56

คิมหันต์ทิ้งตัวลงกอดเธอแน่น  จูบไปทั่วดวงหน้าชื้นเหงื่อ  อวิการู้สึกเหมือนร่างกายเธออ่อนปวกเปียกไปหมด แต่ใจเต้นแรงจนเหนื่อยหอบ   เธอผลักเขาเบาๆ

“หนักค่ะ”  ชายหนุ่มจึงเปลี่ยนท่าเป็นนอนหงายแล้วดึงร่างเธอให้ซุกซบบนร่างเขาแทน  มือเขาลูบแผ่นหลังเปล่าเปลือย  จนลมหายใจของอวิกาเริ่มกลับมาเป็นปกติ

สองคนนอนเงียบไม่มีใครพูดอะไรอยู่นาน  จนกระทั่งคิมหันต์ลุกขึ้นเดินไปเปิดน้ำในอ่างด้านนอก  ก่อนจะกลับมาช้อนร่างของเธออุ้มพาตรงไปที่อ่างนั้น

“คุณ”  อวิกาดิ้นจะลง

“ไปแช่น้ำอุ่นกัน  เดี๋ยวพี่นวดให้อ้อมเอง” 

###################

อีกหนึ่งชม.ต่อมา  คิมหันต์พาอวิกาออกจากห้องน้ำแบบ outdoor มานอนบนที่นอน  เขาสวมเสื้อคลุมให้เธออย่างเอาใจก่อนจะพากันหลับไปพร้อมกันอีกครั้ง

สายๆ วันต่อมาอวิกาตื่นมาพบว่าเธออยู่คนเดียว เมื่อได้ยินเสียงคุยกันกระหนุงกระหนิง  เธอจึงลุกจากที่นอนออกไปมองด้านนอก สองพ่อลูกตื่นแล้วเรียบร้อย  ดูว่าน่าจะตื่นนานแล้วด้วยจากการที่น้องเอื้ออาบน้ำแต่งตัวและใส่ชุดใหม่   เด็กหญิงกำลังทานอาหารเช้าอยู่   เห็นดังนั้นเธอจึงเดินกลับเข้าไปอาบน้ำแต่งตัวในห้อง

หญิงสาวสำรวจร่างกายตนเองในกระจก  พบว่ามีรอยแดงตามผิวใต้ร่มผ้า เธอกัดริมฝีปากอย่างขุ่นเคือง  คิมหันต์ไม่ควรฉวยโอกาสในตอนที่เธอไม่รู้สึกตัว และควรให้สิทธิ์เธอตัดสินใจก่อนไม่ใช่มัดมือชกแบบนี้

อวิกาแต่งตัวเสร็จแล้วตอนที่คิมหันต์เปิดประตูเข้ามาในห้องนอน  ทั้งคู่สบตากันในกระจกชายหนุ่มเห็นแววตาไม่พอใจในดวงตาคู่นั้น

“อ้อมออกไปทานอาหารเถอะ จะเย็นหมด” 

“อย่าทำแบบนี้อีกนะหมอ  ฉันไม่อยากรู้สึกเลยว่าคุณเป็นคนที่ฉันไว้ใจไม่ได้”  อวิกาขบฟันด้วยความไม่พอใจ

“อ้อม..”  เขาทอดเสียงยาว   “พี่ขอโทษ  แต่พี่รักอ้อมเรารักกันไม่ใช่เหรอ” 

“ความรักต้องเป็นสิ่งที่ทำให้รู้สึก ไม่ใช่แค่คำพูด” 

“แต่ถ้าพี่ไม่พูด อ้อมจะยิ่งโกรธแล้วอ้อมจะว่าถ้าพี่ไม่พูดอ้อมจะรู้ได้ยังไง”  เขาดักคอ

“แต่ถ้าอ้อมไม่โอเค  พี่จะไม่ทำอีกก็ได้จนกว่าอ้อมจะอนุญาต  ขอแค่จับมือบ้างกอดหอมนิดๆ หน่อยๆ ก็พอ” 

อวิกาตวัดสายตามอง  ข้อตกลงพวกนี้เป็นสิ่งที่เขาเคยขอตอนที่ยังไม่แต่งงาน  เธอไม่ควรลืมว่าคิมหันต์เป็นนักต่อรองชั้นดี  แต่เขาก็ควรได้รู้ว่าเธอไม่ใช่อวิกาคนเดิมเช่นกัน

“นะ  อ้อมนะ ออกไปกินข้าวเถอะ  ลูกรอจะออกไปเที่ยว”  ชายหนุ่มรุนหลังเธอให้เดิน  อวิกาจิกเล็บลงกับแขนเขาก่อนจะเดินหนีไป  หญิงสาวเดินไปหาลูกสาวด้านนอก

“กินอะไรอยู่คะน้องเอื้อ”  เธอพูดน้ำเสียงเป็นปกติ  น้องเอื้อหันมายิ้มสดใสให้แม่

“หลายอย่างเลยค่ะแม่  พ่อทำให้”  น้องเอื้อตอบ

“แม่กินด้วยสิมีอะไรกินมั่ง โอ้โหน่ากินจังเลย”  เธอยกจานอาหารเช้ามาดู  มีอาหารเช้าแบบอเมริกันเบรกฟาสต์  2 ชุดเครื่องดื่มเป็นกาแฟ น้ำส้มคั้น  มีโจ๊กถ้วยเล็กๆ ปาท่องโก๋

คิมหันต์ตามมานั่งตรงข้าม เขาเองก็ยังไม่ได้ทานเพราะตั้งใจรอเธอตื่นมาทานพร้อมกัน 

“พอไหมครับอ้อม  จะเอาอะไรเพิ่มไหม” 

“พอค่ะ” 

สองหนุ่มสาวเริ่มทานอาหารเงียบๆ  มีการคุยกับลูกสาวตัวน้อยเป็นระยะๆ 

“เดี๋ยววันนี้ไปถ้ำเชียงดาวกันนะ  หนูอยากไปไหมคะน้องเอื้อ”  คิมหันต์บอกเธอ ตอนท้ายหันไปถามลูกสาวที่ทำตาโต 

“ถ้ำ...  เป็นยังไง”  น้องเอื้อทวนคำพูด 

“เดี๋ยวพ่อพาไปลูก”