Masuk“อาสาม คงรู้เรื่องที่ ท่านหญิงหวังลี่เฉียว ลงมือทำเรื่องพวกนั้นแล้วสินะ? เอาเถอะ พี่ก็พอจะเดาเรื่องพวกนั้นได้อยู่แล้วล่ะ จะว่าไป มารดาของพวกเจ้าและท่านแม่ของพี่ พวกนางอยู่ที่ไหนหรือ?” หลังพี่น้องตระกูลโจวได้ฟังประโยคที่หลุดออกจากปากของสตรีตรงหน้า พวกนางและพวกเขาก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย“ท่านแม่ นางเลือกท
“พะ พี่ลู่เหอ!” โจวเจียงหนิงปล่อยเสียงกรีดร้องออกมาพร้อมทั้งร้องเสียงหลงถามออกมาด้วยความหวาดกลัวในความตาย“เจ้าพูดความจริงออกมา! ในชาติภพก่อนของเจ้า เจ้าเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารบุตรสาวทั้งสองของข้าใช่หรือไม่!?” โจวลู่เหอจำได้ถึงแววตาที่แตกสลายของบุตรสาวของเขา แม้จะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน
“ท่านพ่อ ข้าหายไปเพียงไม่นาน ก็มีสตรีมาทอดสะพานให้ท่านถึงที่เลยหรือ?” สิ้นเสียงนั้นทุกผู้ที่อยู่ในเรือนหลักของผู้เป็นประมุขก็หันขวับมองหาเจ้าของเสียงนั้นทันทีอิงหลิวย่างเท้าเข้ามาภายในเรือนของผู้เป็นประมุขตระกูลโจว สายตาคู่โตจับจ้องไปยังสตรีเจ้าของประโยคที่นางได้ยินจากนอกเรือน และหากนางได้ยินไม่ผิด
“หลังจากคนผู้นั้นรักษาท่านพ่อจนหายดีจากอาคมต้องห้าม เขาก็ได้ขอให้ท่านพ่อช่วยดูแลบุตรสาวของเขาหรือเจ้าคะ?” โจวชิงไฉเอ่ยปากออกมาทันทีด้วยความสงสัย“ใช่แล้วล่ะ ในตอนนั้นหลังอาคมต้องห้ามถูกถอนไปบางส่วน คนผู้นั้นก็เอ่ยปากเล่าเรื่องราวของตัวเขาเองและบุตรสาว แต่พวกเขาไม่ได้บอกหรอกนะว่าพวกเขามาจากต่างมิติ พ
“ฮวาฮวา เป็นห่วงหลิวหลิวมากนะ ครานี้หลิวหลิวหลับไปนานมากเลย” เสียงของภูตตัวน้อยดังขึ้นด้วยสีหน้าที่เป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด“เจ้านาย การบรรลุขอบเขตการเป็นเซียนของเจ้านายค่อนข้างแตกต่างจากผู้อื่น เจ้านายลองเคลื่อนพลังดูก่อนว่ามีส่วนไหนที่ติดขัดหรือไม่?” สิ้นเสียงของปิงปิง อิงหลิวก็ลองเรียกใช้พลังของต
โจวลู่เหอมองดูบานประตูตรงหน้าที่ถูกเปิดอีกครั้งด้วยแววตาเหนื่อยใจ ยังไม่ทันที่ตัวเขาจะได้เอ่ยห้ามปรามบุตรชายและหลานชายของตน บุตรสาวทั้งสามของเขาก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่อัดแน่นไปด้วยความไม่พอใจ“ลูกทำความเคารพท่านพ่อเจ้าค่ะ” เสียงของบุตรสาวคนโต โจวเหมยเหม่ยดังขึ้นเป็นผู้แรก และตามด้วยบุตรสาวคนรอง แล
อิงหลิวเดินตรงไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รีบร้อน หลังเห็นผู้คนจำนวนมากที่เดินไปมาบนถนนเริ่มเบียดเสียนกัน ยิ่งมีแผงร้านค้าบางแผงที่ตั้งอยู่ข้างถนนเป็นระยะ ทำให้บางช่วงของถนนมีทางให้เดินน้อยลง ดีที่ยังไม่มีรถม้าวิ่งผ่านไปมา ไม่อย่างนั้นคงเดินได้ยากกว่านี้“หรือว่าจะเดินหาโรงเตี๊ยมอื่นดี ดูแล้วไม่น่าจะเหลือห้อ
“เสียงของเจ้าเหรอ?” อิงหลิวถามกลับด้วยความสงสัย แม้น้ำเสียงที่เปล่งออกมาจะไม่หนักแน่นเหมือนยามปกติ“ยินดีที่ได้พบ อดีตนายของเสี่ยวปิง”“เสี่ยวปิง? ช่างเป็นชื่อที่น่ารักเสียจริง” นางเผยยิ้มอ่อนโยนออกมาเล็กน้อย“ข้าเป็นรากวิญญาณสวรรค์ธาตุแสง และนั่นเป็นรากวิญญาณสวรรค์เช่นเดียวกันธาตุพฤกษา” ลูกไฟสีเขีย
อิงหลิวมองดูแววตาตื่นตะลึงของเถ้าแก่ซง นางไม่ได้รีบร้อนที่จะเดินเข้าไปในบ้านของฝ่ายตรงข้ามแต่ยืนรอจนบุรุษวัยกลางคนตรงหน้าได้สติอีกครั้ง“คุณหนู ขออภัยที่เสียมารยาท เชิญนั่งพักก่อนนะขอรับ” หลังผู้เป็นบิดาของผู้บาดเจ็บได้สติกลับมาแล้ว ท่าทางกระตือรือร้นที่จะเอาใจผู้ที่สามารถรักษาบุตรชายของตนได้ก็เผยออ
อิงหลิวเดินกลับมาที่บริเวณหน้าถ้ำดังเดิม เทียนที่จุดก่อนหน้าได้มอดดับไปแล้ว นางหยิบเอาเทียนเล่มใหม่ออกมาจุดให้แสงสว่างพร้อมหยิบตำราขึ้นมาอ่านทวนอีกครั้ง ยิ่งเมื่ออ่านซ้ำไปซ้ำมาความเข้าใจก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้น เวลาผ่านไปไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ เสียงของระบบก็ดังขึ้นเรียกให้สติของนางที่กำลังดำลึกลงไปให้กลับมาอ





![ต้าหวางอย่ามารักข้าเลย [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

