เข้าสู่ระบบ“อาสาม คงรู้เรื่องที่ ท่านหญิงหวังลี่เฉียว ลงมือทำเรื่องพวกนั้นแล้วสินะ? เอาเถอะ พี่ก็พอจะเดาเรื่องพวกนั้นได้อยู่แล้วล่ะ จะว่าไป มารดาของพวกเจ้าและท่านแม่ของพี่ พวกนางอยู่ที่ไหนหรือ?” หลังพี่น้องตระกูลโจวได้ฟังประโยคที่หลุดออกจากปากของสตรีตรงหน้า พวกนางและพวกเขาก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย“ท่านแม่ นางเลือกท
“พะ พี่ลู่เหอ!” โจวเจียงหนิงปล่อยเสียงกรีดร้องออกมาพร้อมทั้งร้องเสียงหลงถามออกมาด้วยความหวาดกลัวในความตาย“เจ้าพูดความจริงออกมา! ในชาติภพก่อนของเจ้า เจ้าเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารบุตรสาวทั้งสองของข้าใช่หรือไม่!?” โจวลู่เหอจำได้ถึงแววตาที่แตกสลายของบุตรสาวของเขา แม้จะไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน
“ท่านพ่อ ข้าหายไปเพียงไม่นาน ก็มีสตรีมาทอดสะพานให้ท่านถึงที่เลยหรือ?” สิ้นเสียงนั้นทุกผู้ที่อยู่ในเรือนหลักของผู้เป็นประมุขก็หันขวับมองหาเจ้าของเสียงนั้นทันทีอิงหลิวย่างเท้าเข้ามาภายในเรือนของผู้เป็นประมุขตระกูลโจว สายตาคู่โตจับจ้องไปยังสตรีเจ้าของประโยคที่นางได้ยินจากนอกเรือน และหากนางได้ยินไม่ผิด
“หลังจากคนผู้นั้นรักษาท่านพ่อจนหายดีจากอาคมต้องห้าม เขาก็ได้ขอให้ท่านพ่อช่วยดูแลบุตรสาวของเขาหรือเจ้าคะ?” โจวชิงไฉเอ่ยปากออกมาทันทีด้วยความสงสัย“ใช่แล้วล่ะ ในตอนนั้นหลังอาคมต้องห้ามถูกถอนไปบางส่วน คนผู้นั้นก็เอ่ยปากเล่าเรื่องราวของตัวเขาเองและบุตรสาว แต่พวกเขาไม่ได้บอกหรอกนะว่าพวกเขามาจากต่างมิติ พ
“ฮวาฮวา เป็นห่วงหลิวหลิวมากนะ ครานี้หลิวหลิวหลับไปนานมากเลย” เสียงของภูตตัวน้อยดังขึ้นด้วยสีหน้าที่เป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด“เจ้านาย การบรรลุขอบเขตการเป็นเซียนของเจ้านายค่อนข้างแตกต่างจากผู้อื่น เจ้านายลองเคลื่อนพลังดูก่อนว่ามีส่วนไหนที่ติดขัดหรือไม่?” สิ้นเสียงของปิงปิง อิงหลิวก็ลองเรียกใช้พลังของต
โจวลู่เหอมองดูบานประตูตรงหน้าที่ถูกเปิดอีกครั้งด้วยแววตาเหนื่อยใจ ยังไม่ทันที่ตัวเขาจะได้เอ่ยห้ามปรามบุตรชายและหลานชายของตน บุตรสาวทั้งสามของเขาก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่อัดแน่นไปด้วยความไม่พอใจ“ลูกทำความเคารพท่านพ่อเจ้าค่ะ” เสียงของบุตรสาวคนโต โจวเหมยเหม่ยดังขึ้นเป็นผู้แรก และตามด้วยบุตรสาวคนรอง แล
“รากวิญญาณของคนผู้นั้น!”“พวกเราต้องรีบเดินทางแล้วล่ะ คนผู้นั้นเริ่มไม่ไหวแล้ว!” สิ้นเสียงของผู้เป็นนาย พลังของสัตว์อสูรทั้งสามและภูตทั้งสามก็ระเบิดออกจากร่างทันที พร้อมทั้งปรากฏแสงรอบตัวก่อนที่ร่างของพวกนางทั้งหมดจะจางหายไปจากบริเวณนั้น...ฟางหรูหลับตาลงพยายามควบคุมลมหายใจของตนที่เริ่มจะแย่ลงในท
“พวกเจ้า! กล้าทำเช่นนี้กับข้า ไม่กลัวตายกันเลยหรือไง!”จิตสำนึกร้องขึ้นมาด้วยน้ำเสียงกึกก้อง“เหตุใดข้าจะต้องกลัวเทพเจ้าจอมปลอมแบบเจ้าด้วยล่ะ”เสวี่ยเฟย สัตว์อสูรเหยี่ยวเหมันต์ของนางตอบกลับทันที ตัวมันไม่เชื่อว่าตัวตนตรงหน้าจะเป็นเทพเจ้าได้ แม้มันจะไม่เคยเห็นเทพเจ้าด้วยตา แต่เทพเจ้าในความคิดของเจ้าตัว
“เจ้าพูดเช่นนี้ เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร!?” ในทันทีที่มนุษย์ตรงหน้ากล้าขึ้นเสียงใส่ผู้เป็นนาย เสวี่ยเฟยและเทียนคงที่อยู่ไม่ไกลออกแรงลงมือสั่งสอนมนุษย์ผู้นั้นทันที“พวกเจ้ามัน! หากว่าข้าหลุดออกไปได้ล่ะก็ เทพเจ้าของข้าจะต้องสั่งสอนพวกเจ้าแน่นอน!”“เทพเจ้าเหรอ?” อิงหลิวสะดุดกับคำพูดที่มนุษย์ตรงหน้าพ
สิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้า หรือก็คือ พีระมิด ที่นางเรียกในใจเป็นประจำ เผยความยิ่งใหญ่สู่สายตาในทันทีที่พวกนางทั้งหมดย่างเท้าเข้าไปใกล้ในขณะที่อิงหลิวกำลังกวาดสายตาหาทางเข้าไปในสิ่งปลูกสร้างตรงหน้านั้น พลังของนางกลับตรวจพบกับดักเป็นอย่างแรกหาใช้ประตูทางเข้า ทั้งกับดักเหล่านั้นมีมากกว่าหลักส







