ตอนที่ 12

ตอนที่ 12

 “นิดแน่ใจ”

“พี่จะเชื่อก็แล้วกัน” พูดจบก็หันมาปลดเสื้อผ้าตัวเองออก นิธาราจึงใช้โอกาสนี้ผลักว่าที่คู่หมั้นหนุ่มสุดแรง ด้านสิริก็หัวเสียเมื่อว่าที่คู่หมั้นสาวหนีไปคว้ามีดปอกผลไม้มาขู่เขา

“นิด! วางมีดลง”

“พี่ก็ออกไปจากห้องนิดก่อนสิ แต่ถ้าพี่ไม่ออกไป นิดจะโทรเรียกตำรวจ” นิธาราแกว่งมีดในมือไปมาเพื่อข่มขู่

“เรียกตำรวจงั้นเหรอ”

“นิดจะโทรแจ้งตำรวจจริงๆ ถ้าพี่สิริยังไม่ออกไป”

“นิด! พี่ไม่ทำอะไรนิดแล้ว นิดวางมีดลงเถอะ แล้วพี่ก็ขอโทษที่ล้อเล่นกับนิดแรงไป นิดวางมีดลงนะ” สิริหว่านล้อมและหาจังหวะไปคว้าตัวว่าที่คู่หมั้นสาว แล้วถ้าได้ตัวเขาจะลงโทษให้สาสม!

“ออกไป!” นิธาราไม่ยอมทำตามคำร้องของ่ายๆ เพราะตอนนี้เธอไม่ไว้ใจเขา 

“นิด! พี่บอกว่าไม่ทำก็ไม่ทำ ทำไมไม่เชื่อกันบ้าง แล้วก็จำเอาไว้ด้วยว่านิดไม่มีสิทธิ์มาทำร้ายพี่ เพราะครอบครัวของพี่มีบุญคุณกับนิด จำเอาไว้!” สิริตอบกลับเสียงห้วนจัด ก่อนจะกระแทกลมหายใจออกมา เป็นจังหวะเดียวกันกับหนุ่มฝรั่งที่แอบฟังเคาะประตูห้องเมื่อแน่ใจแล้วว่าอดีตคนรักของเจ้านายหนุ่มอาจจะตกอยู่ในอันตราย

“นัดใครไว้!” สิริตวาดถามว่าที่คู่หมั้นสาว แต่ไม่คิดรอคำตอบด้วยการเดินไปกระชากประตูเปิดออกกว้างเจอกับหนุ่มฝรั่งร่างโต

“นิด! เธอคิดจะสวมเขาให้พี่เหรอ!” สิริหันมาถามว่าที่คู่หมั้นสาวด้วยสายตาเอาเรื่องพร้อมกับดันประตูจะปิด แต่กลับหนุ่มฝรั่งใช้มือดันเอาไว้

“พี่กลับไปซะ แล้วนิดก็ไม่เคยคิดจะสวมเขาให้พี่ด้วย” นิธารารู้สึกโล่งใจมากเมื่อมีคนมาช่วยได้ทัน

“ฝันไปเถอะว่าพี่จะยอมให้นิดอยู่กับมัน!” ขาดคำสิริก็หันไปปล่อยหมัดหนักๆ ใส่ใบหน้าของหนุ่มฝรั่งที่ก็รอรับอยู่แล้วเลยทำให้หมัดของสิริตกอยู่ในอุ้งมือของอีกฝ่าย สองหนุ่มยื้อกันอยู่ไม่กี่นาที โรเจอร์ที่ได้เปรียบกว่าด้วยรูปร่างจึงซัดหมัดใส่หน้าของหนุ่มไทยจนล้มลง

 “พี่สิริ!” นิธาราร้องเรียกด้วยความตกใจแล้วเข้าไปห้ามหนุ่มข้างห้อง

“คุณนิดถอยออกมา ผมจะสั่งสอนผู้ชายเลวๆ คนนี้แทนคุณเอง” โรเจอร์ห้ามอดีตคนรักเจ้านายหนุ่มเมื่ออีกฝ่ายใช้ร่างเป็นเกราะกำบังให้หนุ่มไทย

“ไม่ต้องแล้วค่ะ”                                                    

“แต่ผู้ชายคนนี้ทำร้ายคุณ”

“แค่คิดจะทำค่ะคุณโรเจอร์ แล้วนิดก็ขอบคุณมากนะคะที่คุณมาได้ทัน ส่วนพี่กลับไปได้แล้ว นิดไม่อยากเห็นหน้าพี่” พูดจบก็ถอยห่างแม้ว่าสิริจะพยายามรั้งไว้แต่ก็ไม่สำเร็จ อีกทั้งเขาก็กลัวว่าหนุ่มฝรั่งจะเข้ามาทำร้าย

“จะกลับไปได้หรือยัง หรือต้องให้ผมประเคนหมัดใส่คุณอีกสักทีสองที คุณถึงจะกลับไป แล้วผมขอเตือนว่าอย่าคิดทำร้ายคุณนิดอีก”

“แกคิดจะแย่งนิดไปจากฉันหรือไง!”

“ก็แล้วแต่คุณจะคิด”

“แกอย่าฝันว่าจะแย่งนิดไปจากฉันได้ ไอ้ฝรั่ง!!” สิริโต้กลับเสียงห้วนไม่แพ้กัน ก่อนจะเดินออกไปด้วยความโกรธ เมื่อเรื่องสงบลงนิธาราก็ถอนใจเบาๆ ก่อนจะหันมายิ้มให้กับหนุ่มข้างห้อง

“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ”

“ไม่เป็นไรครับ เอ่อ...ผมขอตัวกลับห้องก่อนนะครับ”

“ค่ะ” นิธาราเดินมาส่งที่ประตู ก่อนจะปิดประตูลงหน้าตาเครียดๆ ด้านหนุ่มข้างห้องหลังจากประตูห้องพักของอดีตคนรักของเจ้านายปิดลงแล้วก็รีบโทรรายงานเจ้านายหนุ่มกับเรื่องที่เกิดขึ้น ขณะที่คนเป็นนายพอได้ฟังแล้วก็ตอบมาแค่ ‘แกทำดีแล้ว’ ก่อนจะวางสายแล้วไปกล่อมลูกชายเข้านอน

***********

        ภายในห้องนอน นิธารานั่งมองโทรศัพท์อยู่นานก่อนที่เธอจะตัดสินใจโทรศัพท์ไปหามารดาเพื่อขอคำปรึกษากับท่านเรื่องหมั้นที่กำลังจะเกิดขึ้นอีกในสามวันข้างหน้า

             “ไม่ได้นะนิด นิดห้ามไปบอกคุณหญิงเด็ดขาด” เมื่อได้ฟังแล้วคนเป็นแม่ก็รีบห้ามบุตรสาวทันที เพราะไม่อยากให้ผู้มีพระคุณต้องอับอายและตกเป็นขี้ปากชาวบ้าน ที่จู่ๆ งานหมั้นก็ล่มไม่เป็นท่า

“แต่พี่สิริมีคนรักอยู่แล้ว” นิธาราพยายามอธิบายให้มารดาฟังด้วยความหนักใจเมื่อมารดายื่นคำขาดไม่ให้เธอไปบอกยกเลิกงานหมั้นกับคุณหญิง

“ถ้าคุณสิริมีคนรักอยู่จริง คุณสิริก็ต้องพามาให้คุณหญิงรู้จักนานแล้วสิ แล้วก็จำเอาไว้ด้วยว่าที่นิดได้ไปเรียนถึงเมืองนอก ก็เพราะความเมตตาจากคุณหญิง” 

“แต่นิดไม่อยากแย่งคนรักของใครนะแม่”

“ก็แม่บอกอยู่นี่ไงว่าถ้าคุณสิริมีคนรักจริงๆ ก็ต้องพามาพบคุณหญิง” มารดาตวาดกลับ

“เดี๋ยวคุณสิริก็คงพาไปพบเองแหละแม่ นะแม่นะให้นิดไปบอกคุณหญิงนะแม่ นิดไม่อยากหมั้นกับพี่สิริ” นิธาราพยายามอ้อนวอนหวังมารดาให้เห็นด้วยกับเธอ ที่หากมารดาเห็นด้วยบ้างทีเรื่องอาจง่ายขึ้น

“นิด! นิดจำไม่ได้หรือไงว่าคุณหญิงมีบุญกับครอบครัวเรามากแค่ไหน แล้วงานหมั้นก็ใกล้เข้ามาแล้ว เรายังจะกล้าทำให้คุณหญิงเสียใจอีกหรือไง”

“แต่นิดไม่ได้รักพี่สิริ” เหตุผลก็เพราะเธอยังไม่ลืมผู้ชายใจร้ายคนนั้น แม้ว่าตอนที่ตกลงจะเปลี่ยนสถานะจากคนในบ้าน มาเป็นคู่หมั้นของลูกชายเจ้าของบ้าน เธอก็คิดว่าอีกไม่นานเธอคงรักพี่สิริ แต่ไม่ว่าจะใช้เวลานานแค่ไหนเธอก็ไม่เคยรู้สึกกับพี่สิริไปมากกว่าพี่ชาย