Home / มาเฟีย / รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย / บทที่ 17 รอยร้าวในเงา

Share

บทที่ 17 รอยร้าวในเงา

last update publish date: 2026-08-06 20:15:37

บทที่ 17 รอยร้าวในเงา

เสียงดนตรีคลาสสิกยังคงบรรเลงเคล้าคลออย่างละเมียดละไมท่ามกลางเสียงพูดคุยของเหล
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 64 ดอกไม้แห่งสัญญา

    บทที่ 64 ดอกไม้แห่งสัญญาบรรยากาศภายในห้องทำงานประธานบริหารกลับมาอบอวลไปด้วยความหวานชื่นอีกครั้งหลังจากการหยอกเย้าเรื่องแบบจัดงานแต่งงาน สายตาคมเข้มยังคงจ้องมองใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างรักใคร่ ชายหนุ่มยกมือขึ้นกุมมือเรียวเล็กของกวางไว้แล้วออกแรงดึงเบาๆ ให้เธอเดินตามเขาไปที่โต๊ะทำงานใหญ่“พี่คัตเตอร์จะพาไปไหนคะ?” กวางเอ่ยถามด้วยความสงสัย นัยน์ตาสุกใสฉายแววอยากรู้“ไปเซ็นเอกสารไงครับ” คัตเตอร์เอ่ยเย้า รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างมีเสน่ห์ “ประธานบริหารอนุมัติเอกสารทุกอย่างหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแค่อนุมัติจากเลขาฯ หน้าซีเรียสคนนี้เท่านั้น”กวางหัวเราะออกมาเบาๆ กับสรรพนามที่เขาใช้เรียกเธอ ยอมเดินตามชายหนุ่มไปนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ที่ทำจากหนังเนื้อดี คัตเตอร์ยื่นปากกาถมทองด้ามหรูมาให้ในมือเรียว หญิงสาวมองเอกสารแต่งตั้งคณะกรรมการบริหารบริษัทตระกูลเดิมและสัญญามอบหุ้นด้วยความรู้สึกตื้นตัน เธอจรดปลายปากกาลงนามในเอกสารทีละฉบับด้วยความมั่นใจและสบายใจอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน“เรียบร้อยแล้วค่ะประธานบริหาร” กวางเงยหน้าขึ้นส่งรอยยิ้มหวานให้เขา“เก่งมากครับ” คัตเตอร์เอ่ยชม นัยน์ตาฉายแววแพรว

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 63 เคียงข้าง

    บทที่ 63 เคียงข้างรถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวผ่านตึกสูงเสียดฟ้าและการจราจรที่เริ่มหนาแน่น และแสงไฟระยิบระยับของเมืองใหญ่ที่เคยมองดูอ้างว้างและตึงเครียดในสายตาของกวาง ทว่าตอนนี้กลับดูแจ่มใสและเต็มไปด้วยชีวิตชีวาคัตเตอร์ยังคงกุมมือเรียวเล็กของเธอไว้บนหน้าตักขณะที่มืออีกข้างบังคับพวงมาลัยได้อย่างนิ่งสนิท สายตาคมเข้มชำเลืองมองคนข้างกายเป็นระยะๆ ก่อนที่จะเลี้ยวรถเข้าสู่ลานจอดรถส่วนตัวของตึกบริหารระดับประเทศ ที่เป็นที่ตั้งของบริษัทคัตเตอร์“ตื่นเต้นเหรอครับ?” เสียงทุ้มเอ่ยถาม นัยน์ตาคู่คมฉายแววเอ็นดูเมื่อเห็นกวางประสานมือเข้าหากันหลวมๆ“นิดๆ ค่ะ” หญิงสาวหันมาส่งยิ้มหวาน “ถึงกวางจะเคยทำงานที่นี่มาแล้ว แต่การกลับมาครั้งนี้มันต่างออกไป กวางไม่ได้มาในฐานะเลขาที่ต้องคอยหลบซ่อนความรู้สึกหรือแบกรับความแค้นไว้ในใจอีกแล้ว”คัตเตอร์ดับเครื่องยนต์ ชายหนุ่มหมุนตัวเข้ามาหาเธอ ยื่นมือไปกุมมือเล็กทั้งสองข้างไว้แน่น แล้วกดจูบลงบนหลังมือของเธอเบาๆ“จำไว้นะกวาง ไม่ว่าใครจะมองยังไง หรือตำแหน่งในกระดาษจะระบุว่ากวางเป็นเลขา แต่สำหรับพี่... กวางคือเจ้าของหัวใจและเป็นคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตพี่ตลอดไป”ประโยคหวานที่ซา

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 62 รุ่งอรุณแห่งรัก

    บทที่ 62 รุ่งอรุณแห่งรักเช้าวันใหม่แสงแดดยามเช้าส่องผ่านร่องผ้าม่านสีนวลเข้ามาภายในห้องนอนใหญ่ อุณหภูมิเย็นสบายจากเครื่องปรับอากาศปะทะเข้ากับความอบอุ่นภายใต้ผ้านวมผืนหนา กวางค่อยๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาจากความฝันที่ยาวนาน เปลือกตาปรือขึ้นอย่างเชื่องช้าสิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาของหญิงสาวในระยะกระชั้นชิด คือใบหน้าคมคายของคัตเตอร์ที่กำลังนอนตะแคงข้างมองเธออยู่ก่อนแล้วลำแขนของชายหนุ่มโอบกอดเอวเล็กของเธอไว้หลวมๆ ใต้ผ้านวมผืนเดียวกัน รอยยิ้มบางๆ บนริมฝีปากหยักได้รูปกับดวงตาคู่คมที่แฝงไปด้วยความรักและเอ็นดู ทำให้หัวใจของกวางพองโตขึ้นมาทันทีที่ลืมตา“อรุณสวัสดิ์ครับ” เสียงทุ้มแหบพร่าเล็กน้อยตามประสาคนเพิ่งตื่นเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนที่คัตเตอร์จะโน้มใบหน้าเข้ามาประทับริมฝีปากลงบนหน้าผากเนียนของเธออย่างอ่อนโยนกวางรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่พุ่งขึ้นมาบนแก้มทั้งสองข้าง เธอขยับตัวซุกใบหน้าเข้าหาอกแกร่งเพื่อหลบสายตาหวานของเขา มือเรียวยกขึ้นมากุมเสื้อเชิ้ตของเขาไว้หลวมๆ“ตื่นนานแล้วเหรอคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามอยู่กับอกเขา“ตื่นสักพักแล้วครับ” คัตเตอร์ตอบ พลางใช้นิ้วมือเรียวยาวสอดประสานและลูบเรือนผมสลวยของเธอ

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 61 อนาคตของเรา

    บทที่ 61 อนาคตของเรากระเช้าชิงช้าสวรรค์ค่อยๆ ลอยเคลื่อนลงมาจากจุดสูงสุดอย่างเชื่องช้า สายลมยามเย็นเริ่มพัดผ่านเอากลิ่นไอของลำน้ำเข้ามาประทะผิวกาย แสงแดดสีส้มทอประกายอบอุ่นไปทั่วทั้งสวนสนุก คัตเตอร์ประคองกวางลงมาจากกระเช้าอย่างระมัดระวัง ฝ่ามือใหญ่ยังคงกุมมือเรียวเล็กของเธอไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยแม้แต่วินาทีเดียว“สนุกไหมครับวันนี้?” คัตเตอร์เอ่ยถาม พร้อมก้มลงมองคนตัวเล็กข้างกาย แววตาคมเข้มที่เคยฉายความเย็นชาตอนนี้เต็มไปด้วยความรักและความอ่อนโยนอย่างปิดไม่มิด“สนุกมากเลยค่ะพี่คัตเตอร์” กวางตอบพร้อมส่งรอยยิ้มหวานๆ ให้ “กวางรู้สึกเหมือนได้กลับเป็นเด็กอีกครั้ง ได้ยิ้มและหัวเราะได้อย่างเต็มเสียง ขอบคุณพี่คัตเตอร์มากๆ นะคะที่พามา”“พี่บอกแล้วไงครับว่าเรื่องของกวางสำคัญที่สุดเสมอ ตราบใดที่กวางมีความสุข พี่ก็พร้อมจะพามาทุกเมื่อ” ชายหนุ่มยกมือขึ้นเกลี่ยปอยผมที่พลิ้วไหวตามลมไปทัดไว้ที่ข้างหูเบาๆ “ไปหาอะไรทานเป็นอาหารเย็นกันก่อนกลับบ้านไหม? หรืออยากไปที่ไหนต่ออีก”กวางหยุดเดิน หมุนตัวกลับมาสบสายตากับประธานบริหารหนุ่ม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย ทว่าเต็มไปด้วยความอบอุ่น“กวางอยากกลับบ้านของเราค่

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 60 เสียงหัวเราะ

    บทที่ 60 เสียงหัวเราะแสงแดดยามเที่ยงวันส่องลงมายังลานกว้างริมแม่น้ำ คัตเตอร์ยังคงกุมมือเรียวของกวางไว้แน่น สายตาคมเข้มจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังผ่อนคลายและมีรอยยิ้มประดับอยู่บนริมฝีปาก ความรู้สึกที่เคยหนักอึ้งจากเรื่องราวอุปสรรคในอดีตเริ่มจางหายไปจนหมด เหลือเพียงความอบอุ่นที่โอบล้อมหัวใจของคนทั้งสองเอาไว้“หิวยังครับ?” เสียงทุ้มเอ่ยถาม นัยน์ตาคู่คมฉายแววเอ็นดูกวางหันมามองชายหนุ่มก่อนจะเอียงคอเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด“นิดหน่อยค่ะ แต่กวางอยากหาอะไรสนุกๆ ทำมากกว่า นั่งรถเล่นหรือไปหาของอร่อยๆ ทานกันดีไหมคะ?”“ถ้างั้นพี่มีสถานที่หนึ่งอยากพาเธอไป รับรองว่ากวางต้องชอบแน่ๆ”“ที่ไหนเหรอคะ?” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความสงสัย นัยน์ตากลมโตฉายแววอยากรู้“เดี๋ยวก็รู้ครับ” ชายหนุ่มตอบเย้าๆ โดยไม่ยอมบอกรายละเอียด ก่อนที่จะพากวางเดินกลับไปที่รถยนต์คันหรูที่จอดอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่รถยนต์ขับเคลื่อนออกจากวัดริมแม่น้ำ มุ่งหน้าออกสู่เส้นทางนอกเมือง บรรยากาศภายในรถเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย เสียงเพลงดังเบาๆ กวางนั่งมองทิวทัศน์สองข้างทางด้วยความรู้สึกสบายใจ กระทั่งเวลาผ่านไปราวๆ ครึ่งชั่วโมง รถยนต์ก็เลี้ยวเข้าสู่อาณาจักร

  • รอยแค้นซ่อนรักมาเฟีย   บทที่ 59 สัญญา

    บทที่ 59 สัญญา แสงแดดอุ่นยามสายส่องผ่านกระจกใสรอบห้องรับประทานอาหาร กลิ่นหอมของอาหารเช้าและกาแฟดำสดใหม่ยังคงอบอวลในอากาศ กวางก้มมองมือเรียวของตัวเองที่ถูกฝ่ามือใหญ่ของคัตเตอร์กุมไว้แน่น ความรู้สึกปลอดภัยที่ไม่เคยสัมผัสมานานหลายปีซึมซาบเข้าไปถึงเนื้อในของหัวใจ “กวางคิดว่า... สีกระดาษวอลเปเปอร์ห้องทำงานเข้มไปหน่อยนะคะ” หญิงสาวเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ รอยยิ้มหวานจุดขึ้นตรงมุมปาก ดวงตาคู่สวยช้อนขึ้นมองชายหนุ่มตรงหน้า คัตเตอร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมที่มักจะฉายแววเย็นชาในห้องประชุมตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความเอ็นดู เขาใช้นิ้วโป้งไล้เบาๆ หลังมือของเธอ “หืม? นี่กวางกำลังสั่งประธานบริหารตั้งแต่ยังไม่ทันได้กลับไปเซ็นสัญญาทำงานเลยเหรอ?” ชายหนุ่มเย้า น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะอารมณ์ดี “ไม่ได้สั่งสักหน่อยค่ะ แค่เสนอความคิดเห็นในฐานะเลขา สีกรมมันดูเคร่งเครียดเกินไป กวางอยากเปลี่ยนเป็นโทนสีอบอุ่น ให้สมกับที่เป็นห้องทำงานของคนที่ควบสองตำแหน่งไงคะ” หญิงสาวตอบกลับพร้อมกับเอียงคอเล็กน้อย ใบหน้าเนียนขึ้นสีระเรื่อเมื่อนึกถึงคำว่า ‘เจ้าของหัวใจประธานบริหาร’ ที่เขาเพิ่งมอบให้ เสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอของคั

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status