็นโรคเครียดทีหลัง... ตอนเล็ก ๆ ตาอิฐชอบไปโรงเรียน เรียนเก่งด้วยซ้ำ... ไม่ใช่อยู่ดีค่ะ”จากนั้นคุณพ่อและคุณแม่จึงหันหน้ามาพูดคุยกันเรื่องสภาวะทางจิตนายแพทย์ก้องเกียรติในฐานะสามียินดีเปิดรับความรู้แลกเปลี่ยนกับภรรยาที่เป็นจิตแพทย์ หากมีความเห็นไม่ตรงกัน วิธีแก้ปัญหาของครอบครัวหมออย่างพวกเขาคือเอาเอกสารทางวิชาการและงานวิจัยมาถกเถียงในส่วนของข้อสรุปที่ไม่มี... หาไม่ได้นั้น พวกเขาเลือกที่จะเงียบและเปลี่ยนเรื่องสนทนาไปเสียเลย เพื่อความปรองดองของครอบครัว เป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่ลูกชายเลือกเรียนแพทย์ตามพ่อและแม่ทางคุณพ่อได้คุยอะไรไปเรื่อยเปื่อยในวันหยุดของเขาซึ่งปลดเกษียรแล้วมาเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลและเจ้าของคลินิก ก่อนจะนึกถึงหญิงสาวอีกคน“เอ้อ... เนตรเจอลูกอันบ้างไหม? พี่ว่าช่วงนี้หายหน้าหายตา ปกติกลับบ้านทุกเดือน เด