เข้าสู่ระบบ“ภารกิจฉุกเฉินในฐานะผู้เป็นมหามิตรแห่งธรรมชาติ ตัวตนที่ก้าวเดินบนเส้นทางการเข่นฆ่าและช่วงชิงลมหายใจของสรรพชีวิต คือ สิ่งที่ผู้เป็นมหามิตรไม่อาจจะมองข้ามได้ เสียงร่ำไห้ของเหล่าจิตวิญญาณที่ล้มตายไปอย่างอยุติธรรมดังก้องถึงการดำรงอยู่ของธรรมชาติ โปรดปลดปล่อยดวงวิญญาณเหล่านั้น และชะล้างกลิ่นอายโลหิตที่ไ
บทที่ 222เทพเจ้าแห่งความงาม ปาเหม่ยอิง!อิงหลิวและเฟิ่งหย่ามองกลุ่มคนตรงหน้าที่ปล่อยจิตสังหารออกมาครอบคลุมทั่วบริเวณ ทั้งยังแฝงด้วยกลิ่นอายกดดันหมายจะคร่าชีวิตพวกนางด้วยแววตาเรียบเฉย“ช่างไม่รู้จักเจียมตัว!” เฟิ่งหย่าเปิดปากขึ้น ก่อนจะก้าวเท้าไปตรงหน้าหนึ่งก้าว โดยดันให้ผู้มีศักดิ์เป็นหลานสาวของตนไ
...ในขณะที่พวกของซือหลิวรุ่นหานต้องพบเจอกับการไล่ล่าของกลุ่มสัตว์อสูร พวกของจีหวงหมิงและสำนักเพลิงวิหคนั้นก็ต้องเผชิญสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน แต่เปลี่ยนจากการหลบหนีสัตว์อสูรเป็นหนีการไล่ล่าของเหล่าผู้บ่มเพาะจากมิติอื่นแทน เพราะพวกเขานั้นดันไปรับรู้ถึงแผนการของคนพวกนั้น! ทั้งยังเป็นแผนการเลวร้ายที่จ
บทที่ 221บันทึกต้นกำเนิด สมบัติวิเศษระดับเทพ...“เทพห้าตนเหรอ? หมายความว่าอย่างไรหลานข้า” เฟิ่งหย่าที่ยืนอยู่ไม่ไกลนั้นเอ่ยปากถามขึ้นหลังได้ยินคำเรียกที่ค่อนข้างแตกต่างจากที่นางรู้จัก หากเป็นเทพเจ้า นางย่อมรู้ดี เพราะมารดาของนางก็เป็นผู้ที่ถูกเรียกว่าเทพเจ้า แต่ เทพ? ตัวตนนั้นคล้ายคลึงกับเทพเจ้าหรื
“คำพูดของเจ้าเชื่อถือได้แค่ไหน!?”“ท่านผู้เฒ่า!” มู่ลั่วจวินร้องเสียงหลงออกมาทันทีที่ได้ยินคำถามที่หลุดออกจากปากของหัวหน้าตระกูลของนาง“มู่อันอันหลงรักคนทางนั้นอย่างไม่ลืมหูลืมตา เรื่องพวกนี้ท่านลุงย่อมรู้ดี และการกระทำของนางที่ผ่านมาท่านลุงก็ย่อมต้องรู้เช่นกัน” สิ้นเสียงของเจียงเยี่ยนฟาง มู่เหอและม
บทที่ 220ตระกูลมู่!? ตระกูลเฟย!?แผ่นดินตอนกลาง จวนตระกูลมู่มู่เหอมองดูผู้มีศักดิ์เป็นหลานสาวของตนเองอย่างเจียงเยี่ยนฟางที่กำลังยืนเผชิญหน้ากับเขาด้วยแววตาสับสนระคนอับอาย เพราะครั้งนี้คือหนแรกของการเผชิญหน้าของพวกเขา ตระกูลมู่และสองแม่ลูกตระกูลเจียง ในรอบห้าปี หลังพวกเขาทั้งหมดต่างได้รับความทรงจำใ
“เจ้านาย...” เสียงร้องของไป๋จูดังขึ้นไม่หยุด หลังรู้ว่าผู้เป็นนายของมันยังสามารถเข้าใจสิ่งที่เจ้าตัวต้องการจะสื่อสาร“ในเมื่อภายนอกผ่านไปหลายวันแล้ว กลุ่มมนุษย์กลุ่มนั้นคงเดินทางไปได้ไกลแล้วล่ะ” เสวี่ยเฟยร้องขึ้นอย่างอารมณ์ดี ในตอนนี้พวกมันสามารถร่วมเดินทางกับเจ้านายได้อย่างไม่อึดอัดแล้ว เพราะไม่มีก
อิงหลิวเผยยิ้มออกมาเล็กน้อยยามที่ดูคนทั้งสี่กำลังก้มลงเก็บเกี่ยวทรัพยากรมีค่า ไม่ว่าจะเป็นโอสถ หรือสมุนไพร และสมบัติวิเศษระดับหนึ่งหรือสอง เสวี่ยเฟยและไป๋จูเองก็ไม่น้อยหน้าต่างเดินหาของที่พวกมันต้องการเก็บเช่นกัน“ตกลงแล้วเรื่องอาคมต้องห้ามที่พวกเจ้ารู้มานั้น ก็เรียนจากตำราที่สำนักเสี้ยวตะวันแจกจ่าย
“แล้วมันแตกต่างกันอย่างไรเล่า จะโจวอิงหลิว มู่อิงหลิว หรือเฟิ่งอิงหลิว ทั้งหมดนั้นก็หมายถึงตัวข้าทั้งนั้น” อิงหลิวเผยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะก้มหน้ามองดูเนื้อย่างในมือเช่นเดิม แซ่โจวของนางนั้นก็ได้มาจากโจวลู่เหอ บิดาที่เลี้ยงดูนาง ส่วนแซ่มู่นั้นมาจากบิดาแท้ ๆ ของนางที่นางเองก็ไม่เคยเห็นหน้า และแซ่สุดท้าย คื
“ที่นี่สินะ ส่วนที่ลึกที่สุดของสำนักเจ็ดราตรี” อิงหลิวเดินนำเหล่าสัตว์อสูรมาหยุดตรงหน้าประตูขนาดใหญ่ที่แกะสลักลวดลายงดงาม“ดูจากกลิ่นอายของพลังฟ้าดิน การป้องกันภายในคงแน่นหนาพอตัว เจ้านายต้องระวังด้วยนะ” ไป๋จูร้องออกเตือนออกมา เพราะแผ่พลังออกมาปกคลุมตัวเองเพิ่มเติม“น่าจะเข้าวันใหม่แล้วล่ะ พวกเรานั่







