ตอนที่ 11

ตอนที่ 11

 “ฉันจะเชื่อหล่อนสักครั้ง แต่ถ้าหล่อนไม่รักษาคำพูด ฉันไม่รับประกันความปลอดภัยของลูกชายหล่อน!” คุณเซียล่าวางสายทันทีเมื่อพูดจบทิ้งให้คนปลายสายได้แต่ร้องเรียกผ่านไปตามสาย ครั้นจะกดโทรกลับไปโทรศัพท์ก็ถูกแย่งคืนไปแล้ว

“ขอโทรศัพท์ให้ฉันเถอะ” นิธาราเอ่ยขอร้องชายหน้าตาเหี้ยมเสียงสั่น เพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของลูกชาย

“อย่าเรื่องมาก!” ชายหน้าเหี้ยมตะคอกกลับพร้อมกับที่โทรศัพท์ก็ส่งเสียงดังขึ้นมาอีกครั้ง นิธาราจึงขอร้องให้เธอได้พูดคุยกับคุณเซียล่า แต่อีกฝ่ายกลับหันมองด้วยสายตาขุ่นขวางแล้วกดวางสาย นิธาราได้แต่นั่งนิ่งมาตลอดทางกระทั่งรถตู้ขับกลับมาที่เดิม

“ลงไป!” รถตู้ยังไม่ทันจอดสนิทชายหน้าเหี้ยมก็ตวาดไล่ เมื่อได้รับคำสั่งจากคนทางไกลว่าอย่าเพิ่งทำอะไรเหยื่อสาว ด้านนิธาราก็รีบพาตัวเองลงจากรถก่อนที่รถตู้คันดังกล่าวจะเคลื่อนออกไปสวนกลับรถอีกคันขับเข้ามา

“สวัสดีครับ คุณนิด” เจ้าของรถดกระจกลงแล้วกล่าวทักทายทำให้คนที่กำลังเครียดชะงัก ก่อนจะกล่าวทักทายสั้นๆ แล้วเดินกลับที่พักโดยไม่รู้เลยว่าภายในรถคันดังกล่าวไม่ได้มีแค่หนุ่มฝรั่งข้างห้อง

คลินท์ยิ้มมุมปากเมื่อได้พบกับอดีตคนรักอีกครั้ง เขายอมรับว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาใจเขายังรักและคิดถึงเธอ แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่เธอทำไว้ความโกรธก็แล่นพล่านไปทั่วหัวใจ

“เอาไงต่อครับเจ้านาย” โรเจอร์ บอดี้การ์ดหนุ่มรูปหล่อหันไปถามเจ้านายเสียงเรียบ

“กลับโรงแรม” เมื่อเจ้าของร่างบางหายเข้าไปในคอนโด คลินท์จึงละสายตาจากอดีตคนรักแล้วหันมาบอกกล่าวกับ  บอดี้การ์ด

******

ภายในพัก นิธาราเดินวนรอบห้องด้วยสีหน้าวิตกกังวล เพราะเป็นห่วงลูกชาย พร้อมกับคิดว่าเพราะอะไร คุณเซียล่าถึงได้โทรมาข่มขู่เธอ ทั้งที่เธอไม่เคยไปยุ่งเกี่ยวหรือติดต่อกับหลานชายของท่านเลยนับตั้งแต่วันที่เธอเดินทางกลับมาอยู่ประเทศบ้านเกิด

‘หรือคุณจะมาเมืองไทย’ เจ้าของเสียงพึมพำนิ่งงั้นเมื่อจู่ๆ ก็นึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ ‘ต้องใช่แน่ๆ ไม่งั้นคุณเซียล่าคงไม่โทรมาข่มขู่เธอ แล้วคุณมาทำไม?’

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูขึ้นทำให้คนที่กำลังครุ่นคิดจนหน้าตาเคร่งเครียดเดินมาที่ประตู ส่องตาแมวดูก็เห็นว่าเป็นว่าที่คู่หมั้น

“พี่สิริ เคลียร์งานเสร็จแล้วเหรอคะ” เปิดประตูออกมาแล้วก็เอ่ยถามไปทันที เพราะก่อนหน้าว่าที่คู่หมั้นโทรบอกว่าจะอยู่เคลียร์งานที่บริษัท

“อืม” สิริตอบรับในลำคอ แล้วยื่นมือไปจะรั้งร่างเล็กเข้ามากอด แต่นิธาราเบี่ยงตัวออกอย่างเร็ว สร้างความไม่พอใจให้กับว่าที่คู่หมั้นหนุ่มเป็นอย่างมาก “นิด!! ทำไมต้องหนีพี่ตลอด”

“นิดเคยบอกไปแล้วว่าไม่ชอบ”

“แต่พี่อยากกอดนิด”

“อย่าค่ะ!” นิธาราเอ่ยห้ามเสียงแข็งเมื่อว่าที่คู่หมั้นจะคว้าตัวเธอ

“เล่นตัว!” สิริต่อว่าเสียงห้วนจัด

“นิดเคยบอกพี่สิริไปแล้วว่านิดไม่พร้อม” ว่าที่คู่หมั้นสาวแย้งเสียงแข็งเช่นเดิม ยิ่งนึกถึงภาพเร่าร้อนบนโต๊ะทำงานก็ยิ่งทำให้รังเกียจสัมผัสของพี่สิริอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“แต่อีกแค่สามวันเราก็จะหมั้นกันแล้ว ทำไมนิดไม่ยอมพี่บ้าง หรือนิดอยากให้พี่ไปหาความสุขจากคนอื่น” สิริยกมือขึ้นเสยผมด้วยความหงุดหงิด จากที่คิดว่าจะมารับว่าที่คู่หมั้นสาวไปทานอาหารตามคำชักชวนของมารดาคงต้องเป็นอันยกเลิกไป

“แล้วพี่แน่ใจเหรอพี่ว่ายังไม่ได้ไปหาความสุขจากคนอื่น” ว่าที่คู่หมั้นสาวตอบกลับเสียงเย็นเยียบ

“พูดแบบนี้หมายความว่าไง”

“นิดก็หมายความตามที่พูด”

“อย่ายอกย้อนพี่นะนิด”

“พี่สิริกลับไปเถอะ นิดอยากพักผ่อน”

“ไล่พี่กลับ แล้วจะได้เรียกชู้มาหาหรือไง” สิริตะคอกใส่อย่างโมโห

“พี่สิริ! ถ้าพี่จะมาหาเรื่องนิด พี่ก็กลับไปซะ ไปสิ!”

“พี่ไม่กลับ” พูดจบสิริก็กระชากร่างบางเอาไว้ก่อนที่ว่าที่คู่หมั้นจะไปเปิดประตู

“พี่สิริ! ปล่อยนิดนะ”

“พี่ไม่ปล่อย” น้ำเสียงและท่าทางของสิริดูน่ากลัวจนนิธาราหวั่นจะเกิดเรื่องไม่ดีกับตัวเอง ขณะที่หน้าประตูห้องพักตอนนี้ก็มีหนุ่มฝรั่งที่ได้รับคำสั่งจากเจ้านายหนุ่มให้กลับมาดูแลอดีตคนรักเหมือนเดินก็กำลังเอาหน้าแนบกับประตูฟังเสียงด้านใน หลังจากได้ยินเสียงดังออกมา แต่ไม่แน่ใจว่าเสียงอะไรจนต้องมาแอบฟัง

“พี่สิริกลับไปซะ นิดไม่อยากเห็นหน้าพี่” นิธาราเอ่ยปากไล่พร้อมกับผลักร่างของว่าที่คู่หมั้นไปด้วย แต่เขาไม่ขยับเขยื้อนไปไหน

“จะอยากหรือไม่อยาก เธอก็ต้องทนเห็นหน้าพี่ไปจนกว่าพี่จะเบื่อเธอนั่นแหละ” สิริโต้กลับเสียงห้วนๆ มุมปากยกยิ้มร้ายอย่างที่อีกคนไม่เคยเห็น

“พี่สิริ พี่จะทำอะไร” เธอเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นๆ หน้าตาตื่นตระหนกเมื่อว่าที่คู่หมั้นหนุ่มลากตัวเธอที่โซฟา

“พี่ก็จะทำให้นิดเป็นเมียพี่ก่อนงานหมั้นไง” สิริโต้กลับเสียงแหบแห้ง สายตาเต็มไปด้วยความกระหาย

“ถ้าพี่ทำอะไรนิด นิดจะไม่หมั้นกับพี่” คนเสียเปรียบพยายามหาทางเอาตัวรอดสุดชีวิต แต่ดูเหมือนอีกคนจะหน้ามืดไปแล้ว

“แน่ใจ” สิริย้อนถามพร้อมยิ้มร้าย เพราะเขารู้ดีว่าคนอย่างนิธาราไม่มีวันหนีงานหมั้นได้ เพราะบุญคุณของครอบครัวเขาค้ำคอเธออยู่