แชร์

55

ผู้เขียน: Sitha
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-14 00:18:10

คืนนั้นสองครอบครัวดื่มกินกันอย่างมีความสุข  พสุและคิมหันต์ดื่มเบียร์กันไปเยอะพอสมควร  ส่วนนภดาราและอวิกาดื่มนิดหน่อย

คิมหันต์ย่างเนื้อใส่จานมาให้อวิกาและน้องเอื้อ  รวมถึงแกะกุ้งมาด้วยจนสองคนกินไม่ทัน

“พอแล้วค่ะ อิ่มแล้ว”  อวิกาเลื่อนจานเนื้อย่างส่งไปให้เขา  ชายหนุ่มจึงรับไปทานเองที่เหลือทั้งหมด 

สามทุ่มครึ่งเด็กๆ เริ่มง่วง   อวิกาและนภดาราจึงพาลูกเข้าไปนอนก่อนปล่อยสองหนุ่มนั่งเฝ้าโต๊ะ 

อวิกาวางร่างน้องเอื้อลงบนเตียง  เด็กหญิงหลับอย่างรวดเร็วเพราะกลางวันเล่นเยอะ และช่วงบ่ายยังได้หลับไปไม่มากทำให้หลับเหมือนปิดสวิทต์  เธอดูจนแน่ใจว่าลูกสาวหลับดีจึงตั้งใจจะออกไปด้านนอก ไปคุยกับเพื่อนต่อ

แต่คิมหันต์เปิดประตูเข้ามาด้วยท่าทางไม่ปกติ  เดินเซนิดๆ หน้าแดงบอกว่าดื่มไปไม่น้อย

“หมอเมาเหรอคะ”  กลิ่นเบียร์ฟุ้งไปหมด

คิมหันต์หัวเราะ  “นานๆ ทีน่า เมียจ๋าอย่าบ่นเลย”

“ยังไม่ได้บ่นเลยค่ะ แค่ถาม”

คิมหันต์เดินไปทิ้งตัวบนที่นอนฝั่งตัวเองไม่พูดไม่จา  ก่อนจะหลับไปดื้อๆ  อวิกาเข้าไปดูใกล้ๆ เห็นลมหายใจของเขาสม่ำเสมอ 

เธอจึงไปดูด้านนอก เห็นว่าพสุเข้าไปบ้านแล้วเช่นกัน  น่าจะเมาพอๆ กันด้วย  เตาย่างไฟมอดไปหมดแล้ว  จานชามที่ใช้ถูกวางซ้อนกันในตระกร้าใบใหญ่รอคนของรีสอร์ทมาเก็บไป เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีอวิกาจึงเข้าบ้านพัก 

หญิงสาวอาบน้ำอีกครั้ง ก่อนจะปิดไฟดวงใหญ่เหลือแค่ดาวน์ไลน์ดวงเล็กๆ ไว้พอมองทางเท่านั้น  และหญิงสาวเองก็หลับไปในแทบจะทันทีที่หัวถึงหมอน

เช้ามืดวันนั้นอวิกาตื่นมาด้วยความรู้สึกอึดอัด เหมือนถูกกอดจนหายใจไม่ออก  น้องเอื้อตัวนิดเดียวไม่น่าจะกอดเธอได้แบบนี้  หญิงสาวลืมตาขึ้นทันที

“หมอคิม”  เธอพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมแขนรัดรึงนั้น  แต่เขายิ่งรัดเธอแน่นเข้า  อวิกามองไปรอบๆ พบว่าตัวเองไม่ได้นอนอยู่กับน้องเอื้อแบบตอนแรก

“ไม่ได้นะ เดี๋ยวลูกตื่น”  หญิงสาวไม่กล้าส่งเสียงดัง

“ลูกไม่ตื่นหรอก หลับสนิทยันเช้าโน่น”  คิมหันต์งึมงำเขาจูบไปตามผิวเนื้อเรียบเนียนลื่น  ซึ่งไม่รู้ว่าเขาดึงชุดนอนออกไปจากร่างเธอตั้งแต่ตอนไหน

เขาเลื่อนตัวขึ้นจูบเธอดูดดื่ม แทรกลิ้นเข้าไปในปากเธอเกี่ยวกันดูดดึงกับลิ้นนุ่มของหญิงสาว กลิ่นเบียร์ที่ยังมีเจือจางแทรกมาในลมหายใจของกันและกัน  จนอวิการู้สึกเหมือนจะมึนเมาตาม    คิมหันต์ตั้งใจปลุกเร้าอารมณ์เธอเต็มที่  มือใหญ่เกาะกุมทรวงอกที่ขยายตัวมากขึ้น  ปลายนิ้วของเขาสัมผัสที่ยอดทรวงอกจนมันตึงตัวตอบรับ

“ไม่นะคะหมอ”  อวิกาถดตัวหนีแต่เขาจับข้อมือเธอกดไว้กับที่นอน  ปากร้อนเลื่อนลงไปตามซอกคอ แอ่งชีพจร  เนินอกขบเม้มจนเป็นรอยแดง จนถึงยอดถันที่เขาดูดดึงจนเธอรู้สึกเหมือนกระแสไฟลามเลียไปทั้งร่าง  ทรวงอกอวบถูกบีบคลึง ฟ้อนเฟ้นอย่างหนักหน่วง  อวิกาเองแผ่นหลังแทบไม่ติดที่นอน ดวงหน้าเธอแดงก่ำจากพิษของพิศวาทที่แผ่ไปทั่วร่าง

“อ้อมจ๋า  พี่รักอ้อมนะ”  เขาพึมพำพูดเมื่อเลื่อนตัวลงต่ำไปเรื่อยๆ  เขาปล่อยมือเธอเป็นอิสระเมื่อแน่ใจแล้วว่าอวิกาไม่ขัดขืนอีก  ชายหนุ่มจูบละไปตามหน้าท้องที่หดเกร็ง  และต่ำลงไปกว่านั้น จนหญิงสาวร้องห้าม

“ไม่ค่ะ อย่าตรงนั้นนะ”  เขาไม่ฝืนใจเธอ  จึงเปลี่ยนเป็นใช้มือสำรวจเนินเนื้อดอกไม้งามนั้นแทน  ส่วนปากก็ทำหน้าที่ที่ทรวงอกดูดเม้มไปตามผิวเนื้ออ่อนๆ ไม่ลดละ จนมีรอยแดงไปทั่วกาย  หญิงสาวครางแผ่วเบา  เขาจึงจูบปิดปากเธอเสีย เลื่อนตัวขึ้นทาบทับสะโพกสอบขยับโยกส่งตัวตนเข้าสู่ร่างงามอย่างใจเย็น 

อวิการู้สึกตึงแน่นไปทั่งร่าง เธอแทบไม่กล้าหายใจ 

“อย่าเกร็ง”  เขากระซิบที่ริมหู ก่อนจะเริ่มขยับตัวอีกครั้งเพื่อคลายความอึดอัด  เริ่มขยับโยกกายจากช้าเป็นเร็ว ตามจังหวะรักที่สอดคล้องตอบรับกันอย่างลงตัว

อวิกาจิกเล็บลงบนไหล่ของเขา  เมื่ออารมณ์พุ่งขึ้นสูงสุด  เธอกัดริมฝีปากไม่ให้ส่งเสียงเพราะกลัวลูกสาวตื่น  ร่างบางตอดรัดถี่ยิบเป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายเร่งจังหวะตามเพื่อให้ไปถึงฝั่งฝันพร้อมกัน

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • รอยร้าวรัก   95 น้องเอื้อ-พีร์

    พิชญะเดินกอดคอมากับโอบเอื้อ ทั้งสองเป็นเด็กชายวัยรุ่นอายุ 14 ปีเท่ากัน เรียนที่เดียวกันและเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนกับแม่ของเด็กทั้งสองคือพีรยาและอวิกาโอบเอื้อเป็นลูกชายคนที่สองของอวิกากับหมอคิมหันต์ เกิดปีเดียวกับพิชญะ บ้านอยู่ใกล้กันพ่อแม่สนิทกัน เด็กชายสองคนจึงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็กปีนี้เด็กชายทั้งคู่อายุ 14 เรียนชั้น ม. 3 ส่วนอุษมาหรือน้องเอื้อลูกสาวคนโตของหมอคิมและอวิกา อายุมากกว่า 4 ปีเธออายุเต็ม 18 กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย โอบเอื้อมาอยู่ที่บ้านของไอยเรศ เพราะว่าพ่อแม่ต้องย้ายกลับไปทำงานที่กทม. แต่เด็กชายไม่อยากย้ายที่เรียนกลางคัน เขาขออยู่ที่ลำพูนพีรยาจึงรับดูแลแทนเพื่อให้อวิกายอมให้ลูกชายอยู่ลำพูนต่อ“แม่มีอะไรให้กินบ้างไหมครับ” พิชญะถามมารดา พวกเขาเพิ่งกลับจากเตะบอล เหงื่อเต็มตัวและหิวซ่กได้ที่“มีแต่ของโปรดเราทั้งคู่ หมูสับทอดกระเทียม ต้มยำกุ้ง แกงเทโพ แต่ไปอาบน้ำกันก่อนเลย” พีรยาบอกเด็กชายทั้งสองคนที่หน้าตาดูหิวโหยเหลือเกินพิชญะและโอบเอื้อขึ้นไปอาบน้ำก่อนจะกลับลงมาทานอาหารเย็น “ปีหน้าจะเรียนต่อที่ไหนกันลูก” พีรยาถามลูกชาย“พีอยากต่อม.ปลายที่เดิมครับ โ

  • รอยร้าวรัก   94 หมอวสนต์-ลดาวัลย์ ตอนจบ

    เธอเม้มปากไม่รู้จะตอบอะไร“ย้ายมาอยู่ด้วยกันทุกวันเลยดีไหมลดา” ช่วงนี้เขาใกล้เรียนจบเฉพาะทาง ทั้งงานทั้งเรียนหนักขึ้นทุกทีหากได้เห็นหน้าเธอทุกวันน่าจะดีกว่าพบกันแค่ช่วงสุดสัปดาห์“รถมันติดน่ะสนต์” ที่ทำงานของเธออยู่ไกลจากที่นี่พอสมควร เดินทางตอนเช้าไม่ต่ำกว่าหนึ่งชม. เธอเหนื่อยเกินไปที่จะสู้กับการจราจรแบบนั้น ตัวงานก็ถือว่าเครียดแล้ว“งั้นวันทำงานฉันไปอยู่กับเธอที่โน่นดีไหม” วสนต์กอดรอบเอวเธอจากด้านหลัง เขารวบผมของเธอไปไว้อีกทางจูบลงบนต้นคอแผ่วเบา“อื้อ..สนต์” เธอเริ่มคิดอะไรไม่ออกถ้าคุยกันแบบนี้“นะ ลดา..” เขาเลื่อนจูบไปตามไหล่เนียน ฝ่ามือใหญ่ที่กอดรอบเอวเริ่มขยับลงไปที่ท้องน้อย“ก็.. ก็ได้” ลดาวัลย์เงยหน้าให้เขาฝังจูบไปตามซอกคอได้ถนัดขึ้น เธอรับคำเสียงพร่าก่อนจะถูกช้อนตัวอุ้มไปที่เตียง###############เช้าวันจันทร์ลดาวัลย์ใช้สิทธิ์เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตรวจร่างกาย ผลการตรวจออกมาว่าเธอเป็นโรคกระเพาะและพักผ่อนน้อย ไม่พบการตั้งครรภ์แต่อย่างใด“สนต์ ฉันไม่ได้ท้อง” เธอบอกเขาในคืนนั้นเมื่อชายหนุ่มกลับจากทำงาน เขาย้ายมาอยู่ที่ห้องของเธอในวันทำงานตามที่ตกลงกันไว้“ฮื่อ.. แล้วไง”

  • รอยร้าวรัก   93 หมอวสนต์-ลดาวัลย์15

    หนึ่งปีต่อจากนั้น ลดาวัลย์กับวสนต์ยังคบหากันสถานะเหมือนเดิม ทั้งสองมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อวสนต์เรียนจบเฉพาะทาง หากแต่เช้าวันหนึ่งวันนั้นเป็นวันเสาร์ลดาวัลย์มาค้างที่ห้องชุดของวสนต์ตามปกติเธอตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้เวียนศีรษะ หญิงสาวรีบลุกไปอาเขียนในห้องน้ำเสียงนั้นปลุกให้วสนต์ตื่นขึ้นมาอีกคน ชายหนุ่มตามมาลูบหลังให้เธอ เขามีสีหน้าวิตกกังวลจนเห็นได้ชัด“เป็นไงบ้างลดา ปวดหัวมีไข้ไหม” เขาอังมือกับหน้าผากของเธอ ลดาวัลย์ไม่มีไข้ ตัวเธอติดจะเย็นด้วยซ้ำเธอส่ายหน้ายังพูดไม่ออก ตอนนี้อยากนอนอย่างเดียวเท่านั้น“หรือว่ามีน้อง หืม..” วสนต์เดาต่อ ทำให้ลดาวัลย์เบิกตาโต“ไม่มั้ง ก็เธอป้องกันตลอดไม่ใช่เหรอ” ทั้งสองคนยังไม่พร้อมจะมีลูก คู่รักทั้งสองจึงเห็นตรงกันว่าควรคุมกำเนิดและที่ผ่านมาวสนต์ก็เป็นฝ่ายป้องกันเองเสมอ เพราะไม่อยากผลักภาระให้ลดาวัลย์เป็นฝ่ายกินยาคุม“มันก็พลาดได้ เธอก็รู้นี่ว่าไม่มีการคุมกำเนิดแบบไหนได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ถุงรั่ว ถุงแตกมีเยอะแยะไป” ฝ่ายชายคาดเดา ไม่ได้การละเขาคงต้องให้แม่ไปสู่ขอลดาวัลย์ให้แล้ว ไวเท่าความคิด วสนต์โทรหามารดาทันที“แม่ครับ แม่คงต้องไปสู่ข

  • รอยร้าวรัก   92 หมอวสนต์-ลดาวัลย์14

    “สนต์ หยุดเถอะ..” สองมือเธอขยุ้มเส้นผมเขาขณะที่วสนต์จูบลงไปตามท้องน้อย ลาดหน้าท้องราบเรียบจนถึงเนินดอกไม้กลางตัวเธอ หญิงสาวเกร็งตัวเมื่อความรู้สึกพุ่งสูงจนเกินควบคุม มันมากไปจนเธอจะขาดใจ“หยุดไม่ได้แล้วลดา หยุดตอนนี้ฉันตายแน่” เขาจับมือบางไปเกาะกุมความแข็งแรงที่แทบจะระเบิดด้วยความปรารถนา เธอหน้าแดงก่ำเมื่อเขาจับมือเธอให้ลูบขึ้นลง รู้สึกได้ถึงการตอบสนองตุ๊บๆ ของสิ่งที่อยู่ในมือ ขนาดมันโอฬารขนาดนี้เธอมิได้ตายก่อนหรือ“ฉันว่าฉันไม่ไหว มะ..มันใหญ่ไป” เธอปล่อยมือทำท่าจะพลิกตัวหนีแต่เขายึดไหล่เธอไว้กับที่นอนแน่น“เธอก็เรียนกายวิภาคมาต้องรู้สิว่าร่างกายปรับตัวได้” วสนต์โน้มน้าวใจ เขารู้ว่าเธอก็อยากลองแต่ก็ยังกลัวก็นั่นมันในตำรา...หญิงสาวคิดหน้าแดงจัด เธอหลับตาเมื่อเขาเริ่มจดจ่อตัวตนที่ปากทางรัก เขี่ยไปมาจนเธอเริ่มสั่นสะท้าน“อื้อ..สนต์ อย่า..” เขาไม่รู้เหรอว่ามันทรมาน เธอจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว“อย่าช้าใช่ไหม..ได้เลยคนสวย” ลดาวัลย์กัดริมฝีปากเมื่อรู้สึกถึงความอึดอัดคับแน่นที่สอดแทรกเข้ามา ความร้อนไหลวนไปทั่วร่างริมฝีปากหนาของวสนต์แนบลงมาบนเรียวปากอิ่ม หลอกล่อให้เธอสนใจกับจูบเร่าร

  • รอยร้าวรัก   91 หมอวสนต์-ลดาวัลย์13

    ลดาวัลย์เองก็อยากคุยกับเขาเหมือนกัน เพราะนับตั้งแต่เธอบอกเลิกสถานะแฟนปลอมๆ เขายังโอนเงินประจำเดือนมาให้อีกสองครั้งตามกำหนดเดิม ครั้งหลังนี่มากกว่าเดิมด้วยเท่าตัว วสนต์ขับรถมาที่ห้องพักของเขา ลดาวัลย์ที่ตอนแรกไม่ได้มองทางเธอหันมามองเขาตาขุ่น“เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม” เขาจอดรถในที่จอดประจำ ก่อนจะวิ่งลงไปเปิดประตูฝั่งของเธอจับมือลดาวัลย์ลงมาเหมือนกลัวเธอวิ่งหนี“ฉันเหนื่อย อยากหาที่คุยแบบสบายๆ”“แต่ฉันไม่อยากขึ้นไปบนห้องเธอ” ลดาวัลย์ดึงมือออกจากการเกาะกุม เธอสงสัยว่าวสนต์จะเคยเข้าใจเรื่องความลำบากใจของเธอไหม “เธอกลัวอะไร ขึ้นห้องแฟนมันเสียหายยังไง” เขาพูดเสียงห้วนขณะที่ลากเธอเดินตามจนตัวปลิว“ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอแล้วนะสนต์ นี่เธอแกล้งลืมเหรอ” หญิงสาวเริ่มโวยวายเมื่อเข้ามาอยู่ลิฟต์จนได้ ลิฟต์ตัวนี้เป็นตัวพิเศษเฉพาะหุ้นส่วนโรงพยาบาลแบบเขาใช้ จึงไม่มีคนอื่นใช้ร่วมกันในตอนนั้น“ตอนเป็นแฟนก็ตกลงกันสองคน นี่ฉันไม่เคยตกลงเลิกกับเธอตอนไหนเลยนะลดา” เขากดตัวเธอแนบชิดกับผนังลิฟต์ ความเย็นของโลหะทำให้เธอใจหายวาบ“จะทำอะไร ปล่อยนะ” ลดาวัลย์ขืนตัวไม่ยอมเดินตามแรงดึงของเขา ไม่รู้อ

  • รอยร้าวรัก   90 หมอวสนต์-ลดาวัลย์12

    วสนต์กลับเข้าบ้านด้วยท่าที่เหนื่อยอ่อน วันนี้เขาเข้าไปเอาของที่ห้องพักเจอลดาวัลย์บนรถแท็กซี่ เธอคงจะไปไหนสักแห่งเขาจึงไม่เรียกเธอไว้เพราะธุระของเขามันรีบด่วนกว่าเขาเพิ่งปฏิเสธการช่วยเหลือคนรักเก่าด้วยการแต่งงานกู้หน้าให้เธอตามที่เธอต้องการ เธอกลับมาหาเขาเมื่อสองเดือนก่อนและขอให้เขาช่วยเป็นพ่อของลูกให้ เพราะพัชรมณีบอกเลิกคนที่เป็นพ่อตัวจริงไปแล้ว ตอนแรกเขาเห็นแก่เด็กในท้องจึงแบ่งรับแบ่งสู้ แต่ได้มารดาเตือนสติว่าสิ่งที่พัชรมณีขอไม่ใช่การแก้ปัญหา แต่มันคือการเพิ่มปัญหาต่างหาก เมื่อจัดการเรื่องพัชรมณีแล้วเขาจึงคิดจะไปคุยกับลดาวัลย์ เธอส่งข้อความมาบอกเลิกเขาเมื่อเดือนก่อนคงจะเพราะเห็นข้อความของพัชรมณีที่ไลน์มาหาเขา ในช่วงที่เขาหลับในวันสุดท้ายที่เจอกันวสนต์ไม่ได้ตอบกลับเธอเพราะคิดว่าเรื่องนี้มันยาวเกินกว่าที่จะคุยกันทางนี้ เขาอยากอธิบายให้เธอฟังเอง ชายหนุ่มไม่ได้เห็นเธอเป็นแฟนหลอกๆ มาตั้งนานแล้ว ลืมเรื่องข้อตกลงนั้นไปแล้วด้วยซ้ำ“สนต์รู้เรื่องที่โรงพยาบาลรึยังลูก” คุณมัญชุตาเข้ามาถามบุตรชายคนเล็กในห้องส่วนตัวของเขา“เรื่องอะไรครับแม่” เขาลืมตาทันที“ลดาลาออกจากงานไปแล้ว ย้ายอ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status