6

มุกระวีย่นคอหนีแล้วเอี้ยวตัวหลบเพื่อให้พ้นจากการถูกจู่โจมอย่างรวดเร็ว ปากหยักลึกที่มีไรเคราเขียวครึ้มครูดกับผิวเนื้อของเธอจนขนลุกไปหมด แต่นั่นยังไม่น่ากลัวเท่ากับอาวุธทะเลทรายหน้าตาประหลาดที่มุกระวีเกิดมาเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก มันทั้งยืดหยุ่นและแข็งแรงในเวลาเดียวกันกำลังดุนดันอยู่ตรงสะโพก

“ท่านชีค ท่านจะลดตัวมารังแกผู้หญิงไม่ได้นะ ถ้าหากทำแบบนั้นใครรู้เข้าท่านต้องอายแน่ มันเสียศักดิ์ศรีมากรู้หรือเปล่า ถ้าปล่อยฉันไป ฉันจะไม่ถือสาเอาความเรื่องในวันนี้ รวมถึงเรื่องเมื่อวานด้วย”

“ผมต้องสนเหรอ” เขาบอกและเป็นจังหวะให้มุกระวีผลักเขาออกแล้วถอยหลังหนี

“หรือว่าท่านชีคอย่างคุณดีแต่รังแกผู้หญิงไม่มีทางสู้”

ฟาริสไม่สนใจคำพูดเหน็บแนม เขาเดินช้าๆ เข้าไปทีละก้าว ขณะที่มุกระวีก็ถอยหลังทีละก้าวเช่นกัน แต่กลายเป็นล้มลงไปบนโซฟาผ้าแคชเมียร์ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้

“ว้าย”

และที่เลวร้ายคือมือที่ไขว่คว้าจะหาสิ่งยึดเกาะกลายเป็นคว้ามือแกร่งล้มลงมาด้วยกัน ร่างของฟาริสคร่อมทับอยู่บนร่างเล็ก ใบหน้าหล่อเหลาลอยอยู่เหนือหน้าคนที่เบิกตากว้าง

“ลงไปนะ” มุกระวีไล่ ทุบกำปั้นลงไปตามเนื้อตัวแกร่ง

“หยุดบ้าเสียที” ฟาริสคำราม “คุณฉุดผมลงไปทับคุณเองนะมุกระวี ทำแบบนี้ต้องการให้ผมจูบคุณอีกใช่ไหม ถึงได้อ่อยแรงขนาดนี้”

“ฉันไม่ได้อ่อย”

“ผู้หญิงส่วนมากมักปากกับใจไม่ตรงกัน หรือว่าติดใจอยากให้จูบไปทั้งตัว ผมจะได้จัดให้” เขาเสนอด้วยเสียงพร่ากระเส่า เมื่อวานที่ได้จูบมุกระวีไปครั้งหนึ่งมันทำให้เขาติดใจ อยากรู้ว่านอกจากริมฝีปากนุ่มๆ นั้น อย่างอื่นของเธอจะหอมหวานด้วยหรือเปล่า

“ไม่ ฉันไม่ต้องการ ปล่อยฉันนะ”

“ก็ไม่ได้ถามว่าคุณต้องการไหม แต่ผมต้องการ” ชีคหนุ่มเลือดร้อนกล่าวพร้อมเสียงกลั้วหัวเราะ

ฟาริสบอกจบก็ก้มลงไปจูบที่กลีบปากอิ่มอย่างเอาแต่ใจ มุกระวีไม่รู้ว่าการจูบแบบดูดดื่มนั้นเป็นอย่างไร เลยเผลอเปิดปากไว้ทำให้ลิ้นร้อนชื้นของคนเจนจัดสอดเข้ามาได้อย่างง่ายดาย

มุกระวีครางด้วยความตกใจ รู้สึกวาบหวิวกับรสจูบดูดดื่ม แต่สมองก็พร่ำบอกว่าเธอกำลังถูกปล้นสวาท กำลังที่เหลืออยู่น้อยนิดพยายามผลักดันร่างแกร่งออกไป แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ

ปากหยักร้อนยังวนเวียนจูบเธอไปทั้งใบหูและซอกคอ ขบเม้ม ดูดดึงจนเธอเผลอครางยาว ฟาริสจูบอย่างมีชั้นเชิง เขาขบติ่งหูขาวสะอาดเบาๆ แล้วงับเล่น แค่นั้นก็ทำให้ร่างบางสั่นสะท้าน ก่อนจะใช้มือสองข้างที่ว่างบีบเคล้นทรวงอกอวบอิ่ม แล้วอยากจะกระชากชุดที่มุกระวีสวมอยู่ออกไปให้พ้นทาง

มุกระวีดิ้นรนสุดแรง “คุณมันเป็นชีคบ้ากาม ปล่อยฉันนะ” ร่างเล็กตะปบมือที่กำลังเคล้นทรวงอกเธออย่างเมามันไว้ แล้วอธิบายเสียงกระเส่า

“ปล่อยฉันเถอะ ฉันไม่ใช่นางนกต่อ หรือเมียโจรอย่างที่คุณเข้าใจนะ ฉันเป็นคนดีมีงานมีการทำ” เธอบอกเสียงเกือบสะอื้น เขาต้องคิดว่าเธอเป็นเมียโจรหรือนางนกต่อเลยทำแบบนี้กับเธอ

ฟาริสผละจูบออกมา เห็นใบหน้าหวาดกลัวของคนตัวเล็กก็ต้องถอนหายใจยาว เขาไม่ได้มีรสนิยมชอบรังแกคู่นอน และเขาไม่เคยข่มขืนใคร

“ลุกไปที่เตียง”

มุกระวีส่ายหน้า ขอบตาร้อนผ่าว เขาจะข่มขืนเธอที่เตียงใช่ไหม “ฉันไม่ไป”

“เราจะไปนอนกันที่เตียง ผมรับรองด้วยเกียรติว่าจะไม่ทำอะไรคุณ หรือว่าคุณไม่อยากนอน แต่จะให้ผมทำต่อจากที่หยุดไว้เมื่อครู่นี้”

เพียงเท่านี้มุกระวีก็รีบลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินเร็วๆ ไปล้มตัวลงนอนที่เตียง ฟาริสมองท่าทางตื่นกลัวของผู้หญิงเอเชียคนนั้นแล้วยิ้มบางๆ เธอไม่ใช่เมียโจร และน่าจะยังไม่ใช่เมียของใคร เพราะท่าทางหวาดกลัว ตัวสั่นตอนที่ถูกเขาจูบนั้นมันเหมือนสาวบริสุทธิ์ชัดๆ แล้วบังเอิญเขาได้กลิ่นนั้น ในประวัติของเธอที่เขาได้รับมา มุกระวีอายุยี่สิบหก ไม่มีแฟน ไม่มีสามี ทำแต่งานจนได้ชื่อว่าเป็นสไตลิสต์ มีชื่อเสียงแต่ไม่ค่อยปรากฏกายตามสื่อ ค่อนข้างเก็บตัว และเธอต้องการมาพักผ่อนจึงซื้อทัวร์มาที่ประเทศมีดิสในราคาแสนถูก ผู้หญิงคนนี้มีอะไรน่าสนใจมากกว่าที่เห็นภายนอกจริงๆ

“ผมจะนอนฝั่งนี้ คุณอย่าดิ้นมากอดผมแล้วกัน ถ้าดิ้นมาทางนี้ คืนนี้จากนอนข้างกาย อาจจะได้นอนใต้ร่างกายผมแทน”

เขาพูดเรื่องจริง โดยปกติผู้หญิงที่นอนกับเขาบนเตียงมักไม่ได้นอนเคียงข้าง ส่วนมากนอนอยู่ใต้ร่างกายเขา ชีคหนุ่มที่มั่นใจในตัวเองสูงไหวไหล่ มุกระวีหมั่นไส้คนหล่อหัวหมอจอมเจ้าเล่ห์ถึงขีดสุด แต่เลือกจะไม่ต่อปากต่อคำให้ตัวเองเสียเปรียบไปมากกว่านี้ แต่ก็อดจะกระแทกสายตาและวาจาโต้ตอบกลับไปบ้างไม่ได้

“หลงตัวเอง ใครจะดิ้นไปกอดคุณ” มุกระวีโต้กลับแล้วล้มตัวลงนอนหันหลังให้เขา จึงไม่ทันเห็นแววตาขบขันของอีกฝ่ายที่มองดูเธอกระทั่งหลับไปพร้อมกัน

เขาไม่เคยนอนมองผู้หญิงคนไหนแล้วหลับไป ให้ตาย นี่ชีคแห่งประเทศมีดิสเชียวนะ ประเทศที่ถูกทำนายว่าอีกหน่อยอาจจะร่ำรวยแซงหน้าดูไบ